Οι αριθμοί αντέχουν, η βεβαιότητα όχι

Η φετινή τουριστική χρονιά κλείνει προς το θετικό αλλά με έναν τρόπο που θα έπρεπε να προβληματίζει όσους συνηθίζουν να πανηγυρίζουν με τα αθροίσματα. Οι διεθνείς αφίξεις τρέχουν με +4%, όμως πίσω από το πρόσημο κρύβεται μια αγορά που αποφασίζει την τελευταία στιγμή, συγκρίνει εξονυχιστικά και πιέζει τις τιμές όσο ποτέ την τελευταία δεκαετία. Ο Γιάννης Χατζής, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, το ονομάζει buyers market και έχει δίκιο. Το πάνω χέρι το έχει πλέον ο πελάτης, όχι ο ξενοδόχος, και τα συμβόλαια της επόμενης χρονιάς θα υπογραφούν κάτω από αυτή τη σκιά. Για τη Ρόδο η αναφορά στις προοπτικές επιμήκυνσης της σεζόν είναι καλοδεχούμενη, αλλά η ίδια η ΠΟΞ παραδέχεται ότι η επιμήκυνση δεν γίνεται με ευχές και πάνελ σε συνέδρια. Χρειάζεται συντονισμός αεροπορικών εταιρειών, αυτοδιοίκησης, αγοράς και εργαζομένων, δηλαδή ακριβώς αυτό που στα Δωδεκάνησα λείπει διαχρονικά.

Και υπάρχει και η άλλη πλευρά, αυτή που οι αριθμοί των αφίξεων δεν δείχνουν. Σχεδόν 1 στους 2 Έλληνες δεν μπορεί να πληρώσει διακοπές μιας εβδομάδας, δεύτερη χειρότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν το 83,8% των διανυκτερεύσεων προέρχεται από ξένους επισκέπτες, ο ελληνικός τουρισμός μπορεί να γεμίζει τα ταμεία, αλλά αδειάζει σταδιακά από τους ίδιους τους Έλληνες. Αυτό δεν είναι υποσημείωση, είναι το κοινωνικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο ο κλάδος χάνει, όπως ομολογεί και ο ίδιος ο Χατζής, τους συμμάχους που είχε.

Μια βιομηχανία που στηρίζει τη χώρα αλλά δεν χωράει τους πολίτες της, αργά ή γρήγορα θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις.