Η Ελένη Σταματοπούλου στο διεθνές προσκήνιο: Επιστημονικό έργο με κοινωνικό αποτύπωμα σε Ρόδο και Νότιο Αιγαίο

Με επι­στη­μο­νι­κές ανα­κοι­νώ­σεις αιχμής και πλήθος επαφών υψηλού επι­πέ­δου, η υπο­ψή­φια διδά­κτωρ του ΠΑΔΑ άφησε ισχυρό απο­τύ­πωμα στο διεθνές συνέ­δριο που φιλο­ξε­νή­θηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Η Υπο­ψή­φια Διδά­κτωρ κα Ελένη Στα­μα­το­πού­λου PhDc Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής, MSc Εθνικής Σχολής Δημό­σιας Υγείας, MSc Διοί­κηση Μονάδων Υγείας & Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής & Ευρω­παϊκό Πανε­πι­στή­μιο Κύπρου, Λει­τουρ­γός Δημό­σιας Υγείας, Εκπαι­δευ­τι­κός ΣΑΕΚ & ΕΚΑΒ, Ακα­δη­μαϊκή Υπό­τρο­φος Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής, RN Γ.Ν.Α. ΚΑΤ, Μέλος Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Εσω­τε­ρι­κής Παθο­λο­γίας, Member PCRS-UK συμ­με­τείχε ενεργά με μεγάλη επι­τυ­χία στο Παγκό­σμιο Συνέ­δριο Επεί­γου­σας Χει­ρουρ­γι­κής (WSES). Αυτό έγινε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Διεθνές Συνε­δριακό Κέντρο του Rodos Palace και δυνα­μικό παρών έδωσαν ο Υφυ­πουρ­γός Υγείας της Ελλάδας, κ. Δ. Βαρ­τζό­που­λος, ο Πρό­ε­δρος της Ιατρι­κής Σχολής του ΕΚΠΑ, Καθη­γη­τής κ. Ν. Αρκα­δό­που­λος, ο Διευ­θυ­ντής του Τομέα Χει­ρουρ­γι­κής της Ιατρι­κής Σχολής του ΕΚΠΑ, Καθη­γη­τής κ. Ε. Φελε­κού­ρας, ο Πρύ­τα­νης του Πανε­πι­στη­μίου Θεσ­σα­λίας κ. Χαρά­λα­μπος Μπιλ­λί­νης, ο Επί­τι­μος Διδά­κτο­ρας της Ιατρι­κής Σχολής του ΕΚΠΑ ο Καθη­γη­τής κ. Οδυσσέας-Ιωάννης Ζώρας και πολυά­ριθ­μοι Καθη­γη­τές Χει­ρουρ­γι­κής της Ιατρι­κής Σχολής του ΕΚΠΑ και άλλων Ιατρι­κών Σχολών από την Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό. Αξίζει να σημειω­θεί ότι ο καθη­γη­τής κ. Ε. Πικού­λης, Κοσμή­το­ρας της Σχολής Επι­στη­μών Υγείας του ΕΚΠΑ έλαβε το βραβείο WSES Orazio Campione. Επι­πρό­σθετα η κα Ελένη Στα­μα­το­πού­λου συμ­με­τείχε και στο Πανελ­λή­νιο Επι­στη­μο­νικό & Επαγ­γελ­μα­τικό Νοση­λευ­τικό Συνέ­δριο καθώς και σε κλινικά φρο­ντι­στή­ρια που έλαβαν χώρα στο Διεθνές Συνε­δριακό Κέντρο του Rodos Palace.

