Η δικαστική διαδρομή για τον θάνατο 26χρονου Κρητικού δύτη σε μονάδα της Ρόδου και το διακύβευμα της αναιρετικής κρίσης

• Επι­κυ­ρω­μέ­νες κατα­δί­κες για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια χωρίς ελα­φρυ­ντικά στη νόμιμη εκπρό­σωπο της εται­ρείας και στον σύζυγό της με τριετή ποινή φυλά­κι­σης σε ανα­στολή ενώ το Ανώτατο Δικα­στή­ριο καλεί­ται να εξε­τά­σει τα νομικά ζητή­ματα που τέθηκαν μετά την άσκηση αναί­ρε­σης

Η υπόθεση του θανα­τη­φό­ρου εργα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος που στοί­χισε τη ζωή σε 26χρονο Κρητικό ιχθυο­λόγο και δύτη τον Δεκέμ­βριο του 2018 σε ιχθυο­καλ­λιέρ­γεια της Ρόδου επι­στρέ­φει στο επί­κε­ντρο λόγω της αναί­ρε­σης που ασκή­θηκε και θα κριθεί από τον Άρειο Πάγο.

Τα μέχρι τώρα δικα­στικά βήματα κατέ­λη­ξαν σε κατα­δί­κες για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια χωρίς ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κών τόσο για τη νόμιμη εκπρό­σωπο και δια­χει­ρί­στρια της εται­ρείας όσο και για τον σύζυγό της με ποινές φυλά­κι­σης τριών ετών καθεμία σε τριετή ανα­στολή. Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επι­κύ­ρωσε την πρω­τό­δικη κρίση χωρίς μετα­βο­λές, ενώ η Εισαγ­γε­λέας της έδρας είχε ειση­γη­θεί ενοχή όπως κατη­γο­ρού­νται.

Το χρονικό του δυστυ­χή­μα­τος

Σύμφωνα με τα ευρή­ματα της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας ο 26χρονος εργά­στηκε στη μονάδα ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας ως δύτης για κατα­δυ­τι­κές εργα­σίες μαζί με ακόμη έναν εργα­ζό­μενο πακι­στα­νι­κής κατα­γω­γής χωρίς να δια­θέ­τουν τα απαι­τού­μενα τυπικά προ­σό­ντα και χωρίς η εται­ρεία να έχει σύμβαση με εξει­δι­κευ­μένο συνερ­γείο, όπως προ­βλέ­πει ο Γενικός Κανο­νι­σμός Λιμένα 10. Την ημέρα του δυστυ­χή­μα­τος ο νεαρός κατα­δύ­θηκε μόνος του για συγκε­κρι­μένη εργασία κατόπιν εντολής χωρίς δεύτερο δύτη ασφα­λείας. Ο εγκλω­βι­σμός του στα φθαρ­μένα δίκτυα των ιχθυο­κλω­βών και η αδυ­να­μία άμεσης απε­λευ­θέ­ρω­σης εξε­λί­χθη­καν σε μοιραία αλλη­λου­χία γεγο­νό­των. Κατά την κρίση της Εισαγ­γε­λι­κής Αρχής το περι­στα­τικό θα είχε απο­φευ­χθεί με την παρου­σία συνοδού δύτη, όπως ορίζει ο νόμος.

Οι παρα­λεί­ψεις που βάρυναν την κατη­γο­ρία

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο απέδωσε στην εται­ρεία ανάθεση κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών σε ανει­δί­κευ­τους εργα­ζό­με­νους που στε­ρού­νταν επαγ­γελ­μα­τι­κής άδειας αυτο­δυ­τών, σε αντί­θεση με τις ρυθ­μί­σεις του Γενικού Κανο­νι­σμού Λιμένα 10 για την ορθή εκτέ­λεση κατα­δύ­σεων. Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα απο­δό­θηκε και στην έλλειψη τεχνι­κού ασφα­λείας για την ενη­μέ­ρωση και επί­βλεψη των εργα­ζο­μέ­νων σε θέματα προ­στα­σίας της εργα­σίας, όπως απο­τε­λεί ρητή υπο­χρέ­ωση επι­χει­ρή­σεων από το ισχύον πλαίσιο. Επι­πλέον ως επαγ­γελ­μα­τίας δύτης και εργο­λά­βος κατα­δύ­σεων ο δεύ­τε­ρος κατα­δι­κα­σθείς όφειλε να γνω­ρί­ζει τους κανόνες ασφα­λείας και να αξιο­λο­γή­σει ότι ο 26χρονος δεν διέθετε τα απαι­τού­μενα προ­σό­ντα και εμπει­ρία. Εντού­τοις σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία έδωσε εντολή για μονα­χική κατά­δυση στις 13 Δεκεμ­βρίου 2018.

Η κρίση των δικα­στη­ρίων μέχρι σήμερα

Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο ανα­γνώ­ρισε ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια χωρίς ελα­φρυ­ντι­κές περι­στά­σεις και επέβαλε ποινές φυλά­κι­σης τριών ετών με ανα­στολή. Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επι­κύ­ρωσε τις ποινές χωρίς καμία τρο­πο­ποί­ηση ακο­λου­θώ­ντας την εισή­γηση της Εισαγ­γε­λέως για ενοχή. Με βάση τις παρα­δο­χές των απο­φά­σεων δια­πι­στώ­θηκε συν­δυα­σμός οργα­νω­τι­κών ελλειμ­μά­των απουσία πιστο­ποι­η­μέ­νης ομάδας κατα­δύ­σεων, έλλειψη δεύ­τε­ρου δύτη ασφα­λείας και ανε­παρ­κής πρό­βλεψη για τη φθορά των δικτύων που συνι­στούν παρα­βί­αση συγκε­κρι­μέ­νων υπο­χρε­ώ­σεων πρό­νοιας.

Τι θα εξε­τά­σει ο Άρειος Πάγος

Η αναι­ρε­τική δια­δι­κα­σία δεν επα­νεκ­δι­κά­ζει την υπόθεση ως προς τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, αλλά ελέγχει την ορθή εφαρ­μογή του νόμου και την επάρ­κεια της αιτιο­λο­γίας. Στο επί­κε­ντρο ανα­μέ­νε­ται να βρεθούν ζητή­ματα όπως η ορθή ερμη­νεία του Γενικού Κανο­νι­σμού Λιμένα 10 ανα­φο­ρικά με τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις επαγ­γελ­μα­τι­κών κατα­δύ­σεων, η αιτιώ­δης συνά­φεια ανάμεσα στις δια­πι­στω­μέ­νες παρα­λεί­ψεις και στο απο­τέ­λε­σμα, ο έλεγχος της ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας των κατα­δι­κα­στι­κών απο­φά­σεων και η τήρηση των δικο­νο­μι­κών εγγυ­ή­σεων που συν­δέ­ο­νται με το δικαί­ωμα υπε­ρά­σπι­σης. Η άρση ή η επι­βε­βαί­ωση των κατα­δι­κών θα εξαρ­τη­θεί από το αν το Ανώτατο Δικα­στή­ριο δια­πι­στώ­σει νομικά σφάλ­ματα τέτοιας βαρύ­τη­τας που να επι­βάλ­λουν αναί­ρεση ή αν κρίνει ότι η εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων υπήρξε ακριβής και η αιτιο­λο­γία πλήρης.