Εξαφανίστηκαν 420.000 ευρώ από την πώληση τουριστικού σκάφους και δικηγόρος οδηγείται στο εδώλιο

• Γνωστή επι­χει­ρη­μα­τίας του του­ρι­στι­κού κλάδου της Ρόδου παρί­στα­ται ως μηνύ­τρια στο Μονο­με­λές Εφετείο Πει­ραιώς, που καλεί­ται την Τρίτη να κρίνει τις κατη­γο­ρίες για απάτη και απιστία δικη­γό­ρου

• Στο εδώλιο, λόγω ιδιά­ζου­σας δωσι­δι­κίας, κάθεται δικη­γό­ρος ο οποίος φέρεται να κράτησε για τον εαυτό του το τίμημα μιας αγο­ρα­πω­λη­σίας, αντί να το διο­χε­τεύ­σει στην εξό­φληση ναυ­τι­κής υπο­θή­κης

Μια υπόθεση που πατά ταυ­τό­χρονα στον χώρο της ναυ­τι­λίας, στην αγορά των του­ρι­στι­κών σκαφών και στην άσκηση του δικη­γο­ρι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος έρχεται την Τρίτη ενώπιον του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Πει­ραιώς. Το δικα­στή­ριο θα ασχο­λη­θεί με την υπόθεση όχι λόγω της βαρύ­τη­τας των ποσών αυτής καθ’ εαυτής, αλλά εξαι­τίας της ιδιά­ζου­σας δωσι­δι­κίας του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος ασκεί το επάγ­γελμα του δικη­γό­ρου, στοι­χείο που μετα­φέ­ρει την εκδί­καση των απο­δι­δό­με­νων σε αυτόν πλημ­με­λη­μά­των στο εφε­τειακό επίπεδο. Στο πλευρό της κατη­γο­ρού­σας αρχής ανα­μέ­νε­ται να παρα­στα­θεί προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας μια γνωστή επι­χει­ρη­μα­τίας του του­ρι­στι­κού κλάδου της Ρόδου, εκπρο­σω­πού­μενη από τον κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή.

Το σκάφος, η υποθήκη  και η απόφαση  πώλησης

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται ένα επαγ­γελ­μα­τικό του­ρι­στικό σκάφος, εγγε­γραμ­μένο στο νηο­λό­γιο Πειραιά, το οποίο, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», βάρυνε με ναυτική υποθήκη.

Η ιδιο­κτή­τρια και νυν μηνύ­τρια πλευρά απο­φά­σισε να προ­χω­ρή­σει στην πώλησή του και ήρθε σε επαφή με μια αλλο­δαπή εται­ρεία που εκδή­λωσε ενδια­φέ­ρον για την αγορά.

Η δια­σύν­δεση των δύο μερών φέρεται να έγινε μέσω ναυ­λο­με­σίτη, ο οποίος, όπως προ­κύ­πτει, συνέ­στησε στη συνέ­χεια τον κατη­γο­ρού­μενο δικη­γόρο, προ­κει­μέ­νου εκείνος να ανα­λά­βει την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας μετα­βί­βα­σης.

Κατά την κατη­γο­ρία, ο δικη­γό­ρος δήλωσε ότι ήταν σε θέση να φέρει εις πέρας την αγο­ρα­πω­λη­σία λόγω της εμπει­ρίας και της εξει­δί­κευ­σής του σε συναλ­λα­γές αυτού του είδους, ενερ­γώ­ντας μάλιστα ταυ­τό­χρονα και για τα δύο μέρη, τόσο για την πωλή­τρια όσο και για την αγο­ρά­στρια εται­ρεία.

Παράλ­ληλα ανέλαβε να προβεί στις απαι­τού­με­νες ενέρ­γειες για την άρση της υπο­θή­κης που βάρυνε το σκάφος, προ­τεί­νο­ντας, σύμφωνα με τα στοι­χεία, να κατα­τε­θεί το τίμημα σε δικό του τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό και έπειτα να το διο­χε­τεύ­σει εκείνος στη δανεί­στρια τράπεζα, ώστε να αρθεί το βάρος και να δια­γρα­φεί από το νηο­λό­γιο.

Το προ­σύμ­φωνο και ο ρόλος του μεσεγ­γυού­χου

Με βάση αυτή τη συμ­φω­νία, στις 6 Αυγού­στου 2021 υπε­γράφη ανάμεσα στην πωλή­τρια και στον εκπρό­σωπο της αλλο­δα­πής αγο­ρά­στριας εται­ρείας προ­σύμ­φωνο αγο­ρα­πω­λη­σίας του σκάφους, έναντι συνο­λι­κού τιμή­μα­τος 450.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 45.000 ευρώ είχαν ήδη προ­κα­τα­βλη­θεί. Στο ίδιο πλαίσιο ο κατη­γο­ρού­με­νος ορί­στηκε ρητά ως μεσεγ­γυού­χος.

Ο ρόλος αυτός σήμαινε ότι στον λογα­ρια­σμό του θα κατα­τί­θετο το ενα­πο­μεί­ναν τίμημα των 405.000 ευρώ, το οποίο εκείνος θα προ­ω­θούσε εν συνε­χεία στον δανειακό λογα­ρια­σμό για την εξό­φληση και την άρση της υπο­θή­κης.

Στο ποσό αυτό προ­στέ­θη­καν, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, και άλλα 15.000 ευρώ, τα οποία η μηνύ­τρια πλευρά συμ­φώ­νησε να παρα­δώ­σει στον δικη­γόρο με τον ίδιο προ­ο­ρι­σμό, ήτοι την κατά­θεσή τους στον δανειακό λογα­ρια­σμό. Έτσι, το συνο­λικό ποσό που επρό­κειτο να δια­χει­ρι­στεί ως μεσεγ­γυού­χος ανερ­χό­ταν σε 420.000 ευρώ.