Ενδια­φέ­ρου­σες επι­στη­μο­νι­κές εργα­σίες παρου­σιά­στη­καν σε συνερ­γα­σία με την Διδά­κτωρ κα Αθα­να­σία Στα­μα­το­πού­λου, PhD Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής, Οικο­νο­μο­λό­γος, MSc International Human Resource Management, MSc Διοί­κηση Μονάδων Υγείας & Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας ΠΑ.Δ.Α. & Ευρω­παϊκό Πανε­πι­στή­μιο Κύπρου, Εκπαι­δευ­τι­κός, Ακα­δη­μαϊκή Υπό­τρο­φος Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής και με ομάδα καθη­γη­τών από το ΠΑΔΑ του τμή­μα­τος Βιοϊ­α­τρι­κών Επι­στη­μών της Σχολής Επι­στη­μών Υγείας & Πρό­νοιας στο 18ο Πανελ­λή­νιο Επι­στη­μο­νικό & Επαγ­γελ­μα­τικό Νοση­λευ­τικό Συνέ­δριο καθώς ανα­δεί­χθη­καν οι παρα­κάτω επί­και­ρες επι­στη­μο­νι­κές εργα­σίες:

Α) ΑΣΘΜΑ ΚΑΙ ΣΥΝΝΟΣΗΡΟΤΗΤΕΣ. Συμ­με­τεί­χαν η κα Ελένη Στα­μα­το­πού­λου η κα Ευστα­θία Παπα­γε­ωρ­γίου,  PhD, MSc, Καθη­γή­τρια, Τμή­μα­τος Βιοϊ­α­τρι­κών Επι­στη­μών, Σχολή Επι­στη­μών Υγείας και Πρό­νοιας, Πα.Δ.Α. και ο Δημή­τριος Χανιώ­της, MD, PhD, FESC, Πρό­ε­δρος, Τμήμα Βιοϊ­α­τρι­κών Επι­στη­μών, Σχολή Επι­στη­μών Υγείας και Πρό­νοιας, Πα.Δ.Α. Σκοπός ήταν η ανά­δειξη των συν­νο­ση­ρο­τή­των στους ασθε­νείς με άσθμα ως εξα­το­μι­κευ­μένη και ολι­στική θερα­πεία. Ο επι­πο­λα­σμός του άσθμα­τος υπο­λο­γί­ζε­ται περίπου στο 8% του πλη­θυ­σμού της Ελλάδας. Οι πιο συχνά ανα­φε­ρό­με­νες συν­νο­ση­ρό­τη­τες του άσθμα­τος περι­λαμ­βά­νουν ρινί­τιδα, ιγμο­ρί­τιδα, γαστρο­οι­σο­φα­γική παλιν­δρό­μηση, απο­φρα­κτική άπνοια ύπνου, ορμο­νι­κές δια­τα­ρα­χές και ψυχο­πα­θο­λο­γίες. Αυτές οι κατα­στά­σεις μπορεί να μοι­ρά­ζο­νται έναν κοινό παθο­φυ­σιο­λο­γικό μηχα­νι­σμό με το άσθμα και να επη­ρε­ά­ζουν τον έλεγχο αυτού, τον φαι­νό­τυπο, την αντα­πό­κρισή στη θερα­πεία καθώς να είναι και πιο δια­δε­δο­μέ­νες σε ασθμα­τι­κούς ασθε­νείς αλλά, χωρίς εμφανή επί­δραση στην εν λόγω νόσο. Ο τρόπος με τον οποίο αλλη­λε­πι­δρούν τα ανωτέρω με το άσθμα, μένει να τεκ­μη­ριω­θεί περαι­τέρω, ιδιαί­τερα στους ασθε­νείς με σοβαρό άσθμα. Ακο­λού­θως η παχυ­σαρ­κία, συνυ­πάρ­χει σε ασθε­νείς με άσθμα σε υψη­λό­τερα ποσοστά από ό,τι σε άλλους ασθε­νείς χωρίς άσθμα. Σύμφωνα με τις κλι­νι­κές ανα­φο­ρές, οι ασθμα­τι­κοί καπνι­στές εμφα­νί­ζουν αυξη­μένο επι­πο­λα­σμό και συχνό­τητα εμφά­νι­σης κρίσης άσθμα­τος όπως μπορεί να συνυ­πάρ­χει και ΧΑΠ ως ανα­φε­ρό­μενο ACOS (σύν­δρομο αλλη­λο­ε­πι­κά­λυ­ψης Άσθματος-ΧΑΠ). Οι ασθε­νείς με άσθμα που καπνί­ζουν είναι μία πρό­κληση για την Δημόσια Υγεία όσον αφορά τη διά­γνωση και τη δια­χεί­ριση τους. Οι ασθε­νείς οδη­γού­νται