Η δικαστική διαδρομή για τον θάνατο 26χρονου Κρητικού δύτη σε μονάδα της Ρόδου και το διακύβευμα της αναιρετικής κρίσης

• Επι­κυ­ρω­μέ­νες κα­τα­δί­κες για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια χωρίς ελα­φρυ­ντι­κά στη νό­μι­μη εκ­πρό­σω­πο της εται­ρεί­ας και στον σύ­ζυ­γό της με τριε­τή ποινή φυ­λά­κι­σης σε ανα­στο­λή ενώ το Ανώ­τα­το Δι­κα­στή­ριο κα­λεί­ται να εξε­τά­σει τα νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα που τέ­θη­καν μετά την άσκη­ση αναί­ρε­σης

Η υπό­θε­ση του θα­να­τη­φό­ρου ερ­γα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος που στοί­χι­σε τη ζωή σε 26χρονο Κρη­τι­κό ιχθυο­λό­γο και δύτη τον Δε­κέμ­βριο του 2018 σε ιχθυο­καλ­λιέρ­γεια της Ρόδου επι­στρέ­φει στο επί­κε­ντρο λόγω της αναί­ρε­σης που ασκή­θη­κε και θα κρι­θεί από τον Άρειο Πάγο.

Τα μέχρι τώρα δι­κα­στι­κά βή­μα­τα κα­τέ­λη­ξαν σε κα­τα­δί­κες για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια χωρίς ανα­γνώ­ρι­ση ελα­φρυ­ντι­κών τόσο για τη νό­μι­μη εκ­πρό­σω­πο και δια­χει­ρί­στρια της εται­ρεί­ας όσο και για τον σύ­ζυ­γό της με ποι­νές φυ­λά­κι­σης τριών ετών κα­θε­μία σε τριε­τή ανα­στο­λή. Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επι­κύ­ρω­σε την πρω­τό­δι­κη κρίση χωρίς με­τα­βο­λές, ενώ η Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας είχε ει­ση­γη­θεί ενοχή όπως κα­τη­γο­ρού­νται.

Το χρο­νι­κό του δυ­στυ­χή­μα­τος

Σύμ­φω­να με τα ευ­ρή­μα­τα της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας ο 26χρο­νος ερ­γά­στη­κε στη μο­νά­δα ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας ως δύτης για κα­τα­δυ­τι­κές ερ­γα­σί­ες μαζί με ακόμη έναν ερ­γα­ζό­με­νο πα­κι­στα­νι­κής κα­τα­γω­γής χωρίς να δια­θέ­τουν τα απαι­τού­με­να τυ­πι­κά προ­σό­ντα και χωρίς η εται­ρεία να έχει σύμ­βα­ση με εξει­δι­κευ­μέ­νο συ­νερ­γείο, όπως προ­βλέ­πει ο Γε­νι­κός Κα­νο­νι­σμός Λι­μέ­να 10. Την ημέρα του δυ­στυ­χή­μα­τος ο νε­α­ρός κα­τα­δύ­θη­κε μόνος του για συ­γκε­κρι­μέ­νη ερ­γα­σία κα­τό­πιν εντο­λής χωρίς δεύ­τε­ρο δύτη ασφα­λεί­ας. Ο εγκλω­βι­σμός του στα φθαρ­μέ­να δί­κτυα των ιχθυο­κλω­βών και η αδυ­να­μία άμε­σης απε­λευ­θέ­ρω­σης εξε­λί­χθη­καν σε μοι­ραία αλ­λη­λου­χία γε­γο­νό­των. Κατά την κρίση της Ει­σαγ­γε­λι­κής Αρχής το πε­ρι­στα­τι­κό θα είχε απο­φευ­χθεί με την πα­ρου­σία συ­νο­δού δύτη, όπως ορί­ζει ο νόμος.

