Ομοβροντία κατά του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου Τουρισμού – Τα σημεία τριβής

Έντο­νες αντι­δρά­σεις και σο­βα­ρές επι­φυ­λά­ξεις προ­κα­λεί στους φο­ρείς του του­ρι­σμού το υπό δια­βού­λευ­ση, μέχρι χθες, νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο Του­ρι­σμού, με ξε­νο­δο­χεια­κούς και επαγ­γελ­μα­τι­κούς ορ­γα­νι­σμούς να κά­νουν λόγο για ορι­ζό­ντιες ρυθ­μί­σεις, αυ­θαί­ρε­τους πε­ριο­ρι­σμούς και με­θο­δο­λο­γι­κά προ­βλη­μα­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις που εν­δέ­χε­ται να επη­ρε­ά­σουν αρ­νη­τι­κά την ανα­πτυ­ξια­κή πο­ρεία του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού.

Αντι­δρά­σεις εγεί­ρουν οι προ­βλέ­ψεις περί φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας, τα ανώ­τα­τα όρια κλι­νών, οι πρό­σθε­τες επι­βα­ρύν­σεις με νέο τέλος υπέρ του Πρά­σι­νου Τα­μεί­ου και η δια­χεί­ρι­ση της βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης

Οι προ­βλέ­ψεις περί φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας, τα ανώ­τα­τα όρια κλι­νών, οι πρό­σθε­τες επι­βα­ρύν­σεις με νέο τέλος υπέρ του Πρά­σι­νου Τα­μεί­ου και η δια­χεί­ρι­ση της βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης, είναι τα κύρια ση­μεία των αντι­δρά­σε­ων.

 ΞΕΕ: «Όχι σε ορι­ζό­ντιους πε­ριο­ρι­σμούς»

Ει­δι­κό­τε­ρα το Ξε­νο­δο­χεια­κό Επι­με­λη­τή­ριο Ελ­λά­δος (ΞΕΕ) ζητά πλήρη δη­μο­σιο­ποί­η­ση και επι­στη­μο­νι­κό έλεγ­χο της με­θο­δο­λο­γί­ας με την οποία κα­τη­γο­ριο­ποιού­νται οι πε­ριο­χές στο νέο χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο, καθώς και υπο­χρε­ω­τι­κή εκ­πό­νη­ση Εκ­θέ­σε­ων Εκτί­μη­σης Φέ­ρου­σας Ικα­νό­τη­τας.

Με­τα­ξύ άλλων, το ΞΕΕ ζητά, επα­νε­ξέ­τα­ση του γε­νι­κού ορίου των 100 κλι­νών, ανα­θε­ώ­ρη­ση των αυ­ξη­μέ­νων αρ­τιο­τή­των, από­συρ­ση της πρό­βλε­ψης για νέο πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό μη αντα­πο­δο­τι­κό τέλος, συ­νυ­πο­λο­γι­σμό των κλι­νών βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης στους δεί­κτες φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας, αλλά και ολο­κλη­ρω­μέ­νους μη­χα­νι­σμούς ανά­πλα­σης για κο­ρε­σμέ­νους προ­ο­ρι­σμούς.

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δίνει στην αντι­με­τώ­πι­ση της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας ως «δυ­να­μι­κού με­γέ­θους», που επη­ρε­ά­ζε­ται από δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις και υπο­δο­μές, όπως ύδρευ­ση, απο­χέ­τευ­ση, ενέρ­γεια και δια­χεί­ρι­ση απο­βλή­των.

Ο πρό­ε­δρος του ΞΕΕ, Αλέ­ξαν­δρος Βα­σι­λι­κός, υπο­γράμ­μι­σε ότι «η βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη της Φι­λο­ξε­νί­ας στην Ελ­λά­δα προ­ϋ­πο­θέ­τει σα­φείς κα­νό­νες τόσο για τη βιω­σι­μό­τη­τα όσο και για την ανά­πτυ­ξη», ση­μειώ­νο­ντας ότι η χώρα δια­θέ­τει ήδη «ένα πρω­το­πο­ρια­κό σύ­στη­μα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής κα­τά­τα­ξης των ξε­νο­δο­χεί­ων» που «δεν μπο­ρεί παρά να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί αντί των ορι­ζό­ντιων πε­ριο­ρι­σμών».

