Προσφυγή της ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ βάζει «φρένο» στον διαγωνισμό των 46,6 εκατομμυρίων για τον βιολογικό της Ρόδου

Η κα­τα­σκευα­στι­κή εται­ρεία ζητά από την ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ την ακύ­ρω­ση της πρό­σκλη­σης που απηύ­θυ­νε η ΔΕΥΑΡ σε 4 μόνο εται­ρεί­ες με τη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς δη­μο­σί­ευ­ση. Η επι­χεί­ρη­ση προ­σέ­λα­βε εξει­δι­κευ­μέ­νο δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο της Αθή­νας, ενώ η εξέ­τα­ση της προ­σφυ­γής ορί­στη­κε για την 25 Αυ­γού­στου 2026.

Σε τρο­χιά δι­κα­στι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης ει­σέρ­χε­ται ο δια­γω­νι­σμός για την επέ­κτα­ση και ανα­βάθ­μι­ση της Εγκα­τά­στα­σης Επε­ξερ­γα­σί­ας Λυ­μά­των της Ρόδου, το έργο των 46.600.000 ευρώ που απο­τε­λεί μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες πα­ρεμ­βά­σεις υπο­δο­μής των τε­λευ­ταί­ων ετών στο νησί.

Η εται­ρεία ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, η οποία δεν πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν στους 4 οι­κο­νο­μι­κούς φο­ρείς που προ­σκλή­θη­καν να κα­τα­θέ­σουν προ­σφο­ρά, άσκη­σε προ­δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή ενώ­πιον της Ενιαί­ας Αρχής Δη­μο­σί­ων Συμ­βά­σε­ων, ζη­τώ­ντας την ακύ­ρω­ση της πρό­σκλη­σης της ΔΕΥΑΡ.

Η εξέ­λι­ξη αυτή έρ­χε­ται να επι­βε­βαιώ­σει τον θό­ρυ­βο που είχε προ­κα­λέ­σει εξαρ­χής η επι­λο­γή της επι­χεί­ρη­σης να μην προ­χω­ρή­σει σε ανοι­χτή δη­μο­πρα­σία αλλά να κα­τα­φύ­γει στην εξαι­ρε­τι­κή δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­με­νη δη­μο­σί­ευ­ση, επι­κα­λού­με­νη το κα­τε­πεί­γον της κα­τά­στα­σης.

Η ΔΕΥΑΡ, από την πλευ­ρά της, αντέ­δρα­σε άμεσα. Σε έκτα­κτη δια πε­ρι­φο­ράς συ­νε­δρί­α­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε την Πέμ­πτη 9 Ιου­λί­ου 2026, απο­φα­σί­στη­κε ομό­φω­να η ανά­θε­ση της νο­μι­κής υπο­στή­ρι­ξης της επι­χεί­ρη­σης σε εξει­δι­κευ­μέ­νη δι­κη­γο­ρι­κή εται­ρεία της Αθή­νας, με το σκε­πτι­κό ότι πρό­κει­ται για υπό­θε­ση εξαι­ρε­τι­κής νο­μι­κής δυ­σκο­λί­ας και ότι η επι­χεί­ρη­ση αντι­με­τω­πί­ζει με­γά­λο κίν­δυ­νο σε πε­ρί­πτω­ση ακύ­ρω­σης της δια­δι­κα­σί­ας ανά­θε­σης.

Η προ­σφυ­γή της ΑΚΤΩΡ και το χρο­νο­διά­γραμ­μα ενώ­πιον της ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ

Σύμ­φω­να με τα όσα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην υπ’ αριθ­μόν 454/2026 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΡ, κατά της επι­χεί­ρη­σης ασκή­θη­κε η με Γε­νι­κό Αριθ­μό Κα­τά­θε­σης 1262/03-07-2026 προ­δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή της εται­ρεί­ας ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ ενώ­πιον της ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ. Αντι­κεί­με­νο της προ­σφυ­γής είναι η ακύ­ρω­ση της πρό­σκλη­σης με ΑΔΑΜ 26PROC019252252 για την ανά­θε­ση της σύμ­βα­σης με τίτλο «Κα­τε­πεί­γο­ντα έργα επέ­κτα­σης της εγκα­τά­στα­σης επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των Ρόδου».

