Όλοι μαζεύουν τα νοίκια, κανείς δεν θέλει το τραμπολίνο

Ύστε­ρα από σχε­δόν δύο δε­κα­ε­τί­ες που το ερώ­τη­μα «σε ποιον ανή­κει ο βα­τή­ρας του Έλλη» τα­ξί­δευε από υπη­ρε­σία σε υπη­ρε­σία σαν χα­μέ­νη απο­σκευή, η Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μεί­ων του Δήμου Ρόδου με προϊ­στά­με­νο τον Σω­τή­ρη Βα­για­νό ανα­κά­λυ­ψε τη λύση. Δεν είναι δικό μας, είναι του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, βρί­σκε­ται μέσα στη θά­λασ­σα και άρα πέρα από το όριο του σχε­δί­ου πό­λε­ως. Το αξιο­θαύ­μα­στο είναι πως ο ίδιος Δήμος που ξαφ­νι­κά δεν ανα­γνω­ρί­ζει την εξέ­δρα, μι­σθώ­νει χα­ρού­με­να και τα δύο κτή­ρια του ίδιου μνη­μεια­κού συ­νό­λου, το Έλλη και το Ronda στη Ρο­τό­ντα των Λου­τρών και ει­σπράτ­τει κα­νο­νι­κά τα νοί­κια. Δη­λα­δή το συ­γκρό­τη­μα είναι ενιαίο όταν βγά­ζει έσοδα και δια­σπά­ται με νο­μι­κή ακρί­βεια ακρι­βώς στο ση­μείο που χρειά­ζε­ται συ­ντή­ρη­ση.

Η ΕΤΑΔ λέει ρω­τή­στε τον Δήμο, η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία λέει ρω­τή­στε την ΕΤΑΔ, και η κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα που θα ξε­κα­θά­ρι­ζε το θέμα ου­δέ­πο­τε δη­μιουρ­γή­θη­κε από το 1971, επει­δή πάνω της κά­θε­ται ο αι­για­λός. Στο με­τα­ξύ η Ει­σαγ­γε­λία διε­νερ­γεί προ­κα­ταρ­κτι­κή για την επι­κιν­δυ­νό­τη­τα, και ο δή­μαρ­χος Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης ανήρ­τη­σε πως «το τρα­μπο­λί­νο δεν είναι μπε­τόν, είναι μνήμη» και πως ανα­λαμ­βά­νει την απο­κα­τά­στα­σή του. Η μνήμη προ­φα­νώς ξύ­πνη­σε τη στιγ­μή που το μπε­τόν σφρα­γί­στη­κε ως επι­κίν­δυ­νο.