σε συχνό­τε­ρες και πιο σοβαρές παρο­ξύν­σεις και παρου­σιά­ζουν χει­ρό­τερο έλεγχο του άσθμα­τος, μειώ­νο­ντας την ποιό­τητα ζωής τους με επα­κό­λουθο την αύξηση των νοση­λειών και το αυξη­μένο ποσοστό χρήσης της υγειο­νο­μι­κής περί­θαλ­ψης με επι­σκέ­ψεις στο ΤΕΠ. Τα κύρια συμπε­ρά­σματα ήταν ότι ανάλογα με την κλινική εικόνα και την κατά­σταση του ασθε­νούς κρί­νε­ται απα­ραί­τητο να εκτι­μη­θεί και από άλλες εξει­δι­κευ­μέ­νες ειδι­κό­τη­τες σε ότι αφορά τις συν­νο­ση­ρό­τη­τες. Η διά­γνωση και η θερα­πεία τόσο του άσθμα­τος όσο και των ανα­πνευ­στι­κών συν­νο­ση­ρο­τή­των περι­πλέ­κο­νται από την αλλη­λο­ε­πι­κά­λυψη των συμ­πτω­μά­των. Η υγιεινή δια­τροφή είναι ευερ­γε­τική για τον παχύ­σαρκο ασθενή με άσθμα. Στους καπνι­στές με άσθμα θα πρέπει να παρέ­χο­νται ολο­κλη­ρω­μέ­νες συστά­σεις δια­κο­πής του καπνί­σμα­τος από την ιατρο­νο­ση­λευ­τική ομάδα, πέρα από την φαρ­μα­κευ­τική αγωγή.  Μετά την ολο­κλή­ρωση της επι­τυ­χη­μέ­νης παρου­σί­α­σης την συγ­χά­ρηκε η Προϊ­στα­μένη της Δ/νσης της Νοση­λευ­τι­κής του Υπουρ­γείου Υγείας Τμ. (Α`) Νοση­λευ­τών/τριών κα Χρυ­σάνθη Μπαρώ.

Β) ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ ΝΕΑΡΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ. Συμ­με­τεί­χαν η κα Αθα­να­σία Στα­μα­το­πού­λου, η κα Ελένη Στα­μα­το­πού­λου, η κα Ευστα­θία Παπα­γε­ωρ­γίου και ο κ. Φρα­γκί­σκος Χανιώ­της, MD, PhD, Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής, Τμή­μα­τος Βιοϊ­α­τρι­κών Επι­στη­μών, Σχολής Επι­στη­μών Υγείας και Πρό­νοιας, Πα.Δ.Α. Τονί­στηκε ότι η έναρξη του καπνί­σμα­τος σε νεαρή ηλικία είναι υπεύ­θυνη για το κάπνι­σμα και στα επόμενα χρόνια, λόγω της εξάρ­τη­σης από τη νικο­τίνη και της δυσκο­λίας δια­κο­πής του καπνί­σμα­τος. Επίσης η χρήση καπνού στους νέους χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από υψηλά επίπεδα ταυ­τό­χρο­νης χρήσης άλλων ουσιών. Οι περισ­σό­τε­ροι νέοι αρχί­ζουν να καπνί­ζουν πριν από την ηλικία των 18 ετών και ποσοστό μεταξύ 33% και 50% που καπνί­ζουν έστω και λίγα τσιγάρα γίνο­νται συστη­μα­τι­κοί καπνι­στές. Επι­πλέον, περίπου το 17% των ατόμων ηλικίας 16 έως 24 ετών καπνί­ζει σε καθη­με­ρινή βάση στην Ελλάδα. Οι επι­βλα­βείς επι­πτώ­σεις του καπνί­σμα­τος σε αυτό το στάδιο της ζωής μπορεί να έχουν δια βίου συνέ­πειες, καθώς αυξά­νουν τον κίνδυνο χρόνιας νόσου, δια­τα­ράσ­σουν τη γνω­στική λει­τουρ­γία και μειώ­νουν την σχε­τι­ζό­μενη με την υγεία ποιό­τητα ζωής. Μελέτη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σε νεαρούς ενή­λι­κες κατέ­δειξε μειω­μένη σωμα­τική υγεία