Λιμάνια: Μπαίνουν στην… πρίζα τα πλοία

Με τη συμ­βα­σιο­ποί­ηση των απα­ραί­τη­των έργων στον Λιμένα της Ηγου­με­νί­τσας, που ανα­κοι­νώ­θηκε χθες από τον ΔΕΔΔΗΕ, ξεκί­νησε και στη χώρα μας η ανά­πτυξη υπο­δο­μών cold ironing, δηλαδή υπο­δο­μών για την παροχή ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας από ξηράς στα ελλι­με­νι­ζό­μενα πλοία.

Η σχετική υπο­χρέ­ωση για τους ευρω­παϊ­κούς λιμένες απορ­ρέει από το πλαίσιο της Δέσμης Μέτρων Προ­σαρ­μο­γής 55% («Fit for 55») για τη μείωση των εκπο­μπών αερίων του θερ­μο­κη­πίου κατά 55% το 2030 σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, με 19 ελλη­νικά λιμάνια να πρέπει να υπο­στη­ρί­ζουν cold ironing μέχρι το 2030.

Όπως έχει γράψει το Insider.gr, στο πλαίσιο του cold ironing, τα πλοία κατά την παρα­μονή τους στο λιμάνι θα ηλε­κτρο­δο­τού­νται από το τοπικό δίκτυο, ώστε πλέον να μην χρειά­ζε­ται δια­τη­ρούν ενερ­γο­ποι­η­μέ­νες τις μηχανές τους για να καλύ­πτουν τις ανάγκες του σε ρεύμα (π.χ. για φωτισμό ή κλι­μα­τι­σμό). Η λύση αυτή παρέχει μία σειρά από σημα­ντικά περι­βαλ­λο­ντικά οφέλη – ξεκι­νώ­ντας από τη μείωση εκπο­μπών αέριων ρύπων, η οποία παράλ­ληλα θα περιο­ρί­σει και την τοπική ρύπανση. Όφελος για τις περιο­χές γύρω από τα λιμάνια θα προ­έλ­θει και από τη μείωση του θορύβου.

Επίσης, με δεδο­μένο ότι το ηλε­κτρικό δίκτυο είναι πιο «πράσινο», χάρις στη συμ­με­τοχή σημα­ντι­κού μερι­δίου ΑΠΕ, η σύνδεση των πλοίων στην… πρίζα κατά τον ελλι­με­νι­σμό τους θα επι­τρέ­ψει στις ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες να μειώ­σουν το ανθρα­κικό τους απο­τύ­πωμα. Επι­πλέον, απε­νερ­γο­ποιώ­ντας τις μηχανές των σκαφών τους, οι ναυ­τι­λια­κές θα εξοι­κο­νο­μούν πόρους, μέσω του περιο­ρι­σμού της κατα­νά­λω­σης καυ­σί­μων.

 Το προ­τει­νό­μενο μοντέλο

Στην τοπο­θέ­τησή του σε χθεσινή εκδή­λωση για το cold ironing, που διορ­γά­νωσε η WMG Sustainable Innovation, ο Σύμ­βου­λος του ΔΕΔΔΗΕ σε θέματα Έρευνας και Και­νο­το­μίας, Κων­στα­ντί­νος Μαμάσης, σημεί­ωσε πως όλα τα λιμάνια που απαι­τεί­ται να υπο­στη­ρί­ζουν το cold ironing θα πρέπει να απο­κτή­σουν τη δυνα­τό­τητα υπο­στή­ρι­ξης μεγάλης ηλε­κτρι­κής ισχύος.

Σημεί­ωσε πως η συμ­μόρ­φωση σε ευρω­παϊκό επίπεδο θα έχει μεγάλο οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα. Είναι ενδει­κτικό ότι οι επεν­δύ­σεις πανευ­ρω­παϊκά σε λιμε­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις θα χρεια­στεί να ανέλ­θουν γύρω στα 7,5 δισ. ευρώ μέχρι το 2050. Υπο­γράμ­μισε πως δεν υπάρχει έτοιμη αγορά, ώστε οι κεφα­λαιου­χι­κές δαπάνες να καλυ­φθούν από την αμοιβή για την υπη­ρε­σία ηλε­κτρο­δό­τη­σης των πλοίων όταν ελλι­με­νί­ζο­νται. Ως συνέ­πεια, τα σχετικά πρό­τζεκτ στην Ευρώπη (αλλά και στην Ελλάδα) είναι συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενα. Τόνισε ωστόσο πως είναι πιθανόν να ανοίξει το κεφά­λαιο προ­στί­μων στην περί­πτωση των λιμα­νιών που δεν θα είναι έτοιμα μέχρι το τέλος της 10ετίας.

