Ενοχος ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΡ Δημήτρης Τσίκκης για τα λύματα που ξεχείλιζαν σε ιδιωτική έκταση

• Το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου του επέβαλε φυλά­κιση 12 μηνών με τριετή ανα­στολή και χρη­μα­τική ποινή 3.000 ευρώ για ρύπανση και υπο­βάθ­μιση του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος. Ο ίδιος αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι ιδιο­κτή­τες του ακι­νή­του εμπό­δι­ζαν τα συνερ­γεία να συντη­ρή­σουν την εγκα­τά­σταση

Ένοχος για ρύπανση και υπο­βάθ­μιση του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος κρίθηκε από το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου ο κ. Δημή­τρης Τσίκκης, ο οποίος κάθισε στο εδώλιο με την ιδιό­τητα του προ­έ­δρου και νόμιμου εκπρο­σώ­που της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης του Δήμου Ρόδου. Το δικα­στή­ριο του επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 12 μηνών, η εκτέ­λεση της οποίας ανε­στάλη για 3 χρόνια, καθώς και χρη­μα­τική ποινή ύψους 3.000 ευρώ.

Η υπόθεση αφορά ένα αντλιο­στά­σιο λυμάτων που λει­τουρ­γεί εδώ και χρόνια μέσα σε ιδιω­τική έκταση, σε περιοχή της ενδο­χώ­ρας του νησιού. Γύρω από αυτό έχει ανα­πτυ­χθεί μια μακρά αντι­δι­κία ανάμεσα στην επι­χεί­ρηση και στους ιδιο­κτή­τες του ακι­νή­του, με αλλη­λο­συ­γκρουό­με­νες εκδοχές για το ποιος ευθύ­νε­ται για την κατά­σταση της εγκα­τά­στα­σης.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρου­μέ­νου παρέστη ο κ. Άκης Δημη­τριά­δης, ενώ την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας εκπρο­σώ­πησε ο κ. Μιχάλης Καντι­δε­νός.

Τι του απο­δό­θηκε

H κατη­γο­ρία καλύ­πτει ένα διά­στημα που δεν προσ­διο­ρί­ζε­ται με ακρί­βεια, εκτεί­νε­ται πάντως από τις αρχές του 2020 έως τα τέλη του 2023. Στον κατη­γο­ρού­μενο απο­δό­θηκε ότι, παρότι είχε ιδιαί­τερη νομική υπο­χρέ­ωση λόγω της θέσης του, δεν μερί­μνησε για τις ανα­γκαίες εργα­σίες συντή­ρη­σης και απο­κα­τά­στα­σης του αντλιο­στα­σίου, το οποίο βρί­σκε­ται σε ακίνητο συνο­λι­κής επι­φά­νειας 2.180 τετρα­γω­νι­κών μέτρων, ιδιο­κτη­σίας μιας αλλο­δα­πής γυναί­κας.

Κατά την κατη­γο­ρία, το απο­τέ­λε­σμα ήταν να ξεχει­λί­ζουν ανά τακτά χρονικά δια­στή­ματα λύματα από την εγκα­τά­σταση, άλλοτε εξαι­τίας μηχα­νο­λο­γι­κών προ­βλη­μά­των και άλλοτε λόγω δια­κο­πής ρεύ­μα­τος. Τα λύματα φέρεται να δια­χέ­ο­νταν μέσα στην ιδιο­κτη­σία, δημιουρ­γώ­ντας κίνδυνο για την υγεία της ιδιο­κτή­τριας και των μελών της οικο­γέ­νειάς της. Ιδιαί­τερη αναφορά γίνεται στον ημεδαπό σύζυγό της, ο οποίος αντι­με­τω­πί­ζει σοβαρά και χρόνια προ­βλή­ματα υγείας με υψηλό ποσοστό ανα­πη­ρίας και, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε, επι­βα­ρύν­θηκε περαι­τέρω από την κατά­σταση.

Η κατη­γο­ρία δεν στα­μα­τούσε εκεί. Δίπλα στην τσι­με­ντέ­νια βάση του αντλιο­στα­σίου φέρεται να είχε σχη­μα­τι­στεί λάσπη από λύματα, η οποία παρέ­μεινε στάσιμη για μεγάλο διά­στημα χωρίς να συλ­λε­χθεί και να απο­μα­κρυν­θεί. Η δυσο­σμία, σύμφωνα με όσα απο­δό­θη­καν στον κατη­γο­ρού­μενο, ήταν έντονη και η ατμό­σφαιρα γύρω από το σημείο απο­πνι­κτική, ενώ ο χώρος περι­γρά­φε­ται ως εστία μόλυν­σης.