Πα­ράλ­λη­λα, έκανε λόγο για ανά­γκη «ασφά­λειας δι­καί­ου, στα­θε­ρό­τη­τας για τις επεν­δύ­σεις και κα­νό­νων που δεν δαι­μο­νο­ποιούν την υγιή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα».

ΠΟΞ: «Αυ­θαί­ρε­τα τα όρια στις κλί­νες»

Στο ίδιο μήκος κύ­μα­τος κι­νεί­ται και η Πα­νελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξε­νο­δό­χων, η οποία με επι­στο­λή προς τους συ­ναρ­μό­διους υπουρ­γούς προει­δο­ποιεί ότι «λαν­θα­σμέ­νες επι­λο­γές, ορι­ζό­ντιοι πε­ριο­ρι­σμοί και μη τεκ­μη­ριω­μέ­νες απα­γο­ρεύ­σεις κιν­δυ­νεύ­ουν να δε­σμεύ­σουν αρ­νη­τι­κά την ανα­πτυ­ξια­κή πο­ρεία της χώρας για δε­κα­ε­τί­ες».

Ει­δι­κά για τα όρια δυ­να­μι­κό­τη­τας κα­τα­λυ­μά­των, η Ομο­σπον­δία χα­ρα­κτη­ρί­ζει «αυ­θαί­ρε­τες και ανε­παρ­κώς τεκ­μη­ριω­μέ­νες» τις προ­βλέ­ψεις για ανώ­τα­τα όρια 100 ή 350 κλι­νών, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι αγνο­ούν τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε πε­ριο­χής και μπο­ρεί να οδη­γή­σουν σε κα­τά­τμη­ση γης, αύ­ξη­ση της δο­μη­μέ­νης επι­φά­νειας, επι­βά­ρυν­ση του το­πί­ου και πε­ριο­ρι­σμό οι­κο­νο­μιών κλί­μα­κας.

Πα­ράλ­λη­λα, επι­ση­μαί­νει ότι η φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα «δεν απο­τε­λεί στα­τι­κό και από­λυ­το μέ­γε­θος», αλλά με­τα­βάλ­λε­ται ανά­λο­γα με υπο­δο­μές, τε­χνο­λο­γία και επεν­δύ­σεις.

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά γί­νε­ται και στη βρα­χυ­χρό­νια μί­σθω­ση, για την οποία η ΠΟΞ κάνει λόγο για «ανε­ξέ­λεγ­κτη εξά­πλω­ση» που «αλ­λοιώ­νει την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα των προ­ο­ρι­σμών» και δη­μιουρ­γεί «συν­θή­κες αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού».

Επι­πλέ­ον, ο κλά­δος απορ­ρί­πτει κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά την προ­ο­πτι­κή νέου τέ­λους υπέρ του Πρά­σι­νου Τα­μεί­ου, ση­μειώ­νο­ντας ότι οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις ήδη επι­βα­ρύ­νο­νται με το τέλος αν­θε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τι­κή κρίση και το τέλος δια­μο­νής πα­ρε­πι­δη­μού­ντων.

ΣΕΤΚΕ: «Να προ­στα­τευ­θούν τα μικρά κα­τα­λύ­μα­τα»

Από δια­φο­ρε­τι­κή σκο­πιά πα­ρεμ­βαί­νει η Συ­νο­μο­σπον­δία Επι­χει­ρη­μα­τιών Του­ρι­στι­κών Κα­τα­λυ­μά­των Ελ­λά­δος (ΣΕΤΚΕ), η οποία εμ­φα­νί­ζε­ται θε­τι­κή στην ανά­γκη πε­ριο­ρι­σμού της υπερ­συ­γκέ­ντρω­σης με­γά­λων μο­νά­δων, στη­ρί­ζο­ντας τα όρια των 100 και 300 κλι­νών στις κα­τη­γο­ρί­ες πε­ριο­χών Α και Β αντί­στοι­χα.

