- Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης επανέρχεται στο προσκήνιο, με πολιτικούς να εκφράζουν ανησυχίες μόνο όταν τους βολεύει.
- Η υπόθεση των υποκλοπών διαρκεί 4 χρόνια, χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα για τους πολίτες που παρακολουθούνταν.
- Η θεσμική ευαισθησία στην Ελλάδα φαίνεται να ενεργοποιείται μόνο όταν οι αποφάσεις εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα.
- Η διάκριση των εξουσιών παραμένει αμφίβολη, ανάλογα με το ποια εξουσία επηρεάζει τους εμπλεκόμενους.
Μεγάλη συγκίνηση προκαλεί η αιφνίδια αφύπνιση όλων των πλευρών για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Ο Αλέξης Τσίπρας ανακάλυψε ότι ό,τι μπαίνει εύκολα στο αρχείο βγαίνει και εύκολα, ο Νίκος Ανδρουλάκης βρήκε στο λεξιλόγιό του τη λέξη πλυντήριο και οι υπερασπιστές της απόφασης θυμήθηκαν ξαφνικά τα άρθρα 26, 87 και 88 του Συντάγματος, τα οποία ομολογουμένως διαβάζονται πολύ πιο ευχάριστα όταν η αρχειοθέτηση βολεύει. Διότι αυτό είναι το ωραίο με τη θεσμική ευαισθησία στην Ελλάδα, ενεργοποιείται πάντα με χρονοκαθυστέρηση και πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση, δηλαδή προς την κατεύθυνση που εξυπηρετεί. Όταν η απόφαση δικαιώνει, το Κράτος Δικαίου λειτουργεί άψογα. Όταν δεν δικαιώνει, δουλεύει η μονταζιέρα. Και το ίδιο σενάριο παίζεται ανάποδα στην επόμενη υπόθεση, με τους ρόλους να εναλλάσσονται τόσο προβλέψιμα που θα μπορούσε κανείς να γράψει τα δελτία Τύπου από πριν.
Η υπόθεση των υποκλοπών, βεβαίως, κλείνει 4 χρόνια δημόσιου βίου και το μόνο που παρήγαγε είναι αρχειοθετήσεις και ανακοινώσεις. Οι πολίτες που παρακολουθούνταν παραμένουν με τις απορίες τους, αλλά τουλάχιστον όλοι οι υπόλοιποι βγήκαν κερδισμένοι, άλλοι με απόφαση και άλλοι με αφήγημα.
Στη χώρα μας η διάκριση των εξουσιών είναι ιερή, αρκεί να ξέρεις ποια εξουσία σε διακρίνει.
Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add Dimokratiki.gr on Google ↗ Ακολουθήστε μας στο Google News ★ ↗Στο Google News πατήστε ★ Ακολουθήστε
.gif)