Ο πλα­στι­κός αγωγός προς το ποτάμι

Ξεχω­ρι­στό σκέλος της κατη­γο­ρίας αφο­ρούσε στον τρόπο διά­θε­σης των λυμάτων. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, αυτά οδη­γού­νταν μέσω πλα­στι­κού αγωγού σε παρα­κεί­μενο ποταμό χωρίς να έχει προη­γη­θεί καμία επε­ξερ­γα­σία, δηλαδή με τρόπο που δεν είναι ούτε σύν­νο­μος ούτε περι­βαλ­λο­ντικά απο­δε­κτός.

Η εισαγ­γε­λική αρχή θεώρησε ότι από τις πράξεις και τις παρα­λεί­ψεις αυτές προ­κλή­θηκε ρύπανση και υπο­βάθ­μιση του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος της περιο­χής, η οποία ήταν πολύ πιθανό να είχε αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στην οικο­λο­γική ισορ­ρο­πία, στην ποιό­τητα ζωής και στην υγεία των κατοί­κων. Ως βασικοί λόγοι ανα­φέ­ρο­νται η δυσο­σμία και η επι­κιν­δυ­νό­τητα των ανε­πε­ξέρ­γα­στων λυμάτων που μετα­φέ­ρο­νταν.

Στα έγγραφα που τέθηκαν υπόψη του δικα­στη­ρίου περι­λαμ­βα­νό­ταν έγγραφο της υπη­ρε­σίας περι­βαλ­λο­ντι­κής υγιει­νής και υγειο­νο­μι­κού ελέγχου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου με ημε­ρο­μη­νία 26 Απρι­λίου 2023. Μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας ήταν η ιδιο­κτή­τρια του ακι­νή­του και ο σύζυγός της.

Η γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης

Ο κ. Τσίκκης αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία στο σύνολό της. Με ισχυ­ρι­σμό που κατέ­θεσε εγγρά­φως o κ. Δημη­τριά­δης για να κατα­χω­ρη­θεί στα πρα­κτικά, υπο­στή­ριξε ότι δεν συντρέ­χει ούτε η αντι­κει­με­νική ούτε η υπο­κει­με­νική υπό­σταση του αδι­κή­μα­τος και ζήτησε την απαλ­λαγή του.

Η υπε­ρά­σπιση ξεκί­νησε από την ιστορία της εγκα­τά­στα­σης. Το αντλιο­στά­σιο, όπως ανέφερε, κατα­σκευά­στηκε το 2001 από τον τότε δήμο της περιο­χής, με τη σύμφωνη προ­φο­ρική γνώμη των ιδιο­κτη­τών που είχαν εκείνη την εποχή το ακίνητο. Η θέση επι­λέ­χθηκε λόγω του υψο­μέ­τρου της, ώστε τα λύματα να φτάνουν εκεί από τους αγωγούς με φυσική ροή. Το ακίνητο πέρασε στη σημε­ρινή ιδιο­κτή­τρια το 2010, με συμ­βό­λαιο αγοράς, δηλαδή 9 χρόνια αφότου είχε ήδη τοπο­θε­τη­θεί το αντλιο­στά­σιο.

Από τότε, κατά τον κατη­γο­ρού­μενο, η ιδιο­κτή­τρια και κυρίως ο σύζυγός της αρνού­νται την είσοδο στις υπη­ρε­σίες της επι­χεί­ρη­σης, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορεί να γίνει η προ­βλε­πό­μενη συντή­ρηση. Προς επίρ­ρωση επι­κα­λέ­στηκε έγγραφο της 20ής Ιανουα­ρίου 2023 της εργο­λή­πτριας εται­ρείας που έχει ανα­λά­βει τη συντή­ρηση των αντλιο­στα­σίων. Η εται­ρεία ενη­μέ­ρωνε ότι ο ιδιο­κτή­της δεν έδινε πρό­σβαση στα συνερ­γεία και ότι ένας πρώτος καθα­ρι­σμός έγινε με μεγάλη δυσκο­λία. Στο ίδιο έγγραφο σημειω­νό­ταν ότι μετά τις έντονες βροχές του Ιανουα­ρίου 2023 το αντλιο­στά­σιο βρι­σκό­ταν σε πολύ κακή κατά­σταση λόγω συσ­σώ­ρευ­σης φερτών υλικών και ότι, σε προ­σπά­θεια ελέγχου και καθα­ρι­σμού, το προ­σω­πικό δέχθηκε επίθεση από σκύλο του ιδιώτη.

Λίγες εβδο­μά­δες αργό­τερα, στις 18 Φεβρουα­ρίου 2023, ο σύζυγος της ιδιο­κτή­τριας προ­σέ­φυγε στο αρμόδιο αστυ­νο­μικό τμήμα. Κατήγ­γειλε ότι υπάρχει κίν­δυ­νος για τη δημόσια υγεία και ότι η επι­χεί­ρηση δεν αντα­πο­κρι­νό­ταν στις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις του να στείλει συνερ­γείο για την επι­σκευή της βλάβης. Η υπε­ρά­σπιση αντέ­τεινε ότι ο καθα­ρι­σμός δεν είχε γίνει με δική του υπαι­τιό­τητα. Επι­κα­λέ­στηκε μάλιστα και έγγραφο της 17ης Φεβρουα­ρίου 2023 του τότε διευ­θυ­ντή απο­χέ­τευ­σης, κατά το οποίο οι ιδιο­κτή­τες επέ­τρε­παν την πρό­σβαση μόνο όταν παρου­σια­ζό­ταν πρό­βλημα, και όχι για την τακτική συντή­ρηση που γίνεται σε όλα τα αντλιο­στά­σια.

