Σοκ, αποτροπιασμός και κύμα αγανάκτησης για την υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης σε ξενοδοχείο

• Ανα­τρι­χια­στι­κές λεπτο­μέ­ρειες • Την Τετάρτη η απο­λο­γία του 79χρονου κατη­γο­ρου­μέ­νου

Μία υπόθεση που ξεπερνά κάθε φαντα­σία και ξεθε­με­λιώ­νει κάθε ανθρώ­πινο όριο έχει συγκλο­νί­σει τη Ρόδο, αλλά και το πανελ­λή­νιο. Ένας 79χρονος αλλο­δα­πός, Γάλλος υπήκοος, συνε­λή­φθη από τους αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Εξι­χνί­α­σης και Δίωξης Εγκλη­μά­των Ρόδου για απο­τρό­παιες πράξεις σε βάρος ενός 7χρονου κορι­τσιού μέσα στο δωμάτιο ξενο­δο­χείου, όπου διέμενε η οικο­γέ­νεια του παιδιού κατά τις δια­κο­πές τους στο νησί.

Το χρονικό της υπό­θε­σης, η καταγ­γε­λία, η κατά­θεση του πατέρα, η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση, αλλά και η μερική ομο­λο­γία του ίδιου του κατη­γο­ρού­με­νου, περι­γρά­φουν ένα σκηνικό φρίκης.

Η κοι­νω­νία βρί­σκε­ται μπροστά σε μία υπόθεση που δεν επι­δέ­χε­ται καμία απο­λύ­τως έκπτωση ή σιωπή: πρό­κει­ται για βιασμό της αθω­ό­τη­τας, για μία απάν­θρωπη και άρρωστη συμπε­ρι­φορά απέ­να­ντι σε ένα παιδί που δεν είχε τρόπο να προ­στα­τευ­θεί.

Η προ­α­νά­κριση έχει ήδη ολο­κλη­ρω­θεί και ο 79χρονος θα οδη­γη­θεί την Τετάρτη ενώπιον του τακτι­κού Ανα­κριτή Ρόδου για να απο­λο­γη­θεί. Τον κατη­γο­ρού­μενο υπε­ρα­σπί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Αχιλ­λέας Δασκα­λά­κης.

Η καταγ­γε­λία που απο­κά­λυψε  την κακο­ποί­ηση –  Τι κατέ­θεσε ο πατέρας

Σύμφωνα με την κατά­θεση του πατέρα το συμβάν σημειώ­θηκε τις πρώτες πρωινές ώρες. Ο γιος του, έχοντας ξυπνή­σει, πήγε στο δωμάτιο της αδελφής του και βρήκε έναν ηλι­κιω­μένο άντρα μέσα, λέγο­ντάς του “δεν είναι το σπίτι σου, πρέπει να φύγεις”. Ο πατέρας έσπευσε αμέσως στο δωμάτιο και βρήκε την κόρη του να κλαίει.

Όταν τη ρώτησε τι συνέβη, το παιδί απο­κά­λυψε πως ο ηλι­κιω­μέ­νος άντρας την είχε ανα­γκά­σει να γδυθεί, την άγγιξε και την κακο­ποί­ησε με τρόπους που δεν μπορούν να απο­τυ­πω­θούν χωρίς να προ­κα­λέ­σουν ανα­τρι­χίλα.

Όπως κατέ­θεσε, ο κατη­γο­ρού­με­νος άγγιξε το γυμνό σώμα της και ασέλ­γησε εις βάρος της. Το παιδί ανέφερε πως πόνεσε και τρόμαξε.

Ακο­λού­θησε σκηνή έντασης. Ο πατέρας, συγκλο­νι­σμέ­νος, έσπρωξε τον άντρα εκτός δωμα­τίου και φώναξε βοήθεια. Άλλοι ένοικοι του ξενο­δο­χείου έσπευ­σαν στο σημείο. Λίγο αργό­τερα, οι αστυ­νο­μι­κοί της Υ.Δ.Ε.Ε. Ρόδου συνέ­λα­βαν τον ηλι­κιω­μένο δράστη.

Κατα­πέλ­της η κατά­θεση – Αδιά­σει­στα στοι­χεία

Η μαρ­τυ­ρία του πατέρα και η περι­γραφή του παιδιού συν­θέ­τουν ένα αδιαμ­φι­σβή­τητο κατη­γο­ρη­τή­ριο. Οι λεπτο­μέ­ρειες που περι­λαμ­βά­νο­νται στη δικο­γρα­φία σοκά­ρουν: ανα­φέ­ρε­ται ακόμα και παρου­σία ιχνών στο δάχτυλο του κατη­γο­ρού­με­νου, απο­τέ­λε­σμα της απο­τρό­παιης πράξης του.

Η μικρή υπέστη έντονη σωμα­τική και ψυχο­λο­γική βία.

Ιατρο­δι­κα­στική έκθεση: Σαφείς ενδεί­ξεις ασέλ­γειας

Η ανήλικη μετα­φέρ­θηκε άμεσα για εξέταση από ιατρο­δι­κα­στή, με τα πορί­σματα να επι­βε­βαιώ­νουν τις καταγ­γε­λίες. Όπως κατα­γρά­φε­ται στη σχετική έκθεση, δια­πι­στώ­θη­καν ενδεί­ξεις ασέλ­γειας μέσω θωπείας, καθώς το παιδί παρου­σί­αζε ερυ­θρό­τητα στην ευαί­σθητη περιοχή.

Η ιατρο­δι­κα­στική επι­βε­βαί­ωση, σε συν­δυα­σμό με τις λεπτο­με­ρείς κατα­θέ­σεις, έχει δημιουρ­γή­σει ένα βαρύ­τατο κατη­γο­ρη­τή­ριο που δεν αφήνει περι­θώ­ρια αμφι­σβή­τη­σης.

