Μιχάλης Παπαγεωργίου: «Eνας σύγχρονος και συνδυαστικός συστηματικά και πολυεπίπεδα Χωροταξικός Σχεδιασμός θα δώσει νέα ώθηση στα νησιά μας»

Εφ’ όλης της ύλης συ­νέ­ντευ­ξη του επί­κου­ρου κα­θη­γη­τή Νο­μι­κής και δι­κη­γό­ρου παρ’ Αρείω Πάγω Μι­χά­λη Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, με αφορ­μή το νέο δι­κα­στι­κό έτος και τις τρέ­χου­σες νο­μι­κές προ­κλή­σεις της πε­ριο­χής μας και της νη­σιω­τι­κό­τη­τας εν γένει.

• Κύριε Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου να ξε­κι­νή­σου­με με το μεί­ζον ζή­τη­μα του Κτη­μα­το­λο­γί­ου και να σας ρω­τή­σω, πώς προ­χω­ρά­ει η λει­τουρ­γία του Εθνι­κού Κτη­μα­το­λο­γί­ου στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Αγα­πη­τή μου κα Ντό­κου, σας ευ­χα­ρι­στώ κα­ταρ­χάς για την πρό­σκλη­ση και το εν­δια­φέ­ρον σας να συ­ζη­τή­σου­με τα καί­ρια θέ­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζου­με και θα αντι­με­τω­πί­σου­με νο­μι­κά και θε­σμι­κά και το αμέ­σως επό­με­νο διά­στη­μα της φε­τι­νής νέας πε­ριό­δου 2025-2026.

Δυ­στυ­χώς για το Κτη­μα­το­λό­γιο βιώ­νου­με έναν κυ­κε­ώ­να ορ­γα­νω­τι­κών αστο­χιών και λει­τουρ­γι­κής ανε­πάρ­κειας ακόμα και ως προς τη σύν­νο­μη και εύ­ρυθ­μη συ­γκρό­τη­σή του.

Το βάρος της απο­κα­τά­στα­σης αυτών των νο­μι­κών και πρα­κτι­κών σφαλ­μά­των με­τα­κυ­λί­ε­ται και το επι­φορ­τί­ζο­νται οι πο­λί­τες για να δια­σφα­λί­σουν τα ιδιο­κτη­σια­κά τους δι­καιώ­μα­τα. Μά­λι­στα, η δια­κρι­τή και κρί­σι­μη διοι­κη­τι­κή δια­δι­κα­σία της κτη­μα­το­γρά­φη­σης ενός συ­νό­λου πε­ριο­χών της ελ­λη­νι­κής επι­κρά­τειας και των νη­σιών μας, μέσω της υπο­βο­λής δη­λώ­σε­ων και εν­στά­σε­ων από πλευ­ράς κάθε εν­δια­φε­ρό­με­νου απορ­ρο­φή­θη­κε …άρον – άρον βε­βια­σμέ­να από τα ήδη ατά­κτως λει­τουρ­γού­ντα Κτη­μα­το­λο­γι­κά Γρα­φεία. Τα δε Κτη­μα­το­λο­γι­κά Γρα­φεία υπο­λει­τουρ­γούν ακόμα και ως προς το ψη­φια­κό τους σύ­στη­μα και την ικανή πρό­σβα­ση δι­κη­γό­ρων και μη­χα­νι­κών σε αυτό. Δεν μπο­ρεί να γίνει σε αυτά ακόμα και ένας επαρ­κής κτη­μα­το­λο­γι­κός έλεγ­χος τί­τλων και γε­νι­κό­τε­ρα του φα­κέ­λου του κάθε ακι­νή­του…

