Ελεύθερος χωρίς όρους ο 66χρονος ημεδαπός που κατηγορείται για εικονικά φορολογικά στοιχεία εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ

• Ομό­φω­νη η από­φα­ση του πρώ­του τα­κτι­κού Ανα­κρι­τή και της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας, που έκρι­ναν ότι δεν συ­ντρέ­χουν λόγοι επι­βο­λής πε­ριο­ρι­στι­κών όρων. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νεί­ται τις κα­τη­γο­ρί­ες, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα επί­μα­χα πα­ρα­στα­τι­κά απο­τυ­πώ­νουν πραγ­μα­τι­κές συ­ναλ­λα­γές

Χωρίς κα­νέ­ναν πε­ριο­ρι­στι­κό όρο αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος χθες ένας 66χρο­νος ημε­δα­πός, ο οποί­ος βρέ­θη­κε αντι­μέ­τω­πος με σειρά δι­κο­γρα­φιών για φο­ρο­λο­γι­κές πα­ρα­βά­σεις που αφο­ρούν τα έτη 2016 και 2017. Η από­φα­ση για την απο­φυ­λά­κι­σή του ελή­φθη ομο­φώ­νως από τον πρώτο τα­κτι­κό Ανα­κρι­τή και την Ει­σαγ­γε­λέα Υπη­ρε­σί­ας, αμέ­σως μετά την ολο­κλή­ρω­ση της απο­λο­γί­ας του. Τον κα­τη­γο­ρού­με­νο εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Άκης Μεϊ­μά­ρης.

Το αντι­κεί­με­νο της δι­κο­γρα­φί­ας

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Δη­μο­κρα­τι­κής», σε βάρος του ημε­δα­πού είχαν σχη­μα­τι­στεί τρεις χω­ρι­στές δι­κο­γρα­φί­ες. Η μία αφορά υπο­βο­λή ανα­κρι­βούς δή­λω­σης φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος, με τον κα­τα­λο­γι­ζό­με­νο φόρο να υπερ­βαί­νει τις 150.000 ευρώ και να ανέρ­χε­ται, κατά την αρ­χι­κή πράξη, στις 246.765,89 ευρώ. Οι άλλες δύο σχε­τί­ζο­νται με φε­ρό­με­νη απο­δο­χή ει­κο­νι­κών φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων. Για τη χρήση του 2016, η κα­τη­γο­ρία έκανε λόγο για 9 ει­κο­νι­κά πα­ρα­στα­τι­κά συ­νο­λι­κής κα­θα­ρής αξίας 149.949,87 ευρώ, ενώ για το 2017 για 23 πα­ρα­στα­τι­κά αξίας 308.844,11 ευρώ.

Όλες οι πα­ρα­βά­σεις εδρά­ζο­νται στις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 66 του Ν. 4987/2022, που αφορά εγκλή­μα­τα φο­ρο­δια­φυ­γής.

Η θέση του  κα­τη­γο­ρου­μέ­νου

Ο 66χρο­νος αρ­νή­θη­κε στο σύ­νο­λό τους όσα του απο­δί­δο­νται. Όπως υπο­στή­ρι­ξε, τα στοι­χεία που ο φο­ρο­λο­γι­κός έλεγ­χος χα­ρα­κτή­ρι­σε ει­κο­νι­κά εκ­δό­θη­καν κα­νο­νι­κά και αντι­στοι­χούν σε πραγ­μα­τι­κές συ­ναλ­λα­γές της επι­χεί­ρη­σής του, ενώ δια­τεί­νε­ται ότι ο έλεγ­χος εσφαλ­μέ­να τα έκρι­νε πλα­σμα­τι­κά και του επέ­βα­λε τα σχε­τι­κά πρό­στι­μα. Στην απο­λο­γία του επι­κα­λέ­στη­κε τους λό­γους που είχε ήδη ανα­πτύ­ξει με τις διοι­κη­τι­κές προ­σφυ­γές του, καθώς και με προ­γε­νέ­στε­ρο υπό­μνη­μα εξη­γή­σε­ων που είχε κα­τα­θέ­σει.

Το ιστο­ρι­κό της επι­χεί­ρη­σης

Από τα στοι­χεία της υπό­θε­σης προ­κύ­πτει ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δρα­στη­ριο­ποιού­νταν επί σειρά ετών στον κα­τα­σκευα­στι­κό κλάδο και στο εμπό­ριο οι­κο­δο­μι­κών υλι­κών. Το 2002 συ­νέ­στη­σε, μαζί με μέλος της οι­κο­γέ­νειάς του, ετε­ρόρ­ρυθ­μη εται­ρεία, στην οποία κα­τεί­χε πο­σο­στό 70% και είχε την ιδιό­τη­τα του νό­μι­μου εκ­προ­σώ­που και δια­χει­ρι­στή.

Κα­θο­ρι­στι­κή για την πο­ρεία της εται­ρεί­ας υπήρ­ξε, σύμ­φω­να με όσα προ­βάλ­λει ο ίδιος, η ξαφ­νι­κή επι­δεί­νω­ση της υγεί­ας του τον Σε­πτέμ­βριο του 2019. Λόγω προ­βλή­μα­τος υγεί­ας υπήρ­ξε αδυ­να­μία να συ­νε­χί­σει τη δια­χεί­ρι­ση της επι­χεί­ρη­σης που οδή­γη­σε, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, στη στα­δια­κή παύση λει­τουρ­γί­ας της, στη συσ­σώ­ρευ­ση χρεών και τε­λι­κά στη λύση της εται­ρεί­ας το 2021, η οποία έκτο­τε βρί­σκε­ται σε δια­δι­κα­σία εκ­κα­θά­ρι­σης.

Η διοι­κη­τι­κή και δι­κα­στι­κή δια­δρο­μή

Σε διοι­κη­τι­κό επί­πε­δο, η πο­ρεία των υπο­θέ­σε­ων υπήρ­ξε δια­φο­ρε­τι­κή για κάθε χρήση. Για το 2016, η Διεύ­θυν­ση Επί­λυ­σης Δια­φο­ρών έκανε δεκτή την προ­σφυ­γή του και ακύ­ρω­σε τις προ­σβαλ­λό­με­νες πρά­ξεις. Για το 2017, η ίδια αρχή έκανε εν μέρει δεκτή την προ­σφυ­γή, μειώ­νο­ντας τον κα­τα­λο­γι­σθέ­ντα φόρο ει­σο­δή­μα­τος από τις 370.148,84 ευρώ στις 220.594,80 ευρώ, ενώ απέρ­ρι­ψε τα υπό­λοι­πα σκέλη.

Πα­ράλ­λη­λα, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει προ­σφύ­γει και ενώ­πιον του αρ­μό­διου Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου, με τις σχε­τι­κές υπο­θέ­σεις να εκ­κρε­μούν προς εκ­δί­κα­ση για τη δι­κά­σι­μο της 17 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026. Με την απο­λο­γία του ζή­τη­σε, με­τα­ξύ άλλων, την ανα­στο­λή της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας έως την έκ­δο­ση αμε­τά­κλη­της από­φα­σης επί των διοι­κη­τι­κών προ­σφυ­γών, καθώς και την αρ­χειο­θέ­τη­ση μέ­ρους των κα­τη­γο­ριών ως αβά­σι­μων.