«Η κατάσταση με την ελληνική οικογένεια θα γίνει ακόμα χειρότερη»

Από­σταση, εκτι­μά­ται, πως χωρίζει ακόμα κυβέρ­νηση και τρόικα με επί­κε­ντρο το θέμα του δημο­σιο­νο­μι­κού κενού. Θεω­ρείτε πως θα βρεθεί λύση που δεν θα είναι επώδυνη για τους πολίτες;

Μέχρι τώρα, όποια λύση είχε δοθεί ήταν εξαι­ρε­τικά επώδυνη για τους πολίτες, την κοι­νω­νία και την οικο­νο­μία. Αυτό που θα πρέπει να μας προ­βλη­μα­τί­σει είναι ότι, πάλι, βλέ­πουμε το ίδιο σκηνικό που ζούμε την τελευ­ταία πεντα­ε­τία. Μια ανταλ­λαγή εγγρά­φων, email, κλπ, μια δήθεν δια­πραγ­μά­τευση και, μετά, γίνεται αυτό που θέλουν οι δανει­στές μας και η τρόικα.

Είναι δεδο­μένο ότι οι δανει­στές αισθά­νο­νται και το ξέρουν ότι μπορούν να επι­βά­λουν τα πάντα στην παρούσα κυβέρ­νηση. Φάνηκε αυτό από την άμεση αλλαγή στη ρύθμιση για τις 100 δόσεις, η οποία είχε ψηφι­στεί λίγες ημέρες πριν.

Από εκεί και πέρα, η κυβέρ­νηση θα πρέπει να θέσει στην πράξη, και όχι στα λόγια, τις κόκ­κι­νες γραμμές της απέ­να­ντι στην τρόικα και να επι­μεί­νει στις δικές της εκτι­μή­σεις και όχι σε αυτές των δανει­στών.

Πάντως, η ουσία είναι ότι υπάρχει από­σταση για το θέμα του δημο­σιο­νο­μι­κού κενού. Όπου και αν κατα­λή­ξει αυτή η από­σταση, το βέβαιο είναι ότι θα ζητη­θούν νέα μέτρα, που θα πρέπει να πλη­ρώ­σουν οι Έλληνες πολίτες.

Για να το πω πιο παρα­στα­τικά, είμαστε στο κρεβάτι του Προ­κρού­στη. Δεν έχει σημασία το μήκος του κρε­βα­τιού ή το ύψος μας, σημασία έχει ότι οι δανει­στές φρο­ντί­ζουν να μας κόψουν τα πόδια.

Θα παρα­μεί­νει στην εντα­τική η οικο­νο­μία της χώρας καθώς τη μια οι προ­βλέ­ψεις είναι αισιό­δο­ξες και την άλλη δημιουρ­γού­νται θέματα;

Το μόνο ψήγμα αισιο­δο­ξίας είναι η ανά­πτυξη που εμφα­νί­στηκε στο τρίτο τρίμηνο του έτους, κατά 1,7%. Όμως, η ανά­πτυξη αυτή αφορά στην καλο­και­ρινή περίοδο και είναι λογικό, με την αύξηση του του­ρι­σμού να εμφα­νι­στεί η ανά­πτυξη αυτή. Το θέμα είναι να δούμε τη συνο­λική ανά­πτυξη όλου του έτους, αλλά και τις προ­ο­πτι­κές που ανοί­γο­νται για το 2015. Όμως, όταν για το 2015 ανα­μέ­νο­νται νέες μειώ­σεις στις συντά­ξεις και τους μισθούς, δεν προ­κύ­πτουν οι παρά­γο­ντες εκείνοι που θα δώσουν ανα­πτυ­ξιακή ώθηση στη χώρα. Κατα­τέ­θηκε και ο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για το 2015, ο οποίος, βέβαια δεν έχει την έγκριση των Βρυ­ξελ­λών, δηλαδή των δανει­στών. Παρά τις αισιό­δο­ξες προ­βλέ­ψεις του, η ουσία είναι ότι πάλι έχουμε σημα­ντι­κές μειώ­σεις στο Πρό­γραμμα Δημό­σιων Επεν­δύ­σεων και στα Υπουρ­γεία Υγείας, Παι­δείας και Εργα­σίας. Αυτό, πιστεύω, ότι είναι ένα σαφές δείγμα για το τι μας περι­μέ­νει το 2015.