Σε με­γά­λο βαθμό στα νησιά μας οι ιδιο­κτή­τες θα ανα­γκα­στούν να προ­σφύ­γουν στα Δι­κα­στή­ρια για τη διόρ­θω­ση των Κτη­μα­το­λο­γι­κών Εγ­γρα­φών, όπως γί­νε­ται ήδη σε νησιά όπως η Σύμη και η Πά­τμος εδώ και 15 και πλέον χρό­νια, εξαι­τί­ας της προ­χει­ρό­τη­τας και της ατα­ξί­ας που κι­νεί­ται το όλο σύ­στη­μα. Ενώ δε ει­δι­κά ο Νόμος της Με­τά­πτω­σης (Ν. 4934/2022) του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου (για το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, Κω-Λέρου) στο Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο, που είχα την τιμή να είμαι στη Νο­μο­πα­ρα­σκευα­στι­κή Επι­τρο­πή που επι­με­λή­θη­κε κα­τάρ­τι­σή του, έχει αδιαμ­φι­σβή­τη­τα κα­τα­κρε­ουρ­γη­θεί με σειρά τρο­πο­ποι­ή­σε­ων, εγκυ­κλί­ων και υπουρ­γι­κών απο­φά­σε­ων με απο­τέ­λε­σμα να μην έχει εφαρ­μο­στεί ΠΟΤΕ, ενώ επι­δει­νώ­νε­ται μέρα με τη μέρα η αυτή κα­θαυ­τή λει­τουρ­γία των οι­κεί­ων Κτη­μα­το­λο­γί­ων Ρόδου και Κω με σω­ρεία εκ­κρε­μών Κτη­μα­το­λο­γι­κών Πρά­ξε­ων. Πλέον μπο­ρού­με να μι­λά­με ευ­θέ­ως για μία «Λερ­ναία Ύδρα», με το ένα πρό­βλη­μα να ανα­πη­δά μέσα από το άλλο…

Μέχρι και σή­με­ρα δεν έχου­με «Κ.Α.Ε.Κ.» δη­λα­δή Κω­δι­κό Αριθ­μό Εθνι­κού Κτη­μα­το­λο­γί­ου με αντί­στοι­χες συ­ντε­ταγ­μέ­νες για κάθε κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα – γε­ω­τε­μά­χιο στα Κτη­μα­το­λό­για Ρόδου και Κω-Λέρου, αν και έχουν εντα­χθεί στο Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο… Ενώ πάρα πολ­λές εκτά­σεις, ει­δι­κά πα­ρα­λια­κές και πα­ρά­κτιες, και ως επί το πλεί­στον ιδιο­κτη­σια­κά δη­μό­σιες – κοι­νό­χρη­στες ή με δυ­να­τό­τη­τα διεκ­δί­κη­σής τους από ιδιώ­τες που τις κα­τέ­χουν εδώ και δε­κα­ε­τί­ες, δεν έχουν καν κτη­μα­το­γρα­φη­θεί!

Δυ­στυ­χώς, μά­λι­στα, για όλα τα πα­ρα­πά­νω, οι όποιες θε­σμι­κές αντι­δρά­σεις και δια­βή­μα­τα του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου και του Τ.Ε.Ε. Δω­δε­κα­νή­σου δεν λαμ­βά­νο­νται υπη­ρε­σια­κά σο­βα­ρά υπόψη από την άκρως απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νη (και αδιά­φο­ρη) λει­τουρ­γία των κε­ντρι­κών υπη­ρε­σιών του Εθνι­κού Κτη­μα­το­λο­γί­ου στην Αθήνα, που μάλ­λον θε­ω­ρούν έναν πα­ρα­πά­νω πο­νο­κέ­φα­λο τα νησιά μας. Την ώρα που η γεί­το­να χώρα Τουρ­κία έχει ένα υπερ­σύγ­χρο­νο Κτη­μα­το­λό­γιο για τα απέ­να­ντι πα­ρά­λια. Να σας πω επί­σης ότι από την εμπει­ρία μου τα άμι­σθα και έμ­μι­σθα υπο­θη­κο­φυ­λα­κεία και τα Κτη­μα­το­λο­γι­κά Γρα­φεία των νη­σιών, όπως της Πά­τμου, της Καρ­πά­θου και της Σύμης αντί­στοι­χα, λει­τουρ­γού­σαν πολύ πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά και με συ­νέ­πεια, με 1 ή 2 υπαλ­λή­λους ή τον κατά τόπο συμ­βο­λαιο­γρά­φο, σε σχέση με αυτή την απα­ξί­ω­ση που βιώ­νου­με σή­με­ρα.

Συ­νε­πώς, δεν είμαι αι­σιό­δο­ξος και θεωρώ ότι την επερ­χό­με­νη χρο­νιά θα με­γε­θυν­θεί έτι πε­ραι­τέ­ρω το πρό­βλη­μα πρω­τί­στως γιατί κα­νέ­νας «υπεύ­θυ­νος» δεν το αντι­λαμ­βά­νε­ται στη βάση του…

• Στο Εθνι­κό Δα­σο­λό­γιο είναι ίδια η κα­τά­στα­ση;

