ΑΠΟΨΕΙΣ

Το Τεχνικό επιμελητήριο μπορεί να παίξει ένα σημαντικό ρόλο για το Χωροταξικό της Θάλασσας.

Νικόλαος Φαρμακίδης
5 λεπτά ανάγνωση

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Η ΕΥΡΩΠΗ – ΟΙ ΑΛΛΗΓΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.

Ίσως να φαί­νε­ται παρά­ξενο το να ισχυ­ρι­στώ ότι η Ευρω­παϊκή Ένωση είναι μια μοντέρνα «Αυτο­κρα­το­ρία», όπως ήταν στο παρελ­θόν η Ρωμαϊκή, η Βυζα­ντινή και εν ολίγοις και η Οθω­μα­νική, όμως οι ανα­λο­γίες με επι­βε­βαιώ­νουν. Η Ε.Ε. είναι μια πολυ­ε­θνική αυτο­κρα­το­ρία μέσα στην οποία είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να υπάρ­χουμε ως Έθνος, δια­τη­ρώ­ντας την Γλώσσα, την Θρη­σκεία και την Πατρίδα μας. Αυτές άλλωστε είναι οι παρα­κα­τα­θή­κες που μας άφησαν οι πρό­γο­νοί μας, που δημιούρ­γη­σαν ένα ανυ­πέρ­βλητο πολι­τι­σμό κατά την διάρ­κεια εκα­το­ντά­δων αιώνων.

Οι κύριες κοι­τί­δες του πολι­τι­σμού αυτού ήταν ανέ­κα­θεν τρεις θάλασ­σες: το Αιγαίο, το Ιόνιο και το Κρητικό πέλαγος. Ένας πολι­τι­σμός που εξα­πλώ­νο­νταν στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και δια­δό­θηκε μέσω θαλάσ­σης σε όλη την υδρό­γειο, όπως την ξέρουμε και σήμερα. Όταν μιλάμε λοιπόν για «ΠΑΤΡΙΔΑ» οι Έλληνες, μιλάμε για αυτές τις θάλασ­σες. Δεν έχει λοιπόν κανένας Έλληνας δικαί­ωμα να υπο­χω­ρεί στην οποιαν­δή­ποτε επι-βουλή τους. Ακόμα και όταν μιλάμε για Ελλη­νικό πολι­τι­σμό μιλάμε για όλες τις θάλασ­σες του κόσμου.

Οι παπ­πού­δες μας κατά­φερ­ναν και κρα­τού­σαν αλώβητη αυτή τη κλη­ρο­νο­μιά και μάλιστα κάτω από την μπότα διά­φο­ρων κατα­κτη­τών. Ήξεραν να δια­χει­ρί­ζο­νται με μεγάλη επι­τυ­χία τις ευκαι­ρίες που τους παρου-σιαζόντουσαν κάθε φορά και επέ­βαλ­λαν έμμεσα τη βούληση τους στους εκά­στοτε κατα­κτη­τές.

Το «Κράτος» της Θάλασ­σας ήταν, είναι και θα είναι η βάση της ανά­πτυ­ξης ενός πολι­τι­σμού, ενός λαού. Η Ε.Ε. συνει­δη­το­ποιώ­ντας ότι η θαλάσ­σια επι­κρά­τειά της θα είναι η βάση για να στη­ρί­ξει την μελ­λο­ντική της Ανά­πτυξη, απο­φά­σισε να επεν­δύ­σει στον χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό για τις θαλάσ­σιες δικαιο­δο­σίες της. Μέσω του Χωρο­τα­ξι­κού Σχε­δια­σμού της θάλασ­σας θα μπο­ρούσε να δημιουρ­γή­σει πεδία αιο­λι­κής ενέρ-γειας, να κατα­σκευά­σει αγωγούς ενέρ­γειας, ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες, του­ρι­στι­κές ζώνες ανά­πτυ­ξης, κεντρικά λι-μάνια, περιο­χές ναυ­πη­γείων, να προ­στα­τεύ­σει το Περι­βάλ­λον και άλλα. Έτσι εξέδωσε μια Οδηγία το 2014, που στη­ρί­χθηκε στο Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσ­σης (UNCLOS, 1982) και επέ­βαλλε και στην Ελλάδα να καταρ­τί­σει Χωρο­τα­ξικά Σχέδια για τις θάλασ­σές της και να τα υπο­βά­λει προς έγκριση στην Ε.Ε., ώστε να κατα­στούν μέρος του συνο­λι­κού Ευρω­παϊ­κού Σχε­δια­σμού.