Όταν η ζήτηση είναι στο χαμη­λό­τερο σημείο, όταν η αγορά εργα­σίας είναι πλήρως απορ­ρυθ­μι­σμένη, όταν πας να που­λή­σεις τις υπο­δο­μές σου σε κερ­δο­σκο­πικά συμ­φέ­ρο­ντα, τότε δεν δημιουρ­γού­νται συν­θή­κες για ουσια­στική ανά­πτυξη, ανά­πτυξη που θα οδη­γή­σει σε περισ­σό­τε­ρες και καλά αμει­βό­με­νες θέσεις εργα­σίας. Συνεπώς, δεν συμ­με­ρί­ζο­μαι την αισιο­δο­ξία που ανα­φέ­ρετε, αντί­θετα, εκτιμώ ότι η κατά­σταση για την ελλη­νική οικο­γέ­νεια, θα γίνει, πιθα­νό­τατα, ακόμα χει­ρό­τερη.

Γιατί ανοίγει συνεχώς το θέμα των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ; Τι θα πρέπει να γίνει για να δια­τη­ρη­θεί το ειδικό καθε­στώς;

Η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά μας προ­βλέ­πε­ται ρητά στο δεύτερο Μνη­μό­νιο, σελίδες 384 και 414 και στην αντί­στοιχη έκθεση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, στη σελίδα 34.

Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που είπα «όχι» στο Μνη­μό­νιο και με διέ­γραψε ο κ. Σαμαράς. Δεν σκέ­φτηκα, τότε, ούτε τη βου­λευ­τική μου έδρα, ούτε το πολι­τικό μου μέλλον. Σκέ­φτηκα τα νησιά μας και τους ανθρώ­πους τους.

Άρα, δεν ανοίγει το θέμα συνεχώς, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύ­ουν. Υπάρχει το θέμα αυτό στο Μνη­μό­νιο. Προ­βλέ­πε­ται καθαρά η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ.

Απλώς, η τρόικα επα­νέρ­χε­ται στο θέμα γιατί θέλει να εφαρ­μο­στούν απα­ρέ­γκλιτα αυτά που έχουν ψηφι­στεί. Τίποτα λιγό­τερο, τίποτα περισ­σό­τερο. Για την τρόικα, το ζήτημα είναι το «πότε» θα εφαρ­μο­στεί και όχι το «αν» θα εφαρ­μο­στεί η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ στα νησιά μας. Για να δια­τη­ρη­θεί το ειδικό καθε­στώς η δια­δι­κα­σία είναι απλή. Όλοι οι νησιώ­τες βου­λευ­τές να μην ψηφί­σουν την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών. Αλλά, οι κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές ενδε­χο­μέ­νως να ανα­γκα­στούν να την ψηφί­σουν, γιατί η εν λόγω ρύθμιση, όταν έρθει, θα έρθει μαζί με άλλα μέτρα και θα ψηφι­στεί ως ένα άρθρο. Όπως έχει γίνει και άλλες φορές.

Οπότε, οι κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές, πιστοί στα κόμματά τους, θα πουν ότι δεν δια­κιν­δυ­νεύ­ουν την πορεία της χώρας, και θα ψηφί­σουν αυτό το ένα άρθρο, που θα περιέ­χει και την κατάρ­γηση του ειδικού καθε­στώ­τος ΦΠΑ για τα νησιά μας. Έτσι, όμως, ανα­λαμ­βά­νουν οι ίδιοι την ευθύνη, θα είναι απο­κλει­στικά υπαί­τιοι για τον εντα­φια­σμό του Αιγαίου. Εύχομαι, ειλι­κρινά, να μην συμβεί κάτι τέτοιο.

Η ΝΔ επι­χει­ρεί να επι­τα­χύ­νει τις δια­δι­κα­σίες εκείνες που θα οδη­γή­σουν στην έναρξη, σε κοι­νο­βου­λευ­τικό επίπεδο, των συζη­τή­σεων για την ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος. Ποιες είναι οι θέσεις σας για το θέμα;

Θα ήταν προ­τι­μό­τερο να τηρού­νταν το παρόν Σύνταγμα και να μην προ­σαρ­μο­ζό­ταν στις επι­θυ­μίες των δανει­στών μας και της τρόικας. Δυστυ­χώς, κάτι τέτοιο δεν συμ­βαί­νει. Πολλά από τα μέτρα που έχουν ψηφι­στεί είναι αντι­συ­νταγ­μα­τικά. Και αυτό δεν το λέω εγώ, που είμαι βου­λευ­τής στην Αντι­πο­λί­τευση, το λένε κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές, και μάλιστα συνταγ­μα­το­λό­γοι, άσχετα αν μετά προ­σέρ­χο­νται στη Βουλή και ψηφί­ζουν και οι ίδιοι τα αντι­συ­νταγ­μα­τικά μέτρα. Είναι, πάντως, ανα­γκαίο να γίνουν αλλαγές στο Σύνταγμά μας, ώστε, σε τελική ανάλυση, να απο­κα­τα­στα­θεί και μέρος της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών προς το πολι­τικό μας σύστημα και τους θεσμούς του.