Με αφορ­μή την κα­τάρ­τι­ση των Δα­σι­κών Χαρ­τών και τις ρυθ­μί­σεις που έγι­ναν στα προη­γού­με­να χρό­νια τα πράγ­μα­τα φαί­νο­νται πιο ελ­πι­δο­φό­ρα, απαι­τώ­ντας και πάλι βέ­βαια την κι­νη­το­ποί­η­ση και την επα­γρύ­πνη­ση των διοι­κού­με­νων-πο­λι­τών. Εδώ πα­ρα­τη­ρού­με τη στα­σι­μό­τη­τα των οι­κεί­ων επι­μέ­ρους ελεγ­κτι­κών Επι­τρο­πών της Διεύ­θυν­σης Δασών ως προς τον ει­δι­κό­τε­ρο χα­ρα­κτη­ρι­σμό και την ιδιο­συ­στα­σία επι­μέ­ρους γε­ω­τε­μα­χί­ων, αλλά και την ανα­γνώ­ρι­ση των ιδιο­κτη­σιών σε κάθε εί­δους δα­σι­κές και αγρο­τι­κές-χορ­το­λι­βα­δι­κές-βρα­χώ­δεις εκτά­σεις, που αλ­λοιώ­νουν όσο και αν δια­κη­ρύσ­σε­ται το αντί­θε­το, την ακί­νη­τη πε­ριου­σία των νη­σιω­τών, αλλά και στο σύ­νο­λο της Ελ­λη­νι­κής Επι­κρά­τειας εν μέσω αντι­φα­τι­κών και συ­γκε­χυ­μέ­νων διοι­κη­τι­κών δια­δι­κα­σιών και εκτι­μή­σε­ων…

Άρα, ναι μεν έχου­με «χτί­σει» πλέον μία ισχυ­ρή και συν­δυα­στι­κή νο­μι­κή βάση προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση, δεν έχου­με όμως τα απα­ραί­τη­τα διοι­κη­τι­κά αντα­να­κλα­στι­κά για την επί­λυ­ση των ζη­τη­μά­των με βάση την κοινή λο­γι­κή…

Θυ­μί­ζω ότι ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός ενός ακι­νή­του ως «δα­σι­κή» έκτα­ση (άνω του 20%) επη­ρε­ά­ζει ακόμα και τη δυ­να­τό­τη­τα εξα­γο­ράς του ένα­ντι του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, ενώ σε ένα σύ­νο­λο κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών έχει εγ­γρα­φεί ως ιδιο­κτή­της-κύ­ριος το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, χωρίς να λη­φθούν υπόψη οι τί­τλοι αυτών που νέ­μο­νται και κα­τέ­χουν τη γη τους πα­τρο­γο­νι­κά ήδη από τον… προη­γού­με­νο αιώνα με βάση ακόμα και το Οθω­μα­νι­κό Δί­καιο…

Σε σχέση με τα ακί­νη­τα που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται με­ρι­κώς – κατά τμήμα ως δα­σι­κά ή ολι­κώς, παρά την ως άνω σχε­τι­κή νο­μο­θε­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση με τους Νό­μους υπ’ αριθ­μόν 4819 και 4821 του 2021 θα επε­σή­μαι­να βέ­βαια και την αδυ­να­μία και της Δι­καιο­σύ­νης και δη του πρω­το­δί­κη Δι­κα­στή να εμπε­δώ­σει και να υιο­θε­τή­σει ευ­θέ­ως την εφαρ­μο­γή τους. Καθώς εμ­μέ­νει, κακώς, σε με­γά­λο βαθμό, σε ανα­χρο­νι­στι­κές πα­λαιό­τε­ρες νο­μο­λο­για­κές ανα­φο­ρές περί δι­καιω­μά­των «τεσ­σα­ρούφ» επί δη­μο­σί­ων γαιών «αρζί-μιρί» κατά τα Οθω­μα­νι­κά πρό­τυ­πα, όπως αντί­στοι­χα κάνει με την αντί­στοι­χη δυ­στο­κία και το ίδιο το Νο­μι­κό Συμ­βού­λιο του Κρά­τους, δίχως να προ­σαρ­μό­ζε­ται σχε­τι­κώς στις πο­λυά­ριθ­μες αντι­δι­κί­ες με­τα­ξύ ιδιω­τών και ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου στα νέα νο­μο­θε­τι­κά δε­δο­μέ­να ακόμα και για την κα­λύ­τε­ρη προ­ά­σπι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του ίδιου του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

• Μετά από όλα αυτά ο Χω­ρο­τα­ξι­κός Σχε­δια­σμός μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει το­πι­κά ή πε­ρι­φε­ρεια­κά επαρ­κώς;

