Ερώτηση για «τουρκικές κομπίνες» με εταιρείες «βιτρίνα» στα νησιά και απάντηση Φλωρίδη

• Ο πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Λύσης κατέ­θεσε ερώτηση σε 4 υπουρ­γούς, μετα­φέ­ρο­ντας καταγ­γε­λίες κατοί­κων των Δωδε­κα­νή­σων για από­κτηση ακι­νή­των από Τούρ­κους υπη­κό­ους μέσω μονο­πρό­σω­πων εται­ρειών με κατα­στα­τική έδρα στην Ελλάδα ή σε κράτη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης • Το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης απά­ντησε εντός 2 ημερών, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η εκτί­μηση τυχόν στοι­χείων ανήκει απο­κλει­στικά στις εισαγ­γε­λι­κές και δικα­στι­κές αρχές και παρα­πέ­μπο­ντας για τα υπό­λοιπα στους συνε­ρω­τώ­με­νους υπουρ­γούς

Το ζήτημα των αγο­ρα­πω­λη­σιών ακι­νή­των στις ακρι­τι­κές περιο­χές της χώρας και ειδι­κό­τερα στα Δωδε­κά­νησα έφτασε εκ νέου στη Βουλή, αυτή τη φορά με τη μορφή ερώ­τη­σης που κατέ­θεσε ο πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Λύσης και βου­λευ­τής Β3′ Νότιου Τομέα Αθηνών κ. Κυριά­κος Βελό­που­λος. Η ερώτηση κατα­τέ­θηκε στις 12 Οκτω­βρίου 2026 και απευ­θύ­νε­ται σε 4 υπουρ­γούς, τον υπουργό Εσω­τε­ρι­κών, τον υπουργό Δικαιο­σύ­νης, τον υπουργό Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας. Φέρει τον τίτλο «Τουρ­κι­κές κομπί­νες για την αγορά ακι­νή­των στα Δωδε­κά­νησα» και στη­ρί­ζε­ται, όπως ανα­φέ­ρει ο ίδιος ο ερωτών, σε ενη­μέ­ρωση που έλαβε από κατοί­κους των νησιών.

Η πρώτη απά­ντηση ήρθε ταχύ­τατα. Στις 14 Οκτω­βρίου 2026, μόλις 2 ημέρες μετά την κατά­θεση, το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης απέ­στειλε στη Διεύ­θυνση Κοι­νο­βου­λευ­τι­κού Ελέγχου της Βουλής έγγραφο υπο­γε­γραμ­μένο από τον υπουργό κ. Γεώργιο Φλωρίδη. Η απά­ντηση κοι­νο­ποιεί­ται και στους υπό­λοι­πους 3 συνε­ρω­τώ­με­νους υπουρ­γούς, καθώς και στον ίδιο τον κ. Βελό­πουλο διά της αρμό­διας υπη­ρε­σίας της Βουλής. Οι απα­ντή­σεις των υπό­λοι­πων υπουρ­γείων δεν περι­λαμ­βά­νο­νται στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία.

Το περιε­χό­μενο των καταγ­γε­λιών

Στο κείμενο της ερώ­τη­σης ο κ. Βελό­που­λος μετα­φέ­ρει αυτού­σια, όπως σημειώ­νει, την ανη­συ­χία των κατοί­κων των Δωδε­κα­νή­σων. Σύμφωνα με όσα του μετέ­φε­ραν, Τούρκοι πολίτες απο­κτούν ακίνητα στην ευρύ­τερη περιοχή με τη χρήση «εται­ρειών βιτρίνα», οι οποίες μπορεί να έχουν έδρα είτε σε κράτος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης είτε και στην ίδια την Ελλάδα, σε μια προ­σπά­θεια, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, να παρα­καμ­φθεί το αυστηρό νομικό πλαίσιο που διέπει τις αγο­ρα­πω­λη­σίες στις παρα­με­θό­ριες περιο­χές. Οι ίδιες πηγές του βου­λευτή προ­σθέ­τουν ότι ολό­κληρο το Ανα­το­λικό Αιγαίο και ιδίως τα Δωδε­κά­νησα, με πρώτες τη Ρόδο, τη Λέρο, την Κω και την Πάτμο, βρί­σκο­νται στο «μάτι του κυκλώνα».

