“Σκανδαλώδης ρύθμιση ή σκανδαλώδης αδικία;” Ξενοδόχος απαντά με έγγραφα, επιταγές και αριθμούς

• Ανα­λυ­τι­κή κα­τά­θε­ση 15 ση­μεί­ων από επι­χει­ρη­μα­τία της Νό­τιας Ρόδου ανοί­γει νέα διά­στα­ση στην υπό­θε­ση ΔΕΥΑΡ • Αντι­πα­ρα­θέ­τει διοι­κη­τι­κή αυ­θαι­ρε­σία, υπο­στε­λέ­χω­ση, διαρ­ρο­ές, υφάλ­μυ­ρο νερό και ανα­κρι­βή τι­μο­λό­γη­ση σε μία υπό­θε­ση που αγ­γί­ζει πλέον όχι μόνο τη νο­μι­μό­τη­τα των ρυθ­μί­σε­ων, αλλά και την αξιο­πι­στία της ίδιας της ΔΕΥΑΡ

Η υπό­θε­ση της ΔΕΥΑΡ και των ρυθ­μί­σε­ων οφει­λών 2,8 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ προς 23 ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις στη Ρόδο δεν είναι απλώς μία ακόμη «το­πι­κή υπό­θε­ση». Είναι η απο­κρυ­στάλ­λω­ση μίας ολό­κλη­ρης νο­ο­τρο­πί­ας διοί­κη­σης, δια­χεί­ρι­σης δη­μό­σιου χρή­μα­τος και σχέ­σε­ων εξου­σί­ας με την το­πι­κή οι­κο­νο­μία.

Η πυ­ρο­δό­τη­ση της δι­κα­στι­κής δια­δι­κα­σί­ας έγινε με τις κα­ταγ­γε­λί­ες του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη, και του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σω­τή­ρη Βα­για­νού. Ακο­λού­θη­σαν κα­τα­θέ­σεις, έρευ­να, ΦΕΚ εκ­προ­σώ­πη­σης, οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία, λί­στες με “κου­ρε­μέ­νες” οφει­λές, δια­κα­νο­νι­σμούς, και τε­λι­κά, ανω­μο­τί εξη­γή­σεις από όλους τους εκ­προ­σώ­πους των ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ένας από τους εμπλε­κό­με­νους ξε­νο­δό­χους κα­τα­θέ­τει ένα ανα­λυ­τι­κό­τα­το υπό­μνη­μα, προ­κα­λώ­ντας ρήγμα στη ρη­το­ρι­κή περί “ευ­νοη­μέ­νων επι­χει­ρή­σε­ων” και “σκαν­δά­λων ρυθ­μί­σε­ων”.

Το Υπό­μνη­μα: 15 ση­μεία, δε­κά­δες έγ­γρα­φα, μία κραυ­γή

Ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας εκ­προ­σω­πεί ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία που λει­τουρ­γεί δύο μο­νά­δες στη Νότια Ρόδο. Από το 2017 είναι ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λός της και, όπως υπο­στη­ρί­ζει, η εται­ρεία του ποτέ δεν υπέ­βα­λε αί­τη­μα για δια­γρα­φή οφει­λής, δεν υπέ­γρα­ψε δια­κα­νο­νι­σμό και δεν γνώ­ρι­ζε καν ότι εμ­φα­νί­στη­κε πί­στω­ση στον λο­γα­ρια­σμό της.

Με βάση αρ­χεία, απο­σπά­σμα­τα πρα­κτι­κών, τρα­πε­ζι­κά “εξτρέ”, καρ­τέ­λες πε­λα­τών και λο­γι­στι­κές εγ­γρα­φές, απο­δο­μεί πλή­ρως τον ισχυ­ρι­σμό περί χα­ρι­στι­κής ρύθ­μι­σης, ενώ πα­ράλ­λη­λα κα­ταγ­γέλ­λει χρό­νια προ­βλή­μα­τα στην πα­ρο­χή νερού και υπη­ρε­σιών από τη ΔΕΥΑΡ.

