Το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου εξέδωσε στις 21 Απριλίου 2026 απόφαση που απορρίπτει στο σύνολό της την έφεση του Δήμου Καρπάθου, επικυρώνοντας πρωτόδικη κρίση που τον υποχρεώνει να αποδώσει σε ιδιώτη τμήμα ακινήτου, εμβαδού 6.716,67 τ.μ., το οποίο φέρεται να καταλήφθηκε παράνομα κατά το έτος 2012 στο πλαίσιο εργασιών αποκατάστασης Χώρου Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων. Ο Δήμος Καρπάθου καταδικάστηκε και στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, ύψους 700 ευρώ.
Ακίνητο με μακρά ιστορία ιδιοκτησίας
Το επίδικο ακίνητο, συνολικής έκτασης 9.436 τ.μ., βρίσκεται στη θέση «Σάνταλος» Πηγαδιών Καρπάθου και αποτέλεσε αντικείμενο νομικής διαμάχης που εκκινεί από το 2015, όταν ο ενάγων ημεδαπός κατέθεσε διεκδικητική αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Κατά τα αναφερόμενα στην απόφαση, ο εφεσίβλητος απέκτησε την κυριότητα του ακινήτου δυνάμει συμβολαιογραφικής πράξης γονικής παροχής του 2013, ενώ η δικαιοπάροχός του, μητέρα του, είχε καταστεί κυρία τμήματος 4.000 τ.μ. κατόπιν αμετάκλητης δικαστικής απόφασης του 1989 και του υπόλοιπου τμήματος δι’ έκτακτης χρησικτησίας, ασκώντας αδιάλειπτα πράξεις νομής από το 1979 τουλάχιστον.
Οι μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον συμβολαιογράφου Καρπάθου επιβεβαίωσαν τη χρήση του ακινήτου από τη δικαιοπάροχο, περιγράφοντας καλλιέργεια ζωοτροφών κατά τη δεκαετία του 1980, τοποθέτηση σημείων οριοθέτησης με τα αρχικά του ονόματός της, ακόμη και την κλήση πολιτικού μηχανικού για αποτύπωση του ακινήτου από τα μέσα της ίδιας δεκαετίας.
Πότε άρχισε η εμπλοκή του Δήμου
Σύμφωνα με την απόφαση, η περιοχή «Σάνταλος» φιλοξενεί ενεργό ΧΑΔΑ που δέχεται απορρίμματα του συνόλου του Δήμου Καρπάθου, με περιοδική επικάλυψη από γαιώδες υλικό, ενώ τα απορρίμματα εντός του ρέματος παραμένουν συχνά ακάλυπτα, αναφλέγονται και διασκορπίζονται στην ευρύτερη περιοχή.
Κρίσιμο σημείο της υπόθεσης αποτελεί το χρονικό πλαίσιο λειτουργίας της χωματερής. Ο Δήμος Καρπάθου ισχυριζόταν ότι ο χώρος χρησιμοποιούνταν ως χωματερή από το 1985, επικαλούμενος εικοσαετή χρησικτησία. Όμως το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό αυτόν ως αναπόδεικτο, στηριζόμενο σε συνδυασμό αεροφωτογραφιών, τοπογραφικών διαγραμμάτων και καταθέσεων μαρτύρων. Ο κ. Γεώργιος Μακρής, πρώην δήμαρχος Καρπάθου με θητεία 1983-1986, κατέθεσε ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του δεν ελήφθη ποτέ απόφαση δημοτικού συμβουλίου για λειτουργία χωματερής στη θέση εκείνη, ενώ τοπογραφικό διάγραμμα του 2008 δεν εμφάνιζε καμία παρέμβαση στο επίδικο τμήμα. Η παράνομη κατάληψη τοποθετείται, βάσει των στοιχείων, στον Ιούνιο του 2012.
Εξώδικα, αδιαφορία και δικαστικές πόρτες
Το ιστορικό των οχλήσεων προς τον Δήμο Καρπάθου είναι εκτεταμένο. Η δικαιοπάροχος του εφεσίβλητου είχε επιδώσει εξώδικη διαμαρτυρία ήδη από το 2001, ζητώντας διακοπή της παράνομης χρήσης του ακινήτου της ως χωματερής. Κατά διαστήματα λαμβάνονταν μέτρα, όπως καύσεις και καθαρισμοί απορριμμάτων, χωρίς ωστόσο ουσιαστική αποκατάσταση. Τον Ιούνιο του 2012, με νέα γραπτή διαμαρτυρία, κατήγγειλε αποξήλωση των σημείων οριοθέτησης του ακινήτου και κατάληψη τμήματός του. Ο Δήμος Καρπάθου δεν απάντησε. Και ο ίδιος ο εφεσίβλητος, αμέσως μετά την απόκτηση του ακινήτου στα τέλη του 2013, απέστειλε εξώδικη δήλωση-διαμαρτυρία, τάσσοντας προθεσμία 20 ημερών και προαναγγέλλοντας νομικές ενέργειες. Η αγωγή κατατέθηκε ενάμισυ χρόνο αργότερα.
Όλοι οι λόγοι έφεσης απορρίφθηκαν
Ο Δήμος Καρπάθου προέβαλε τέσσερις λόγους έφεσης, κανένας από τους οποίους δεν έγινε δεκτός. Ο πρώτος αφορούσε κακή εκτίμηση αποδείξεων ως προς την κυριότητα, ο δεύτερος ιδία κυριότητα δι’ έκτακτης χρησικτησίας από το 1985, ο τρίτος παραγραφή της αξίωσης λόγω εικοσαετούς αδράνειας και ο τέταρτος καταχρηστική άσκηση δικαιώματος. Το εφετείο έκρινε όλους ουσιαστικώς αβάσιμους. Ειδικά ως προς την παραγραφή, το δικαστήριο υπενθύμισε ότι η 20ετής προθεσμία αρχίζει από τον χρόνο κατάληψης, ήτοι τον Ιούνιο του 2012, ενώ η αγωγή ασκήθηκε το 2015, με αποτέλεσμα η ένσταση να απορριφθεί ως μη νόμιμη.
Η απόφαση με αριθμό 72/2026 εκδόθηκε από το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου. Ο εφεσίβλητος εκπροσωπήθηκε από τους κ.κ. Γιώργο Μαυρομμάτη και Τζένη Πάπα.