Η ΣΕΤΚΕ ζητά ακόμη ανα­στο­λή νέας του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας σε υπερ­κο­ρε­σμέ­νες πε­ριο­χές έως ότου ανα­βαθ­μι­στούν οι βα­σι­κές δη­μό­σιες υπο­δο­μές.

Ωστό­σο, εκ­φρά­ζει έντο­νη αντί­θε­ση στις ρυθ­μί­σεις που αφο­ρούν τα μη κύρια ξε­νο­δο­χεια­κά κα­τα­λύ­μα­τα, θε­ω­ρώ­ντας ότι πε­ριο­ρί­ζουν δυ­σα­νά­λο­γα τη μικρή οι­κο­γε­νεια­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα.

Όπως επι­ση­μαί­νει, στα μικρά νησιά και στις απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές τα ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια και δια­με­ρί­σμα­τα απο­τε­λούν συχνά τη βα­σι­κή μορφή του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις αντι­στοι­χούν στο 90% της του­ρι­στι­κής προ­σφο­ράς. Η Συ­νο­μο­σπον­δία προει­δο­ποιεί ότι οι πε­ριο­ρι­σμοί αυτοί μπο­ρεί να οδη­γή­σουν σε συρ­ρί­κνω­ση της μι­κρής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, σε πε­ραι­τέ­ρω συ­γκέ­ντρω­ση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, αλλά και σε αθέ­μι­το αντα­γω­νι­σμό υπέρ με­γά­λων ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων.

STAMA: «Λάθος η εξί­σω­ση Airbnb και ξε­νο­δο­χεί­ων»

Έντο­νες εν­στά­σεις εκ­φρά­ζει και ο Σύν­δε­σμος Εται­ρειών Βρα­χυ­χρό­νιας Μί­σθω­σης Ακι­νή­των (STAMA Greece) κυ­ρί­ως για την πρό­βλε­ψη που εντάσ­σει τις κλί­νες βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης στον υπο­λο­γι­σμό της του­ρι­στι­κής φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας μαζί με τις ξε­νο­δο­χεια­κές υπο­δο­μές.

Ο πρό­ε­δρος του Συν­δέ­σμου, Βα­σί­λης Αρ­γυ­ρά­κης, υπο­στη­ρί­ζει ότι η εξί­σω­ση των δύο μο­ντέ­λων φι­λο­ξε­νί­ας «είναι άδικη και θα κάνει την Ελ­λά­δα πιο ακρι­βή».

Όπως ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, «μπαί­νουν στο ίδιο κα­λά­θι δύο δια­φο­ρε­τι­κά πράγ­μα­τα», καθώς «άλλος είναι ο τρό­πος που λει­τουρ­γεί ένα ξε­νο­δο­χείο και άλλος ένα σπίτι που δια­τί­θε­ται μέσω πλατ­φόρ­μας».

Ο STAMA θε­ω­ρεί ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη με­θο­δο­λο­γία μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε λαν­θα­σμέ­νη ει­κό­να για το επί­πε­δο κο­ρε­σμού ενός προ­ο­ρι­σμού, ιδιαί­τε­ρα σε πε­ριο­χές με έντο­νη επο­χι­κό­τη­τα.

Πα­ράλ­λη­λα, εκ­φρά­ζει επι­φυ­λά­ξεις για τον τρόπο εκ­πό­νη­σης των με­λε­τών φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι χωρίς κοινά απο­δε­κτή βάση δε­δο­μέ­νων «οποια­δή­πο­τε απο­τί­μη­ση της του­ρι­στι­κής πί­ε­σης κιν­δυ­νεύ­ει να είναι απο­σπα­σμα­τι­κή και ανα­κρι­βής».

Ο Σύν­δε­σμος ζητά οι με­λέ­τες να ανα­τί­θε­νται σε ανε­ξάρ­τη­τους φο­ρείς, με ενιαία με­θο­δο­λο­γία και σαφή κρι­τή­ρια.

Πηγή: ot.gr