Γιώργος Ρωμανός: «Για ποιους λόγους ο πόλεμος στην Ουκρανία θα αργήσει να τελειώσει…»

Κύριε Ρωμανέ, να μιλή­σουμε για τον πόλεμο στην Ουκρα­νία που έκλεισε τρία χρόνια. Αφενός βλέ­πουμε ότι καθυ­στε­ρεί να έρθει η ειρήνη, αφε­τέ­ρου δεν υπάρχει κανένα περι­θώ­ριο έστω και για μια συμ­φω­νία. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Βλέ­πουμε ότι κάποιοι δηλώ­νουν, ότι πέφτουν από τα σύννεφα με τις εξε­λί­ξεις –σα να ήταν κάτι αυτο­νό­ητο. Τίποτε δεν ήταν αυτο­νό­ητο! Όλα όσα έλεγε ο Αμε­ρι­κα­νός Πρό­ε­δρος, Ντό­ναλντ Τραμπ ότι θα τελεί­ωνε τον πόλεμο σε μία μέρα, απο­δεί­χθηκε ότι ήταν προ­πα­γάνδα. Πέρασαν πάνω από τρεις μήνες που βρί­σκε­ται στον Λευκό Οίκο και δεν υπάρχει καμία εξέλιξη. Αντι­θέ­τως, έχοντας έναν δικό του τρόπο δημό­σιου λόγου, είπε εξ αρχής ότι θα κατα­κτή­σει τη Γροι­λαν­δία, ότι θα κάνει 51η Πολι­τεία των ΗΠΑ τον Καναδά, θα επι­βά­λει φόρους στην Κίνα και το ίδιο θα κάνει στην Ευρώπη. Τελικά, είναι ένα ανα­ξιό­πι­στο πρόσωπο, το οποίο δημιούρ­γησε προσ­δο­κίες σε αυτούς που ήθελαν να έχουν. Σε αυτή την υπόθεση, τη λύση θα την δώσει με τον βραδύ, αργό, βασα­νι­στικό τρόπο, ο ρωσικός στρατός. Δεν μπορεί να δώσει λύση κάποιος “μάγος”. Και η λύση, αργεί ακόμη.

Εκτι­μάτε λοιπόν, ότι η ειρήνη στην Ουκρα­νία θ’ αργήσει ακόμη… Είναι γεγονός πάντως, ότι και η ρωσική πλευρά δείχνει να μην βιά­ζε­ται. Ο Πρό­ε­δρος Βλα­ντι­μίρ Πούτιν είχε ξεκα­θα­ρί­σει εξ αρχής (όταν προ­χώ­ρησε στην εισβολή, την οποία ο ίδιος χαρα­κτη­ρί­ζει στρα­τιω­τική επι­χεί­ρηση), ότι θα κρα­τή­σει 3 με 4 χρόνια και μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει πίσω σε τίποτα.

Όχι, δεν έχει κάνει ούτε βήμα πίσω. Μιλώ­ντας για τον Ρώσο Πρόεδρο, ο ίδιος είπε μόλις πρό­σφατα ότι ο πόλεμος στην Ουκρα­νία θα συνε­χι­στεί μέχρι να κατα­κτη­θούν οι στόχοι της Μόσχας. Αυτό δε σημαί­νει ότι είναι σε δια­πραγ­μά­τευση…

Εκτός κι αν η Ουκρα­νία συμ­φω­νή­σει με τους όρους που θέτει η ρωσική πλευρά και προ­χω­ρή­σει σε συμ­φω­νία. Σε αυτού του είδους τη δια­πραγ­μά­τευση, η Ρωσία δεν θα κλείσει την πόρτα, φυσικά.

Ωστόσο, όλα θα γίνουν σύμφωνα με το ρωσικό σχέδιο. Θα σας πω ακόμη ότι ο βασικός λόγος με τον οποίο κινεί­ται η Ρωσία σε αυτό τον πόλεμο, είναι το επίπεδο υπο­στή­ρι­ξης για την εισβολή στην Ουκρα­νία μεταξύ των Ρώσων πολιτών. Αυτός είναι ο κύριος λόγος και το επίπεδο είναι πάνω από 85% -όσο δεν ήταν ποτέ!

Είδαμε πάντως και την αλλαγή στάσης του Ουκρα­νού Προ­έ­δρου, Βολο­ντί­μιρ Ζελέν­σκι, ο οποίος επέμενε να ζητάει στήριξη με χρήμα και όπλα για να πολε­μή­σει τη Ρωσία, με την αλλαγή στην διοί­κηση των ΗΠΑ άρχισε να μιλάει για δια­πραγ­μά­τευση και να κατη­γο­ρεί τη Μόσχα ότι δεν θέλει να κάνει συμ­φω­νία.

