Μιχάλης Ροδίτης: «Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα, όπου δεν εφαρμόζονται οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί στα σκάφη για το Yachting»

Κύριε Ροδίτη, πρό­σφατα εκλε­γή­κατε Leader της Επι­τρο­πής External Relations / Image of Yachting της European Committee for Professional Yachting. Μιλήστε μας γι’ αυτό.

Τον Μάιο είχα εκλεγεί στο δ.σ. της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για το επαγ­γελ­μα­τικό Yachting. Αφού έγιναν οι αρχαι­ρε­σίες, η Επι­τροπή ανα­λαμ­βά­νει κάποιες δράσεις σε χρο­νο­διά­γραμμα ενός έως δύο ετών με τις υπο­ε­πι­τρο­πές. Μία από τις κυριό­τε­ρες επι­τρο­πές είναι αυτή που έχει να κάνει με τη νομο­θε­σία (με τους κυβερ­νη­τι­κούς και πολι­τι­κούς φορείς, γενι­κό­τερα στη Μεσό­γειο, με τις υπη­ρε­σίες, με τη νομο­θε­σία, με την εφαρ­μογή των ευρω­παϊ­κών οδηγιών και στον θαλάσ­σιο του­ρι­σμό). Φέτος επειδή είναι πολύ μεγάλο το πρό­γραμμα, έχει χωρι­στεί στα δύο: στην ανα­το­λική και στη δυτική Μεσό­γειο. Προ­σω­πικά, ανέλαβα την ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Πού εντο­πί­ζο­νται τα προ­βλή­ματα για το Yachting στην Ελλάδα;

Το Yachting είναι η μόνη δρα­στη­ριό­τητα στην Ευρω­παϊκή Ένωση, όπου η Ελλάδα δεν έχει εναρ­μο­νι­στεί με το ευρω­παϊκό δίκαιο. Δηλαδή, εάν φύγει ένα σκάφος από την Ισπανία, πάει στη Γαλλία, μετά στην Ιταλία, μόλις μπει στην Ελλάδα αρχί­ζουν τα προ­βλή­ματα. Κάποιοι δεν θέλουν να κατα­λά­βουν ότι η ελεύ­θερη δια­κί­νηση εφαρ­μό­ζε­ται παντού. Στα φορτηγά πλοία, στην ακτο­πλοΐα κ.ο.κ.

Στο κομμάτι της δια­κί­νη­σης σκαφών, η Ελλάδα παρα­βαί­νει (συστη­μα­τικά) περί τις 18 βασικές κοι­νο­τι­κές οδηγίες(!). Κι αυτό γιατί στο Yachting κάνει κου­μά­ντο το Λιμε­νικό Σώμα, ενώ εκδη­λώ­νε­ται μια ευθυ­νο­φο­βία και μια πολυ­νο­μία, την οποία το εκά­στοτε Λιμε­ναρ­χείο ανά την Ελλάδα, την μετα­φρά­ζει όπως θέλει. Για να κατα­λά­βετε, ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός διέ­πε­ται από έναν νόμο του 1922 όπου έχει ενσω­μα­τω­θεί ο μισός, ποι­νι­κός κώδικας.

Ωστόσο, ενώ το Yachting είναι μια πάρα πολύ σοβαρή παρά­με­τρος της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και του του­ρι­σμού, το έχουν βάλει στην τελευ­ταία… μοίρα. Δεν προ­βάλ­λε­ται όπως πρέπει, οι υπο­δο­μές είναι μηδε­νι­κές, ενώ η γενική νομο­θε­σία δεν περι­λαμ­βά­νει τα αυτο­νό­ητα. Να σας δώσω ένα παρά­δειγμα: εκδό­θηκε νόμος για τα ξένα σκάφη ανα­ψυ­χής που ενώ ισχύει για όλη την Ελλάδα, δεν έχει την ίδια εφαρ­μογή σε όλα λιμάνια.

Ο νόμος 4926 που επι­βάλ­λει μεγάλο φόρο στα επαγ­γελ­μα­τικά σκάφη που έρχο­νται στη χώρα μας, δεν επη­ρε­ά­ζει την Κέρκυρα (επειδή βρί­σκε­ται απέ­να­ντι από την… Αλβανία που είναι τελικώς η κερ­δι­σμένη). Η Λευκάδα έχει απέ­να­ντί της την Πελο­πόν­νησο που δεν έχει μαρίνες, η Ρόδος έχει απέ­να­ντί της 6000 θαλα­μη­γούς, η Κως έχει απέ­να­ντί της 3500 θαλα­μη­γούς, η Κάλυ­μνος έχει 2000 θαλα­μη­γούς. Συνεπώς, όλο αυτό το κομμάτι που μπο­ρού­σαμε να κερ­δί­σουμε από την τουρ­κική αγορά, λόγω αυτής της νομο­θε­σίας (και χωρίς να ληφθεί μέριμνα με γεω­γρα­φικό προσ­διο­ρι­σμό και κάποιες παρα­μέ­τρους) το χάνουν τα νησιά. Κάποιες περιο­χές της Ελλάδας είναι κερ­δι­σμέ­νες χωρίς να έχουν τίποτα και κάποιες μετράνε απώ­λειες.

