Στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο παραπέμπεται με βούλευμα ο 49χρονος Ουκρανός για τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Τσιαντή

• Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έκανε δεκτή την εισαγ­γε­λική εισή­γηση για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση και δια­τή­ρησε την προ­σω­ρινή κράτηση του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Η πράξη για την οποία θα δικα­στεί απει­λεί­ται με την ποινή της ισόβιας κάθειρ­ξης

Στο ακρο­α­τή­ριο του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου οδεύει πλέον η υπόθεση του θανάτου του 64χρονου Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή, καθώς το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου εξέδωσε βού­λευμα με το οποίο έκανε δεκτή την εισαγ­γε­λική πρόταση και παρέ­πεμψε τον 49χρονο κατη­γο­ρού­μενο, υπήκοο Ουκρα­νίας, ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση.

Με το ίδιο βού­λευμα δια­τη­ρή­θηκε σε ισχύ η προ­σω­ρινή κράτηση που του έχει επι­βλη­θεί, εν όψει της ορι­στι­κής εκδί­κα­σης της υπό­θε­σης.

Η κρίση του δικα­στι­κού συμ­βου­λίου σφρα­γί­ζει έναν ανα­κρι­τικό κύκλο που ξεκί­νησε από την εικόνα ενός φαι­νο­με­νι­κού τρο­χαίου δυστυ­χή­μα­τος σε ερημική επαρ­χιακή οδό και κατέ­ληξε σε κατη­γο­ρη­τή­ριο για έγκλημα που, κατά τα προ­τει­νό­μενα και πλέον κατά τα παρα­πεμ­πτικά, σκη­νο­θε­τή­θηκε μεθο­δικά.

Η κατη­γο­ρία όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο

Κατά το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο 49χρονος φέρεται ότι στη Ρόδο, σε χρόνο που δεν έχει προσ­διο­ρι­στεί με απόλυτη ακρί­βεια, πάντως εντός του δια­στή­μα­τος από τις 21:40 έως τις 22:50 της 1ης Μαΐου 2025, ευρι­σκό­με­νος σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση τόσο κατά τη λήψη της από­φα­σης όσο και κατά την εκτέ­λεση της πράξης, αφαί­ρεσε με πρόθεση τη ζωή του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή. Ο θάνατος φέρεται να επήλθε διά στραγ­γα­λι­σμού, με άσκηση πίεσης στις πλάγιες επι­φά­νειες του τρα­χή­λου του θύματος έως την πρό­κληση ασφυ­κτι­κού θανάτου.

Ο 64χρονος, συντα­ξιού­χος με σημα­ντική ακίνητη περιου­σία στο νησί, μεταξύ της οποίας και ξενο­δο­χειακή μονάδα που σκόπευε να λει­τουρ­γή­σει κατά την του­ρι­στική περίοδο, είχε γνω­ρι­στεί με τον κατη­γο­ρού­μενο πριν από 4 έτη περίπου, όταν ο τελευ­ταίος είχε μισθώ­σει δωμάτια του ξενο­δο­χείου για επαγ­γελ­μα­τική εκμε­τάλ­λευση. Από τα μέσα Μαρτίου 2025 οι δύο άνδρες φέρο­νται να είχαν συμ­φω­νή­σει να συνερ­γα­στούν για την ανα­καί­νιση και τη λει­τουρ­γία της μονάδας, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος εμφα­νί­ζε­ται να είχε πυκνή παρου­σία στην οικία του θύματος, με μαρ­τυ­ρίες να κάνουν λόγο ακόμη και για συγκα­τοί­κηση.

Οι σχέσεις τους, ωστόσο, περι­γρά­φο­νται ως τετα­μέ­νες. Μάρ­τυ­ρας ανα­φέ­ρε­ται σε δύο περι­στα­τικά έντονης αντι­πα­ρά­θε­σης με αφορμή χρη­μα­τι­κές οφειλές, σε ένα εκ των οποίων ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να εκτό­ξευσε αντι­κεί­μενα, προ­κα­λώ­ντας φόβο στον παρι­στά­μενο. Λίγες εβδο­μά­δες νωρί­τερα, τον Απρίλιο του 2025, η οικία του θύματος είχε γίνει στόχος κλοπής με λεία 15.000 ευρώ και 6 χρυσά στυλό συνο­λι­κής αξίας 7.500 ευρώ, ενώ οι δράστες είχαν γράψει με σπρέι στους τοίχους τις λέξεις «κλέφτης» και «απα­τε­ώ­νας». Ο ίδιος ο Τσια­ντής είχε κατο­νο­μά­σει τότε στις Αρχές ως δράστη τον κατη­γο­ρού­μενο.

