Διαγόρας Βατίου: Περήφανος αποχαιρετισμός μετά από 42 χρόνια! Πόσο κρίμα…

Στην κρι­σι­μό­τητα της κυρια­κά­τι­κης Γενικής Συνέ­λευ­σης των μελών του Διαγόρα Βατίου είχε ανα­φερ­θεί προ ημερών η “δσπορ”, ωστόσο ουδείς μπο­ρούσε να φαντα­στεί πως οι απόψεις θα ξέφευ­γαν κατά πολύ από μία απλή “έκπτωση” στόχων, αλλά θα έφταναν στο ακραίο σενάριο της παύσης της λει­τουρ­γίας του σωμα­τείου!

Ο ιστο­ρι­κός σύλ­λο­γος κατε­βά­ζει “ρολά” έπειτα από 42 ολό­κληρα χρόνια συνε­πούς παρου­σίας στα τοπικά ποδο­σφαι­ρικά δρώμενα κλεί­νο­ντας έναν ιστο­ρικό κύκλο από τον οποίο δεν έλειψαν σπου­δαίες επι­τυ­χίες, καθώς πολύ απλά, επήλθε κόπωση τόσο από τους παρά­γο­ντες όσο και από την τοπική κοι­νω­νία.

Οι “κυα­νέ­ρυ­θροι” δεν μπήκαν καν στη δια­δι­κα­σία να ανα­ζη­τή­σουν λύσεις όπως θα ήταν μία από­συρση από την Α’ κατη­γο­ρία, απλά για να συνε­χί­σουν να είναι ενεργοί.

Για τους ίδιους, ο “απο­χαι­ρε­τι­σμός στα όπλα” είναι ζήτημα αξιο­πρέ­πειας και σεβα­σμού στην ιστορία του Διαγόρα Βατίου.

Ον επί­λο­γος γρά­φτηκε με την ανα­κοί­νωση, που εκδό­θηκε αμέσως μετά την ολο­κλή­ρωση της Γενικής Συνέ­λευ­σης:

“Ο Αθλη­τι­κός Σύλ­λο­γος «Δια­γό­ρας Βατίου», που ιδρύ­θηκε το 1984 και επί 42 συναπτά έτη απο­τέ­λεσε ανα­πό­σπα­στο κομμάτι του ποδο­σφαι­ρι­κού χάρτη της Δωδε­κα­νή­σου, ανα­κοι­νώ­νει την απόφαση της Γενικής Συνέ­λευ­σης για την ανα­στολή της αγω­νι­στι­κής του δρα­στη­ριό­τη­τας κατά την προσεχή περίοδο, με μη συμ­με­τοχή της ομάδας σε καμία επίσημη διορ­γά­νωση.

Η απόφαση αυτή ελήφθη με πλήρη επί­γνωση της ιστο­ρι­κής δια­δρο­μής και της προ­σφο­ράς του συλ­λό­γου στον αθλη­τι­σμό και στην τοπική κοι­νω­νία. Οι στόχοι που τέθηκαν από την ίδρυσή του έχουν πλέον εκπλη­ρω­θεί στο ακέραιο και ο Δια­γό­ρας Βατίου απο­χω­ρεί από την ενεργό δράση με το κεφάλι ψηλά, χωρίς καμία οικο­νο­μική υπο­χρέ­ωση ή εκκρε­μό­τητα, απο­τε­λώ­ντας δια­χρο­νικά παρά­δειγμα υγιούς διοί­κη­σης, συνέ­πειας και ήθους στο τοπικό ποδό­σφαιρο και όχι μόνο.

Κλεί­νουμε αυτόν τον μεγάλο κύκλο με υπε­ρη­φά­νεια, συγκί­νηση και βαθιά ικα­νο­ποί­ηση για όσα κατα­φέ­ραμε όλα αυτά τα χρόνια. Ευχα­ρι­στούμε από καρδιάς όλους όσοι στά­θη­καν δίπλα στην ομάδα: τους ποδο­σφαι­ρι­στές, τους προ­πο­νη­τές, τους παρά­γο­ντες, τους χορη­γούς, τους φιλά­θλους και τους φίλους του συλ­λό­γου. Ευχα­ρι­στούμε επίσης την ΕΠΣ Δωδε­κα­νή­σου, τους διαι­τη­τές και τους εκπρο­σώ­πους των μέσων ενη­μέ­ρω­σης για τη συνερ­γα­σία και τον σεβασμό που επέ­δει­ξαν όλα αυτά τα χρόνια.

Δεν θα μπο­ρού­σαμε να ολο­κλη­ρώ­σουμε αυτό το κεφά­λαιο χωρίς μια ξεχω­ρι­στή αναφορά στον άνθρωπο που ταυ­τί­στηκε όσο κανείς άλλος με τον Διαγόρα Βατίου: τον Γιάννη Καμπούρη.

Για τρεις δεκα­ε­τίες δεν υπήρξε μόνο αθλητής και προ­πο­νη­τής της ομάδας. Υπήρξε η ψυχή, η καρδιά και η κινη­τή­ρια δύναμή της. Ο άνθρω­πος που δεν λογά­ριαζε χρόνο, κόπο και προ­σω­πι­κές θυσίες προ­κει­μέ­νου ο σύλ­λο­γος να συνε­χί­σει να υπάρχει, να προ­ο­δεύει και να κάνει περή­φανο το Βάτι και ολό­κληρη τη Νότια Ρόδο.

Σήμερα, με βαθιά συγκί­νηση και απέ­ρα­ντη ευγνω­μο­σύνη, του απευ­θύ­νουμε ένα μεγάλο και ειλι­κρι­νές «ευχα­ρι­στώ» για όσα προ­σέ­φερε στον Διαγόρα Βατίου και στο ποδό­σφαιρο της Δωδε­κα­νή­σου.

Ο Δια­γό­ρας Βατίου μπορεί σήμερα να ανα­στέλ­λει την αγω­νι­στική του παρου­σία, όμως η ιστορία του δεν τελειώ­νει εδώ. Οι μνήμες, οι αγώνες, οι επι­τυ­χίες και οι άνθρω­ποι που τον υπη­ρέ­τη­σαν θα παρα­μεί­νουν ζωντα­νοί. Το όνομα του Διαγόρα Βατίου θα συνε­χί­σει να απο­τε­λεί σημείο ανα­φο­ράς για το δωδε­κα­νη­σιακό ποδό­σφαιρο και πηγή έμπνευ­σης για τις επό­με­νες γενιές.

Υ.Γ.

Ο Δια­γό­ρας Βατίου που ανέβηκε αήτ­τη­τος στην Α’ Κατη­γο­ρία Δωδε­κα­νή­σου και δεν υπο­βι­βά­στηκε ποτέ, κατέ­κτησε δύο Πρω­τα­θλή­ματα στην Α Δωδε­κα­νή­σου, ένα Κύπελλο και αγω­νί­στηκε επί τρία χρόνια στη Δ’ Εθνική Κατη­γο­ρία.

42 χρόνια ιστο­ρίας.

42 χρόνια προ­σφο­ράς.

Μόνο περη­φά­νια!!!”.