Αυτή η νομο­θε­σία, δηλαδή, λει­τουρ­γεί ως τρο­χο­πέδη για να χάνουμε του­ρι­σμό και, μάλιστα, ποιο­τικό.

Το Yachting απο­τε­λεί ένα κομμάτι του του­ρι­σμού, όπου ο του­ρί­στας θα επι­σκε­φθεί και άλλους προ­ο­ρι­σμούς εκτός από τη Ρόδο (π.χ. θα πάει και στα γύρω νησιά) σε αντι­δια­στολή με τον του­ρί­στα που ταξι­δεύει με αερο­πλάνο, ο οποίος θα μείνει στον ίδιο προ­ο­ρι­σμό. Και βέβαια, ξοδεύει χρήματα σε αυτούς τους προ­ο­ρι­σμούς.

Κάποτε πρέπει να κατα­λά­βουν ότι ο του­ρι­σμός δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί κάτω από τα Σώματα Ασφα­λείας. Θα σας δώσω ένα παρά­δειγμα: η Αίγυ­πτος που θέλει να ανοίξει και να ενι­σχύ­σει το Yachting, απο­φά­σισε να αφαι­ρέ­σει με σχετικό Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα όλες τις αρμο­διό­τη­τες των πλοια­ρίων από το Πολε­μικό Ναυτικό (όπως ισχύει σε αυτή τη χώρα). Κάποιες χώρες έχουν κατα­λά­βει το πρό­βλημα και προ­χω­ρούν σε διορ­θω­τι­κές κινή­σεις, ενώ η Ελλάδα εξα­κο­λου­θεί να κάνει τα ίδια λάθη.

Είχατε δηλώσει ότι φέτος σημειώ­θηκε «βουτιά» στο yachting στη Ρόδο, λόγω των εξο­νυ­χι­στι­κών ελέγχων από την ΑΑΔΕ. Τι συνέβη;

Τα σκάφη ελλι­με­νί­ζο­νται στην Κολόνα, στο Μαν­δράκι και στην νέα μαρίνα, ενώ πολλά βρί­σκο­νται σε αγκυ­ρο­βό­λια όπως π.χ. στη Λίνδο. Ωστόσο, δεν υπάρχει ισχυρή αγο­ρα­στική δύναμη. Από τότε που η Ελλάδα έχασε τους Ρώσους επι­σκέ­πτες (στο yachting) δεν κατέστη δυνατή η αντι­κα­τά­στασή τους από άλλες αγορές. Επι­πρό­σθετα, με την αλλαγή της νομο­θε­σίας για τα σκάφη ανα­ψυ­χής οι έλεγχοι είναι εξο­νυ­χι­στι­κοί. Δηλαδή, η ΑΑΔΕ απαιτεί πολλές πλη­ρο­φο­ρίες μέσω του ηλε­κτρο­νι­κού δελτίου κίνησης σε σημείο να γίνεται λιγό­τερο ελκυ­στική η δρα­στη­ριό­τητα και η προ­σέγ­γιση στη χώρα μας. Βέβαια, είναι θέμα ελέγχων που απαι­τεί­ται να γίνο­νται για διά­φο­ρους λόγους. Ο έλεγχος διε­νερ­γεί­ται εσω­τε­ρικά από τις υπη­ρε­σίες της ΑΑΔΕ, μέσω των δια­συν­δε­δε­μέ­νων πλη­ρο­φο­ρια­κών συστη­μά­των της.

Ωστόσο, ζητού­νται πολλά στοι­χεία όπως η υποβολή ΦΠΑ κ.λπ. σε σημείο που κάποιοι ιδιο­κτή­τες δυσα­να­σχε­τούν, ενώ η Ελλάδα δίνει περι­θώ­ριο μόνον ενός μηνός για δια­κο­πές και μετά δεν μπορεί να ξανάρ­θει. Όλα αυτά, απο­δει­κνύ­ουν ότι το θέμα είναι σοβαρό αφού έχει πλέον δυσκο­λίες. Κι εμείς πρέπει να δίνουμε όλες τις πλη­ρο­φο­ρίες των πελατών μας. Νομίζω, πως απαι­τεί­ται μια πιο ευέ­λι­κτη νομο­θε­σία…