σχε­τι­ζό­μενη με την ποιό­τητα ζωής σε σύγκριση με τους μη καπνι­στές συνο­μη­λί­κους τους. Άλλη μελέτη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σε νεαρούς ενή­λι­κες 18-24 ετών κατέ­δειξε συσχέ­τιση του καπνί­σμα­τος με τη ψυχική υγεία σχε­τι­ζό­μενη με την ποιό­τητα ζωής τονί­ζο­ντας ότι το κάπνι­σμα θα μπο­ρούσε να είναι παρά­γο­ντας κιν­δύ­νου για την ανά­πτυξη κατα­θλι­πτι­κών συμ­πτω­μά­των κατά τη διάρ­κεια της ζωής των ατόμων. Τα κύρια συμπε­ρά­σματα ήταν ότι ο αντί­κτυ­πος στην ποιό­τητα ζωής θα πρέπει να λαμ­βά­νε­ται υπόψη από τους επαγ­γελ­μα­τίες υγείας κατά τη λήψη απο­φά­σεων σχετικά με αλλαγές στον τρόπο ζωής (π.χ. παρεμ­βά­σεις ή θερα­πείες), καθώς τέτοιες προ­σεγ­γί­σεις μπορεί να έχουν σημα­ντική επί­δραση στη σωμα­τική και ψυχική υγεία των νέων ενη­λί­κων. Την παρούσα διάλεξη παρα­κο­λού­θη­σαν πλήθος συνέ­δρων καθώς και ο Διευ­θυ­ντής της Νοση­λευ­τι­κής Υπη­ρε­σίας του ΓΝΑ «Ευαγ­γε­λι­σμός» κ. Δημή­τριος Πιστό­λας, ο οποίος της έδοσε και θερμά συγ­χα­τη­ρία για την επιτυχή της παρου­σί­αση.

Γ) ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ. Συμ­με­τεί­χαν η κα Αθα­να­σία Στα­μα­το­πού­λου, Ελένη Στα­μα­το­πού­λου, Δημή­τριος Χανιώ­της και Φρα­γκί­σκος Χανιώ­της. Ανα­φέρ­θηκε ότι  οι δια­τρο­φι­κές συνή­θειες των νέων ενη­λί­κων συχνά απο­κλί­νουν σημα­ντικά από μια υγιεινή ισορ­ρο­πη­μένη δια­τροφή λόγω δια­φό­ρων παρα­γό­ντων, όπως κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές ανη­συ­χίες, παρά­λειψη γευ­μά­των, ανε­παρ­κής ποι­κι­λία τροφής, αλλαγές στις ρυθ­μί­σεις δια­βί­ω­σης καθώς και τη σωμα­τική αδρά­νεια.

Άλλοι παρά­γο­ντες όπως ο χρο­νι­κός περιο­ρι­σμός, η ευκολία του γρή­γο­ρου φαγητού, το κόστος, οι προ­τι­μή­σεις στη γεύση και η έλλειψη δια­τρο­φι­κής κουλ­τού­ρας, επη­ρε­ά­ζουν σε μεγάλο βαθμό τις δια­τρο­φι­κές επι­λο­γές τους. Μελέτες κατα­δει­κνύ­ουν σημα­ντι­κές μειώ­σεις στην κατα­νά­λωση λαχα­νι­κών μεταξύ των νέων ενη­λί­κων και σημα­ντι­κές αυξή­σεις στην πρό­σληψη λίπους με συνέ­πεια την αύξηση βάρους τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη. Το έτοιμο προς κατα­νά­λωση φαγητό έχει συν­δε­θεί με κακή ποιό­τητα δια­τρο­φής και έχει δυσμε­νείς επι­πτώ­σεις στην υγεία. Η παχυ­σαρ­κία και το υπερ­βο­λικό βάρος στους νεαρούς ενή­λι­κες έχει σημα­ντι­κές επι­πτώ­σεις στη σωμα­τική υγεία αυξά­νο­ντας τον κίνδυνο εμφά­νι­σης χρόνιων ασθε­νειών όπως η υπέρ­ταση, οι καρ­διαγ­γεια­κές παθή­σεις, ο σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της, οι ασθέ­νειες των οστών, το άσθμα και ο καρ­κί­νος