Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου επικυρώνει τα πρόστιμα στον Δήμο Κω για ελλιπή σήμανση θαλάσσιας ζώνης λουομένων

Η δημόσια ασφά­λεια στις παρα­λίες δεν είναι τυπική υπο­χρέ­ωση αλλά καθη­με­ρινή άσκηση ευθύνης. Με απόφαση του το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απέρ­ριψε την προ­σφυγή του Δήμου Κω κατά έντεκα πράξεων επι­βο­λής προ­στί­μου της Λιμε­νι­κής Αρχής για μη τοπο­θέ­τηση πλωτών σημα­ντή­ρων που οριο­θε­τούν την ασφαλή ζώνη κολύμ­βη­σης σε πολυ­σύ­χνα­στες ακτές.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η μη σύναψη σύμ­βα­σης για τη ναυα­γο­σω­στική κάλυψη και τη σήμανση οφει­λό­ταν σε υπαι­τιό­τητα του ίδιου του δήμου και όχι σε ανυ­παί­τια αδυ­να­μία, επι­βε­βαιώ­νο­ντας το κύρος της απορ­ρι­πτι­κής από­φα­σης της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου επί της ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής.

Τι ακριβώς συνέβη στις παρα­λίες

Σύμφωνα με τις εκθέ­σεις βεβαί­ω­σης παρά­βα­σης, στο διά­στημα από 18 Ιουλίου έως 29 Σεπτεμ­βρίου 2022, δια­πι­στώ­θηκε ότι σε τέσ­σε­ρις πολυ­σύ­χνα­στες λου­τρι­κές εγκα­τα­στά­σεις του νησιού, στο Τιγκάκι, στα Κρητικά, στον Άγιο Φωκά και στο Ψαλίδι, δεν είχαν τοπο­θε­τη­θεί οι προ­βλε­πό­με­νοι κίτρι­νοι πλωτοί σημα­ντή­ρες σε από­σταση δέκα μέτρων μεταξύ τους, όπως απαιτεί το προ­ε­δρικό διά­ταγμα για τη ναυα­γο­σω­στική κάλυψη. Η υπο­χρέ­ωση αφορά την περίοδο από 1 Ιουνίου έως 30 Σεπτεμ­βρίου, κατ’ ελά­χι­στον από τις δέκα το πρωί έως τις έξι το από­γευμα, και βαραί­νει ρητά τους φορείς δια­χεί­ρι­σης των λου­τρι­κών εγκα­τα­στά­σεων που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται πολυ­σύ­χνα­στες.

Το δικα­στή­ριο παρέ­θεσε το νομο­θε­τικό τρί­πτυχο που δένει την ευθύνη των φορέων:

πρώτον, την εξου­σιο­δο­τική διάταξη του νόμου για τη ρύθμιση όρων και ελέγχων στις παρα­λίες, δεύ­τε­ρον, το προ­ε­δρικό διά­ταγμα που εξει­δι­κεύει τη σήμανση των ορίων κολύμ­βη­σης με σημα­ντή­ρες και τις υπο­χρε­ώ­σεις των δια­χει­ρι­στών, και τρίτον, το νεότερο άρθρο που εισή­γαγε ειδική ενδι­κο­φανή δια­δι­κα­σία για πρό­στιμα προς δήμους με πιθα­νό­τητα δια­γρα­φής μόνον όταν έχουν εγκαί­ρως εκκι­νή­σει τις δια­δι­κα­σίες ανά­θε­σης και η μη σύναψη σύμ­βα­σης δεν οφεί­λε­ται σε υπαι­τιό­τητα του δήμου. Οι δια­τά­ξεις του προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος προ­βλέ­πουν πρό­στιμο δύο χιλιά­δων ευρώ ανά παρά­βαση, που σε υπο­τροπή διπλα­σιά­ζε­ται. Αυτό εξηγεί το ύψος των έντεκα προ­στί­μων των τεσ­σά­ρων χιλιά­δων ευρώ έκαστο.