Σφοδρή επίθεση σε βάρος σας εξα­πέ­λυσε κατά την επί­σκεψη του στη Ρόδο ο πρό­ε­δρος των ΑΝΕΛ κ. Πάνος Καμ­μέ­νος, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως δεν σας έκανε πρό­σκληση για επι­στροφή στο κόμμα. Τι απα­ντάτε;

Κοι­τάξτε, απά­ντησα στον κ. Καμμένο με δήλωσή μου, αμέσως μετά τις δικές του συκο­φα­ντι­κές και ανυ­πό­στα­τες δηλώ­σεις, που έκανε ενα­ντίον μου. Ο κ. Καμ­μέ­νος συνε­χί­ζει να ψάχνει θεωρίες συνο­μω­σίας. Φταίνε όλοι οι άλλοι, εκτός από τον ίδιο. Ήρθε στη Ρόδο, μετά από τόσους μήνες και ασχο­λή­θηκε με τη Μίκα Ιατρίδη. Προ­φα­νώς έτσι θα θεώρησε ότι θα έκανε αισθητή την παρου­σία του. Με συκο­φα­ντι­κές και ψευδείς δηλώ­σεις. Εδώ, έφτασε στο σημείο να πει ότι δεν θα με δεχθεί στους Ανε­ξάρ­τη­τους Έλληνες, όταν εγώ δεν έχω ζητήσει σε καμία περί­πτωση κάτι τέτοιο.

Ήμουν και είμαι ξεκά­θαρη στις θέσεις μου. Είχα εξη­γή­σει ανα­λυ­τικά τα πολι­τικά αίτια που με οδή­γη­σαν στην απόφαση να απο­χω­ρήσω από τους Ανε­ξάρ­τη­τους Έλληνες. Και έντιμα, τον είχα ενη­με­ρώ­σει, πολύ πριν την απο­χώ­ρηση μου, ότι η πορεία του κινή­μα­τος δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Θα ζήταγα, λοιπόν, ποτέ, να επι­στρέψω πίσω; Ας κρα­τή­σει τις «υπο­γραμ­μί­σεις» για τον εαυτό του. Έχω δείξει, με τις πράξεις μου, την ειλι­κρί­νειά μου και τη στα­θε­ρό­τητα των απόψεών μου ότι δεν με ενδια­φέ­ρει, αν θα είμαι ή όχι στη Βουλή. Ίσως αυτό τους ενοχλεί τελικά. Προ­σπα­θούν να με συκο­φα­ντή­σουν και μετά βλέπουν ότι με τις πράξεις μου, η συκο­φα­ντία δεν τους βγαίνει και αυτο­α­ναι­ρού­νται.

Ελά­χι­στοι είναι εκείνοι που απο­κλεί­ουν τη διε­ξα­γωγή εκλογών με αφορμή το θέμα της εκλογής Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας. Αρκετοί στη Ρόδο όμως ανα­ρω­τιού­νται αν υπάρχει θέμα επι­στρο­φής σας στη ΝΔ ή αν θα εντα­χθείτε σε άλλο κόμμα.

Είναι μια ερώτηση, η οποία, μέχρι να φτά­σουμε στη δια­δι­κα­σία για την εκλογή του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, είναι λογικό να τίθεται.

Θα πω για μια ακόμη φορά, ότι για μένα η εκλογή του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας εξαρ­τά­ται άμεσα από το αν θα υπάρξει δρα­στική αλλαγή πολι­τι­κής. Μέχρι στιγμής, δεν φαί­νε­ται κάτι τέτοιο, μάλλον το αντί­θετο, οπότε δεν πρό­κει­ται να ψηφίσω, υπό αυτές τις συν­θή­κες, Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας.

Σε σχέση με το αν υπάρχει θέμα επι­στρο­φής μου στη ΝΔ. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε δει όλα τα δυνατά σενάρια. Έχω πει και άλλες φορές, ότι δεν είναι σημα­ντικό και ουσια­στικό το τι θα κάνω εγώ. Προ­σω­πικά, είμαι εντάξει με τον εαυτό μου και τις απο­φά­σεις μου, κάνω αυτό που θεωρώ ότι είναι σωστό, μακριά από εξαρ­τή­σεις και κόμματα. Το έχω απο­δεί­ξει στην πράξη και αυτό έχει σημασία. Αν θέλεις να προ­σφέ­ρεις, μπορείς να το κάνεις και με άλλους τρόπους. Θα ήθελα να επι­ση­μάνω, όμως, ότι μετά την ψήφιση του Μνη­μο­νίου από τη ΝΔ και το σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης υπό τον κ. Σαμαρά, μετά τις εκλογές του 2012, είχα πει ότι θα εφάρ­μο­ζαν σκληρή μνη­μο­νιακή πολι­τική. Και, δυστυ­χώς, μέχρι τώρα έχω επι­βε­βαιω­θεί από τις εξε­λί­ξεις. Τα απο­τε­λέ­σματα αυτής της πολι­τι­κής τα ζούμε, άλλωστε, στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας.