κατά την ενήλικη ζωή. Η κακή ποιό­τητα δια­τρο­φής έχει θεω­ρη­θεί παρά­γο­ντας κιν­δύ­νου και για προ­βλή­ματα ψυχικής υγείας αλλά και αντί­στροφα, καθώς υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι θέματα ψυχικής υγείας μπορούν να επη­ρε­ά­σουν την ποιό­τητα της δια­τρο­φής. Η δια­τροφή θα μπο­ρούσε να είναι ένας στόχος για την πρόληψη και τη συμπλη­ρω­μα­τική θερα­πεία του άγχους και της κατά­θλι­ψης. Τα συμπε­ρά­σματα ήταν ότι η νεαρή ενη­λι­κί­ωση είναι μια κρίσιμη περί­ο­δος για αύξηση βάρους. Η τήρηση μιας υγιει­νής δια­τρο­φής, μπορεί να έχει ευερ­γε­τικά απο­τε­λέ­σματα προ­ά­γο­ντας την ψυχική και σωμα­τική τους υγεία. Οι νέοι ενή­λι­κες αντι­προ­σω­πεύ­ουν μια σημα­ντική πλη­θυ­σμιακή ομάδα για δια­τρο­φι­κές παρεμ­βά­σεις, με στόχο την προ­ώ­θηση της υγείας και της υγιει­νής συμπε­ρι­φο­ράς, όπως η υγιεινή δια­τροφή. Μετά την ολο­κλή­ρωση της επι­τυ­χη­μέ­νης παρου­σί­α­σης συγ­χά­ρηκε την επι­στη­μο­νική ομάδα ο Αν. Διοι­κη­τής του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου «Ανδρέας Παπαν­δρέου» κ. Μιχάλης Σοκο­ρέ­λος.

Δ) Η ΣΧΕΣΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΑΣΘΜΑ. Συμ­με­τεί­χαν η κα Ελένη Στα­μα­το­πού­λου, η κα Αθα­να­σία Στα­μα­το­πού­λου, ο κ. Δημή­τριος Χανιώ­της και ο Φρα­γκί­σκος Χανιώ­της. Σύμφωνα με Διεθνή επι­δη­μιο­λο­γικά δεδο­μένα η παχυ­σαρ­κία συν­δέ­ε­ται με την ανά­πτυξη και τη σοβα­ρό­τητα του άσθμα­τος τόσο σε παιδιά όσο και σε ενή­λι­κες και τη μείωση βάρους με βελ­τιώ­σεις στη σοβα­ρό­τητα και τα συμ­πτώ­ματα του άσθμα­τος.

Η παχυ­σαρ­κία συμ­βάλ­λει σημα­ντικά στον κίνδυνο τόσο του άσθμα­τος όσο και του ΣΔ2. Ωστόσο, έχει προ­τα­θεί ότι ο ΣΔ2 και το άσθμα συν­δέ­ο­νται επίσης ανε­ξάρ­τητα. Μελέτες ανα­φέ­ρουν υψηλά ποσοστά επί­πτω­σης άσθμα­τος σε άτομα με ΣΔ2. Η παχυ­σαρ­κία προ­κα­λεί ινσου­λι­νο­α­ντοχή, μειω­μένη από­κριση των κυτ­τά­ρων του ήπατος, του σκε­λε­τι­κού μυός και του λιπώ­δους ιστού στη δράση της ινσου­λί­νης. Προ­κα­λεί­ται υπερ­γλυ­και­μία, καθώς το ήπαρ δε ρυθ­μί­ζει ικα­νο­ποι­η­τικά την παρα­γωγή γλυ­κό­ζης και οι περι­φε­ρι­κοί ιστοί δεν προ­σλαμ­βά­νουν και δεν χρη­σι­μο­ποιούν απο­τε­λε­σμα­τικά τη γλυκόζη από το αίμα. Ως ρυθ­μι­στική από­κριση, τα β-κύτταρα του παγκρέ­α­τος αυξά­νουν την έκκριση ινσου­λί­νης, οδη­γώ­ντας σε υπε­ριν­σου­λι­ναι­μία με απο­τέ­λε­σμα να εκδη­λώ­νε­ται αρρύθ­μι­στη υπερ­γλυ­και­μία και συμ­πτώ­ματα διαβήτη. Η παχυ­σαρ­κία συν­δέ­ε­ται με πιο σοβαρό άσθμα και είναι δύσκολο να ελεγ­χθεί. Η μειω­μένη αντα­πό­κριση στα συνήθη φάρμακα για το άσθμα, όπως