Πρό­κει­ται για απο­τρό­παιες πράξεις, που τελέ­στη­καν εντός του δωμα­τίου ξενο­δο­χείου, με το παιδί να μην έχει καμία δυνα­τό­τητα δια­φυ­γής ή προ­στα­σίας.

Ομο­λο­γία με ψυχρό­τητα – «Ημουν παι­δί­α­τρος, δεν ξέρω… μπορεί να τρε­λά­θηκα»

Ακόμη πιο ανα­τρι­χια­στική είναι η στάση του κατη­γο­ρου­μέ­νου κατά την προ­α­να­κρι­τική δια­δι­κα­σία. Εξε­τα­ζό­με­νος, παρα­δέ­χτηκε εν μέρει τις πράξεις που του απο­δί­δο­νται, περι­γρά­φο­ντας με ψυχρό­τητα και κυνισμό τα όσα έκανε.

Δήλωσε πως ασέλ­γησε στο παιδί με το χέρι του και όχι με την γλώσσα και το μόριό του. Ανέφερε ότι φίλησε τη μικρή στο μέτωπο και της χάιδευε τα μαλλιά. Είπε πως δεν έχει ποτέ κατη­γο­ρη­θεί για οτι­δή­ποτε στο παρελ­θόν και πως έχει «στε­να­χω­ρη­θεί πολύ» για την πράξη του.

Κατέ­ληξε: «Ήμουν παι­δί­α­τρος… δεν ξέρω, μπορεί να τρε­λά­θηκα. Είναι λάθος αυτό και απο­λο­γού­μαι».

Η συγκε­κρι­μένη στάση, μακριά από οποια­δή­ποτε ειλι­κρινή μετα­μέ­λεια, ανα­δει­κνύει το βάθος της δια­στρο­φής και προ­κα­λεί ακόμη μεγα­λύ­τερη οργή. Η ιδιό­τητά του ως πρώην επαγ­γελ­μα­τία που υπο­τί­θε­ται πως προ­στα­τεύει παιδιά, καθιστά την πράξη του ακόμη πιο απο­κρου­στική.

Συντρι­πτικά τα στοι­χεία – Προχωρά η ανα­κρι­τική δια­δι­κα­σία

Η δικο­γρα­φία ήδη περι­λαμ­βά­νει:

• Τη μαρ­τυ­ρία του πατέρα και του γιου

• Την κατά­θεση του ίδιου του θύματος

• Την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση

• Υλικό από την αυτοψία στο δωμάτιο

Η ανα­κρι­τική δια­δι­κα­σία συνε­χί­ζε­ται με εντα­τι­κούς ρυθμούς, ενώ ανα­μέ­νε­ται να εξε­τα­στούν κι άλλα πρόσωπα που ενδέ­χε­ται να προ­σφέ­ρουν κρί­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες για το χρονικό και τις συν­θή­κες του περι­στα­τι­κού.

Οργή και σοκ στην κοι­νω­νία – Καμία ανοχή απέ­να­ντι στην παιδική κακο­ποί­ηση

Το περι­στα­τικό έχει προ­κα­λέ­σει κύμα αγα­νά­κτη­σης στην τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου αλλά και στο ευρύ­τερο κοι­νω­νικό σύνολο. Οι κάτοι­κοι του νησιού κάνουν λόγο για μία υπόθεση που δεν πρέπει να περάσει ούτε στη λήθη ούτε στη σιωπή. Το μέγεθος της φρίκης και η ανη­θι­κό­τητα της πράξης προ­κα­λούν απο­στροφή και εντεί­νουν τη συζή­τηση γύρω από την προ­στα­σία των παιδιών σε δημό­σιους και ιδιω­τι­κούς χώρους.

Η σεξουα­λική βία σε βάρος ανη­λί­κων δεν απο­τε­λεί απλώς ποινικό αδίκημα – είναι εγκλη­μα­τική παρα­βί­αση της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας, του θεμε­λιώ­δους δικαιώ­μα­τος κάθε παιδιού στην ασφά­λεια και την ακε­ραιό­τητα.

Η κοι­νω­νία οφείλει να μιλήσει – Καμία σιωπή, καμία ανοχή

Η συγκά­λυψη, η απο­σιώ­πηση ή η ανοχή απέ­να­ντι σε τέτοιες υπο­θέ­σεις είναι συνε­νοχή. Δεν αρκεί η δικα­στική τιμωρία. Η κοι­νω­νία οφείλει να πάρει σαφή θέση, να δημιουρ­γή­σει συν­θή­κες προ­στα­σίας των ευά­λω­των, να σπάσει τη σιωπή γύρω από την παιδική κακο­ποί­ηση, να απαι­τή­σει δικαιο­σύνη και να την επι­βά­λει κοι­νω­νικά – όχι μόνο θεσμικά.

Τα παιδιά δεν είναι απλώς ευάλωτα. Είναι ο καθρέ­φτης της κοι­νω­νι­κής μας συνεί­δη­σης. Και κάθε φορά που ένα παιδί κακο­ποιεί­ται, αυτός ο καθρέ­φτης σπάει.

Η υπόθεση θα κριθεί στο ακρο­α­τή­ριο, όμως το μήνυμα πρέπει να έχει ήδη σταλεί: κανένας παι­δο­βια­στής δεν θα μείνει στο σκοτάδι. Καμία πράξη απέ­να­ντι στην αθω­ό­τητα δεν θα ξεχα­στεί. Όποιο κι αν είναι το προφίλ, η ιδιό­τητα, η ηλικία ή η υπη­κο­ό­τητα του δράστη, η κοι­νω­νία οφείλει να φωνάξει ξεκά­θαρα: Ως εδώ.