Όλοι μαζεύουν τα νοίκια, κανείς δεν θέλει το τραμπολίνο

Ύστερα από σχεδόν δύο δεκαετίες που το ερώτημα «σε ποιον ανήκει ο βατήρας του Έλλη» ταξίδευε από υπηρεσία σε υπηρεσία σαν χαμένη αποσκευή, η Διεύθυνση Μεσαιωνικής Πόλης και Μνημείων του Δήμου Ρόδου με προϊστάμενο τον Σωτήρη Βαγιανό ανακάλυψε τη λύση. Δεν είναι δικό μας, είναι του Ελληνικού Δημοσίου, βρίσκεται μέσα στη θάλασσα και άρα πέρα από το όριο του σχεδίου πόλεως. Το αξιοθαύμαστο είναι πως ο ίδιος Δήμος που ξαφνικά δεν αναγνωρίζει την εξέδρα, μισθώνει χαρούμενα και τα δύο κτήρια του ίδιου μνημειακού συνόλου, το Έλλη και το Ronda στη Ροτόντα των Λουτρών και εισπράττει κανονικά τα νοίκια. Δηλαδή το συγκρότημα είναι ενιαίο όταν βγάζει έσοδα και διασπάται με νομική ακρίβεια ακριβώς στο σημείο που χρειάζεται συντήρηση.

Η ΕΤΑΔ λέει ρωτήστε τον Δήμο, η Κτηματική Υπηρεσία λέει ρωτήστε την ΕΤΑΔ, και η κτηματολογική μερίδα που θα ξεκαθάριζε το θέμα ουδέποτε δημιουργήθηκε από το 1971, επειδή πάνω της κάθεται ο αιγιαλός. Στο μεταξύ η Εισαγγελία διενεργεί προκαταρκτική για την επικινδυνότητα, και ο δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης ανήρτησε πως «το τραμπολίνο δεν είναι μπετόν, είναι μνήμη» και πως αναλαμβάνει την αποκατάστασή του. Η μνήμη προφανώς ξύπνησε τη στιγμή που το μπετόν σφραγίστηκε ως επικίνδυνο.