Ιδιαί­τερο βάρος απο­δί­δε­ται σε κατα­γε­γραμ­μένη συνο­μι­λία του κατη­γο­ρου­μέ­νου λίγες ημέρες μετά τον θάνατο, στην οποία εμφα­νί­ζε­ται να απο­κα­λεί το θύμα «ηλίθιο», να μην εκφρά­ζει κανένα ίχνος συγκί­νη­σης και να ανα­φέ­ρε­ται στην ανάγκη να απο­κτή­σει ένα «ψεύτικο» έγγραφο ώστε να είναι «καλυμ­μέ­νος», στοι­χείο που κατά την εισαγ­γε­λική εκτί­μηση παρα­πέ­μπει σε πρόθεση ιδιο­ποί­η­σης περιου­σια­κού στοι­χείου του θανό­ντος.

Το χρονικό της Πρω­το­μα­γιάς και η σκη­νο­θε­σία

Η κρίσιμη ημέρα ξεκινά, σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία, με μια απο­τυ­χη­μένη από­πειρα. Το πρωί της 1ης Μαΐου 2025 ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να επι­χεί­ρησε να μισθώ­σει αυτο­κί­νητο επι­δει­κνύ­ο­ντας το δίπλωμα οδή­γη­σης του Τσιαντή, χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Τις μεσημ­βρι­νές ώρες ο 64χρονος μίσθωσε ο ίδιος δίκυκλη μοτο­σι­κλέτα από κατά­στημα της πόλης της Ρόδου για 1 ημέρα, κίνηση που κρίθηκε ύποπτη, καθώς είχε στην κατοχή του 3 μοτο­σι­κλέ­τες, απέ­φευγε το τελευ­ταίο διά­στημα να οδηγεί δίκυκλα και είχε ανα­φέ­ρει στη σύζυγό του ότι λόγω της βροχής δεν είχε προ­γραμ­μα­τί­σει τίποτα για την αργία. Το βράδυ, μεταξύ 20:00 και 21:00, οι δύο άνδρες δεί­πνη­σαν σε κατά­στημα εστί­α­σης στην Παστίδα, όπου το θύμα εθεάθη ζωντανό για τελευ­ταία φορά.

Η συνέ­χεια, όπως ανα­συ­ντί­θε­ται από βιντε­ο­λη­πτικό υλικό και τηλε­πι­κοι­νω­νιακά δεδο­μένα, περι­γρά­φε­ται ως μεθο­δευ­μένη επι­χεί­ρηση συγκά­λυ­ψης. Στις 22:52 ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να κινή­θηκε με τη μισθω­μένη μοτο­σι­κλέτα και με το κινητό τηλέ­φωνο του θύματος προς ερημικό σημείο της επαρ­χια­κής οδού Παστί­δας Καλυ­θιών, στην περιοχή Πασα­ού­τια, όπου παρέ­μεινε επί 2 ώρες περίπου ανα­ζη­τώ­ντας, κατά την εισαγ­γε­λική εκτί­μηση, τον κατάλ­ληλο χώρο για το σκηνικό ενός τρο­χαίου. Η δια­δρομή, σημειώ­νε­ται, ουδόλως συνάδει με τις συνή­θειες του θύματος, το οποίο κατά τα οικεία του πρόσωπα δεν χρη­σι­μο­ποιούσε ποτέ τη συγκε­κρι­μένη οδό. Στη 01:21 της 2 Μαΐου 2025 εγκα­τέ­λειψε εκεί μοτο­σι­κλέτα και συσκευή και απο­χώ­ρησε πεζός, καλώ­ντας ραδιο­ταξί από στάση λεω­φο­ρείου του κοντι­νό­τε­ρου χωριού. Ο οδηγός τον παρέ­λαβε μου­σκε­μένο από τη βροχή και τον απο­βί­βασε στην πόλη της Ρόδου στις 02:07. Μόλις 29 λεπτά αργό­τερα κατα­γρά­φε­ται σε λευκό ενοι­κια­ζό­μενο αυτο­κί­νητο, με το οποίο, κατά την εισαγ­γε­λική πρόταση, μετέ­φερε τη σορό στο ίδιο σημείο, παρα­μέ­νο­ντας εκεί 38 λεπτά, από τις 2:36 έως τις 3:14. Στο διά­στημα αυτό φέρεται να έριξε το πτώμα σε γκρεμό βάθους 4 μέτρων περίπου και να κατα­κρή­μνισε επάνω του τη μοτο­σι­κλέτα, ώστε ο θάνατος να εμφα­νι­στεί ως τροχαίο ατύχημα ή ακόμη και αυτο­χει­ρία. Αξιο­ση­μεί­ωτο κρί­νε­ται ότι η τηλε­φω­νική του σύνδεση, με συνεχή χρήση δεδο­μέ­νων όλη την ημέρα, εμφα­νί­ζει πλήρη σιγή καθ’ όλο το κρίσιμο νυχτε­ρινό διά­στημα, η οποία δια­κό­πτε­ται 14 λεπτά μετά την απο­μά­κρυνσή του από την περιοχή.