Όσον αφορά το προ­τει­νό­μενο μοντέλο λει­τουρ­γίας, σημεί­ωσε ότι το πλέον πρό­σφορο είναι οι υπο­δο­μές να κατα­σκευα­στούν από τον ΔΕΔΔΗΕ (που θα παίξει επο­μέ­νως και τον ρόλο συντο­νι­στή), στις οποίες θα έχει στη συνέ­χεια πρό­σβαση οποια­δή­ποτε χρήστης. Επο­μέ­νως, οι προ­μη­θευ­τές ρεύ­μα­τος θα μπορούν να παροχή ρεύ­μα­τος και την τιμο­λό­γηση των τελικών πελατών.

Χρη­μα­το­δό­τηση και ηλε­κτρικά δίκτυα

Σύμφωνα με τον Κων­στα­ντίνο Γκούντα, στέ­λε­χος του Οργα­νι­σμού Λιμένος Ηγου­με­νί­τσας, έπειτα από τη συμ­βα­σιο­ποί­ηση των έργων τη σκυτάλη θα πάρουν οι μελέτες. Υπο­γράμ­μισε πως μία πρό­κληση είναι η αδειο­δό­τηση των έργων, τα οποία είναι πρω­τό­γνωρα για την Ελλάδα.

Παράλ­ληλα, τα έργα αυτά θα πρέπει να περι­λαμ­βά­νο­νται στο master plan του λιμα­νιού. Υπο­γράμ­μισε ωστόσο ότι θα υπάρξει ζήτηση, κυρίως από μεγάλα καράβια του εξω­τε­ρι­κού.

Από την πλευρά του, ο Θωμάς Σπάχος από τον Οργα­νι­σμό Λιμένος Βόλου τόνισε ότι στην περί­πτωση της θεσ­σα­λι­κής πόλης δεν υπάρχει σχε­δια­σμός για την υλο­ποί­ηση καθώς το master plan του λιμα­νιού δεν έχει εκδοθεί με προ­ε­δρικό διά­ταγμα. Επο­μέ­νως, θα εκπο­νη­θεί νέο business plan και ακο­λού­θως master plan, κάτι που δεν προ­βλέ­πε­ται να ολο­κλη­ρω­θεί σε λιγό­τερο από δύο χρόνια.

Ανέφερε πως είναι μεγάλες οι προ­κλή­σεις, ξεκι­νώ­ντας από το κατά πόσο ο ΔΕΔΔΗΕ θα μπο­ρέ­σει να εξα­σφα­λί­σει την απαι­τού­μενη ισχύ. Τόνισε πως το 2030 είναι πάρα πολύ κοντά.

Ο Κώστας Κοντο­γιάν­νης, που ανήκει στη τεχνική διεύ­θυνση του Λιμένα Θεσ­σα­λο­νί­κης, υπο­γράμ­μισε ότι το λιμάνι δια­θέ­τει master plan και ΣΜΠΕ εγκε­κρι­μένα με προ­ε­δρικό διά­ταγμα. Επι­σή­μανε πως μία σημα­ντική τεχνική πρό­κληση είναι η επέ­κταση των ηλε­κτρι­κών δικτύων, ενώ «αγκάθι» είναι επίσης και η χρη­μα­το­δό­τηση. Σύμφωνα με τον ίδιο, ναι μεν υπάρχει κοι­νο­τι­κοί στόχοι και χρο­νο­διά­γραμμα, αλλά η πλειο­ψη­φία των λιμα­νιών της Βόρειας Ευρώπης είχε στήριξη και έλαβε χρη­μα­το­δό­τηση για να προ­χω­ρή­σουν τα έργα.

Ανέ­φι­κτη η προ­θε­σμία

Σε κάθε περί­πτωση, σημεί­ωσε πως είναι σχεδόν αδύνατο να είναι έτοιμες οι υπο­δο­μές μέχρι το 2030. Επο­μέ­νως, θα πρέπει να συζη­τη­θεί ποιος θα επω­μι­στεί τις επι­πτώ­σεις σε αυτό το αρνη­τικό ενδε­χό­μενο.

Στα­χυο­λό­γηση των προ­κλή­σεων έκανε και το στέ­λε­χος της Protasis, Στέ­φα­νος Δάλλας, στις οποίες εκτός από το αδειο­δο­τικό και χρη­μα­το­δο­τικό, ξεκι­νώ­ντας από τις τερά­στιες ενερ­γεια­κές απαι­τή­σεις που θα υπάρ­ξουν – με δεδο­μένο ότι από τους πρώτες «πελάτες» θα είναι τα κρουα­ζιε­ρό­πλοια. Πρό­σθεσε ότι αγκάθι είναι τα ιδιαί­τερα χωρο­τα­ξικά προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει κάθε λιμάνι, τα θέματα αδειο­δο­τή­σεων, καθώς και η ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών.

Επίσης, έκανε μνεία στην πρό­κληση της χρη­μα­το­δό­τη­σης. Σημεί­ωσε ότι είναι απα­ραί­τητο να υπάρξει ένα χρη­μα­το­δο­τικό εργα­λείο. Κι αυτό γιατί χωρίς χρη­μα­το­δό­τηση, που θα ξεπερνά το 50%, οι επεν­δύ­σεις δεν θα είναι βιώ­σι­μες.

Πηγή: insider.gr