Προσωρινή διαταγή βάζει «φρένο» σε αυθαίρετες κατασκευές και καταλήψεις στον δημόσιο χώρο

Με προ­σω­ρινή διαταγή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, η οποία εκδό­θηκε στο πλαίσιο πολυ­ε­τούς δια­μά­χης μεταξύ επι­χει­ρη­μα­τιών στην Παλιά Πόλη, απα­γο­ρεύ­τηκε η περαι­τέρω χρήση κοι­νό­χρη­στου χώρου για δια­φη­μι­στι­κούς και εμπο­ρι­κούς σκοπούς χωρίς άδεια. Η απόφαση ήρθε έπειτα από αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων που κατέ­θε­σαν επαγ­γελ­μα­τίες της περιο­χής, οι οποίοι καταγ­γέλ­λουν παρά­νο­μες ενέρ­γειες, παρε­μπό­διση πρό­σβα­σης και προ­σβο­λές της προ­σω­πι­κό­τη­τάς τους.

Το Δικα­στή­ριο, αφού εξέτασε τις θέσεις των δύο πλευρών, τις έγγρα­φες απο­δεί­ξεις και τις κατα­θέ­σεις μαρ­τύ­ρων, έκρινε ότι μέχρι την κύρια συζή­τηση της υπό­θε­σης απαι­τεί­ται η λήψη προ­σω­ρι­νών μέτρων. Συγκε­κρι­μένα:

• Υπο­χρε­ώ­νο­νται οι καθ’ ων να απο­μα­κρύ­νουν από τον κοι­νό­χρη­στο χώρο που βρί­σκε­ται μπροστά από συγκε­κρι­μένο σημείο της Μεσαιω­νι­κής Πόλης οποιο­δή­ποτε δια­φη­μι­στικό υλικό φέρει εμπο­ρική επω­νυ­μία ή ανα­φο­ρές σε τρα­πε­ζική υπη­ρε­σία, καθώς και πρό­σθετα μέσα προ­ώ­θη­σης, όπως ιμάντες ή πολ­λα­πλές ταμπέ­λες.

• Επι­τρέ­πε­ται η παρα­μονή μόνο μιας πινα­κί­δας που φέρει την εμπο­ρική επω­νυ­μία της επι­χεί­ρη­σης.

• Απα­γο­ρεύ­ε­ται ρητά η εκ νέου τοπο­θέ­τηση στον συγκε­κρι­μένο χώρο οποιου­δή­ποτε είδους δια­φη­μι­στι­κής πινα­κί­δας, βαρε­λιού ή πρό­σθε­της σήμαν­σης από την πλευρά των καθ’ ων.

• Σε περί­πτωση παρά­βα­σης της από­φα­σης, προ­βλέ­πε­ται χρη­μα­τική ποινή ύψους 500 ευρώ για κάθε παρα­βί­αση, καθώς και προ­σω­πική κράτηση ενός μηνός για το ίδιο διά­στημα.

Τα παρα­πάνω μέτρα θα ισχύουν μέχρι να εκδι­κα­στεί πλήρως η αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων, για την οποία έχει ήδη οριστεί δικά­σι­μος στα τέλη Ιανουα­ρίου 2026.

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται τοπο­θε­σία μπροστά από υπο­κα­τά­στημα τρά­πε­ζας, όπου κατά τους αιτού­ντες είχε δημιουρ­γη­θεί αυθαί­ρετη επέ­κταση εμπο­ρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας χωρίς σχε­τι­κές άδειες. Οι ενέρ­γειες που καταγ­γέλ­λο­νται περι­λαμ­βά­νουν την εγκα­τά­σταση εμπο­ρι­κών στοι­χείων (τρα­πε­ζο­κα­θί­σματα, πινα­κί­δες, λογό­τυπα), τα οποία –όπως ανα­φέ­ρουν– παρε­μπό­δι­ζαν την ελεύ­θερη διέ­λευση και προ­σέ­βα­λαν τη λει­τουρ­γι­κό­τητα άλλων επι­χει­ρή­σεων της περιο­χής.

Σύμφωνα με τους ίδιους, οι πρα­κτι­κές αυτές εφαρ­μό­ζο­νται επί χρόνια, παρά παλαιό­τε­ρες δικα­στι­κές απο­φά­σεις που είχαν ήδη επι­βά­λει περιο­ρι­σμούς. Επι­ση­μαί­νουν δε, ότι έχει πληγεί η εικόνα της Παλιάς Πόλης, τόσο ως χώρου ιστο­ρι­κής σημα­σίας όσο και ως του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού.

Η δικα­στική απόφαση θεω­ρεί­ται κομ­βι­κής σημα­σίας, καθώς επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο το ζήτημα της νομι­μό­τη­τας στην εμπο­ρική εκμε­τάλ­λευση κοι­νό­χρη­στων χώρων σε μια από τις πιο εμβλη­μα­τι­κές περιο­χές της Ρόδου. Η εξέλιξη προ­κα­λεί ενδια­φέ­ρον όχι μόνο στον επι­χει­ρη­μα­τικό κόσμο, αλλά και στις αρμό­διες δημο­τι­κές και αρχαιο­λο­γι­κές υπη­ρε­σίες, οι οποίες καλού­νται να δια­σφα­λί­σουν τη σωστή χρήση του δημό­σιου χώρου.

Η τελική απόφαση για την υπόθεση ανα­μέ­νε­ται στις αρχές του 2026, ενώ μέχρι τότε η προ­σω­ρινή διαταγή απο­τε­λεί σαφές πλαίσιο συμ­μόρ­φω­σης, με τις συνέ­πειες για παρα­βί­ασή της να είναι άμεσες και αυστη­ρές.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Φώτης Ρωμαίος.