Είναι αυτό που λένε οι Ρώσοι ανα­λυ­τές, ότι το κόμμα της βίαιης λύσης θα ενι­σχύ­σει τον “αρχηγό” (τον Ρώσο Πρόεδρο δηλαδή) και θα φέρει τη λύση. Με αυτό εννοούν τον έλεγχο –τουλάχιστον- του Χαρ­κό­βου και του Σούμι. Θυμίζω για όσους έχουν εικόνα από τον γεω­γρα­φικό χάρτη, ότι στα ανα­το­λικά σύνορα Ουκρα­νίας – Ρωσίας και προς βορρά είναι το Κούρσκ, από όπου οι Ρώσοι έχουν διώξει όλους τους Ουκρα­νούς και έχουν κατα­λά­βει χωριά ενώ περι­κυ­κλώ­νουν το Χάρκοβο. Το κάνουν αυτό γιατί –σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες που έχουν δει τη δημοσιότητα- θεωρούν ότι μόνον με αυτόν τον τρόπο η Ρωσία, θα τους ανα­γκά­σει να συν­θη­κο­λο­γή­σουν. Από την άλλη πλευρά, οι Ουκρα­νοί δεν έχουν αερά­μυνα –κάτι που έχει αποδειχτεί- ενώ, ούτε η Δύση έχει πάτριοτ να τους δώσει.

Αυτά (τα ανε­δα­φικά) που λέει ο Γερ­μα­νός καγκε­λά­ριος Μερτς ότι θα δώσει τους πυραύ­λους Taurus και θα βομ­βαρ­δί­σουν τη Μόσχα, θυμίζω ότι ούτε οι προη­γού­με­νοι πύραυ­λοι που χρη­σι­μο­ποί­η­σαν έφεραν κανένα απο­τέ­λε­σμα. Ούτε τα Leopard, ούτε τα F-16, κατά­φε­ραν πλήγ­ματα. Συνεπώς, όποιο όπλο κι αν λένε ότι θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν, οι Ρώσοι είναι πολλά βήματα μπροστά. Και η Ρωσία, δεν έχει εξα­ντλή­σει όλο τον οπλισμό της που είναι πολύ μεγα­λύ­τε­ρης κατα­στρο­φής.

Ωστόσο, τώρα ο Αμε­ρι­κα­νός Πρό­ε­δρος αφενός δείχνει να παίζει τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου στην υπόθεση της εύρεσης λύσης στο Ουκρα­νικό, αφε­τέ­ρου δεν θέλει να επι­βά­λει άλλες κυρώ­σεις στη Ρωσία (που έχει υποστεί κυρώ­σεις εδώ και πάρα πολλά χρόνια).

Τα χαρτιά βρί­σκο­νται στα χέρια του Βλα­ντι­μίρ Πούτιν. Και ο Ντό­ναλντ Τραμπ, προ­σπα­θώ­ντας να θολώσει τα νερά στην αρχή, άνοιξε θέμα με την οικο­νο­μική συνερ­γα­σία ΗΠΑ – Ρωσίας, την οποία όμως δεν θέλει να χαλάσει. Γνω­ρί­ζουμε όλοι μας ότι ο ίδιος είναι επι­χει­ρη­μα­τίας και όσοι επι­χει­ρη­μα­τίες τον στη­ρί­ζουν, θέλουν να προ­χω­ρή­σουν οι εμπο­ρι­κές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες.

Σε κάθε περί­πτωση, η ειρήνη ακόμη καθυ­στε­ρεί. Αυτό που κάποιος μπορεί να προ­σά­ψει στους Ρώσους είναι πως ό,τι κάνουν, το κάνουν με αργούς ρυθμούς. Ωστόσο, εάν προ­χω­ρή­σουν μετά το Ντό­νε­τσκ, θα αρχίσει να κιν­δυ­νεύει και η Ζαπο­ρί­ζια (ανα­το­λικά). Αυτό σημαί­νει πως όλα είναι σε εξέλιξη, αλλά στο τέλος κάθε χρο­νι­κής περιό­δου, η Ρωσία είναι κερ­δι­σμένη.

Θέλω να σας ρωτήσω για την Τουρκία και τον ρόλο που προ­σπα­θεί παίξει, ενώ η Ευρώπη κοντεύει να μείνει… κλινικά νεκρή καθώς δεν μπορεί να αντι­δρά­σει όπως θα έπρεπε.

Θα πρέπει να δούμε το θέμα μέσα από ένα μεγα­λύ­τερο πλαίσιο που είναι η κρίση των σχέσεων ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη –αλλά και στις ίδιες αυτές χώρες. Συνεπώς, μέσα σε ένα σύστημα που ταλα­νί­ζε­ται από την κρίση, έρχεται η Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο που ανα­πτύσ­σε­ται και παρεμ­βαί­νει διεκ­δι­κώ­ντας ρόλο, ενώ υπάρχει αυτή η κατά­σταση. Μοιάζει σαν τον κακό λύκο που… χαί­ρε­ται μέσα στην ανα­μπου­μπούλα.