τα γλυ­κο­κορ­τι­κοειδή και τα βρογ­χο­δια­σταλ­τικά, μπορεί να κάνει τη διά­γνωση και τη θερα­πεία του άσθμα­τος πιο δύσκολη σε παχύ­σαρ­κους ασθμα­τι­κούς ασθε­νείς. Η παχυ­σαρ­κία είναι παρά­γο­ντας κιν­δύ­νου για παρο­ξύν­σεις άσθμα­τος ενώ η δύσπνοια και οι περιο­ρι­σμοί της άσκησης που σχε­τί­ζο­νται με την παχυ­σαρ­κία μπορεί να μιμού­νται το άσθμα και να οδη­γή­σουν σε λαν­θα­σμένη διά­γνωση ή λαν­θα­σμένη ταξι­νό­μηση της σοβα­ρό­τη­τας. Ο έλεγχος του άσθμα­τος και η ποιό­τητα ζωής βελ­τιώ­νο­νται με την απώλεια βάρους σε παιδιά, εφήβους και ενή­λι­κες με άσθμα. Τα κύρια συμπε­ρά­σματα ήταν ότι η απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση του ασθενή με άσθμα απαιτεί μια πολύ­πλευρη προ­σέγ­γιση, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τόσο τους δια­τρο­φι­κούς όσο και τους μετα­βο­λι­κούς παρά­γο­ντες.

Ε) ΑΣΘΜΑ ΚΑΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ. Συμ­με­τεί­χαν η κα Ελένη Στα­μα­το­πού­λου, PhDc, MSc Εθνικής Σχολής Δημό­σιας Υγείας, MSc Διοί­κηση Μονάδων Υγείας & Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής (Πα.Δ.Α.) & Ευρω­παϊκό Πανε­πι­στή­μιο Κύπρου, Λει­τουρ­γός Δημό­σιας Υγείας, Ακα­δη­μαϊκή Υπό­τρο­φος Πα.Δ.Α., Εκπαι­δευ­τι­κός, RN Γ.Ν.Α. ΚΑΤ, Μέλος Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Εσω­τε­ρι­κής Παθο­λο­γίας, Member PCRS-UK, ο κ. Ιωάννης Θεο­δω­ρά­κης PhD, MD, MSc ΕΚΠΑ, Ιατρός Ακτι­νο­λό­γος, Διευ­θυ­ντής ΕΣΥ και Επι­στη­μο­νικά Υπεύ­θυ­νος της Μονάδας Υπε­ρη­χο­γρα­φίας του Ακτι­νο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος Γ.Ν.Α. ΚΑΤ και ο κ. Δημή­τριος Χανιώ­της, MD, PhD, FESC, Πρό­ε­δρος, Τμήμα Βιοϊ­α­τρι­κών Επι­στη­μών, Σχολή Επι­στη­μών Υγείας και Πρό­νοιας, Πα.Δ.Α. Σκοπός της παρού­σας εργα­σίας ήταν η ανά­δειξη του ρόλου του απει­κο­νι­στι­κού ελέγχου ως ανα­πό­σπα­στου εργα­λείου στη δια­γνω­στική προ­σέγ­γιση του άσθμα­τος. Ειδι­κό­τερα, ανα­λύ­θηκε η συμβολή της ακτι­νο­γρα­φίας θώρακος και των προηγ­μέ­νων απει­κο­νι­στι­κών τεχνι­κών, τόσο στη δια­φο­ρο­διά­γνωση από άλλες παθή­σεις με παρό­μοια κλινική εικόνα όσο και στην παρα­κο­λού­θηση της εξέ­λι­ξης και των επι­πλο­κών της νόσου. Σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα τα ακτι­νο­λο­γικά ευρή­ματα θώρακος σε ασθμα­τι­κούς ασθε­νείς δεν είναι σταθερά τυπικά, αλλά όταν υπάρ­χουν, περι­λαμ­βά­νουν πάχυνση του βρογ­χι­κού τοι­χώ­μα­τος, υπερ­διά­ταση του πνεύ­μονα και σπα­νιό­τερα σε παρό­ξυνση άσθμα­τος συνήθως εμφα­νί­ζε­ται πνευ­μο­νικό οίδημα. Το πιο κοινό παθο­λο­γικό εύρημα είναι η πάχυνση του