Ας δούμε τα κρί­σι­μα ση­μεία:

Ο “χα­ρι­στι­κός δια­κα­νο­νι­σμός” που δεν υπο­γρά­φη­κε ποτέ

Η εται­ρεία δεν υπέ­γρα­ψε ούτε ένα έγ­γρα­φο για την έντα­ξη σε ρύθ­μι­ση. Η έντα­ξη φέ­ρε­ται να έγινε «αυ­το­μά­τως», με βάση από­φα­ση του Δ.Σ. που ίσχυε για όλους τους κα­τα­να­λω­τές, και χωρίς να ενη­με­ρω­θεί η επι­χεί­ρη­ση για το ποιο ακρι­βώς ποσό “κου­ρεύ­τη­κε”.

Το πε­ρί­φη­μο πι­στω­τι­κό των 65.906,94 ευρώ

Η εται­ρεία αγνο­ού­σε την ύπαρ­ξή του έως ότου είδε τη σχε­τι­κή ανα­φο­ρά στη δι­κο­γρα­φία. Δεν κα­τα­χω­ρή­θη­κε ποτέ στα βι­βλία της, αφού ποτέ δεν της κοι­νο­ποι­ή­θη­κε. Το ποσό εξα­κο­λου­θού­σε να εμ­φα­νί­ζε­ται ως χρέος.

Η επι­τα­γή που κα­τα­τέ­θη­κε… πριν ανα­λά­βει η νέα διοί­κη­ση

Η πρώτη από τις τρεις με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές της εται­ρεί­ας ει­σπρά­χθη­κε κα­νο­νι­κά από τη ΔΕΥΑΡ επί νέας διοί­κη­σης – αλλά κα­τα­χω­ρή­θη­κε λο­γι­στι­κά νω­ρί­τε­ρα, δη­μιουρ­γώ­ντας σύγ­χυ­ση για το ποιος γνώ­ρι­ζε τι και πότε.

Επι­στρο­φή επι­τα­γών – “Μας είπαν πως φέρ­νου­με πρό­βλη­μα”

Η ΔΕΥΑΡ επέ­στρε­ψε τις δύο άλλες επι­τα­γές, χωρίς εξή­γη­ση, ούτε ακύ­ρω­ση του δια­κα­νο­νι­σμού, αλλά με ρητή απαί­τη­ση για ρύθ­μι­ση εκ νέου του πλή­ρους ποσού – που πε­ρι­λάμ­βα­νε και τη “δια­γε­γραμ­μέ­νη” οφει­λή.

Το κό­στος του νερού όταν δεν ξέ­ρεις τι πλη­ρώ­νεις – Υπο­στε­λέ­χω­ση και “ει­κο­νι­κές” κα­τα­με­τρή­σεις

Οι με­τρή­σεις στους υδρο­με­τρη­τές των ξε­νο­δο­χεί­ων δεν γί­νο­νταν από εξει­δι­κευ­μέ­νο προ­σω­πι­κό, αλλά από ιδιώ­τες που, όπως ανα­φέ­ρει ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας, σπά­νια εκτε­λού­σαν σωστά τα κα­θή­κο­ντά τους, οδη­γώ­ντας σε πλα­σμα­τι­κές υπερ­κα­τα­να­λώ­σεις.

Διαρ­ρο­ές που πλη­ρώ­θη­καν σαν κα­τα­νά­λω­ση

Το γε­ρα­σμέ­νο δί­κτυο της ΔΕΥΑΡ πα­ρου­σί­α­ζε συ­χνές βλά­βες. Το νερό που χα­νό­ταν στους δρό­μους κα­τα­λο­γι­ζό­ταν στους επι­χει­ρη­μα­τί­ες, αφού κα­νείς δεν κα­τέ­γρα­φε ότι επρό­κει­το για διαρ­ροή.

Υφάλ­μυ­ρο νερό, κα­τε­στραμ­μέ­να μη­χα­νή­μα­τα

Το νερό στη Λίνδο ήταν ακα­τάλ­λη­λο για χρήση σε επαγ­γελ­μα­τι­κό εξο­πλι­σμό. Η επι­χεί­ρη­ση πλή­ρω­νε κάθε χρόνο για αντι­κα­τα­στά­σεις φίλ­τρων, βαλ­βί­δων, πλυ­ντη­ρί­ων και μη­χα­νών, χωρίς ου­σια­στι­κή αντα­πό­κρι­ση από τη ΔΕΥΑΡ.