Λαμ­βά­νο­ντας το όλο χάος που προ­κα­λούν τα πα­ρα­πά­νω σε σχέση με την κτη­μα­το­λο­γι­κή και δα­σι­κή απο­τύ­πω­ση των ακι­νή­των, τον ιδιο­κτη­σια­κό και τον δα­σι­κό τους χα­ρα­κτή­ρα, αλλά και με αφορ­μή την ίδια την επι­και­ρό­τη­τα, όπως οι δρα­στι­κοί πε­ριο­ρι­σμοί στην εκτός σχε­δί­ου δό­μη­ση από το ΣτΕ, οι ανε­παρ­κείς και πλημ­με­λείς πρά­ξεις των νο­μαρ­χών για την επέ­κτα­ση των οι­κι­σμών προ του 1923 και 2.000 κα­τοί­κων, καθώς και οι συν­θή­κες που δια­μόρ­φω­σε η εν γένει νο­μο­λο­γία του ΣτΕ σχε­τι­κά με τον Νέο Οι­κο­δο­μι­κό Κα­νο­νι­σμό, ακόμα – ακόμα και με βάση τις συν­θή­κες που αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τα έργα και τις επεν­δύ­σεις στον τόπο μας, είτε μι­λά­με για την τρο­πο­ποί­η­ση της χω­ρο­θέ­τη­σης και της ανά­πτυ­ξης της νέας μα­ρί­νας Ρόδου, είτε αντί­θε­τα για την εγκα­τά­στα­ση μο­νά­δας απο­θή­κευ­σης και δια­κί­νη­σης υγρα­ε­ρί­ου 10 πε­ρί­που μέτρα από δα­σι­κές και ανα­δα­σω­τέ­ες εκτά­σεις στο Βάτι, κα­τα­λα­βαί­νε­τε ότι κα­θί­στα­ται μο­νό­δρο­μος η σο­βα­ρή και επι­με­λής κα­τάρ­τι­ση Το­πι­κών Πο­λε­ο­δο­μι­κών Σχε­δί­ων και του ευ­ρύ­τε­ρου Πε­ρι­φε­ρεια­κού Χω­ρο­τα­ξι­κού Σχε­δια­σμού,

λαμ­βά­νο­ντας υπόψη όλα τα πα­ρα­πά­νω όχι μόνο ως άξο­νες και χρή­σεις γης, αλλά και στο­χευ­μέ­νες κα­νο­νι­στι­κές δε­σμεύ­σεις, εγ­γυ­ή­σεις και επι­τα­γές για τη δια­σφά­λι­ση των βα­σι­κών ανα­γκών και επι­διώ­ξε­ων κάθε τόπου. Όχι μόνο με την τυ­πι­κή και διεκ­πε­ραιω­τι­κή μο­νο­μέ­ρεια των Τε­χνι­κών Γρα­φεί­ων του κέ­ντρου που επι­με­λού­νται πο­λε­ο­δο­μι­κά επί Χάρ­του τα αντί­στοι­χα σχέ­δια για λο­γα­ρια­σμό του ΥΠΕΝ, αλλά και υπό το βάρος μίας ου­σια­στι­κής, ζω­ντα­νής και συ­νε­κτι­κής συμ­με­το­χής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης γνώ­μης των Δήμων και των Πε­ρι­φε­ρειών στην όλη δια­δι­κα­σία προς ανά­δει­ξη της πραγ­μα­τι­κής βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης των νη­σιών μας και όλης της Ελ­λη­νι­κής Επι­κρά­τειας.

Χωρίς να βρε­θού­με ως πο­λί­τες, ως κοι­νω­νία και ως οι­κο­νο­μία προ τε­τε­λε­σμέ­νων… σκό­πι­μων και μη… και χωρίς να γε­μί­σει το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας με αι­τή­σεις για την ακύ­ρω­ση των Προ­ε­δρι­κών Δια­ταγ­μά­των που θα εκ­δο­θούν…

Ακόμα και η έν­νοια της Φέ­ρου­σας Ικα­νό­τη­τας ενός Τόπου δεν είναι ευ­χο­λό­γιο ή μία αφη­ρη­μέ­νη επι­τα­γή. Είναι ένας βαθιά τε­χνο­κρα­τι­κός όρος, αλλά και συ­νά­μα δη­μο­κρα­τι­κή δια­γε­νε­α­κή αξία που επι­βάλ­λε­ται να στοι­χειο­θε­τη­θεί με σα­φή­νεια και ευ­κρί­νεια για το πού θέ­λου­με να πάμε, αλλά και πού βρι­σκό­μα­στε σε σχέση με τις ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές και την ποιό­τη­τα-προσ­δο­κία της δια­βί­ω­σής μας σε έναν τόπο…Ένας σύγ­χρο­νος και συν­δυα­στι­κός συ­στη­μα­τι­κά και πο­λυ­ε­πί­πε­δα Χω­ρο­τα­ξι­κός Σχε­δια­σμός θα δώσει νέα ώθηση στα νησιά μας. Αρκεί να γίνει σωστά με τομές και με υπευ­θυ­νό­τη­τα ένα­ντι όλων, και όχι διεκ­πε­ραιω­τι­κά και πρό­χει­ρα υπέρ των λίγων.