Για την υλο­ποί­ηση της Οδηγίας, η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, προ­ε­τοί­μασε ένα χάρτη, από τις αρχές της δεκα-ετίας του 2000, που σύνταξε το Πανε­πι­στή­μιο της Σεβίλ­λης. Στον Χάρτη αυτόν απει­κο­νί­στηκε η ΑΟΖ των Ευρω­παϊ­κών κρατών με βάση το Δίκαιο της Θάλασ­σας του 1982. Χωρίς αμφι­βο­λία, αυτή είναι η μονα­δική απόφαση της Ε.Ε. που βρί­σκε­ται σε πλήρη συμ­φω­νία με τους ελλη­νι­κούς στόχους. Παρόλα αυτά η Ελλάδα είναι η μόνη παρά­κτια χώρα της Ε.Ε. που δεν υπέβαλε Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό. Έτσι η Ε.Ε. παρέ­πεμψε την Ελλάδα στο δικα­στή­ριο του Λου­ξεμ­βούρ­γου για την αθέτηση της Οδηγίας της (ελπίζω να είναι τακτικι-σμός). Μάλιστα πρέπει να σημειω­θεί ότι αυτό έγινε λίγες μέρες μετά την υπο­γραφή της δια­κή­ρυ­ξης των Αθηνών, δηλαδή μιας συμ­φω­νίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας.

Βάσει του δικαίου της Θάλασ­σας η Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη στις θάλασ­σες καθο­ρί­ζε­ται με κοινή απόφαση των χωρών που έχουν μεταξύ τους θαλάσ­σια σύνορα, ως εκ τούτου για τον καθο­ρι­σμό της ΑΟΖ Ελλάδος – Τουρ­κιάς θα χρειά­ζο­νταν μια κοινή συμ­φω­νία των δύο χωρών. Ο Χωρο­τα­ξι­κός Σχε­δια­σμός όμως, στη­ριγ­μέ­νος στον Χάρτη της Σεβίλ­λης, δεν είναι μια υπόθεση δύο χωρών, αλλά της Ε.Ε. και κανείς από τα μέλη ή συμ­βαλ­λό­με­νους με την Ε.Ε. δεν έχει δικαί­ωμα να τον παρε­μπο­δί­σει.

Το Ελλη­νικό Κράτος αλλη­γο­ρεί διότι σκέ­πτε­ται τι θα πει η Τουρκία. Η Τουρκία όμως είναι υπο­χρε­ω­μένη να δεχτεί τον Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό, αφού από το 1963 είναι χώρα προς ένταξη στην ΕΟΚ και υπέ­γραψε μια συμ­φω­νία σύν­δε­σης η οποία ισχύει μέχρι σήμερα. Αυτή η Συμ­φω­νία προ­βλέ­πει εκτός των άλλων και τις υπο­χρε­ώ­σεις των δύο μερών: Ε.Ε. και Τουρ­κίας. Με το Άρθρο 25 λοιπόν της συν­θή­κης για την ένταξή της καθο­ρί­ζε­ται ότι, κάθε συμ­βαλ­λό­μενο μέρος μπορεί να παρα­πέμ­ψει στο συμ­βού­λιο σύν­δε­σης κάθε δια-φορά σχετικά με την εφαρ­μογή ή την ερμη­νεία της συμ­φω­νίας που αφορά την Κοι­νό­τητα, ένα κράτος

μέλος της Κοι­νό­τη­τας ή την Τουρκία. Το συμ­βού­λιο σύν­δε­σης μπορεί, με απόφαση, να επι­λύ­σει τη διαφορά ή να απο­φα­σί­σει να υπο­βά­λει τη διαφορά στο Δικα­στή­ριο των Ευρω­παϊ­κών Κοι­νο­τή­των ή σε οποιο­δή­ποτε άλλο υφι­στά­μενο δικα­στικό όργανο. Κάθε μέρος απαι­τεί­ται να λάβει τα μέτρα που απαι­τού­νται για την εκτέ­λεση της από­φα­σης του Συμ­βου­λίου Σύν­δε­σης ή της δικα­στι­κής από­φα­σης. Απόρ­ροια αυτού του άρ-θρου ήταν και η θέση της Τουρ­κίας έναντι της Κύπρου, όταν έκανε τον Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό. Περιορί-στηκε σε μια ανα­κοί­νωση περί μη απο­δο­χής. Σε αντί­θετη περί­πτωση θα έπρεπε η Τουρκία να προ­σφύ­γει στο Δικα­στή­ριο του Λου­ξεμ­βούρ­γου και προ­φα­νώς έκρινε ότι θα ήταν άδικος κόπος.