Κομβικό ρόλο έπαιξε η 798 του 2022 απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημο­σίων Συμ­βά­σεων, με την οποία ακυ­ρώ­θηκε στο σύνολο η δια­κή­ρυξη του δήμου για την παροχή υπη­ρε­σιών ναυα­γο­σω­στι­κής κάλυψης. Η ακύρωση στη­ρί­χθηκε σε δύο βασικές πλημ­μέ­λειες όρων. Πρώτον, η προ­θε­σμία υπο­βο­λής προ­σφο­ρών τέθηκε στο κατώ­τατο όριο των δεκα­πέ­ντε ημερών, χωρίς επαρκή προ­σαύ­ξηση παρότι απαι­τού­νταν υπο­χρε­ω­τι­κές επι­τό­πιες επι­σκέ­ψεις, κάτι που κρίθηκε ότι περιο­ρί­ζει αδι­καιο­λό­γητα τον αντα­γω­νι­σμό. Δεύ­τε­ρον, ζητή­θηκε από τους συμ­με­τέ­χο­ντες εμπει­ρία εννέα συμ­βά­σεων την τελευ­ταία διετία, όρος που θεω­ρή­θηκε δυσα­νά­λο­γος και υπέρ­με­τρα περιο­ρι­στι­κός. Μετά την ακύρωση, σύμφωνα με την απόφαση του δικα­στη­ρίου, ο δήμος δεν προ­χώ­ρησε σε απο­τε­λε­σμα­τι­κές και έγκαι­ρες ενέρ­γειες συμ­μόρ­φω­σης, παρότι διέθετε χρόνο έως το τέλος της θερινής περιό­δου του 2022.

Η Γραμ­μα­τέας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου είχε ήδη απορ­ρί­ψει την ενδι­κο­φανή προ­σφυγή του δήμου κρί­νο­ντας ότι δεν πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρθρου για δια­γραφή προ­στί­μων. Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο, λει­τουρ­γώ­ντας ως δικα­στή­ριο ουσίας, εξέτασε εκ νέου τα στοι­χεία του φακέλου και κατέ­ληξε ότι η μη σύναψη σύμ­βα­σης δεν οφει­λό­ταν σε εξω­τε­ρικά ανυ­πέρ­βλητα εμπόδια αλλά σε υπαι­τιό­τητα του δήμου, αρχικά λόγω πλημ­με­λούς δια­κή­ρυ­ξης και στη συνέ­χεια λόγω αδρά­νειας στη συμ­μόρ­φωση. Έτσι, επι­βε­βαιώ­θηκε ότι τα πρό­στιμα επι­βλή­θη­καν νομίμως και αιτιο­λο­γη­μένα.

Το μήνυμα προς τους δήμους είναι καθαρό. Οι δια­δι­κα­σίες ανά­θε­σης για ναυα­γο­σω­στική κάλυψη και σήμανση ορίων κολύμ­βη­σης δεν απο­τε­λούν δια­χει­ρι­στική λεπτο­μέ­ρεια αλλά κρίσιμο κρίκο στην αλυσίδα της ασφά­λειας. Όταν το νομο­θε­τικό πλαίσιο δίνει δεύτερη ευκαι­ρία με το θεσμό της ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής και τη δυνα­τό­τητα δια­γρα­φής προ­στί­μων, αυτή προ­ϋ­πο­θέ­τει απο­δε­δειγ­μένη επι­μέ­λεια χωρίς σφάλ­ματα στη δια­κή­ρυξη και χωρίς καθυ­στέ­ρηση στην επα­νεκ­κί­νηση της δια­δι­κα­σίας. Η τήρηση των κανόνων αντα­γω­νι­σμού στις συμ­βά­σεις συν­δέ­ε­ται άμεσα με την έγκαιρη παρου­σία ναυα­γο­σω­στών και την ορατή σήμανση στη θάλασσα. Το δικα­στή­ριο επι­ση­μαί­νει με σαφή­νεια ότι το δια­κύ­βευμα είναι η ζωή και η υγεία των λουο­μέ­νων σε περιο­χές υψηλής επι­σκε­ψι­μό­τη­τας.