Η ερώτηση περι­γρά­φει με αρκετή λεπτο­μέ­ρεια και τον τρόπο με τον οποίο, κατά τους καταγ­γέλ­λο­ντες, λει­τουρ­γεί το σχήμα. Το «κόλπο», όπως το χαρα­κτη­ρί­ζουν, ξεκινά με την ίδρυση μιας εται­ρείας, συνήθως μονο­πρό­σω­πης, η οποία δηλώνει στο κατα­στα­τικό της ως έδρα οποιο­δή­ποτε σημείο στην Αθήνα, σε άλλη ελλη­νική πόλη ή σε κράτος μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Πίσω από την εται­ρεία αυτή, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς, κρύ­βε­ται πολίτης τρίτης χώρας και η πραγ­μα­τική έδρα μπορεί να βρί­σκε­ται στην Άγκυρα ή οπου­δή­ποτε αλλού. Η αγο­ρα­πω­λη­σία συνά­πτε­ται τυπικά από την εται­ρεία, στην πράξη όμως, όπως δια­τεί­νο­νται οι κάτοι­κοι, το ακίνητο περνάει στην κυριό­τητα του προ­σώ­που που βρί­σκε­ται πίσω από αυτήν.

Το κρίσιμο σημείο, κατά την ερώτηση, είναι ότι για τη σύναψη των συμ­βο­λαίων λαμ­βά­νε­ται υπόψη η κατα­στα­τική και όχι η πραγ­μα­τική έδρα της εται­ρείας. Αυτό φέρεται να δημιουρ­γεί το «παρα­θυ­ράκι» που επι­τρέ­πει σε Τούρ­κους πολίτες να απο­κτούν ακίνητα οποιου­δή­ποτε είδους στις ακρι­τι­κές περιο­χές της χώρας. Οι κάτοι­κοι που ενη­μέ­ρω­σαν τον βου­λευτή θεωρούν ότι, αν ο νόμος εφαρ­μο­ζό­ταν κατά γράμμα, τα συμ­βό­λαια αυτά δεν θα έπρεπε να προ­χω­ρούν.

Ο παρά­γο­ντας των τιμών και οι μεγα­λύ­τε­ρες  επεν­δύ­σεις

Ιδιαί­τερη αναφορά γίνεται στον οικο­νο­μικό παρά­γο­ντα. Σύμφωνα με όσα μετα­φέ­ρο­νται στην ερώτηση, οι Τούρκοι επεν­δυ­τές είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να κατα­βάλ­λουν ποσά υπερ­πολ­λα­πλά­σια της αντι­κει­με­νι­κής αξίας οικο­πέ­δων και ακι­νή­των, με απο­τέ­λε­σμα να ανε­βά­ζουν κατα­κό­ρυφα τις τιμές στην τοπική αγορά. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, το ενδια­φέ­ρον δεν περιο­ρί­ζε­ται σε οικό­πεδα ή κατοι­κίες αλλά επε­κτεί­νε­ται σε μεγα­λύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις, όπως ξενο­δο­χεια­κές μονάδες σε προ­νο­μια­κές τοπο­θε­σίες των νησιών.

Η ερώτηση κατα­γρά­φει και μια δεύτερη μέθοδο που, κατά τους καταγ­γέλ­λο­ντες, χρη­σι­μο­ποιεί­ται παράλ­ληλα με το σχήμα των εται­ρειών. Πρό­κει­ται για τον γάμο Τούρκων υπηκόων με μου­σουλ­μά­νες που δια­μέ­νουν στην Ελλάδα, με πιθανή από­κτηση ακι­νή­των αμέσως μετά. Οι κάτοι­κοι τονί­ζουν, πάντα σύμφωνα με το κείμενο της ερώ­τη­σης, ότι έχει στηθεί ένας ολό­κλη­ρος μηχα­νι­σμός που εξυ­πη­ρε­τεί τέτοιες περι­πτώ­σεις, με κέντρα δράσης τη Ρόδο και τη Χίο.