Με την υπ’ αριθ­μόν 1390/2026 Πράξη του Προ­έ­δρου του όγδο­ου Κλι­μα­κί­ου της Αρχής, η οποία κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στη ΔΕΥΑΡ στις 6 Ιου­λί­ου 2026, ορί­στη­κε ως ημε­ρο­μη­νία εξέ­τα­σης της προ­σφυ­γής η 25 Αυ­γού­στου 2026. Το κρί­σι­μο στοι­χείο, ωστό­σο, που προ­σέ­δω­σε επεί­γο­ντα χα­ρα­κτή­ρα στις κι­νή­σεις της επι­χεί­ρη­σης, είναι ότι η ΔΕΥΑΡ όφει­λε εντός 3 ημε­ρών από την κοι­νο­ποί­η­ση της Πρά­ξης να κα­τα­θέ­σει τις από­ψεις της επί του αι­τή­μα­τος χο­ρή­γη­σης ή μη ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης και προ­σω­ρι­νών μέ­τρων. Το ασφυ­κτι­κό αυτό πε­ρι­θώ­ριο ήταν και ο λόγος για τον οποίο το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο συ­γκλή­θη­κε εκτά­κτως και δια πε­ρι­φο­ράς, ύστε­ρα από πρό­σκλη­ση του Προ­έ­δρου με αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου 9042/09-07-2026.

Η από­φα­ση για την πρό­σλη­ψη δι­κη­γο­ρι­κού γρα­φεί­ου και το κό­στος

Στη συ­νε­δρί­α­ση, ο ανα­πλη­ρω­τής γε­νι­κός διευ­θυ­ντής της ΔΕΥΑΡ κ. Κυ­ριά­κος Πα­πα­μι­χα­ήλ έθεσε υπόψη των μελών την υπ’ αριθ­μόν πρω­το­κόλ­λου 8987/08-07-2026 ει­σή­γη­ση της νο­μι­κής συμ­βού­λου της επι­χεί­ρη­σης. Στην ει­σή­γη­ση επι­ση­μαί­νε­ται η εξαι­ρε­τι­κή δυ­σκο­λία της υπό­θε­σης, η οποία αφορά δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης του άρ­θρου 269 του Ν. 4412/2016, καθώς και ο με­γά­λος κίν­δυ­νος που αντι­με­τω­πί­ζει η επι­χεί­ρη­ση σε πε­ρί­πτω­ση ακύ­ρω­σης της σχε­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας ανά­θε­σης.

Με βάση την ει­σή­γη­ση, το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο ενέ­κρι­νε ομό­φω­να την ανά­θε­ση της υπό­θε­σης στη δι­κη­γο­ρι­κή εται­ρεία «Ευ­γέ­νιος Χρι­στο­φι­λό­που­λος & Συ­νερ­γά­τες».

Η ανά­θε­ση πε­ρι­λαμ­βά­νει δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά τη νο­μι­κή υπο­στή­ρι­ξη της ΔΕΥΑΡ ενώ­πιον της ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ, με τη σύ­ντα­ξη από­ψε­ων τόσο επί του αι­τή­μα­τος χο­ρή­γη­σης προ­σω­ρι­νών μέ­τρων όσο και επί της ίδιας της προ­δι­κα­στι­κής προ­σφυ­γής, ένα­ντι αμοι­βής 2.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 24%, δη­λα­δή συ­νο­λι­κά 2.480 ευρώ. Το δεύ­τε­ρο σκέ­λος αφορά τη νο­μι­κή υπο­στή­ρι­ξη της επι­χεί­ρη­σης ενώ­πιον του αρ­μό­διου Διοι­κη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, ανά­λο­γα με την έκ­βα­ση της δια­δι­κα­σί­ας ενώ­πιον της Αρχής. Το σκέ­λος αυτό μπο­ρεί να πε­ρι­λαμ­βά­νει είτε τη σύ­ντα­ξη από­ψε­ων επί αί­τη­σης ανα­στο­λής και ακύ­ρω­σης του άρ­θρου 372 του Ν. 4412/2016 που τυχόν ασκη­θεί κατά της από­φα­σης της ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ, είτε τη σύ­ντα­ξη και άσκη­ση αντί­στοι­χης αί­τη­σης για λο­γα­ρια­σμό της ίδιας της ΔΕΥΑΡ, με πα­ρά­στα­ση στο δι­κα­στή­ριο και κα­τά­θε­ση υπο­μνή­μα­τος, ένα­ντι αμοι­βής 3.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 24%, δη­λα­δή συ­νο­λι­κά 3.720 ευρώ.

