Διονύσης Τεμπονέρας: «Η κυβέρνηση δεν βλέπει το πραγματικό πρόβλημα της κοινωνίας – Υπάρχει εναλλακτική πρόταση»

Κύριε Τεμπο­νέρα, ας ξεκι­νή­σουμε από τις εξαγ­γε­λίες του πρω­θυ­πουρ­γού, Κυριά­κου Μητσο­τάκη στην Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης. Πώς τις αξιο­λο­γείτε;

Νομίζω ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός έκανε πως δεν βλέπει το νούμερο ένα πρό­βλημα της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας, που δεν είναι άλλο από την ακρί­βεια. Για τον λόγο αυτό δεν είδαμε ουσια­στι­κές εξαγ­γε­λίες για την αντι­με­τώ­πισή της. Αντί­θετα, ακού­σαμε για ενί­σχυση του εισο­δή­μα­τος σε ονο­μα­στι­κές τιμές.

Το πρό­βλημα είναι ότι αυτή η ενί­σχυση, όπως έχει φανεί και στο παρελ­θόν, απορ­ρο­φά­ται από τις μεγάλες αυξή­σεις στο κόστος ζωής. Οι τιμές στα καύσιμα, στην ενέρ­γεια, στα ενοίκια, αλλά και στο σούπερ μάρκετ εξα­κο­λου­θούν να πιέζουν τα νοι­κο­κυ­ριά. Επο­μέ­νως, η ίδια απο­τυ­χη­μένη συνταγή είναι πολύ πιθανό να έχει ακριβώς τα ίδια απο­τε­λέ­σματα.

Ποια θεω­ρείτε ότι ήταν η μεγα­λύ­τερη ‘παράλειψη’ από τις πρω­θυ­πουρ­γι­κές εξαγ­γε­λίες;

Είναι ξεκά­θαρο ότι ήταν η απουσία ορά­μα­τος για τη χώρα και για την επόμενη ημέρα. Δεν ακού­σαμε μια ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση ούτε για τη βιο­μη­χα­νία, ούτε για τον παρα­γω­γικό μετα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας.

Παράλ­ληλα, δεν ακού­σαμε επαρ­κείς απα­ντή­σεις σε βασικά ζητή­ματα κοι­νω­νι­κής ανα­κού­φι­σης. Πώς, για παρά­δειγμα, θα προ­στα­τευ­τούν οι περιου­σίες των πολιτών από τα funds και τους servicers; Πώς θα αντι­με­τω­πι­στούν προ­βλή­ματα που αφορούν άμεσα στην καθη­με­ρι­νό­τητα και τελικά στην ίδια τη ζωή των πολιτών;

Δυστυ­χώς, κατά την άποψή μου, ο πρω­θυ­πουρ­γός πέρασε κάτω από τον πήχη. Δεν υπήρξε κάτι που μπο­ρούμε να πούμε ότι δίνει ουσια­στική απά­ντηση στις ανάγκες των εργα­ζο­μέ­νων και των μικρο­με­σαίων.

Κατά την εκτί­μησή σας, η οικο­νο­μική πολι­τική δεν επαρκεί για τους εργα­ζό­με­νους;

Γιατί ο εργα­ζό­με­νος σήμερα βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πος με μια πολύ δύσκολη πραγ­μα­τι­κό­τητα. Το πρό­βλημα δεν είναι μόνο ο ονο­μα­στι­κός μισθός. Είναι τι μπορεί τελικά να αγο­ρά­σει αυτός ο μισθός.

Έχουμε μια κατά­σταση όπου οι άνθρω­ποι καλού­νται να αμεί­βο­νται με μισθούς που παρα­πέ­μπουν σε επίπεδα Βουλ­γα­ρίας, να εργά­ζο­νται με ωράρια που θυμί­ζουν Κίνα και την ίδια στιγμή να αντι­με­τω­πί­ζουν στα σούπερ μάρκετ, προ­ϊ­ό­ντα σε τιμές Παρι­σιού ή Ελβε­τίας. Αυτό είναι ένα μοντέλο που δεν μπορεί να απο­τε­λέ­σει βιώσιμη προ­ο­πτική για την ελλη­νική κοι­νω­νία.

Δεν αρκεί, λοιπόν, να μιλάμε για αυξή­σεις εισο­δή­μα­τος. Πρέπει να δούμε συνο­λικά το κόστος ζωής, τις συν­θή­κες εργα­σίας και την αγο­ρα­στική δύναμη των πολιτών.

Από την άλλη πλευρά, ο πρό­ε­δρος της ΕΛ.Α.Σ. Αλέξης Τσίπρας παρου­σί­ασε στη ΔΕΘ μια δια­φο­ρε­τική πρόταση. Πώς την αξιο­λο­γείτε;

Η μεγάλη διαφορά βρί­σκε­ται ακριβώς στην προ­σέγ­γιση. Ο Αλέξης Τσίπρας εστίασε στο νούμερο ένα πρό­βλημα της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας, που είναι η ακρί­βεια, και παρου­σί­ασε συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις για την αντι­με­τώ­πισή της.

Μίλησε για μείωση του ΦΠΑ, για ψηφιακό παρα­τη­ρη­τή­ριο τιμών, για μείωση του κόστους του ρεύ­μα­τος κατά 30%, για ανα­κού­φιση σε ό,τι αφορά στη στέγαση, αλλά και για περιο­ρι­σμό της Golden Visa και του Airbnb. Παράλ­ληλα, έθεσε στο τραπέζι την κοι­νω­νική κατοι­κία.

Πρό­κει­ται για μια σειρά από παρεμ­βά­σεις που μπορούν, κατά την άποψή μας, να απα­ντή­σουν σε πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα του σήμερα. Και εκεί βρί­σκε­ται η μεγάλη διαφορά.

Πού εντο­πί­ζετε, λοιπόν, τη βασική πολι­τική διαφορά ανάμεσα στις δύο προ­σεγ­γί­σεις;

Από τη μία πλευρά έχουμε μια κυβέρ­νηση που, κατά την εκτί­μησή μου, κοι­τά­ζει περισ­σό­τερο το κομ­μα­τικό, το εκλο­γικό και το προ­σω­πικό της συμ­φέ­ρον. Από την άλλη, ο Αλέξης Τσίπρας εστίασε σε αυτό που θεω­ρούμε σημα­ντι­κό­τερο: στο συμ­φέ­ρον και στην προ­ο­πτική της χώρας.

Η κοι­νω­νία χρειά­ζε­ται πραγ­μα­τι­κές λύσεις. Χρειά­ζε­ται να αισθαν­θεί ότι υπάρχει μια πολι­τική πρόταση η οποία δεν περιο­ρί­ζε­ται στη δια­χεί­ριση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, αλλά μπορεί να αλλάξει τους όρους με τους οποίους ζούμε και εργα­ζό­μα­στε.

Η ΕΛ.Α.Σ. είναι ένας νέος πολι­τι­κός φορέας. Ποια είναι τα επόμενα βήματα για την οργα­νω­τική και πολι­τική της συγκρό­τηση;

Προ­φα­νώς είμαστε ένα κόμμα μόλις τριών μηνών. Ωστόσο, μέσα σε αυτό το σύντομο χρονικό διά­στημα έχουμε οργα­νώ­σει την οργα­νω­τική μας διάταξη σε όλη την Ελλάδα. Έχουμε ανα­κοι­νώ­σει τα μέλη του Εθνικού Συμ­βου­λίου, την περι­φε­ρειακή μας συγκρό­τηση και έχουμε ανα­δεί­ξει τα συντο­νι­στικά σε επίπεδο νομών.

Παράλ­ληλα, έχει ήδη παρου­σια­στεί από τον Αλέξη Τσίπρα το πρό­γραμμα. Επο­μέ­νως, το επόμενο βήμα είναι το πολι­τικό μήνυμα αυτής της αλλαγής πολι­τι­κής, την οποία ορα­μα­τι­ζό­μα­στε, να φτάσει παντού και σε κάθε πολίτη.

Αυτό σημαί­νει εξω­στρέ­φεια. Σημαί­νει μαζικές εκδη­λώ­σεις, σημαί­νει επαφή με τον κόσμο, σημαί­νει παρου­σία στην κοι­νω­νία. Δεν μπορεί ένα νέο πολι­τικό εγχεί­ρημα να περιο­ρι­στεί σε κλει­στές συσκέ­ψεις και κομ­μα­τικά γραφεία.

Συνεπώς, θα δούμε την ΕΛ.Α.Σ. να δίνει μεγα­λύ­τερο βάρος στην κοι­νω­νική παρου­σία. Το επόμενο διά­στημα θα οργώ­σουμε την Ελλάδα. Θέλουμε να μιλή­σουμε με τους πολίτες, να ακού­σουμε τις αγωνίες τους και να τους πεί­σουμε ότι υπάρχει εναλ­λα­κτική διέ­ξο­δος.

Αυτό είναι το μεγάλο μας καθήκον. Και δεν αφορά μόνο στο συμ­φέ­ρον του προ­ο­δευ­τι­κού χώρου. Αφορά, τελικά, στο συμ­φέ­ρον της ίδιας της χώρας.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημα­ντικό κομμάτι της κοι­νω­νίας που εμφα­νί­ζε­ται απο­γοη­τευ­μένο από το πολι­τικό σύστημα συνο­λικά και το εκφρά­ζει με την αποχή (δεν θέλει να πάει στην κάλπη) Πώς μπορεί να απευ­θυν­θεί σε αυτό το εκλο­γικό κομμάτι η ΕΛ.Α.Σ.;

Όπως σας είπα, ακριβώς γι’ αυτό η επαφή με την κοι­νω­νία είναι τόσο σημα­ντική. Δεν μπο­ρούμε να θεω­ρούμε δεδο­μένο ότι οι πολίτες θα ακο­λου­θή­σουν οποιον­δή­ποτε νέο πολι­τικό φορέα απλώς και μόνο επειδή εμφα­νί­ζε­ται στο πολι­τικό προ­σκή­νιο.

Χρειά­ζε­ται να τους εξη­γή­σουμε τι αλλάζει, ποια είναι η πρόταση και κυρίως γιατί αυτή η πρόταση μπορεί να δώσει απα­ντή­σεις στα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν. Η ακρί­βεια, η εργασία, οι μισθοί, η στέγαση και η προ­στα­σία της περιου­σίας είναι ζητή­ματα που αφορούν στην καθη­με­ρι­νό­τητα εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων.

Επο­μέ­νως, ο στόχος μας είναι να βρε­θούμε εκεί όπου βρί­σκε­ται η κοι­νω­νία. Να μιλή­σουμε με τους ανθρώ­πους και να τους δεί­ξουμε ότι υπάρχει εναλ­λα­κτική. Και αυτή η εναλ­λα­κτική, για εμάς, βρί­σκε­ται στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα και στην Ελλη­νική Αρι­στερή Συμπα­ρά­ταξη.

Το στοί­χημα είναι μεγάλο. Και ακριβώς επειδή υπάρχει απο­γο­ή­τευση και δυσπι­στία, η προ­σπά­θεια πρέπει να γίνει με μεγα­λύ­τερη επιμονή, περισ­σό­τερη παρου­σία και καθαρό πολι­τικό λόγο.