Προ­σω­πικά, σκοπεύω να αγω­νι­στώ με όλο μου το «είναι» για την δια­τή­ρηση του ειδικού καθε­στώ­τος ΦΠΑ στα νησιά μας, για την παρα­μονή όλων μας στον τόπο που μας γέννησε, για την ουσια­στική ανά­πτυξη των νησιών μας. Αν κάτι τέτοιο με οδη­γή­σει εκτός Βουλής, πιστέψτε με, θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο και αντα­πο­δί­δει στο έπακρο την εμπι­στο­σύνη των χιλιά­δων συμπο­λι­τών μου, που με στή­ρι­ξαν και με στη­ρί­ζουν.

Υπάρ­χουν ελα­φρύν­σεις για τους επι­χει­ρη­μα­τίες και τα φυσικά πρόσωπα γιατί δια­φη­μί­στη­καν πολύ και οι περί­φη­μες εκατό δόσεις;

Είχα την τιμή να είμαι ειδική αγο­ρή­τρια στο εν λόγω νομο­σχέ­διο που περιε­λάμ­βανε τα λεγό­μενα «κόκκινα δάνεια» των επι­χει­ρή­σεων και των επαγ­γελ­μα­τιών και τη ρύθμιση με την οποία εξαι­ρέ­θηκε ο ΕΝΦΙΑ και ο φόρος εισο­δή­μα­τος από τις 100 δόσεις. Σε σχέση με τα δάνεια των επι­χει­ρή­σεων, είπαμε ότι η τρο­πο­λο­γία δίνει απε­ριό­ρι­στη δύναμη στις τρά­πε­ζες να απο­φα­σί­ζουν αυτές για το αν θα προ­χω­ρούν στη ρύθμιση χρεών και για το ποιες επι­χει­ρή­σεις είναι βιώ­σι­μες, χωρίς να υπάρ­χουν κάποια αντι­κει­με­νικά κρι­τή­ρια.

Για αυτό και προ­τεί­ναμε σημα­ντι­κές βελ­τιώ­σεις, οι οποίες όμως δεν έγιναν απο­δε­κτές, μεταξύ αυτών, να απα­λει­φτεί ο όρος «βιώ­σι­μων» και να δημιουρ­γη­θεί δευ­τε­ρο­βάθ­μιος μηχα­νι­σμός κρίσης, για να εξα­σφα­λί­ζε­ται η αντι­κει­με­νι­κό­τητα, όσο αυτό είναι εφικτό.

Από εκεί και πέρα, η πραγ­μα­τι­κό­τητα θα δείξει πόσες επι­χει­ρή­σεις θα μπο­ρέ­σουν να κάνουν χρήση της συγκε­κρι­μέ­νης ρύθ­μι­σης. Έχω την αίσθηση ότι η κυβέρ­νηση θα μπο­ρούσε να κάνει δεκτές τις βελ­τιω­τι­κές προ­τά­σεις που κατα­τέ­θη­καν και η ρύθμιση να ήταν ακόμα καλύ­τερη. Προ­σω­πικά, είπα «παρών» γιατί θεωρώ ότι έστω και μια επι­χεί­ρηση να μπο­ρέ­σει να κάνει χρήση, ενδε­χο­μέ­νως να σωθούν και θέσεις εργα­σίας.

Για τις 100 δόσεις, ακόμα και τη στιγμή που μιλάμε, δεν ξέρουμε αν η τρόικα θα απο­δε­χθεί αυτόν τον αριθμό. Ήδη, η πρώτη ρύθμιση που ψηφί­στηκε πριν λίγες ημέρες ήταν αρκετά καλή, αλλά ανα­γκά­στηκε να έρθει η κυβέρ­νηση, μετά και το email της τρόικας, και να εξαι­ρέ­σει ΕΝΦΙΑ και φόρο εισο­δή­μα­τος.

Έστω και έτσι, είναι μια ρύθμιση και πολλοί Έλληνες θα προ­σπα­θή­σουν να κάνουν χρήση. Αλλά, το θέμα, τελικά, είναι αν οι Έλληνες και οι Ελλη­νί­δες μπορούν να αντε­πε­ξέλ­θουν σε αυτήν την καται­γίδα φόρων, μειώ­σεων μισθών και συντά­ξεων και της εκρη­κτι­κής ανερ­γίας.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι έχουμε φτάσει σε οριακό σημείο και κάποια στιγμή θα είναι αδύ­να­τον για τους πολίτες να πλη­ρώ­σουν αυτά τα παρά­λογα και άδικα μέτρα.