Το πα­ρα­σκή­νιο: ο δια­γω­νι­σμός που άναψε φω­τιές

Η προ­σφυ­γή της ΑΚΤΩΡ έρ­χε­ται να αμ­φι­σβη­τή­σει ευ­θέ­ως τον τρόπο με τον οποίο η ΔΕΥΑΡ επέ­λε­ξε να δη­μο­πρα­τή­σει το έργο. Η πρό­σκλη­ση, με ημε­ρο­μη­νία 17 Ιου­νί­ου 2026 και αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου 7831, δεν ακο­λού­θη­σε την κλα­σι­κή ανοι­χτή δια­δι­κα­σία, στην οποία κάθε εν­δια­φε­ρό­με­νος μπο­ρεί να υπο­βά­λει προ­σφο­ρά μετά από δη­μό­σια προ­κή­ρυ­ξη. Αντί­θε­τα, η επι­χεί­ρη­ση προ­σέ­φυ­γε στη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­με­νη δη­μο­σί­ευ­ση, με βάση το άρθρο 269 πε­ρί­πτω­ση δ και το άρθρο 269Α του Ν. 4412/2016, επι­κα­λού­με­νη κα­τε­πεί­γου­σα ανά­γκη, στοι­χείο που απο­τυ­πώ­νε­ται και στον ίδιο τον τίτλο του έργου.

Στο πλαί­σιο αυτό, η ΔΕΥΑΡ απηύ­θυ­νε πρό­σκλη­ση σε 4 μόνο κα­τα­σκευα­στι­κές εται­ρεί­ες, την ENVITEC ΑΕ, τη ΜΗ­ΧΑ­ΝΙ­ΚΗ ΠΕ­ΡΙ­ΒΑΛ­ΛΟ­ΝΤΟΣ ΑΕ, την ΕΡ­ΓΟ­ΤΕΜ ΑΤΕΒΕ και την ΓΚΟ­ΛΙΟ­ΠΟΥ­ΛΟΣ ΑΤΕ, με ρητό όρο ότι δι­καί­ω­μα υπο­βο­λής προ­σφο­ράς είχαν απο­κλει­στι­κά οι προ­σκλη­θέ­ντες φο­ρείς και ότι προ­σφο­ρές άλλων εται­ρειών δεν θα αξιο­λο­γού­νταν. Η κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής των προ­σφο­ρών είχε ορι­στεί για τις 24 Ιου­νί­ου 2026. Η ΑΚΤΩΡ, ένας από τους με­γα­λύ­τε­ρους κα­τα­σκευα­στι­κούς ομί­λους της χώρας, έμει­νε εκτός της δια­δι­κα­σί­ας και μέσα σε λίγες ημέ­ρες, στις 3 Ιου­λί­ου 2026, κα­τέ­θε­σε την προ­δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή της.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το έργο, συ­νο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 46.600.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, αφορά στην επέ­κτα­ση και ανα­βάθ­μι­ση της υφι­στά­με­νης Εγκα­τά­στα­σης Επε­ξερ­γα­σί­ας Λυ­μά­των της Ρόδου, ώστε να αυ­ξη­θεί η δυ­να­μι­κό­τη­τά της και να αντι­με­τω­πι­στούν οι αυ­ξη­μέ­νες πα­ρο­χές που κα­τα­λή­γουν σή­με­ρα σε αυτή. Προ­βλέ­πο­νται, με­τα­ξύ άλλων, νέα έργα ει­σό­δου, γραμ­μή βιο­λο­γι­κής επε­ξερ­γα­σί­ας με τε­χνο­λο­γία MBR, μο­νά­δα απο­λύ­μαν­σης με υπε­ριώ­δη ακτι­νο­βο­λία, ανα­ε­ρό­βιος χω­νευ­τής, μο­νά­δα συ­μπα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας από βιο­α­έ­ριο και εξω­τε­ρι­κό δί­κτυο επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­σης. Η χρη­μα­το­δό­τη­ση προ­έρ­χε­ται εξ ολο­κλή­ρου από ίδιους πό­ρους της επι­χεί­ρη­σης, με τη δα­πά­νη να κα­τα­νέ­με­ται σε 3 οι­κο­νο­μι­κά έτη, ενώ η συ­νο­λι­κή προ­θε­σμία εκτέ­λε­σης, μαζί με την εξά­μη­νη δο­κι­μα­στι­κή λει­τουρ­γία, ανέρ­χε­ται σε 24 μήνες. Η έγκρι­ση κα­τα­σκευ­ής είχε δοθεί με την υπ’ αριθ­μόν 347/2026 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου και την πρό­σκλη­ση είχε υπο­γρά­ψει ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ κ. Σω­τή­ρης Βα­για­νός.