Οι πα­ρα­λεί­ψεις που βά­ρυ­ναν την κα­τη­γο­ρία

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο απέ­δω­σε στην εται­ρεία ανά­θε­ση κα­τα­δυ­τι­κών ερ­γα­σιών σε ανει­δί­κευ­τους ερ­γα­ζό­με­νους που στε­ρού­νταν επαγ­γελ­μα­τι­κής άδειας αυ­το­δυ­τών, σε αντί­θε­ση με τις ρυθ­μί­σεις του Γε­νι­κού Κα­νο­νι­σμού Λι­μέ­να 10 για την ορθή εκτέ­λε­ση κα­τα­δύ­σε­ων. Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα απο­δό­θη­κε και στην έλ­λει­ψη τε­χνι­κού ασφα­λεί­ας για την ενη­μέ­ρω­ση και επί­βλε­ψη των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε θέ­μα­τα προ­στα­σί­ας της ερ­γα­σί­ας, όπως απο­τε­λεί ρητή υπο­χρέ­ω­ση επι­χει­ρή­σε­ων από το ισχύ­ον πλαί­σιο. Επι­πλέ­ον ως επαγ­γελ­μα­τί­ας δύτης και ερ­γο­λά­βος κα­τα­δύ­σε­ων ο δεύ­τε­ρος κα­τα­δι­κα­σθείς όφει­λε να γνω­ρί­ζει τους κα­νό­νες ασφα­λεί­ας και να αξιο­λο­γή­σει ότι ο 26χρο­νος δεν διέ­θε­τε τα απαι­τού­με­να προ­σό­ντα και εμπει­ρία. Εντού­τοις σύμ­φω­να με τη δι­κο­γρα­φία έδωσε εντο­λή για μο­να­χι­κή κα­τά­δυ­ση στις 13 Δε­κεμ­βρί­ου 2018.

Η κρίση των δι­κα­στη­ρί­ων μέχρι σή­με­ρα

Το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια χωρίς ελα­φρυ­ντι­κές πε­ρι­στά­σεις και επέ­βα­λε ποι­νές φυ­λά­κι­σης τριών ετών με ανα­στο­λή. Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επι­κύ­ρω­σε τις ποι­νές χωρίς καμία τρο­πο­ποί­η­ση ακο­λου­θώ­ντας την ει­σή­γη­ση της Ει­σαγ­γε­λέ­ως για ενοχή. Με βάση τις πα­ρα­δο­χές των απο­φά­σε­ων δια­πι­στώ­θη­κε συν­δυα­σμός ορ­γα­νω­τι­κών ελ­λειμ­μά­των απου­σία πι­στο­ποι­η­μέ­νης ομά­δας κα­τα­δύ­σε­ων, έλ­λει­ψη δεύ­τε­ρου δύτη ασφα­λεί­ας και ανε­παρ­κής πρό­βλε­ψη για τη φθορά των δι­κτύ­ων που συ­νι­στούν πα­ρα­βί­α­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων υπο­χρε­ώ­σε­ων πρό­νοιας.

Τι θα εξε­τά­σει ο Άρειος Πάγος

Η αναι­ρε­τι­κή δια­δι­κα­σία δεν επα­νεκ­δι­κά­ζει την υπό­θε­ση ως προς τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά, αλλά ελέγ­χει την ορθή εφαρ­μο­γή του νόμου και την επάρ­κεια της αι­τιο­λο­γί­ας. Στο επί­κε­ντρο ανα­μέ­νε­ται να βρε­θούν ζη­τή­μα­τα όπως η ορθή ερ­μη­νεία του Γε­νι­κού Κα­νο­νι­σμού Λι­μέ­να 10 ανα­φο­ρι­κά με τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις επαγ­γελ­μα­τι­κών κα­τα­δύ­σε­ων, η αι­τιώ­δης συ­νά­φεια ανά­με­σα στις δια­πι­στω­μέ­νες πα­ρα­λεί­ψεις και στο απο­τέ­λε­σμα, ο έλεγ­χος της ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας των κα­τα­δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων και η τή­ρη­ση των δι­κο­νο­μι­κών εγ­γυ­ή­σε­ων που συν­δέ­ο­νται με το δι­καί­ω­μα υπε­ρά­σπι­σης. Η άρση ή η επι­βε­βαί­ω­ση των κα­τα­δι­κών θα εξαρ­τη­θεί από το αν το Ανώ­τα­το Δι­κα­στή­ριο δια­πι­στώ­σει νο­μι­κά σφάλ­μα­τα τέ­τοιας βα­ρύ­τη­τας που να επι­βάλ­λουν αναί­ρε­ση ή αν κρί­νει ότι η εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων υπήρ­ξε ακρι­βής και η αι­τιο­λο­γία πλή­ρης.