βρογ­χι­κού τοι­χώ­μα­τος, που υπάρχει στο 48-71% των ακτι­νο­γρα­φιών, ακο­λου­θού­μενο από υπερ­διά­ταση του πνεύ­μονα, η οποία ανε­δεί­χθη στο 24% των περι­πτώ­σεων σε άλλη μελέτη. Ο πρω­ταρ­χι­κός ρόλος της απει­κό­νι­σης πέραν από την διά­γνωση του άσθμα­τος, είναι και ο εντο­πι­σμός επι­πλο­κών, όπως η αλλερ­γική βρογ­χο­πνευ­μο­νική ασπερ­γίλ­λωση ή οι έτερες νοσο­λο­γι­κές κατα­στά­σεις με συμ­πτώ­ματα παρό­μοια του άσθμα­τος, όπως η πνευ­μο­νί­τιδα εξ’ υπε­ρευαι­σθη­σίας, τα οποία ανα­δει­κνύ­ο­νται σαφέ­στερα με την αξονική τομο­γρα­φία. Επι­πρό­σθετα ανα­δει­κνύ­ε­ται η παγί­δευση αέρα εκπνοής, η μειω­μένη εισπνευ­στική εξα­σθέ­νηση των πνευ­μό­νων, μικρές κεντρο­λο­βι­δια­κού τύπου μικρού μεγέ­θους σκιά­σεις (αδια­φά­νειες),  στένωση βρογ­χι­κού αυλού μειω­μένη ανα­λο­γία βρογ­χο­αρ­τη­ρια­κής δια­μέ­τρου και υπο­τμη­μα­τι­κές βρογ­χε­κτα­σίες μπορεί να υπάρ­χουν σε ~28-62% των ασθμα­τι­κών  ασθενών. Μελέτες που αξιο­λό­γη­σαν την ανάγκη για ακτι­νο­γρα­φίες θώρακος σε οξείες παρο­ξύν­σεις άσθμα­τος κατέ­δει­ξαν ότι οι ασθε­νείς που προ­σέρ­χο­νται στο ΤΕΠ με μη επι­πλεγ­μένο άσθμα έχουν μη φυσιο­λο­γι­κές ακτι­νο­γρα­φίες θώρακος μόνο στο 1-2,2% των περι­πτώ­σεων. Ακο­λού­θως η μαγνη­τική τομο­γρα­φία, το ενδο­βρογ­χικό υπε­ρη­χο­γρά­φημα, η βρογ­χο­σκο­πική οπτική τομο­γρα­φία συνοχής και η τομο­γρα­φία εκπο­μπής ποζι­τρο­νίων είναι μεταξύ των τεχνι­κών που μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν στην περαι­τέρω ειδι­κό­τερη πνευ­μο­νική απει­κό­νιση ασθενών με άσθμα τόσο για την αξιο­λό­γηση της ανα­το­μι­κής δομής του ανα­πνευ­στι­κού συστή­μα­τος όσο και της επαρ­κούς λει­τουρ­γίας αυτού. Εν κατα­κλείδι τα συμπε­ρά­σματα που προ­έ­κυ­ψαν  για την κλινική διά­γνωση του άσθμα­τος βασί­ζο­νται τόσο στο ιστο­ρικό όσο και στα ευρή­ματα των απει­κο­νι­στι­κών εξε­τά­σεων. Η απει­κό­νιση του θώρακα είναι πολύ χρήσιμη για την αξιο­λό­γηση των επι­πλο­κών του άσθμα­τος, αλλά και τον απο­κλει­σμό των έτερων νοσο­λο­γι­κών κατα­στά­σεων στα πλαίσια της δια­φο­ρι­κής διά­γνω­σης του άσθμα­τος. Μετά την ολο­κλή­ρωση της επι­τυ­χη­μέ­νης παρου­σί­α­σης και την συμ­με­τοχή της επι­στη­μο­νι­κής ομάδας και σε κλινικό φρο­ντι­στή­ριο / Βασικές Αρχές Αντι­με­τώ­πι­σης Νευ­ρο­γε­νούς Κύστης με Πρα­κτική σε Προ­πλά­σματα εδό­θη­σαν συγ­χα­ρη­τή­ρια στην ομάδα από την Διευ­θύ­ντρια της Νοση­λευ­τι­κής Υπη­ρε­σίας του Εθνικού Κέντρου Απο­κα­τά­στα­σης (ΕΚΑ) κα Λυκούδη Ναταλία και από τον Συντο­νι­στή Διευ­θυ­ντή της Β΄ Φυσια­τρι­κής Κλι­νι­κής του ΕΚΑ κ. Διο­νυ­σιώτη Ιωάννη.