Τέλη απο­χέ­τευ­σης χωρίς απο­χέ­τευ­ση

Πα­ρό­τι τα ξε­νο­δο­χεία δεν έχουν φυ­σι­κή σύν­δε­ση με το δί­κτυο, η ΔΕΥΑΡ επι­μέ­νει να χρε­ώ­νει τέλη, ακόμη και μετά από αλ­λε­πάλ­λη­λες δια­μαρ­τυ­ρί­ες.

Η θε­σμι­κή αντί­φα­ση: Πώς απο­κα­λείς “σκαν­δα­λώ­δη” μία από­φα­ση που ίσχυε για όλους;

Η επί­μα­χη από­φα­ση 511/2022 και η τρο­πο­ποί­η­σή της 301/2023 ήταν γε­νι­κές πο­λι­τι­κές ει­σπρα­ξι­μό­τη­τας – όχι εξα­το­μι­κευ­μέ­νες πα­ρεμ­βά­σεις. Η εται­ρεία του ξε­νο­δό­χου ενη­με­ρώ­θη­κε τη­λε­φω­νι­κά για τις δυ­να­τό­τη­τες πλη­ρω­μής με επι­τα­γές, προ­κει­μέ­νου να επω­φε­λη­θεί των όρων που ίσχυαν για όλους τους οφει­λέ­τες.

Πού οδη­γεί αυτή η κα­τά­θε­ση; Μία νέα ανά­γνω­ση της υπό­θε­σης ΔΕΥΑΡ

Το υπό­μνη­μα του ξε­νο­δό­χου προ­σφέ­ρει μία αφή­γη­ση που έρ­χε­ται σε ρήξη με τον αρ­χι­κό δη­μό­σιο λόγο. Δεν υπε­ρα­σπί­ζε­ται απλώς τη δική του υπό­θε­ση – θέτει ερω­τή­μα­τα για τη δια­χεί­ρι­ση της ίδιας της ΔΕΥΑΡ:

• Ποιος κα­τα­χώ­ρη­σε δια­κα­νο­νι­σμό χωρίς υπο­γρα­φή;

• Γιατί εκ­δό­θη­κε πι­στω­τι­κό χωρίς ενη­μέ­ρω­ση;

• Ποιος ει­σέ­πρα­ξε την επι­τα­γή και μετά υπο­στή­ρι­ξε ότι η ρύθ­μι­ση ήταν “χα­ρι­στι­κή”;

• Γιατί η επι­χεί­ρη­ση χρε­ώ­νε­ται για υπη­ρε­σί­ες που ποτέ δεν απο­λάμ­βα­νε;

Το αί­τη­μα του επι­χει­ρη­μα­τία: Να μπουν όλα στο φως, να τεθεί η υπό­θε­ση στο αρ­χείο

Ο ξε­νο­δό­χος δεν ζητά επιεί­κεια – ζητά δι­καιο­σύ­νη. Τεκ­μη­ριώ­νει ότι δεν υπήρ­ξε δόλος, ούτε ευ­νοϊ­κή με­τα­χεί­ρι­ση, και ότι η επι­χεί­ρη­ση πλή­ρω­σε και συ­νε­χί­ζει να πλη­ρώ­νει, ακόμη και όταν οι χρε­ώ­σεις είναι αυ­θαί­ρε­τες ή αδι­καιο­λό­γη­τες.

Με βάση τα στοι­χεία που πα­ρα­θέ­τει, καλεί την Ει­σαγ­γε­λία να θέσει την υπό­θε­ση στο αρ­χείο ως προς την εται­ρεία του, δη­λώ­νο­ντας επι­φυ­λασ­σό­με­νος για κάθε νό­μι­μο δι­καί­ω­μα σε πε­ρί­πτω­ση που συ­νε­χι­στεί η σε βάρος του σπί­λω­ση.