Οι φωτογραφίες που δεν θα μπουν στην καμπάνια

Υπάρχει κάτι ποι­η­τικό στο να πλη­ρώ­νει κάποιος αερο­πο­ρικό εισι­τή­ριο για να φτάσει σε έναν από τους κορυ­φαί­ους προ­ο­ρι­σμούς της Ευρώπης και να γυρνά σπίτι του με ενθύμιο τη φωτο­γρα­φία μιας δημό­σιας τουα­λέ­τας. Οι του­ρί­στες έκαναν αυτό που το επίσημο μάρ­κε­τινγκ ξεχνά συστη­μα­τικά, κατέ­γρα­ψαν το νησί όπως είναι και όχι όπως δια­φη­μί­ζε­ται, με τα σκου­πί­δια, τις εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νες κατα­σκευές και τα σπα­σμένα υλικά λίγα μέτρα από τη θάλασσα. Και επειδή το έκαναν επι­σκέ­πτες και όχι ντόπιοι γκρι­νιά­ρη­δες, η συνη­θι­σμένη απά­ντηση ότι κάποιος τα βάζει με τον τόπο δεν πιάνει. Δύσκολα κατη­γο­ρείς για κακία κάποιον που ήρθε με τη διάθεση να περάσει καλά.

Το πιο απο­κα­λυ­πτικό όμως δεν είναι η βρομιά, είναι το ημε­ρο­λό­γιο. Τέλος Μαΐου, αρχή σεζόν, τη στιγμή ακριβώς που υπο­τί­θε­ται πως το νησί έχει βάλει τα καλά του για να υπο­δε­χτεί τον κόσμο. Αν έτσι ξεκι­νάμε, μένει να φαντα­στούμε σε τι κατά­σταση θα βρί­σκο­νται οι ίδιες τουα­λέ­τες τον Αύγου­στο. Στο μεταξύ θα συνε­χί­σουν να βγαί­νουν βιντε­ά­κια με γαλάζια νερά και ηλιο­βα­σι­λέ­ματα, λες και ο του­ρι­σμός σταματά εκεί που τελειώ­νει το φίλτρο του κινητού.

Τελικά η καλύ­τερη δια­φη­μι­στική καμπά­νια για τη Ρόδο φέτος δεν στήθηκε σε κανένα γραφείο, την ανέ­βα­σαν δωρεάν οι ίδιοι οι επι­σκέ­πτες, και ήταν η χει­ρό­τερη που μπο­ρούσε να φαντα­στεί κανείς.