Δήμος Νισύρου: Δικαστική αθώωση και διεθνής αναγνώριση για το νησί

Από το Δήμο Νισύρου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Σε μια περίοδο όπου η λάσπη επι­χει­ρή­θηκε να βαφτι­στεί «αλήθεια» και οι σκιές να υπο­κα­τα­στή­σουν τα γεγο­νότα, η δικαιο­σύνη μίλησε ξεκά­θαρα. Το αρμόδιο τρι­με­λές δικα­στή­ριο αθώωσε πλήρως για άλλη μια φορά τον Δήμαρχο της Νισύρου κ. Χρι­στοφή Κορω­ναίο, απο­δο­μώ­ντας με τον πιο κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο τις καταγ­γε­λίες που προ­ω­θή­θη­καν μεθο­δευ­μένα και χωρίς ουσια­στική βάση.

Η  εξέλιξη με την αθώωση του Δημάρ­χου Νισύρου από το αρμόδιο τρι­με­λές δικα­στή­ριο σημα­το­δο­τεί μια καθο­ρι­στική στιγμή για το νησί και την τοπική κοι­νω­νία. Μετά από μια περίοδο έντονης δοκι­μα­σίας, που προ­κλή­θηκε από καταγ­γε­λίες οι οποίες απο­δεί­χθη­καν αβά­σι­μες, η δικαιο­σύνη έδωσε μια ξεκά­θαρη απά­ντηση, απο­κα­θι­στώ­ντας την αλήθεια και ενι­σχύ­ο­ντας το αίσθημα εμπι­στο­σύ­νης στους θεσμούς.

Η απόφαση αυτή δεν αφορά μόνο το πρόσωπο του Δημάρ­χου, αλλά αντα­να­κλά ευρύ­τερα τη δικαί­ωση μιας πορείας που βασί­στηκε στη δια­φά­νεια, τη συνέ­πεια και την προ­σή­λωση στο δημόσιο συμ­φέ­ρον. Η τοπική κοι­νω­νία της Νίσυρος στάθηκε σταθερά προ­σα­να­το­λι­σμένη στις αξίες της ενό­τη­τας και της προόδου, παρά τις προ­κλή­σεις που προ­έ­κυ­ψαν.

Όσοι επι­χεί­ρη­σαν να εργα­λειο­ποι­ή­σουν θεσμούς και να στήσουν ένα σκηνικό σπί­λω­σης, οφεί­λουν πλέον να λογο­δο­τή­σουν—όχι μόνο απέ­να­ντι στη δικαιο­σύνη, αλλά κυρίως απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία. Η πολι­τική δεν είναι ούτε πεδίο προ­σω­πι­κών εκκα­θα­ρί­σεων ούτε χώρος φθηνών εντυ­πώ­σεων. Και, κυρίως, δεν είναι κατα­φύ­γιο για πρα­κτι­κές που θυμί­ζουν περισ­σό­τερο παρα­σκη­νια­κές μεθο­δεύ­σεις παρά δημόσιο διάλογο.

Η απόφαση της δικαιο­σύ­νης δεν αφήνει περι­θώ­ρια παρερ­μη­νειών: η αλήθεια δεν λύγισε, δεν αλλοιώ­θηκε και δεν μπήκε σε δια­πραγ­μά­τευση. Αντί­θετα, επέ­στρεψε εκεί όπου ανήκει—στο προ­σκή­νιο.

Και ενώ κάποιοι επέν­δυαν στην απα­ξί­ωση, η πραγ­μα­τι­κό­τητα επι­φύ­λασσε μια ηχηρή απά­ντηση. Σε ένα ιδιαί­τερα συμ­βο­λικό χρονικό σημείο, ο Δήμαρ­χος ανα­χω­ρεί για το Παρίσι, όπου θα παρα­στεί στην επίσημη τελετή της UNESCO για την ένταξη της Νισύρου στο παγκό­σμιο δίκτυο γεω­πάρ­κων. Εκεί όπου άλλοι επι­χεί­ρη­σαν να σπι­λώ­σουν, η Νίσυρος ανα­γνω­ρί­ζε­ται διεθνώς.