Η κίνηση των χρη­μά­των

Η πρώτη μεγάλη μετα­φορά φέρεται να πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 26 Οκτω­βρίου 2021, όταν από τον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό του αλλο­δα­πού εκπρο­σώ­που της αγο­ρά­στριας εται­ρείας μετα­φέρ­θη­καν ηλε­κτρο­νικά στον λογα­ρια­σμό του κατη­γο­ρου­μέ­νου τα 405.000 ευρώ. Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, μετά την κατά­θεση αυτή και τις δια­βε­βαιώ­σεις του δικη­γό­ρου περί άψογης εκτέ­λε­σης της πώλησης, η μηνύ­τρια πλευρά πεί­στηκε ότι εκείνος θα προ­χω­ρούσε κανο­νικά στις ενέρ­γειες που είχε ανα­λά­βει, χωρίς, όπως δια­τεί­νε­ται η κατη­γο­ρία, να υπάρχει στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τέτοια πρόθεση εκ μέρους του.

Στη­ρι­ζό­μενη σε αυτές τις παρα­στά­σεις, η μηνύ­τρια πλευρά φέρεται να προ­χώ­ρησε ένα ακόμη βήμα. Στις 20 Ιουνίου 2022 χορή­γησε στον κατη­γο­ρού­μενο ειδική εντολή και πλη­ρε­ξου­σιό­τητα να υπο­γρά­ψει το ορι­στικό συμ­φω­νη­τικό πώλησης του σκάφους, το οποίο εν τέλει υπε­γράφη την επομένη, στις 21 Ιουνίου 2022. Την ίδια ημέρα της χορή­γη­σης της πλη­ρε­ξου­σιό­τη­τας κατα­τέ­θηκε στον λογα­ρια­σμό του και το ποσό των 15.000 ευρώ. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, ο δικη­γό­ρος ουδέ­ποτε σκόπευε να κατα­θέ­σει τα χρήματα αυτά στον δανειακό λογα­ρια­σμό για την άρση της υπο­θή­κης και ουδέ­ποτε το έπραξε, με απο­τέ­λε­σμα να ζημιω­θεί αντι­στοί­χως η εγκα­λούσα πλευρά.

Οι δύο κατη­γο­ρίες

Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο απο­δί­δο­νται στον δικη­γόρο δύο δια­κρι­τές πράξεις. Η πρώτη αφορά απάτη και τοπο­θε­τεί­ται χρονικά από τον Αύγου­στο του 2021 έως τις 20 Ιουνίου 2022. Κατά την κατη­γο­ρία, με την εν γνώσει του παρά­σταση ψευδών γεγο­νό­των ως αλη­θι­νών, έβλαψε ξένη περιου­σία πεί­θο­ντας τη μηνύ­τρια πλευρά σε πράξη, απο­σκο­πώ­ντας στο να απο­κο­μί­σει ο ίδιος παρά­νομο περιου­σιακό όφελος, με αναφορά ιδίως στο ποσό των 15.000 ευρώ που φέρεται να παρα­κρά­τησε.

Η δεύτερη πράξη αφορά απιστία δικη­γό­ρου. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, υπό την ιδιό­τητά του ως δικη­γό­ρος και ενώ είχε ανα­λά­βει τη νομική προ­στα­σία και την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας, εν γνώσει του έβλαψε τα συμ­φέ­ρο­ντα εκείνου του οποίου είχε ανα­λά­βει την υπε­ρά­σπιση, επι­διώ­κο­ντας παράλ­ληλα δικό του κέρδος. Ο κατη­γο­ρού­με­νος, όπως ανα­φέ­ρε­ται, ενώ είχε οριστεί ρητά ως μεσεγ­γυού­χος για τη δια­χεί­ριση των 420.000 ευρώ και είχε ανα­λά­βει να φρο­ντί­σει για την άρση του βάρους επί του σκάφους, στην πράξη δεν προέβη στις ενέρ­γειες στις οποίες είχε δεσμευ­τεί.

Το παρα­σκή­νιο

Η υπόθεση συν­δυά­ζει δύο στοι­χεία που σπανίως συνα­ντώ­νται μαζί. Από τη μία πλευρά, μια εμπο­ρική συναλ­λαγή υψηλής αξίας στον χώρο των του­ρι­στι­κών σκαφών, με δια­συ­νο­ριακό χαρα­κτήρα, καθώς η αγο­ρά­στρια ήταν αλλο­δαπή εται­ρεία και η μετα­φορά του τιμή­μα­τος έγινε από λογα­ρια­σμό στο εξω­τε­ρικό. Από την άλλη, η εμπλοκή ενός επαγ­γελ­μα­τία του νομικού κλάδου, ο οποίος, αντί να λει­τουρ­γή­σει ως εγγύηση ασφά­λειας για τα δύο μέρη, φέρεται, κατά την κατη­γο­ρία, να εκμε­ταλ­λεύ­τηκε τη θέση εμπι­στο­σύ­νης που του είχε ανα­τε­θεί.

Καθο­ρι­στικό σημείο της δίκης ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει το ζήτημα της τύχης των χρη­μά­των που πέρασαν από τον λογα­ρια­σμό του κατη­γο­ρου­μέ­νου, καθώς και το κατά πόσον η υποθήκη επί του σκάφους ήρθη ποτέ ή παρέ­μεινε ενεργή σε βάρος της συναλ­λα­γής.