Αθώωση για φορολογικές κατηγορίες λόγω έλλειψης δόλου μετά από πολύχρονη δικαστική διαδρομή

• Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν απο­δεί­χθηκε σκοπός τέλεσης των πράξεων που απο­δό­θη­καν σε εργο­λάβο με βάση δικο­γρα­φίες της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Ρόδου

Ενας ημε­δα­πός εργο­λά­βος απαλ­λά­χθηκε χθες στο Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου από βαριές φορο­λο­γι­κές απο­δό­σεις, καθώς το δικα­στή­ριο κατέ­ληξε ότι δεν στοι­χειο­θε­τή­θηκε ο απαι­τού­με­νος δόλος.

Στο επί­κε­ντρο βρέ­θη­καν δύο σκέλη. Το πρώτο αφο­ρούσε ΦΠΑ για τις δια­χει­ρι­στι­κές περιό­δους 2008 και 2009.

Οι αρχικές πράξεις απέ­δι­δαν στον κατη­γο­ρού­μενο ανα­κριβή απόδοση φόρου, με υπο­λει­πό­μενα ποσά 99.096,68 ευρώ για το 2008 και 156.122,80 ευρώ για το 2009.

Το δεύτερο σκέλος σχε­τι­ζό­ταν με τον φόρο εισο­δή­μα­τος για το οικο­νο­μικό έτος 2010, επί της χρήσης 2009, όπου η φορο­λο­γική αρχή είχε υπο­λο­γί­σει συνο­λικό ποσό 909.775,73 ευρώ που περιε­λάμ­βανε κύριο φόρο 469.440,52 ευρώ και πρό­σθετο φόρο λόγω μη υπο­βο­λής 440.335,21 ευρώ. Αυτά τα στοι­χεία απο­τέ­λε­σαν τον κορμό της κατη­γο­ρίας για φορο­δια­φυγή στον ΦΠΑ κατ’ εξα­κο­λού­θηση και για φορο­δια­φυγή στο εισό­δημα.

Η απόφαση κινή­θηκε στη θεμε­λιώδη γραμμή της ποι­νι­κής νομι­μό­τη­τας για φορο­λο­γι­κές υπο­θέ­σεις.

Η φορο­δια­φυγή ως ποινικό αδίκημα προ­ϋ­πο­θέ­τει από­δειξη συγκε­κρι­μέ­νης βού­λη­σης για αποφυγή φόρου. Η έδρα έκρινε ότι το απο­δει­κτικό υλικό δεν κάλυψε αυτό το κρίσιμο στοι­χείο.

Οι δια­φο­ρές που κατέ­γρα­ψαν οι ελεγ­κτι­κές πράξεις, όσο υψηλές και αν ήταν λογι­στικά, δεν συν­δέ­θη­καν με επαρκή τεκ­μή­ρια πρό­θε­σης παρά­νο­μης συμπε­ρι­φο­ράς. Η έλλειψη δόλου άφησε χωρίς ποινικό θεμέλιο τις σε βάρος του κατη­γο­ρού­με­νου κατη­γο­ρίες.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Χάρης Βασι­λειά­δης.

Ποινή φυλά­κι­σης δύο ετών που μετα­τρά­πηκε σε 300 ώρες κοι­νω­φε­λούς εργα­σίας σε αλλο­δαπή για φορο­δια­φυγή

Η αίθουσα του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου ολο­κλή­ρωσε μια ταχεία αλλά θεσμικά αυστηρή δια­δι­κα­σία με την επι­κύ­ρωση πρα­κτι­κού ποι­νι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης για υπόθεση φορο­δια­φυ­γής στο εισό­δημα.

Αλλο­δαπή κατη­γο­ρού­μενη ομο­λό­γησε την πράξη και απο­δέ­χθηκε συγκε­κρι­μένη ποινική μετα­χεί­ριση. Το δικα­στή­ριο κήρυξε ένοχη την κατη­γο­ρού­μενη βάσει του πρα­κτι­κού και των στοι­χείων της δικο­γρα­φίας και προ­χώ­ρησε στην επιβολή ποινής που δεν υπερέβη τη συμ­φω­νη­θείσα.

Η ποινική δίωξη αφο­ρούσε φορο­δια­φυγή δια της μη πλη­ρω­μής φόρου εισο­δή­μα­τος με συνο­λική αξία που υπερ­βαί­νει τις 150.000 ευρώ στη δια­χει­ρι­στική περίοδο 01-01-2009 έως 31-12-2009. Με βάση την Ορι­στική Πράξη Διορ­θω­τι­κού Προσ­διο­ρι­σμού Φόρου Εισο­δή­μα­τος , ο μη απο­δο­θείς φόρος προσ­διο­ρί­στηκε σε 234.963,06 ευρώ.

Πριν από την έναρξη της απο­δει­κτι­κής δια­δι­κα­σίας στο ακρο­α­τή­ριο, υπο­βλή­θηκε αίτημα για ποινική δια­πραγ­μά­τευση με αντι­κεί­μενο την επι­βλη­τέα ποινή. Η εισαγ­γε­λική αρχή έκρινε την υπόθεση κατάλ­ληλη, σταθ­μί­ζο­ντας την απαξία της πράξης, τις συν­θή­κες τέλεσης, τον βαθμό υπαι­τιό­τη­τας και τους οικο­νο­μι­κούς όρους της κατη­γο­ρού­με­νης.

Το Μονο­με­λές Εφετείο, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το πρα­κτικό και τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, κήρυξε ένοχη την κατη­γο­ρού­μενη για φορο­δια­φυγή στο εισό­δημα για το οικο­νο­μικό έτος 2010 που αντι­στοι­χεί στη χρήση 2009. Επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών, η οποία μετα­τρά­πηκε σε 300 ώρες κοι­νω­φε­λούς εργα­σίας, προς εκτέ­λεση εντός 2 ετών, υπό την επο­πτεία των αρμό­διων υπη­ρε­σιών.