Το ύποπτο μήνυμα και οι ανώ­νυ­μες κλήσεις στο 112

Την ίδια στιγμή που ο Τσια­ντής φερόταν ζωντα­νός, τα ίχνη του είχαν ήδη χαθεί. Στις 14:19 της 1ης Μαΐου εστάλη από το τηλέ­φωνό του μήνυμα προς τη σύζυγό του ότι βρι­σκό­ταν με παρέα στη Λίνδο. Η ίδια το θεώρησε αμέσως ύποπτο, τόσο επειδή περιείχε διπλό κόμμα, σημείο στίξης που ο σύζυγός της δεν χρη­σι­μο­ποιούσε αλλά εντο­πί­στηκε σε μήνυμα του κατη­γο­ρου­μέ­νου, όσο και επειδή η κεραία που ενερ­γο­ποι­ή­θηκε βρι­σκό­ταν στο κέντρο της πόλης της Ρόδου. Ενδει­κτικό της ανα­τρο­πής της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του θύματος είναι ότι, ενώ στις 29 Απρι­λίου είχε 44 κατα­γε­γραμ­μέ­νες επι­κοι­νω­νίες, την Πρω­το­μα­γιά δεν υπήρξε καμία.

Ακο­λού­θησε η δεύτερη φάση, η καθο­δή­γηση των Αρχών προς το σημείο. Στις 5 και 6 Μαΐου 2025 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν 6 κλήσεις προς το 112 από συσκευή του θύματος που δεν έφερε κάρτα SIM, με άγνωστο άνδρα που μιλούσε ελλη­νικά και αγγλικά με ρωσό­φωνη προφορά να περι­γρά­φει τροχαίο με πεσμένα άτομα και μοτο­σι­κλέτα κάτω από τον δρόμο, δίνο­ντας κάθε φορά δια­φο­ρε­τικό όνομα και αρνού­με­νος να αφήσει στοι­χεία. Στις 7 Μαΐου ο ίδιος φέρεται να τηλε­φώ­νησε στον υπεύ­θυνο της εται­ρείας ενοι­κιά­σεων από τη συσκευή ανυ­πο­ψί­α­στης υπαλ­λή­λου του­ρι­στι­κού γρα­φείου, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι ως διερ­χό­με­νος ανα­γνώ­ρισε το δίκυκλο από αυτο­κόλ­λητο με την επω­νυ­μία της εται­ρείας, ισχυ­ρι­σμός που κρίθηκε αδύ­να­τος, αφού το αυτο­κόλ­λητο βρι­σκό­ταν στον ανε­μο­θώ­ρακα με την εξω­τε­ρική πλευρά στραμ­μένη προς το έδαφος και δεν ήταν ορατό από τον δρόμο. Το ίδιο βράδυ, στις 20:00 της 7ης Μαΐου 2025, αστυ­νο­μι­κοί με τη συν­δρομή εθε­λο­ντών του Silver Alert εντό­πι­σαν στον γκρεμό τη σορό, με το κεφάλι σφη­νω­μένο ανάμεσα σε βράχια και τη μοτο­σι­κλέτα επάνω του.

Τα επι­στη­μο­νικά ευρή­ματα που ανέ­τρε­ψαν το σενάριο του τρο­χαίου

Η ιατρο­δι­κα­στική εξέταση, λόγω της προ­χω­ρη­μέ­νης απο­σύν­θε­σης, χαρα­κτή­ρισε αιτία και είδος θανάτου απροσ­διό­ρι­στα. Η ιατρο­δι­κα­στής, εξε­τα­ζό­μενη ενόρκως, δεν απέ­κλεισε το ενδε­χό­μενο εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας, ανα­φέ­ρο­ντας ως πιθα­νούς μηχα­νι­σμούς την ασφυξία με από­φραξη των ανα­πνευ­στι­κών οδών ή την εγκε­φα­λική ανοξία μέσω πίεσης στις πλάγιες επι­φά­νειες του τρα­χή­λου, ενώ επι­σή­μανε ότι στο πτώμα και στα ενδύ­ματα δεν εντο­πί­στη­καν οι χαρα­κτη­ρι­στι­κές εκδορές από προ­στριβή στο οδό­στρωμα που παρα­τη­ρού­νται κατά κανόνα σε ανα­τρο­πές δικύ­κλων.