Τα αιτή­ματα των νησιω­τών και το ερώτημα προς τους υπουρ­γούς

Οι Δωδε­κα­νή­σιοι που απευ­θύν­θη­καν στον κ. Βελό­πουλο ζητούν από την Πολι­τεία και τους αρμό­διους φορείς 3 συγκε­κρι­μένα πράγ­ματα. Πρώτον, τον ενδε­λεχή έλεγχο των αγο­ρα­πω­λη­σιών αυτού του τύπου στην ευρύ­τερη περιοχή τους. Δεύ­τε­ρον, το κλεί­σιμο οποιου­δή­ποτε πιθανού νομικού παρα­θύ­ρου που τις ευνοεί. Τρίτον, την αυστηρή εφαρ­μογή του σχε­τι­κού νόμου, όπως ανα­φέ­ρε­ται, προς όφελος της εθνικής ασφά­λειας της χώρας.

Με βάση τα παρα­πάνω, ο βου­λευ­τής θέτει στους 4 υπουρ­γούς ένα ενιαίο ερώτημα, σε ποιες ενέρ­γειες προ­τί­θε­νται να προβούν ώστε να γίνουν απο­δε­κτά τα αιτή­ματα των κατοί­κων των Δωδε­κα­νή­σων.

Η απά­ντηση του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης

Η απά­ντηση του κ. Φλωρίδη κινεί­ται απο­κλει­στικά σε θεσμικό επίπεδο και δεν εισέρ­χε­ται στην ουσία των καταγ­γε­λιών. Ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης επι­κα­λεί­ται τις θεμε­λιώ­δεις αρχές της ανε­ξαρ­τη­σίας και του αυτο­διοί­κη­του της Δικαιο­σύ­νης, όπως κατο­χυ­ρώ­νο­νται στα άρθρα 26, 87, 88 και 90 του Συντάγ­μα­τος. Σύμφωνα με το έγγραφο, οι δικα­στι­κές αρχές ασκούν το έργο τους με απόλυτη ανε­ξαρ­τη­σία και είναι απο­κλει­στικά αρμό­διες για την εκτί­μηση των πλη­ρο­φο­ριών και των στοι­χείων που περιέρ­χο­νται σε γνώση τους, την τυχόν αξιο­ποί­ησή τους και τις περαι­τέρω ενέρ­γειές τους.

Το υπουρ­γείο υπεν­θυ­μί­ζει επίσης την αρχή της διά­κρι­σης των εξου­σιών, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο άρθρο 26 του Συντάγ­μα­τος, σημειώ­νο­ντας ότι ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης δεν παρεμ­βαί­νει στο έργο της απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, οι εισαγ­γε­λι­κές αρχές, στο πλαίσιο των κατά νόμο αρμο­διο­τή­των τους και κατόπιν ενη­μέ­ρω­σης από τις αρμό­διες αρχές αλλά και οποιασ­δή­ποτε επώ­νυ­μης ή ανώ­νυ­μης καταγ­γε­λίας, προ­βαί­νουν άμεσα στις επι­βαλ­λό­με­νες δικο­νο­μι­κές ενέρ­γειες. Η κρίση για το αν παρα­βιά­στηκε ή όχι κάποιος νόμος, προ­στί­θε­ται, ανήκει απο­κλει­στικά στα αρμόδια δικα­στικά όργανα, τα οποία επι­λαμ­βά­νο­νται με βάση τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά κάθε υπό­θε­σης.

Η απά­ντηση ολο­κλη­ρώ­νε­ται με μία πρόταση, σύμφωνα με την οποία κατά τα λοιπά αρμό­διοι να ενη­με­ρώ­σουν τη Βουλή είναι οι συνε­ρω­τώ­με­νοι υπουρ­γοί. Με τη δια­τύ­πωση αυτή το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης μετα­φέ­ρει ουσια­στικά το βάρος της απά­ντη­σης για το νομικό πλαίσιο των αγο­ρα­πω­λη­σιών στις παρα­με­θό­ριες περιο­χές, για τους ελέγ­χους και για τα ζητή­ματα εθνικής ασφά­λειας στα Υπουρ­γεία Εσω­τε­ρι­κών, Εθνικής Άμυνας και Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής. Το έγγραφο, που απο­τε­λεί­ται από 1 σελίδα χωρίς συνημ­μένα, φέρει επι­κύ­ρωση ως ακριβές αντί­γραφο με εντολή υπουρ­γού από το Γραφείο Νομικών και Κοι­νο­βου­λευ­τι­κών Θεμάτων της Υπη­ρε­σίας Συντο­νι­σμού του υπουρ­γείου.