Άλ­λω­στε, ο Χω­ρο­τα­ξι­κός Σχε­δια­σμός, το Κτη­μα­το­λό­γιο, ο κα­θο­ρι­σμός ζωνών Αι­για­λού και Πα­ρα­λί­ας και το Δα­σο­λό­γιο της Χώρας είναι συ­νταγ­μα­τι­κές δε­σμεύ­σεις – εγ­γυ­ή­σεις της Ελ­λη­νι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, που πα­ρα­μέ­νουν ως πα­ρά­λει­ψη σε εκ­κρε­μό­τη­τα και σε απο­σπα­σμα­τι­κό­τη­τα ήδη από το 1975 που έχου­με το Σύ­νταγ­μα της Με­τα­πο­λί­τευ­σης. Μισός αιώ­νας νο­μί­ζω είναι… αρ­κε­τός ώστε να προ­χω­ρή­σου­με ως σύγ­χρο­νο Κρά­τος Δι­καί­ου στο αυ­το­νό­η­το για έναν συ­νε­κτι­κό και βιώ­σι­μο Χω­ρο­τα­ξι­κό Σχε­δια­σμό σε κάθε κλί­μα­κα και προ­ο­πτι­κή για τα επό­με­να 20-30 χρό­νια…

• Πρό­σφα­τα ανα­λά­βα­τε και κα­θή­κο­ντα νο­μι­κού συμ­βού­λου στην Π.Ε.Δ. Ν.Α., ποιες πι­στεύ­ε­τε ότι θα είναι οι νο­μι­κές επι­διώ­ξεις του συ­γκε­κρι­μέ­νου θε­σμού της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης που έχει στους κόλ­πους του τους 34 νη­σιω­τι­κούς Δή­μους των Δω­δε­κα­νή­σων και των Κυ­κλά­δων;

Όσο ωρι­μά­ζει ο ρόλος και η θέση των Ο.Τ.Α. σε ευ­ρω­παϊ­κή κλί­μα­κα, τόσο πιο κομ­βι­κός και ενι­σχυ­μέ­νος θα είναι ο ρόλος και η θέση των Πε­ρι­φε­ρεια­κών Ενώ­σε­ων των Δήμων και στην εθνι­κή μας έν­νο­μη τάξη, ως ο συν­δε­τι­κός κρί­κος με­τα­ξύ των ορ­γα­νι­σμών της πρώ­της βαθ­μί­δας της αυ­το­διοί­κη­σης με το Κε­ντρι­κό Κρά­τος σε ευ­θεία και δυ­να­μι­κή συ­νέρ­γεια με τις Πε­ρι­φέ­ρειες. Δη­λα­δή τον δεύ­τε­ρο βαθμό το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης με γνώ­μο­να το κοινό καλό και την ου­σια­στι­κή πο­λυ­ε­πί­πε­δη δια­κυ­βερ­νη­τι­κή απο­κέ­ντρω­ση.