Τα επό­με­να βή­μα­τα και τα δια­κυ­βεύ­μα­τα

Το βάρος με­τα­το­πί­ζε­ται πλέον στην Ενιαία Αρχή Δη­μο­σί­ων Συμ­βά­σε­ων, η οποία κα­λεί­ται πρώτα να απο­φαν­θεί επί του αι­τή­μα­τος χο­ρή­γη­σης ανα­στο­λής και προ­σω­ρι­νών μέ­τρων και εν συ­νε­χεία, στις 25 Αυ­γού­στου 2026, να εξε­τά­σει την ουσία της προ­σφυ­γής. Το εύρος των πι­θα­νών εκ­βά­σε­ων απο­τυ­πώ­νε­ται άλ­λω­στε και στην ίδια την από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΡ, η οποία προ­βλέ­πει νο­μι­κή υπο­στή­ρι­ξη ακόμη και για το εν­δε­χό­με­νο η υπό­θε­ση να φτά­σει στο αρ­μό­διο Διοι­κη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο, είτε με αί­τη­ση της ΑΚΤΩΡ κατά τυχόν απορ­ρι­πτι­κής από­φα­σης της Αρχής, είτε με αί­τη­ση της ίδιας της ΔΕΥΑΡ σε πε­ρί­πτω­ση δυ­σμε­νούς για εκεί­νη κρί­σης.

Για τη δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση το δια­κύ­βευ­μα είναι διπλό. Από τη μία πλευ­ρά, εν­δε­χό­με­νη ακύ­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας θα ανέ­τρε­πε τον σχε­δια­σμό για ένα έργο που η ίδια έχει χα­ρα­κτη­ρί­σει κα­τε­πεί­γον, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται για τη δια­χεί­ρι­ση των λυ­μά­των σε έναν κο­ρυ­φαίο του­ρι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό με έντο­νες επο­χι­κές αιχ­μές. Από την άλλη, η έκ­βα­ση της προ­σφυ­γής θα κρί­νει στην πράξη κατά πόσο η επί­κλη­ση του κα­τε­πεί­γο­ντος επαρ­κού­σε για την πα­ρά­καμ­ψη της ανοι­χτής δη­μο­πρα­σί­ας σε μια σύμ­βα­ση τέ­τοιου με­γέ­θους. Μέχρι τότε, το με­γα­λύ­τε­ρο έργο υπο­δο­μής της Ρόδου πα­ρα­μέ­νει με­τέ­ω­ρο, με τον φά­κε­λο της υπό­θε­σης να βρί­σκε­ται στα χέρια της ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ.