Ο Φάρος του Αγίου Νικολάου στη Ρόδο και οι φάρες της θάλασσας

Η πα­γκό­σμια ημέρα των Φάρων κα­θιε­ρώ­θη­κε ως η τρίτη Κυ­ρια­κή του Αυ­γού­στου και με την ευ­και­ρία αυτή νιώ­σα­με κι εμείς την ανά­γκη να θυ­μη­θού­με και να θαυ­μά­σου­με όλους αυ­τούς τους φά­ρους που υπάρ­χουν στο νησί μας και κα­θο­δη­γούν τους ναυ­τι­κούς μας από τα πολύ παλιά χρό­νια.

Ο πιο επι­βλη­τι­κός ίσως φάρος του νη­σιού μας είναι ο Φάρος του Αγίου Νι­κο­λά­ου στο μόλο του Μα­ντρα­κιού που εκτός από φάρος αφορά και ένα ση­μα­ντι­κό οχυρό για την άμυνα της πόλης της Ρόδου που κτί­στη­κε γύρω στα 1467-67 από το Με­γά­λο Μά­γι­στρο Zacosta στη θέση όπου υπήρ­χε μέχρι να κα­τα­σκευα­στεί μόνο η εκ­κλη­σία του Αγίου Νι­κο­λά­ου.  Μετά την πο­λιορ­κία του 1480 και το σει­σμό του 1481 και τις ζη­μιές που υπέ­στη ανοι­κο­δο­μή­θη­κε από τον Μά­γι­στρο D’ Aubusson.

Πέρα από τα εξει­δι­κευ­μέ­να ιστο­ρι­κά στοι­χεία εμείς που ζούμε γύρω από τον Φάρο και εί­μα­στε ένας λαός της θά­λασ­σας αφού μά­λι­στα στη Ρόδο ιδρύ­θη­κε και το Ναυ­τι­κό Δί­καιο της Θά­λασ­σας αυτό που μας μένει σαν σύγ­χρο­νοι ρο­δί­τες αν δεν μπο­ρού­με να βοη­θή­σου­με στην δια­τή­ρη­ση της πα­ρα­κα­τα­θή­κης και της ιστο­ρί­ας μας ώστε να με­τα­λα­μπα­δεύ­σου­με ότι πα­ρα­λά­βα­με στις επό­με­νες γε­νιές είναι του­λά­χι­στον να σε­βα­στού­με την ιστο­ρία του τόπου μας.

Η ση­με­ρι­νή ει­κό­να του Φάρου του Αγίου Νι­κο­λά­ου και άλλων μνη­μεί­ων που υπάρ­χουν ει­δι­κά στο κέ­ντρο είναι αυτή που ει­σπράτ­του­με σαν συ­ναί­σθη­μα.  Ο Φάρος που είναι υπέ­ρο­χος αλλά και άλλα μνη­μεία νιώ­θου­με ότι φαί­νε­ται πνιγ­μέ­νος από τις διά­φο­ρες επι­φα­νεια­κές και πε­ριτ­τές κα­τα­σκευ­ές που προ­σπα­θούν με τα φα­ντα­στι­κά τους εφέ και στο­λί­δια να ξε­πε­ρά­σουν την ομορ­φιά και την αρ­χο­ντιά αυτών των μνη­μεί­ων και να μας κά­νουν να ασχο­λη­θού­με με αυτά.

Η ναρ­κισ­σι­στι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά όσων έχουν το­πο­θε­τή­σει και ανέ­χο­νται την πα­ρα­μο­νή των ανού­σιων αυτών κα­τα­σκευών στις ζώνες προ­στα­σί­ας των μνη­μεια­κών αυτών συ­μπλεγ­μά­των μας θυ­μώ­νει και μας θυ­μί­ζει ότι πρό­κει­ται για φάρες αν­θρώ­πων που άθελά τους έχουν βάλει τα δυ­να­τά τους να επι­σκιά­σουν την απα­ρά­μιλ­λη ομορ­φιά της Ρόδου και των μνη­μεί­ων της.

Η δια­πί­στω­ση αυτή δεν είναι η υπο­κει­με­νι­κή μας αντί­λη­ψη διότι ζούμε στην ρε­α­λι­στι­κή μας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας μιας κα­τιού­σας πο­ρεί­ας της αντί­λη­ψης της ομορ­φιάς και της ευαι­σθη­σί­ας απέ­να­ντι σε έναν τόπο που πέ­ρα­σε από πολ­λούς κα­τα­κτη­τές.

Κο­λυ­μπώ­ντας από την πλευ­ρά του Τρα­μπο­λί­νο προς τον κυ­μα­το­θραύ­στη δια­πι­στώ­νει κα­νείς ότι ο Φάρος του Αγίου Νι­κο­λά­ου προ­σπα­θεί να δεί­ξει ότι υπάρ­χει φυ­σι­κά οι Φάροι ανέ­κα­θεν ήταν το σύμ­βο­λο κα­θο­δή­γη­σης για κάθε ναυ­τι­κό και όχι τα πυ­ρο­τε­χνή­μα­τα και οι προ­βο­λείς που δεν απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν μόνο τους ναυ­τι­κούς αλλά και τα ίδια τα ζώα της θά­λασ­σας που προ­σπα­θούν να επι­βιώ­σουν και να επα­να­λά­βουν τον κύκλο της ζωής τους μέσα από τα τα­ξί­δια τους.

Όσο για τις φάρες που είτε έχουν την καλή ή την κακή τους έν­νοια εμείς στη Ρόδο επι­θυ­μού­με όταν ανα­φέ­ρο­νται στο νησί μας να ανα­φέ­ρο­νται πάντα με θε­τι­κά και με σε­βα­σμό.

Ελένη Ν. Κα­ρα­γιάν­νη

Απόφ.Τμ.Μεσογ.Σπου­δών ΠΑ

Msc Προηγ­μέ­να Συ­στή­μα­τα Διοί­κη­σης ΠΑΔΑ