Οφεί­λου­με να ανα­δεί­ξου­με στην καρ­διά της δη­μό­σιας δια­κυ­βέρ­νη­σης το κα­νο­νι­στι­κό πλαί­σιο της Αρχής της Επι­κου­ρι­κό­τη­τας με πρα­κτι­κά απτά απο­τε­λέ­σμα­τα τόσο στη δη­μο­κρα­τι­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση των επι­μέ­ρους δη­μό­σιων πα­ρεμ­βά­σε­ων της Ελ­λη­νι­κής Πο­λι­τεί­ας που έχουν άμεσο αντί­κτυ­πο στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες και αγο­ρές, όσο και ως προς αυτή κα­θαυ­τή τη ρυθ­μι­στι­κή και σύν­νο­μη από­δο­ση των αντί­στοι­χων μέ­τρων και επι­λο­γών. Εξάλ­λου, οι Π.Ε.Δ. ως θε­σμοί-φο­ρείς της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης οφεί­λουν να κα­τα­δει­κνύ­ουν τις «κοι­νές αλλά και δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νες» ανά­γκες και επι­διώ­ξεις των Δήμων – μελών τους, πα­ρά­με­τρος με ει­δι­κό βάρος για την Π.Ε.Δ. Ν.Α. ως η νη­σιω­τι­κή Π.Ε.Δ. με ένα σύ­μπλεγ­μα 34 Δήμων πα­ρα­με­θό­ριων και εθνι­κά κρί­σι­μων σε ανα­πτυ­ξια­κή κλί­μα­κα. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχουν γίνει ση­μα­ντι­κές πα­ρεμ­βά­σεις από την πλευ­ρά της Π.Ε.Δ. Ν.Α. προς την κε­ντρι­κή Πο­λι­τεία για τη με­ταρ­ρύθ­μι­ση χρό­νιων νο­μο­θε­τι­κών στρε­βλώ­σε­ων με θε­τι­κή αντα­πό­κρι­ση σε με­γά­λο (έστω) βαθμό από την τε­λευ­ταία.

Ως νο­μι­κός σύμ­βου­λος της Π.Ε.Δ. Ν.Α. πάνω σε αυ­τούς τους άξο­νες προ­τί­θε­μαι να κι­νη­θώ υπη­ρε­τώ­ντας τις πρω­το­βου­λί­ες, τους στό­χους και τις ανά­γκες των αι­ρε­τών μελών της, που ηγού­νται αυτής της προ­σπά­θειας σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο, αντι­προ­σω­πεύ­ο­ντας τα αντί­στοι­χα συμ­φέ­ρο­ντα και τις αξιώ­σεις των οι­κεί­ων Δήμων δια­δη­μο­τι­κά. Εί­μα­στε δε εν ανα­μο­νή του νέου Νο­μο­θε­τι­κού Κώ­δι­κα για τους Ο.Τ.Α., ο οποί­ος ευ­ελ­πι­στού­με να εξορ­θο­λο­γί­σει το νο­μο­θε­τι­κό χάος που έχει δια­μορ­φω­θεί ει­δι­κά σε σχέση με τις αρ­μο­διό­τη­τες, τις λει­τουρ­γί­ες και τις ορ­γα­νω­τι­κές δομές των Ο.Τ.Α. Γι’ αυτό και εί­μα­στε νο­μο­πα­ρα­σκευα­στι­κά σε ετοι­μό­τη­τα προς δια­βού­λευ­ση με συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις και αξιώ­σεις προς την Κε­ντρι­κή Πο­λι­τεία.

• Για το δι­κη­γο­ρι­κό επάγ­γελ­μα με βάση το επι­κεί­με­νο νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης τι έχετε να πα­ρα­τη­ρή­σε­τε;

Στα 35 μου χρό­νια, έχω συ­μπλη­ρώ­σει ήδη 10 έτη δι­κη­γο­ρί­ας, πλέον στον βαθμό του παρ’ Αρείω Πάγω, πέρα της διε­τούς άσκη­σης. Κάθε χρό­νια βλέπω να απα­ξιώ­νε­ται η επι­στη­μο­νι­κή και η επαγ­γελ­μα­τι­κή υπό­στα­ση και το λει­τούρ­γη­μα του δι­κη­γό­ρου τόσο ως προς την κα­θη­με­ρι­νή λει­τουρ­γία μας, όσο και ως προς τη θε­σμι­κή του θέση και πα­ρου­σία ως «συλ­λει­τουρ­γού» της Δι­καιο­σύ­νης. Φταί­με βέ­βαια εν πολ­λοίς και εμείς ως κλά­δος με την ανοχή, αν όχι με την ενί­σχυ­ση κα­τε­στη­μέ­νων, με την υπαλ­λη­λο­ποί­η­ση νέων συ­να­δέλ­φων ει­δι­κά στα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα, όπως πλέον έχει γίνει και η Ρόδος, με την a la carte ανοχή ακόμα και πα­ρα­δι­κα­στι­κών κυ­κλω­μά­των και την υπο­τί­μη­ση της θε­σμι­κής διά­στα­σης και κοι­νω­νι­κής αξίας του δι­κη­γό­ρου, υπό την «ατο­μι­κή» αν θέ­λε­τε προσ­δο­κία ενός με­ρι­κό­τε­ρου «βο­λέ­μα­τος» στο όλο δι­καιο-πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα.