Το αίτημα του 2013 για δωρεάν  σύνδεση και νερό

Κεντρικό σημείο στην επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία του κατη­γο­ρου­μέ­νου ήταν ένα έγγραφο που είχαν υπο­βά­λει οι ιδιο­κτή­τες στις 30 Οκτω­βρίου 2013. Με αυτό, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε, ζητού­σαν να συν­δε­θεί δωρεάν με το δίκτυο απο­χέ­τευ­σης όχι μόνο το κτίσμα στο οποίο δια­μέ­νουν αλλά και 4 δια­με­ρί­σματα που σκό­πευαν να ανε­γεί­ρουν στο μέλλον. Ζητού­σαν ακόμη να τους παρέ­χο­νται στο διη­νε­κές 100 κυβικά μέτρα νερού για τα υφι­στά­μενα κτί­σματα. Η υπε­ρά­σπιση σημεί­ωσε ότι η μέση κατα­νά­λωση μιας τετρα­με­λούς οικο­γέ­νειας δεν ξεπερνά τα 40 κυβικά μέτρα το τρίμηνο.

Η επι­χεί­ρηση δεν απο­δέ­χθηκε την πρόταση. Σε αυτή την άρνηση απέδωσε ο κ. Τσίκκης τη στάση των ιδιο­κτη­τών, κάνο­ντας λόγο για δυστρο­πία και ενα­ντί­ωση. Το ίδιο έγγραφο το χαρα­κτή­ρισε συνο­μο­λό­γηση ότι δεν υπήρχε απρό­σκο­πτη διέ­λευση προς το αντλιο­στά­σιο και ότι για να υπάρξει ζητού­νταν ανταλ­λάγ­ματα. Υπο­στή­ριξε ότι η καταγ­γε­λία ήταν ψευδής και προ­σχη­μα­τική και ότι έγινε για να πιεστεί η επι­χεί­ρηση να δεχθεί τους όρους τους.

Αμφι­σβή­τησε επίσης τον ισχυ­ρι­σμό περί λυμάτων μέσα στο ακίνητο, λέγο­ντας ότι δεν είχε υπάρξει ποτέ στο παρελ­θόν σχετική καταγ­γε­λία ούτε αυτοψία. Στάθηκε και στο ότι στην καταγ­γε­λία ανα­φε­ρό­ταν πως το αντλιο­στά­σιο εγκα­τα­στά­θηκε παρά­νομα το 2008, ενώ κατά την υπε­ρά­σπιση υπήρχε ήδη από το 2001.

Οι αυτο­ψίες που δεν βρήκαν ρύπανση

Ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­κα­λέ­στηκε ακόμη έκθεση αυτο­ψίας της αρμό­διας για το περι­βάλ­λον διεύ­θυν­σης του δήμου, με ημε­ρο­μη­νία 11 Ιουνίου 2024. Σύμφωνα με αυτή, η υπη­ρε­σία πραγ­μα­το­ποί­ησε ελέγ­χους στην περιοχή στις 26 Ιουνίου 2023 και στις 17 Μαΐου 2024. Και στις 2 περι­πτώ­σεις δεν παρα­τη­ρή­θηκε ρύπανση ή λιμνά­ζο­ντα ύδατα γύρω από τις εγκα­τα­στά­σεις, ούτε στο παρα­κεί­μενο ρέμα.

Πρό­σθεσε ότι στα αντλιο­στά­σια λει­τουρ­γεί σύστημα τηλε­ε­λέγ­χου, μέσω του οποίου εντο­πί­ζο­νται αμέσως οι δυσλει­τουρ­γίες ή η επι­κίν­δυνη άνοδος της στάθμης των λυμάτων, ώστε να προ­λαμ­βά­νο­νται περι­στα­τικά ρύπαν­σης. Προ­ϋ­πό­θεση για την απο­κα­τά­σταση κάθε βλάβης, τόνισε, είναι να μην παρε­μπο­δί­ζο­νται τα εξου­σιο­δο­τη­μένα συνερ­γεία από τους ιδιο­κτή­τες και να διέρ­χο­νται ελεύ­θερα. Από τη δική του θέση, όπως ανέφερε, κατα­βάλ­λε­ται κάθε δυνατή ενέρ­γεια για την ομαλή λει­τουρ­γία των εγκα­τα­στά­σεων.