Καθο­ρι­στική υπήρξε η τεχνική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη. Η αρχική εκτί­μηση περί εκτρο­πής ανα­τρά­πηκε όταν δια­πι­στώ­θηκε ότι οι φθορές και τα κλαδιά που είχαν αξιο­λο­γη­θεί ως ίχνη του συμ­βά­ντος δημιουρ­γή­θη­καν κατά την ανά­συρση του δικύ­κλου από τον γκρεμό και ότι η τελευ­ταία κατα­γε­γραμ­μένη πορεία του ήταν αντί­θετη από εκείνη της πρώτης ανα­σύν­θε­σης. Στη συμπλη­ρω­μα­τική έκθεση, που ολο­κλη­ρώ­θηκε στις 29 Οκτω­βρίου 2025, ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κατέ­ληξε ότι η τελική θέση της μοτο­σι­κλέ­τας δεν μπορεί να απο­τε­λεί συνέ­πεια τρο­χαίου, εκτί­μησε σε ποσοστό μικρό­τερο του 1% την πιθα­νό­τητα το κλειδί να περι­στρά­φηκε μόνο του στη θέση απε­νερ­γο­ποί­η­σης κατά την πρό­σκρουση και χαρα­κτή­ρισε σχεδόν αδύνατη την αποβολή υπο­δή­μα­τος του αναβάτη υπό τις συν­θή­κες αυτές. Πρό­σθετο βάρος προσ­δί­δουν οι συν­δέ­σεις που κατα­γρά­φη­καν στον λογα­ρια­σμό ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου του θύματος μετά τον θάνατό του, καθώς και η ενερ­γο­ποί­ηση, στις 9 Μαΐου 2025, της τηλε­φω­νι­κής σύν­δε­σης του κατη­γο­ρου­μέ­νου σε συσκευή που ανήκε στον θανόντα και την οποία έκτοτε φέρεται να χρη­σι­μο­ποιούσε απο­κλει­στικά.

Η απο­λο­γία και η γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης

Ο 49χρονος, απο­λο­γού­με­νος στις 2 Απρι­λίου 2026 ενώπιον του Β’ Τακτι­κού Ανα­κριτή, αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά την πράξη. Υπο­στή­ριξε ότι δια­τη­ρούσε φιλικές και επαγ­γελ­μα­τι­κές σχέσεις με το θύμα, το οποίο του όφειλε περίπου 650 ευρώ για εργα­σίες, ότι τον απο­χω­ρί­στηκε το μεση­μέρι της 1ης Μαΐου 2025 μετά τη μίσθωση της μοτο­σι­κλέ­τας και ότι έκτοτε αγνο­ούσε τις κινή­σεις του. Προ­έ­βαλε άλλοθι για τις απο­γευ­μα­τι­νές και βρα­δι­νές ώρες, αρνή­θηκε ότι οδη­γούσε τα επίμαχα οχήματα και δήλωσε άγνοια για τις κλήσεις στο 112, για την κλήση προς το ραδιο­ταξί από το προ­σω­πικό του τηλέ­φωνο και για την ενερ­γο­ποί­ηση της σύν­δε­σής του στη συσκευή του θανό­ντος, ενώ την ανα­χώ­ρησή του για τη Γερ­μα­νία τον Νοέμ­βριο του 2025 την απέδωσε απο­κλει­στικά σε ανα­ζή­τηση εργα­σίας. Κατά την εισαγ­γε­λική κρίση που υιο­θε­τή­θηκε, οι ισχυ­ρι­σμοί δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται από το απο­δει­κτικό υλικό, παρου­σιά­ζουν ουσιώ­δεις αντι­φά­σεις και δεν εξηγούν τα κρίσιμα αντι­κει­με­νικά ευρή­ματα, με επι­σή­μανση και της μετα­βο­λής της περι­γρα­φής του θύματος από «άτομο με ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα» σε «καλό άνθρωπο» μεταξύ κατά­θε­σης και απο­λο­γίας. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι συνε­λή­φθη στις 22 Ιανουα­ρίου 2026 στο Μόναχο, σε εκτέ­λεση ευρω­παϊ­κού εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης, και κρα­τεί­ται έκτοτε προ­σω­ρινά.

Οι συνή­γο­ροι των πλευρών

Την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου έχει ανα­λά­βει η δικη­γό­ρος κ. Μαρία Πετρά. Για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρί­στα­νται, εκ μέρους του αδελφού του θύματος Βασι­λείου Τσιαντή, η δικη­γό­ρος κ. Στε­φα­νία Κου­λού­μπρη, ενώ τη σύζυγο του θανό­ντος εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Στυ­λια­νός Κιουρ­τζής. Στο πλευρό της οικο­γέ­νειας έχουν παρα­στεί κατά την πορεία της υπό­θε­σης και οι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη Τσέρκη και Χάρης Δια­κο­σάβ­βας.