Είμαι ξε­κά­θα­ρα υπέρ της αυ­στη­ρο­ποί­η­σης των εξε­τά­σε­ων για την άδεια ασκή­σε­ως επαγ­γέλ­μα­τος του δι­κη­γό­ρου. Και μά­λι­στα όχι μόνο με την κα­θιέ­ρω­ση ανά εξά­μη­νο εθνι­κών εξε­τά­σε­ων υπό το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης και την επι­λο­γή θε­μά­των από Επι­τρο­πή απο­τε­λού­με­νη από κα­θη­γη­τές Νο­μι­κής που ασκούν μά­χι­μη δι­κη­γο­ρία και δι­κα­στές όλων των βαθ­μί­δων, αλλά και με την αντα­γω­νι­στι­κή ει­σα­γω­γή ενός πε­ραι­τέ­ρω κλι­μα­κώ­με­νου δια­γω­νι­στι­κού φίλ­τρου «Δό­κι­μης Επι­τυ­χί­ας» επί του πο­σο­στού του συ­νό­λου των συμ­με­τε­χό­ντων και ει­σα­γω­γή – έντα­ξη στον κλάδο, λόγου χάρη, του πρώ­του 30% των επι­τυ­χό­ντων και με βαθμό άνω του «Πολύ Καλώς» ( 7) με δε­κα­δι­κή αρίθ­μη­ση. Οι όποιοι αντί­θε­τοι ισχυ­ρι­σμοί περί «αυ­τορ­ρύθ­μι­σης» της ίδιας αγο­ράς είναι κενό γράμ­μα, εντε­λώς λη­στρι­κοί και ανεύ­θυ­νοι για ένα υπεύ­θυ­νο λει­τούρ­γη­μα – επάγ­γελ­μα όπως είναι η δι­κη­γο­ρία στον χώρο της απο­νο­μής Δι­καιο­σύ­νης με ευθύ αντί­κτυ­πο στην ίδια την κοι­νω­νία και τη δια­φύ­λα­ξη των έν­νο­μων συμ­φε­ρό­ντων του κάθε πο­λί­τη και της κάθε επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Μόνο έτσι μαζί και με άλλες αντί­στοι­χες στο­χευ­μέ­νες πα­ρεμ­βά­σεις θα επα­νέλ­θει το κύρος, η αξιο­κρα­τία και η… αξιο­πρέ­πεια στον μά­χι­μο δι­κη­γό­ρο, όπως συμ­βαί­νει σε όλη την Ευ­ρώ­πη.

Οι εξε­τά­σεις για την άδεια ασκή­σε­ως επαγ­γέλ­μα­τος του δι­κη­γό­ρου, όπως γί­νο­νται σή­με­ρα, αν δεν θέ­λου­με να «χαϊ­δεύ­ου­με αυτιά», είναι μία πα­ρω­δία και ικα­νο­ποιεί οτι­δή­πο­τε άλλο πέρα από τη νο­μι­κή επι­στή­μη της πρά­ξης που προ­με­τω­πί­δα της έχει τη δι­κη­γο­ρία. Επο­μέ­νως, δεν συμ­φέ­ρει και δεν εξυ­πη­ρε­τεί κα­νέ­να μέρος, όσο και αν κλεί­νει το μάτι στην ανε­πάρ­κεια και στην ικα­νο­ποί­η­ση συ­γκυ­ρια­κών «θέλω» του κα­θε­νός εις βάρος όλων των άλλων.

• Σε σχέση με τα Πα­νε­πι­στή­μια και την πε­ρι­φε­ρεια­κή ανά­πτυ­ξη ως νέος πα­νε­πι­στη­μια­κός κα­θη­γη­τής πώς εκτι­μά­τε την πα­ρού­σα κα­τά­στα­ση:

Το Δη­μό­σιο Πα­νε­πι­στή­μιο έχει δυ­να­μι­κή και προ­ο­πτι­κές, μέσα από το ίδιο το έμ­ψυ­χο δυ­να­μι­κό του με σπου­δαί­ους κα­θη­γη­τές, ερευ­νη­τές επι­στή­μο­νες και φοι­τη­τές προ­πτυ­χια­κούς, με­τα­πτυ­χια­κούς και δι­δα­κτο­ρι­κούς με όνει­ρα, εν­δια­φέ­ρον και με­ρά­κι. Βρί­σκε­ται όμως σε φο­βε­ρές πιέ­σεις και υπο­βάθ­μι­ση ει­δι­κά ως προς την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά του σε διε­θνή κλί­μα­κα εξαι­τί­ας των γνω­στών χρό­νιων αγκυ­λώ­σε­ων, της κακώς νο­ού­με­νης γρα­φειο­κρα­τί­ας, της υπο-χρη­μα­το­δό­τη­σης (δη­μό­σιας και ιδιω­τι­κής) και των κακών νο­ο­τρο­πιών τόσο από τον ακα­δη­μαϊ­κό-πα­νε­πι­στη­μια­κό, όσο και από τον φοι­τη­τι­κό κόσμο και το ίδιο το κρά­τος.

