Γεραπετρίτης στον Εθνικό Κήρυκα: Παρακολουθούμε με προσοχή τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ

Με ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή πα­ρα­κο­λου­θεί η Ελ­λά­δα τα νέα δε­δο­μέ­να που δια­μορ­φώ­νο­νται στη γε­ω­πο­λι­τι­κή σκηνή -και όχι μόνο- εν μέσω της ανα­θε­ω­ρη­μέ­νης στά­σης της εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής της νέας δια­κυ­βέρ­νη­σης Τραμπ, όπως επι­ση­μαί­νει στον «Εθνι­κό Κή­ρυ­κα» ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της.

Ο κ. Γε­ρα­πε­τρί­της θα βρε­θεί αυτήν την εβδο­μά­δα σε Νέα Υόρκη και Ουά­σιγ­κτον, στο πλαί­σιο της συμ­με­το­χής της Ελ­λά­δας ως Μη Μό­νι­μου Μέ­λους στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ, ενώ μι­λά­ει ακόμη για την πο­ρεία του ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού δια­λό­γου αλλά και την πρό­σλη­ψη εται­ρεί­ας λόμπυ στις ΗΠΑ από την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση.

 «Εθνι­κός Κή­ρυ­κας»: Κύριε Υπουρ­γέ, αρ­χι­κά θα θέ­λα­με μια γε­νι­κό­τε­ρη ανα­φο­ρά στην επί­σκε­ψή σας στις ΗΠΑ.

Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της: Κα­ταρ­χάς θα ήθελα να σας πω ότι αι­σθά­νο­μαι ιδιαί­τε­ρη χαρά και υπε­ρη­φά­νεια που επι­σκέ­πτο­μαι τη Νέα Υόρκη σε μια χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία, κατά την οποία η Ελ­λά­δα κα­τέ­χει θέση μέ­λους στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας των Ηνω­μέ­νων Εθνών. Είναι μια εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κή ευ­και­ρία για την πε­ραι­τέ­ρω ανά­δει­ξη του ρόλου και του δι­πλω­μα­τι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος της χώρας μας στη διε­θνή σκηνή.

Η Ελ­λά­δα, μετά από έντο­νο δι­πλω­μα­τι­κό αγώνα, κα­θί­στα­ται τα επό­με­να δύο χρό­νια συ­μπα­ρα­γω­γός της πα­γκό­σμιας αρ­χι­τε­κτο­νι­κής ασφα­λεί­ας σε μια ιδιαί­τε­ρα κρί­σι­μη γε­ω­πο­λι­τι­κή συ­γκυ­ρία. Τα θέ­μα­τα που θα απα­σχο­λή­σουν τη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση και το Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας την ερ­χό­με­νη εβδο­μά­δα θα είναι ο πό­λε­μος στην Ου­κρα­νία και η κρίση στη Μέση Ανα­το­λή. Προ ολί­γων ημε­ρών, ολο­κλή­ρω­σα έναν πρώτο κύκλο ση­μα­ντι­κών επα­φών στην ευ­ρύ­τε­ρη Μέση Ανα­το­λή, το Κατάρ, την Ιε­ρου­σα­λήμ, τη Ρα­μά­λα, το Αμμάν, το Αμπου Ντά­μπι και τη Δα­μα­σκό. Τα­ξί­δε­ψα, επί­σης, στο Νέο Δελχί, όπου είχα ιδιαί­τε­ρα εποι­κο­δο­μη­τι­κή συ­ζή­τη­ση με τον Ινδό ομό­λο­γό μου, με­τα­ξύ άλλων, για την υλο­ποί­η­ση του με­γα­λε­πή­βο­λου ορα­μα­τι­κού Οι­κο­νο­μι­κού Δια­δρό­μου Ιν­δί­ας – Μέσης Ανα­το­λής – Ευ­ρώ­πης (IMEEC). Η Ελ­λά­δα είναι ενερ­γά πα­ρού­σα σε μια πε­ριο­χή, της ευ­ρύ­τε­ρης γει­το­νί­ας της, όπου συ­ντε­λού­νται ιστο­ρι­κές αλ­λα­γές. Δεν έχου­με την πο­λυ­τέ­λεια να εί­μα­στε θε­α­τές των εξε­λί­ξε­ων. Οφεί­λου­με να εί­μα­στε μέρος και συν­δια­μορ­φω­τές τους.

Κατά την πα­ρα­μο­νή μου στη Νέα Υόρκη, θα έχω επί­σης την ευ­και­ρία να συ­να­ντη­θώ με εκ­προ­σώ­πους της Ομο­γέ­νειας και να ανταλ­λά­ξου­με από­ψεις για θέ­μα­τα που μας απα­σχο­λούν. Στη συ­νέ­χεια θα με­τα­βώ στην Ουά­σιγ­κτον, όπου θα έχω υψη­λού επι­πέ­δου επα­φές με τη νέα Αμε­ρι­κα­νι­κή Διοί­κη­ση, μέλη της Βου­λής των Αντι­προ­σώ­πων και της Γε­ρου­σί­ας. Θα έχω επί­σης τη χαρά να επι­σκε­φθώ το Πα­νε­πι­στή­μιο Johns Hopkins και να συ­νο­μι­λή­σω με τους φοι­τη­τές για τη θέση της Ελ­λά­δας στον κόσμο.