Αξίζει να ανα­φερ­θεί ότι η κα  Στα­μα­το­πού­λου Ελένη  είχε την δυνα­τό­τητα να συνα­ντή­σει τον Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Δωδε­κα­νή­σου κ. Χρήστο Ευστρα­τίου και μέλη του Ερυθρού Σταυρού του παραρ­τή­μα­τος Ρόδου και εθε­λο­ντές της Μονάδας της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας.

Συζη­τή­θη­καν θέματα που αφορούν την Εκπαί­δευση στον τομέα των πρώτων βοη­θειών σε νέα στελέχη του Ερυθρού Σταυρού και στις εφαρ­μο­ζό­με­νες πολι­τι­κές Δημό­σιας Υγείας στα πλαίσια πρό­λη­ψης και αντι­με­τώ­πι­σης των συμ­βα­μά­των, όσον αφορά την δια­χεί­ριση των ασθε­νειών και των ατυ­χη­μά­των καθώς και την επιτυχή αντι­με­τώ­πιση αυτών, στο σύνολο του πλη­θυ­σμού και συγκε­κρι­μένα στην Περι­φέ­ρεια του Νότιου Αιγαίου. Επίσης συζή­τησε την ανά­πτυξη προ­γραμ­μά­των παροχής δωρεάν Δημό­σιας Υγείας στα πλαίσια πρό­λη­ψης των ασθε­νειών και προ­α­γω­γής της υγείας με στόχο την μείωση της νοση­ρό­τη­τας και της θνη­σι­μό­τη­τας, σε συνερ­γα­σία με το Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής.

Επι­πλέον ανα­φέρ­θηκε και για την δυνα­τό­τητα εκπό­νη­σης προ­γραμ­μά­των του­ρι­στι­κής προ­βο­λής της Νήσου Ρόδου ως εξαι­ρε­τι­κού και μονα­δι­κού του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού σε όλη την Ελλάδα, με δυνα­τό­τητα δια­κο­πών, εκδρο­μών και περιο­δεύ­σεων του­λά­χι­στον οκτώ μήνες το χρόνο, λόγω του εξαί­ρε­του κλί­μα­τος της και της μέγι­στης μέσης διάρ­κειας ημε­ρή­σιας ηλιο­φά­νειας σε όλη τη χώρα.

Ακο­λού­θως η κα Στα­μα­το­πού­λου Ελένη είχε την ευκαι­ρία να συνα­ντή­σει δύο παλαί­μα­χους δια­κε­κρι­μέ­νους ποδο­σφαι­ρι­στές της Ομάδας του Ολυ­μπια­κού και της Εθνικής Ελλάδος τον κ. Ανδρέα Τσακ­μα­κίδη και τον κ. Πανα­γιώτη Τσα­λου­χίδη. Συζή­τησε μαζί τους την δυνα­τό­τητα συνερ­γα­σίας όσον αφορά τις εκπαι­δεύ­σεις στις πρώτες βοή­θειες με σεμι­νά­ρια και δια­λέ­ξεις που αφορούν την Αθλη­τια­τρική, θέματα στα οποία πρέπει να είναι καταρ­τι­σμέ­νος ένας ποδο­σφαι­ρι­στής προ­κει­μέ­νου να προ­σφέ­ρει και εκείνος άμεσα υπη­ρε­σίες σε ένα επείγον συμβάν κατά τη διάρ­κεια της αθλη­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας ή ενός ποδο­σφαι­ρι­κού αγώνα προ­πό­νη­σης  σε συνερ­γα­σία με το Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής και με τους προ­α­να­φερ­θέ­ντες επι­στη­μο­νι­κούς συνερ­γά­τες.