Τα Δη­μό­σια Πα­νε­πι­στή­μια, και ει­δι­κά τα με­γά­λα Ανώ­τα­τα Εκ­παι­δευ­τι­κά Ιδρύ­μα­τα της Πε­ρι­φέ­ρειας, όπως το Δη­μο­κρί­τειο Πα­νε­πι­στή­μιο Θρά­κης και το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, επι­βάλ­λε­ται να αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως θε­μέ­λιος πυ­λώ­νας ανά­πτυ­ξης και προ­ό­δου και όχι ως βιο­μη­χα­νία διεκ­παι­ρε­ω­τι­κής χο­ρή­γη­σης πτυ­χί­ων ή την εξυ­πη­ρέ­τη­ση μι­κρο­πο­λι­τι­κών τόσο εσω­τε­ρι­κών, όσο και από πλευ­ράς των στε­νών κομ­μα­τι­κών μη­χα­νι­σμών, που δο­μεί­ται δυ­στυ­χώς η βάση της συ­νο­λι­κής πο­λι­τεια­κής ορ­γά­νω­σης του κρά­τους, με εμ­φα­νή αντί­στοι­χα κακώς κεί­με­να και στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση.

Αλί­μο­νο, μά­λι­στα, αν η έντα­ξη των ιδιω­τι­κών πα­νε­πι­στη­μί­ων λει­τουρ­γή­σει ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο «εκ­πτω­τι­κά» και όχι «ανα­βαθ­μι­στι­κά» της ως άνω αντα­γω­νι­στι­κής προ­ο­πτι­κής του δη­μό­σιου πα­νε­πι­στη­μί­ου με ποιο­τι­κά κρι­τή­ρια κύ­ρους και αξιο­κρα­τί­ας στον ακα­δη­μαϊ­κό ΣΥΝ-αγω­νι­σμό.

Για αυτόν τον λόγο, επι­βάλ­λε­ται και τα όποια ιδιω­τι­κά Ανώ­τα­τα Εκ­παι­δευ­τι­κά Ιδρύ­μα­τα τε­λι­κώς λει­τουρ­γή­σουν να εντα­χθούν σε ένα στρα­τη­γι­κό, ακόμα και χω­ρο­τα­ξι­κά σχε­δια­σμό για τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξή τους, αλλά και για την ανά­πτυ­ξη του ίδιου του τόπου. Επι­βάλ­λε­ται μά­λι­στα να θε­σμο­θε­τη­θούν αυ­στη­ροί και συ­νε­κτι­κοί πε­ριο­ρι­σμοί και όροι ως προς τον αριθ­μό των ει­σα­κτέ­ων, τις απαι­τή­σεις εκλο­γής και ανά­δει­ξης των μελών Δ.Ε.Π. (δη­λα­δή κα­θη­γη­τών όλων των βαθ­μί­δων, αντί­στοι­χα των Δη­μό­σιων), το πρό­γραμ­μα σπου­δών τους, που δεν γί­νε­ται να στη­ρί­ζε­ται σε μία γε­λοιο­ποι­η­μέ­νη αυ­τό­μα­τη με­τά­φρα­ση με έλ­λει­ψη βα­σι­κών γνώ­σε­ων και μα­θη­μά­των, αλλά και επί των εγκα­τα­στά­σε­ών τους, με ελ­λι­πείς υπο­δο­μές σε ερ­γα­στή­ρια και βι­βλιο­θή­κες.

Ενώ μέρος από τα δη­μό­σια έσοδα που θα εξα­σφα­λί­ζο­νται από την αδειο­δό­τη­ση και τη λει­τουρ­γία τους είναι ανα­πό­δρα­στα ανα­γκαίο να επι­στρέ­φει στην Παι­δεία και δη στη Δη­μό­σια Τρι­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση προς ένα ισόρ­ρο­πο και αντι­σταθ­μι­στι­κά ανα­δια­νε­μη­τι­κό όφε­λος προς την ίδια την Ελ­λη­νι­κή Κοι­νω­νία συ­νο­λι­κά.