Γ. Χατζηθεοδοσίου για τη σύγκρουση Ισραήλ με Ιράν: Τεράστιοι οι κίνδυνοι για την παγκόσμια και ελληνική οικονομία

Οι εικόνες που βλέ­πουμε τις τελευ­ταίες ημέρες με την κορύ­φωση της έντασης μεταξύ Ισραήλ και Ιράν δεν είναι μια τοπική ή συγκυ­ριακή διαμάχη. Είναι μια κρίση με διε­θνείς δια­στά­σεις, η οποία απειλεί να μετα­τρα­πεί σε μια ανοιχτή σύγκρουση με απρό­βλε­πτες συνέ­πειες τόσο για την ειρήνη στην ευρύ­τερη περιοχή όσο και για την παγκό­σμια οικο­νο­μία.

Αρχικά, είναι καθήκον όλων μας – και ιδιαί­τερα της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας – να προ­τά­ξει τον διάλογο και τη διπλω­μα­τία. Η απο­κλι­μά­κωση της έντασης είναι επι­τα­κτική ανάγκη, όχι μόνο για να προ­στα­τευ­θούν ανθρώ­πι­νες ζωές, που είναι το υπέρ­τατο αγαθό, αλλά και για να απο­τρα­πεί μια νέα, γενι­κευ­μένη απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση της παγκό­σμιας οικο­νο­μίας. Κάθε μέρα που περνά με τη σύγκρουση να κλι­μα­κώ­νε­ται, μεγα­λώ­νει ο κίν­δυ­νος να χαθεί ο έλεγχος.

Ήδη οι αγορές ενέρ­γειας αντι­δρούν με νευ­ρι­κό­τητα. Οι τιμές του πετρε­λαίου και του φυσικού αερίου κατα­γρά­φουν ανο­δι­κές τάσεις, γεγονός που επι­βα­ρύ­νει το κόστος για επι­χει­ρή­σεις και κατα­να­λω­τές. Η περιοχή της Μέσης Ανα­το­λής είναι στρα­τη­γι­κός κόμβος για την παγκό­σμια ενερ­γειακή τρο­φο­δο­σία. Οποια­δή­ποτε δια­τα­ραχή, και ιδίως οτι­δή­ποτε μπορεί να επη­ρε­ά­σει τη λει­τουρ­γία της Διώ­ρυ­γας του Σουέζ –μέσω της οποίας διέρ­χε­ται μεγάλο ποσοστό παγκό­σμιου εμπο­ρίου και ενέρ­γειας – μπορεί να προ­κα­λέ­σει σοβαρές συνέ­πειες για τις παγκό­σμιες εφο­δια­στι­κές αλυ­σί­δες και τις εμπο­ρι­κές ροές.

Η Ελλάδα, ως χώρα που ενερ­γειακά εξαρ­τά­ται σε μεγάλο βαθμό από εισα­γω­γές και στη­ρί­ζε­ται σε μεγάλο βαθμό στον του­ρι­σμό, βρί­σκε­ται σε ευάλωτη θέση. Η αύξηση του κόστους ενέρ­γειας πλήττει κατευ­θείαν τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες ακόμα προ­σπα­θούν να σταθούν στα πόδια τους μετά τις κρίσεις των προη­γού­με­νων ετών. Την ίδια ώρα, μια γενι­κό­τερη αστά­θεια στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο ενδέ­χε­ται να επη­ρε­ά­σει αρνη­τικά την του­ρι­στική εικόνα της χώρας μας – είτε λόγω ανη­συ­χιών των επι­σκε­πτών, είτε λόγω προ­βλη­μά­των στις διε­θνείς μετα­φο­ρές.

Χρειά­ζε­ται άμεση κινη­το­ποί­ηση: από τη μία πλευρά, πολι­τική πίεση για ειρη­νική διευ­θέ­τηση της κρίσης. Από την άλλη, εσω­τε­ρικά μέτρα στή­ρι­ξης των επι­χει­ρή­σεων, ενί­σχυση της ενερ­γεια­κής αυτο­νο­μίας και ειδικά προ­γράμ­ματα για τον του­ρι­σμό.

Η στα­θε­ρό­τητα δεν είναι δεδο­μένη. Είναι απο­τέ­λε­σμα συλ­λο­γι­κής προ­σπά­θειας και ορθών απο­φά­σεων. Εύχομαι η φωνή της λογικής να υπε­ρι­σχύ­σει, ώστε να προ­στα­τευ­τούν οι ανθρώ­πι­νες ζωές και να μην οδη­γη­θεί η παγκό­σμια οικο­νο­μία σε νέα δοκι­μα­σία.