Στην Ελλάδα αυτή τη περίοδο, το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο έχει ανα­λά­βει το βάρος της σύντα­ξης όλων των Χωρο­τα­ξι­κών και Πολε­ο­δο­μι­κών Σχεδίων και μεταξύ αυτών και τον Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό της Θάλασ-σας. Στα πλαίσια αυτών των δια­δι­κα­σιών η Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη των Μηχα­νι­κών (ΔΗ.ΠΑ.Μ.), πριν ένα χρόνο ξεκί­νησε την προ­σπά­θεια προ­ώ­θη­σης του Θαλάσ­σιου Σχε­δια­σμού για τα Δωδε­κά­νησα. Η ΔΗ.ΠΑ.Μ. με την εκπρό­σωπό της, κ. Τώνια Μορο­πού­λου κατά­θεσε έγγραφη πρόταση στην Διοί­κηση του Τ.Ε.Ε. Η εισή­γηση αυτή έγινε απο­δε­κτή από την πλειο­ψη­φία των μελών της Διοί­κη­σης και προ­ω­θή­θηκε στα 5 συναρ­μό­δια Υπουρ­γεία. Ένα από αυτά έφερε αντίρ­ρηση και το θέμα έμεινε σε εκκρε­μό­τητα λόγω των γενικών εκλογών και των εκλογών στο Τ.Ε.Ε. Έτσι με νέα στοι­χεία η Παρά­ταξη θα επα­νέλ­θει στο θέμα αυτό μέχρι την δικαί­ωσή της. Δεν είναι βέβαια το μόνο θέμα που η ακομ­μά­τι­στη αυτή παρά­ταξη προωθεί για επίλυση. Μεταξύ των άλλων ασχο­λεί­ται και με μια σειρά θεμάτων που έχουν μείνει άλυτα εδώ και σαράντα χρόνια στη Ρόδο και γενι­κό­τερα στη Δωδε­κά­νησο. Στις εκλογές του Τ.Ε.Ε. που θα γίνουν στις 19 Μαΐου η παρά­ταξη αυτή εκπρο­σω­πεί­ται στην Δωδε­κά­νησο από τρεις νέους Μηχα­νι­κούς: Ίκουτα Χρυ-σάνθη, Παστρικό Νικόλαο και Φαρ­μα­κίδη Κων­στα­ντίνο. Καλώ λοιπόν τους συνά­δελ­φους να τους τιμή-σουν με την ψήφο τους.

Σε αυτές τις εκλογές, λόγω των κρί­σι­μων θεμάτων που βρί­σκο­νται σε δια­δι­κα­σίες επί­λυ­σης, εύχομαι ώστε το περι­φε­ρειακό Τ.Ε.Ε., που από το 1990 έχει κατα­ντή­σει αντι­κά­μαρα των κομ­μά­των, να επα­νέλ­θει στην πρότερη διεκ­δι­κη­τική του στάση και να συνε­χί­σει να παλεύει για όλα τα κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα του Νομού της Δωδε­κα­νή­σου. Το θέμα με το Χωρο­τα­ξικό της Θάλασ­σας, που καθιστά την Δωδε­κά­νησο την μεγαλύ-τερη Περι­φέ­ρεια της Χώρας, δεν είναι απλώς μια διεκ­δί­κηση είναι υπε­ρά­σπιση της παρα­κα­τα­θή­κης των προ­γό­νων μας, όπως μας το είπε και ο Όμηρος: «μηδέ γένος πατέρων αισχυ­νέ­μεν» (να μην ντρο­πιά­σεις (να τιμάς) το πατρικό γένος που ανήκεις).

Του Νικολού Φαρ­μα­κίδη

Πολι­τι­κού Μηχα­νι­κού

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.