Η ένταξη αυτή δεν είναι απλώς μια τιμη­τική διά­κριση. Είναι απο­τέ­λε­σμα δου­λειάς, στρα­τη­γι­κής και επι­μο­νής. Είναι η απά­ντηση στην τοξι­κό­τητα: έργο αντί για λόγια, διεθνής ανα­γνώ­ριση αντί για μικρο­πο­λι­τική. Η Νίσυρος δεν σύρθηκε σε μικρό­τη­τες—αντί­θετα, στάθηκε όρθια και προ­χώ­ρησε μπροστά.

Η ένταξη στα Παγκό­σμια Γεω­πάρκα της UNESCO ανοίγει νέες προ­ο­πτι­κές βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, ενι­σχύει την εξω­στρέ­φεια της Νισύρου και δημιουρ­γεί σημα­ντι­κές ευκαι­ρίες στον τομέα του του­ρι­σμού, της εκπαί­δευ­σης και της έρευνας. Παράλ­ληλα, ενδυ­να­μώ­νει τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας ως χώρας με πλούσια φυσική κλη­ρο­νο­μιά και υψηλό επίπεδο προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος.

Το μήνυμα είναι σαφές: όσο κάποιοι επεν­δύ­ουν στη φθορά, άλλοι χτίζουν το μέλλον. Και το μέλλον της Νισύρου δεν θα καθο­ρι­στεί από καταγ­γε­λίες χωρίς αντί­κρι­σμα, αλλά από έργα που μιλούν από μόνα τους.

Σε δήλωσή του πριν την ανα­χώ­ρηση, ο Δήμαρ­χος κ. Χρι­στο­φής Κορω­ναίος είπε:

«Σήμερα δεν είναι μια προ­σω­πική δικαί­ωση. Η δικα­στική απόφαση απο­τε­λεί νίκη της αλή­θειας και της δικαιο­σύ­νης, είναι η δικαί­ωση της αλή­θειας απέ­να­ντι στη σκο­πι­μό­τητα. Για όσους επέν­δυ­σαν στη λάσπη, η απά­ντηση δόθηκε εκεί που πρέπει: στις αίθου­σες της δικαιο­σύ­νης. Δεν πρό­κει­ται να ακο­λου­θήσω κανέναν στον κατή­φορο της τοξι­κό­τη­τας.

Η απά­ντησή μας ήταν, είναι και θα είναι το έργο. Και το έργο αυτό ανα­γνω­ρί­ζε­ται πλέον διεθνώς, με την παρου­σία μου στο Παρίσι και την ένταξη της Νισύρου στα γεω­πάρκα της UNESCO. Η παρου­σία μου στο Παρίσι είναι τιμή για όλους τους κατοί­κους της Νισύρου, που με πίστη και επιμονή στη­ρί­ζουν το κοινό όραμα για ένα βιώσιμο και δυνα­μικό μέλλον.

Η συγκυ­ρία αυτή ανα­δει­κνύει με τον πιο ξεκά­θαρο τρόπο τη δύναμη της αλή­θειας και της συλ­λο­γι­κής προ­σπά­θειας. Από τη δικα­στική δικαί­ωση έως τη διεθνή ανα­γνώ­ριση, η Νίσυρος κάνει ένα σημα­ντικό βήμα μπροστά, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι, παρά τις δυσκο­λίες, μπορεί να πρω­τα­γω­νι­στεί και να δια­κρί­νε­ται σε διεθνές επίπεδο. Συνε­χί­ζουμε μπροστά, με καθαρό βλέμμα και χωρίς εκπτώ­σεις. Γιατί η Νίσυρος αξίζει έργα, όχι σκιές. Η κοι­νω­νία βλέπει, κρίνει και—όπως απο­δεί­χθηκε—δεν ξεγε­λιέ­ται.»