Υπάρχει κάτι βαθιά προβληματικό σήμερα στο δημοτικό συμβούλιο Ρόδου. Δεν είναι μόνο η σχεδόν ολοκληρωτική – πέραν κάποιων σποραδικών, μεμονωμένων περιπτώσεων – αφωνία και απάθεια μειοψηφίας και ανεξάρτητων δημοτικών συμβούλων απέναντι στη δημοτική αρχή και στις μεθόδους που χρησιμοποιεί συστηματικά, μετατρέποντας τις συνεδριάσεις – εσκεμμένα φυσικά – άλλοτε σε θεατρική παράσταση και άλλοτε σε αρένα.
Το βαθιά προβληματικό στοιχείο προσωποποιείται στον δημοτικό σύμβουλο της ελάσσονος μειοψηφίας Δημήτρη Ζαννετούλη, τον πλέον ένθερμο υποστηρικτή, τον “σωματοφύλακα” του Αλέξανδρου Κολιάδη. Είναι το χρήσιμο και πάντα πρόθυμο δεκανίκι του, εκείνος που πλειοδοτεί σε υπεράσπιση των ισχυρισμών του, ενίοτε δε εμφανίζεται βασιλικότερος του βασιλέως.
Ο Δημήρης Ζαννετούλης δεν έχει κανέναν απολύτως ενδοιασμό να προσβάλει με τη στάση του τον επικεφαλής της παράταξης στην οποία υποτίθεται ανήκει, τον Νίκο Γερονικόλα, ο οποίος καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να πάρει πάνω του το καθήκον της άσκησης ελέγχου στη δημοτική αρχή του Α. Κολιάδη, όταν οι άλλοι σωπαίνουν απέναντι σε ψεύδη, ανακρίβειες, επιθέσεις, κατηγορίες, χαρακτηρισμούς, προπηλακισμούς αιρετών που τολμούν να ψελλίσουν κάτι που δεν αρέσει και δεν βολεύει τη δημοτική αρχή . Θα ακολουθήσει ο Ζαννετούλης να του τραβήξει το χαλί, με έναν τρόπο πολιτικά ανοίκειο, πολιτικά ανήθικο.
Δεν έχει κανέναν απολύτως ενδοιασμό να προσβάλει και να χλευάσει με τη στάση του και τους πολίτες της Ρόδου. Πρόκειται για πρωτοφανή πολιτική ανεντιμότητα να υπηρετείς στο δημοτικό συμβούλιο ως μέλος της αντιπολίτευσης και να είσαι ο πιο φανατικός σωματοφύλακας του Κολιάδη. Με πύρινους λόγους κατά καιρούς και με ύφος καρδιναλίου που απευθύνεται σε αδαείς. Αν έχεις ίχνος πολιτικής εντιμότητας οφείλεις να το δηλώσεις στους πολίτες. Με ποιον θέλεις να είσαι, ποιον θέλεις να υποστηρίζεις και να υπερασπίζεσαι για όποιους λόγους κι αν το κάνεις.
Ο Δημήτρης Ζαννετούλης έχει δικαίωμα να επιλέξει πλευρά αλλά δεν έχει δικαίωμα να διασύρει την ίδια την πολιτική – που υποτίθεται ότι υπηρετεί – με το να είναι ο καλύτερος δημοτικός σύμβουλος του Κολιάδη, την ώρα που καταλαμβάνει θέση σε παράταξη της αντιπολίτευσης. Αν η παράταξη στην οποία εξελέγη δεν τον εκφράζει πολιτικά, επίσης οφείλει να το δηλώσει καθαρά. Με μια απλή και έντιμη πράξη πολιτικής συνέπειας, να αποχωρήσει. Όλα τα υπόλοιπα συνιστούν ένα ιδιότυπο θέατρο του παραλόγου που προσβάλλει τόσο τον θεσμό του δημοτικού συμβουλίου όσο και τη νοημοσύνη των πολιτών.
Το πρόβλημα εντοπίζεται ακριβώς εδώ: Στην ιδιοτελή αντίληψη περί κατοχής θέσεων ευθύνης, όταν αυτές χρησιμοποιούνται ως εργαλείο παραπλάνησης των πολιτών. Διότι στην αντίληψη των πολιτών είναι εντελώς διαφορετικό να υπερασπίζεται τη δημοτική αρχή ένα δικό της στέλεχος, ένας δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας. Και εντελώς διαφορετικό να το κάνει κάποιος που εμφανίζεται ως σύμβουλος της αντιπολίτευσης.
Και αυτή ακριβώς η διπλή στάση είναι που τελικά συνιστά επαίσχυντη κοροϊδία προς τους πολίτες που αντιμετωπίζονται ως θεατές περιορισμένης νοημοσύνης σε ένα κακοπαιγμένο θέατρο του παραλόγου.
Ένας στοιχειωδώς έντιμος πολιτικά άνθρωπος θα λειτουργούσε με αξιοπρέπεια. Απέναντι στον εαυτό του. Απέναντι στην παράταξη που τον εξέλεξε. Απέναντι στον επικεφαλής της. Αλλά και απέναντι στον ίδιο τον θεσμό του δημοτικού συμβουλίου.
Το συμπέρασμα είναι ένα και δύσκολα αμφισβητείται. Ο καλύτερος δημοτικός σύμβουλος του Κολιάδη στο δημοτικό συμβούλιο δεν ανήκει στην παράταξή του. Είναι ο Δημήτρης Ζαννετούλης.
Άλλωστε οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας σπανίως μιλούν – μάλλον τους έχουν απαγορεύσει να μιλούν. Ο μόνος που εμφανίζεται σταθερά βασιλικότερος του βασιλέως είναι ο Ζαννετούλης.
Και αυτό αποτελεί τον ορισμό μιας ιδιοτελούς αντίληψης περί κατοχής θέσεων ευθύνης, με στόχο την παραπλάνηση των πολιτών.
Αλλά και μια κατάφωρη – και πραγματικά πρωτοφανή – περίπτωση πολιτικής ανεντιμότητας και απουσίας πολιτικής αξιοπρέπειας.
Πηγή: realvoice995.gr
