Κινητοποιήσεις διαρκείας απεφάσισαν οι δικηγόροι Ρόδου και Κω

Υπέρ κινη­το­ποι­ή­σεων διαρ­κείας απο­φά­σι­σαν με συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των μελών τους, σε δημο­ψή­φι­σμα που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την 2α και 3η Δεκεμ­βρίου, οι Δικη­γο­ρι­κοί Σύλ­λο­γοι Ρόδου και Κω.

Τα διοι­κη­τικά συμ­βού­λια των δύο Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων απο­φά­σι­σαν ομο­φώ­νως, μετά την από 21 Νοεμ­βρίου 2014 απόφαση της Ολο­μέ­λειας των Προ­έ­δρων των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων, τη διε­νέρ­γεια δημο­ψη­φί­σμα­τος στα γραφεία τους, που θα αφορά το νομο­σχέ­διο του Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας και τη μορφή των κινη­το­ποι­ή­σεων των δικη­γό­ρων.

Στους δικη­γό­ρους μέλη των δύο συλ­λό­γων δόθηκαν τρία ψηφο­δέλ­τια: ένα υπέρ του νομο­σχε­δίου (με τη λέξη ΝΑΙ), ένα κατά του νομο­σχε­δίου (με τη λέξη ΟΧΙ) και ένα για λευκό ψηφο­δέλ­τιο.

Στο ψηφο­δέλ­τιο του «ΟΧΙ», οι δικη­γό­ροι εκα­λού­ντο επίσης να απα­ντή­σουν επί δύο ερω­τη­μά­των  που αφο­ρού­σαν τη μορφή των περαι­τέρω κινη­το­ποι­ή­σεων τους και συγκε­κρι­μένα: α) «αποχή διαρ­κείας», β) «αποχή περιο­ρι­σμέ­νης διάρ­κειας ή στο­χευ­μένη».

Στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου ψήφισαν 308 μέλη. Βρέ­θη­καν 304 έγκυρα ψηφο­δέλ­τια, 3 λευκά και ένα άκυρο.

291 δικη­γό­ροι ψήφισαν κατά του νομο­σχε­δίου και 13 υπέρ. 210 δικη­γό­ροι ψήφισαν υπέρ της αποχής διαρ­κείας, 73 υπέρ της στο­χευ­μέ­νης αποχής και 8 να μην απέχουν.

Στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Κω κατά του νομο­σχε­δίου ψήφισαν 83 δικη­γό­ροι και υπέρ 5. Υπέρ της αποχής διαρ­κείας ψήφισαν 52 δικη­γό­ροι, 27 ψήφισαν υπέρ στο­χευ­μέ­νης αποχής και 4 κατά της αποχής.

Θυμί­ζουμε ότι οι δικη­γό­ροι αντι­δρούν στο περιε­χό­μενο των ρυθ­μί­σεων του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης για τις τρο­πο­ποι­ή­σεις του Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας.

Επα­να­κα­θο­ρί­ζε­ται συγκε­κρι­μένα το σύνολο των ρυθ­μί­σεων, αλλά και της όλης φιλο­σο­φίας της δια­δι­κα­σίας ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, με δρα­μα­τική φαλ­κί­δευση των δικαιω­μά­των των οφει­λε­τών των Τρα­πε­ζών, ιδίως ανα­φο­ρικά με τα ζητή­ματα πλει­στη­ρια­σμών ακι­νή­των και την ενί­σχυση των προ­νο­μίων των Τρα­πε­ζών και τον περιο­ρι­σμό των εν γένει δικαιω­μά­των εργα­ζο­μέ­νων, δημο­σίων υπαλ­λή­λων, ασφα­λι­στι­κών οργα­νι­σμών, εγχει­ρό­γρα­φων δανει­στών, υπέρ των προ­νο­μίων των εμπραγ­μά­των προ­νο­μιού­χων, ήτοι των χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών ιδρυ­μά­των.

Ο προ­τει­νό­με­νος επα­να­κα­θο­ρι­σμός της σειράς κατά­τα­ξης των δανει­στών στον πίνακα γενικών προ­νο­μίων και η κατάρ­γηση της ισχύ­ου­σας πρό­βλε­ψης για τη διαί­ρεση του πλει­στη­ριά­σμα­τος σε ποσοστά μετά την ικα­νο­ποί­ηση της τρίτης τάξης αυτών ευνοεί απο­κλει­στικά τις Τρά­πε­ζες, σε βάρος κάθε άλλου δανει­στή, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του Δημο­σίου και των φορέων κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης.

Οι δε Τρά­πε­ζες απο­κτούν συμ­με­τοχή στη διανομή του πλει­στη­ριά­σμα­τος ακόμα και με την προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης, χωρίς να είναι ανα­γκα­σμέ­νες να την έχουν τρέψει σε υποθήκη.

Δίνο­νται δηλαδή προ­νό­μια στις Τρά­πε­ζες και στη συνέ­χεια ανα­ζη­τεί­ται η κάλυψη αυτής της συνει­δη­τής δημο­σιο­νο­μι­κής απώ­λειας πάλι μέσω προ­δή­λως νέων φορο­λο­γι­κών ρυθ­μί­σεων σε βάρος του πολίτη.

Επι­πλέον, περιο­ρί­ζο­νται ασφυ­κτικά οι χρόνοι προ­σβο­λής των πράξεων της δια­δι­κα­σίας της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης. Ο περιο­ρι­σμός των προ­θε­σμιών θέτει ασφυ­κτικά χρονικά περι­θώ­ρια αντί­δρα­σης στον οφει­λέτη, ιδίως στις περι­πτώ­σεις εκείνες που απαι­τεί­ται έρευνα για την συγκέ­ντρωση στοι­χείων.

Υφί­στα­ται παρα­πέρα διάταξη η οποία στερεί τον οφει­λέτη του δικαιώ­μα­τος να προ­σφύ­γει για τελική δικα­στική κρίση ανα­φο­ρικά με την επι­σπευ­δό­μενη ενα­ντίον του δια­δι­κα­σία ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης από τον Άρειο Πάγο.

Στε­ρεί­ται παρα­πέρα ο οφει­λέ­της του δικαιώ­μα­τος να ασκήσει αναί­ρεση κατά της από­φα­σης της ανα­κο­πής του με την οποία προ­σβάλ­λει αναγ­γε­λία δανει­στή.

Για την εκτί­μηση της αξίας του ακι­νή­του, που κατά­σχε­ται, λαμ­βά­νε­ται υπόψη η εμπο­ρική του αξία, όπως αυτή προσ­διο­ρί­ζε­ται κατά το χρόνο της κατά­σχε­σης.

Με άλλη διάταξη προ­βλέ­πε­ται, ότι αν το ακίνητο που πλει­στη­ριά­στηκε ήταν μισθω­μένο για την άσκηση σε αυτό επι­χεί­ρη­σης, ο υπερ­θε­μα­τι­στής έχει δικαί­ωμα να καταγ­γεί­λει τη μίσθωση, οπότε αυτή λύεται μετά την πάροδο δύο (2) μηνών από την καταγ­γε­λία.