Ε.Κ.: Θα θέ­λα­με μια πρώτη οπτι­κή για το νέο δόγμα της νέας αμε­ρι­κα­νι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης και τη στάση απέ­να­ντι στις χώρες της Ε.Ε., τόσο γε­ω­πο­λι­τι­κά όσο και εμπο­ρι­κά και κατά πόσον αυτό μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει τις ελ­λη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κές σχέ­σεις;

Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της: Οι σχέ­σεις Ελ­λά­δας και Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών έχουν βαθύ στρα­τη­γι­κό χα­ρα­κτή­ρα. H ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση είχε συ­νερ­γα­στεί στενά και εποι­κο­δο­μη­τι­κά με την αμε­ρι­κα­νι­κή πλευ­ρά και κατά τη διάρ­κεια της πρώ­της θη­τεί­ας του προ­έ­δρου Τραμπ. Εχου­με, συ­νε­πώς, κάθε λόγο να πι­στεύ­ου­με ότι κάτι ανά­λο­γο θα συμ­βεί και τώρα.

Σε ό,τι αφορά στις δια­κη­ρύ­ξεις της νέας αμε­ρι­κα­νι­κής διοί­κη­σης, οι οποί­ες φαί­νε­ται να δη­μιουρ­γούν ένα νέο τοπίο στη διε­θνή σκηνή, πα­ρα­κο­λου­θού­με με ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή τις εξε­λί­ξεις. Και ως κρά­τος-μέλος της ΕΕ οφεί­λου­με να ανα­γνω­ρί­σου­με ότι είναι ανα­γκαία η ανα­βάθ­μι­ση του ρόλου και της δυ­να­μι­κής της ΕΕ σε όλα τα επί­πε­δα, έτσι ώστε να αντα­πο­κρι­θεί με επι­τυ­χία στις προ­κλή­σεις ενός δύ­σκο­λα προ­βλέ­ψι­μου διε­θνούς πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Ως προς τα καθ’ ημάς θα ήθελα να το­νί­σω ότι η Ελ­λά­δα δεν και­ρο­σκο­πεί. Πα­ρα­μέ­νει προ­ση­λω­μέ­νη σε αρχές και αξίες, στη διευ­θέ­τη­ση των δια­φο­ρών μέσω της δι­πλω­μα­τί­ας και του δια­λό­γου, με σε­βα­σμό στο Διε­θνές Δί­καιο και τον Κα­τα­στα­τι­κό Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

Ε.Κ.: Ποιοι είναι οι στό­χοι που τί­θε­νται με την πρό­σλη­ψη εται­ρεί­ας λόμπυ στην Αμε­ρι­κή;

Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της: Στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες δρα­στη­ριο­ποιού­νται πολ­λές και δια­φο­ρε­τι­κές ομά­δες επιρ­ρο­ής που χρη­σι­μο­ποιούν τα κράτη για να ενι­σχύ­σουν την ει­κό­να και την πα­ρου­σία τους σε δι­με­ρές και, βε­βαί­ως, σε πο­λυ­με­ρές επί­πε­δο στο πλαί­σιο διε­θνών ορ­γα­νι­σμών. Το lobbying στις ΗΠΑ είναι εδώ και δε­κα­ε­τί­ες ένας απο­λύ­τως νο­μι­μο­ποι­η­μέ­νος θε­σμός, τον οποίο αξιο­ποιούν πολ­λές χώρες, συχνά με­γα­λύ­τε­ρες και ισχυ­ρό­τε­ρες από την Ελ­λά­δα. Δεν έχου­με κα­νέ­να λόγο να αμ­φι­βάλ­λου­με για το στρα­τη­γι­κό χα­ρα­κτή­ρα των ελ­λη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κών σχέ­σε­ων και τη διά­θε­ση των δύο πλευ­ρών για την πε­ραι­τέ­ρω εμ­βά­θυν­σή τους. Επεν­δύ­ου­με στρα­τη­γι­κά σε αυτή τη χώρα και σε επί­πε­δο δη­μό­σιας δι­πλω­μα­τί­ας για την προ­ώ­θη­ση της ει­κό­νας μας και των εθνι­κών συμ­φε­ρό­ντων στις ΗΠΑ.

Εξάλ­λου, δεν πα­ρα­γνω­ρί­ζου­με τον ρόλο της Ομο­γέ­νειας στη σφυ­ρη­λά­τη­ση των ελ­λη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κών σχέ­σε­ων. Και θα ήθελα να εκ­φρά­σω την ευ­γνω­μο­σύ­νη μου για τα επι­τεύγ­μα­τά της και την κα­θο­ρι­στι­κή συμ­βο­λή της ως βα­σι­κού φορέα ήπιας ισχύ­ος για την οι­κο­δό­μη­ση στε­νών δε­σμών με τις ΗΠΑ. Βα­σι­ζό­μα­στε στα­θε­ρά και δια­χρο­νι­κά στη βο­ή­θεια, τη στή­ρι­ξη και τις συμ­βου­λές των ομο­γε­νών μας.

Ε.Κ.: Ποια είναι η ση­μα­σία που μπο­ρεί να έχει η συμ­με­το­χή της Ελ­λά­δας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας ως Μη Μό­νι­μο Μέλος;

Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της: Σε ένα διαρ­κώς με­τα­βαλ­λό­με­νο γε­ω­πο­λι­τι­κό τοπίο, η θέση της Ελ­λά­δας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ απο­τε­λεί ταυ­τό­χρο­να με­γά­λη τιμή και με­γά­λη ευ­θύ­νη. Από τη μία πλευ­ρά, η Ελ­λά­δα έχει κα­τορ­θώ­σει τα τε­λευ­ταία χρό­νια να εξέλ­θει από δια­δο­χι­κές κρί­σεις, οι­κο­νο­μι­κή, με­τα­να­στευ­τι­κή, υγειο­νο­μι­κή, ενερ­γεια­κή, γε­ω­πο­λι­τι­κή και να ανα­πτύ­ξει ισχυ­ρό διε­θνές απο­τύ­πω­μα. Χάρη στην προ­σή­λω­σή μας στο Διε­θνές Δί­καιο, αλλά και στην ανά­πτυ­ξη ει­λι­κρι­νών σχέ­σε­ων με κράτη σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, προ­σβλέ­που­με να απο­τε­λέ­σου­με γέ­φυ­ρα με­τα­ξύ Βορρά και Νότου, Ανα­το­λής και Δύσης.

Σε αυτό όμως ακρι­βώς το ση­μείο έγκει­ται και η με­γά­λη ευ­θύ­νη μας. Όταν πε­ρί­που το ένα τέ­ταρ­το των κρα­τών βρί­σκε­ται σε κά­ποιας μορ­φής έντα­ση ή σύ­γκρου­ση, η Ελ­λά­δα θα κάνει ό,τι είναι δυ­να­τό για την απο­κα­τά­στα­ση του αλη­θούς νο­ή­μα­τος της ει­ρη­νι­κής επί­λυ­σης των δια­φο­ρών, όπως αυτό απο­κρυ­σταλ­λώ­νε­ται στον Κα­τα­στα­τι­κό Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

Ε.Κ.: Το με­γά­λο ερώ­τη­μα για την Ομο­γέ­νεια αλλά και όλους τους Έλ­λη­νες είναι ο διά­λο­γος με την Τουρ­κία και πού οδεύ­ου­με πλέον;

Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της: Για λό­γους προ­σω­πι­κής ακε­ραιό­τη­τας, δεν θα μπο­ρού­σα ως Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών να απο­στώ από τη βα­σι­κή μου θέση ως ακα­δη­μαϊ­κού δά­σκα­λου, υπέρ της ει­ρή­νης μέσω μιας δια­βου­λευ­τι­κής προ­σέγ­γι­σης. Είτε πρό­κει­ται για τη λει­τουρ­γία της Δη­μο­κρα­τί­ας, είτε για τις διε­θνείς σχέ­σεις, εί­μα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να επι­διώ­κου­με την επί­λυ­ση των δια­φο­ρών μέσω του δια­λό­γου. Ασφα­λώς, για να είναι απο­δο­τι­κός ο διά­λο­γος θα πρέ­πει να είναι δο­μη­μέ­νος και να διε­νερ­γεί­ται με ει­λι­κρί­νεια. Εδώ και πε­ρισ­σό­τε­ρο από ενά­μι­ση χρόνο, ο δο­μη­μέ­νος διά­λο­γος με την Τουρ­κία έχει πε­ριο­ρί­σει δρα­στι­κά τις πα­ρα­βιά­σεις του ενα­έ­ριου χώρου, έχει ενι­σχύ­σει τη συ­νερ­γα­σία στο με­τα­να­στευ­τι­κό, έχει δώσει ώθηση στο δι­με­ρές εμπό­ριο και έχει αυ­ξή­σει ση­μα­ντι­κά τον αριθ­μό επι­σκε­πτών από την Τουρ­κία προς τα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου. Κυ­ρί­ως, όμως, έχει εξα­σφα­λί­σει την απο­φυ­γή των κρί­σε­ων μέσω των διαύ­λων επι­κοι­νω­νί­ας που έχου­με ανα­πτύ­ξει.

Από την άλλη πλευ­ρά, θα ήταν μη ρε­α­λι­στι­κό να ανα­μέ­νου­με ότι η Τουρ­κία θα εγκα­τέ­λει­πε αξιώ­σεις που ανα­τρέ­χουν πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες. Η Ελ­λά­δα κα­τέ­στη­σε εξαρ­χής σαφές ότι δεν πρό­κει­ται να συ­ζη­τή­σει θέ­μα­τα κυ­ριαρ­χί­ας. Ανα­γνω­ρί­ζου­με μία και μόνη δια­φο­ρά που μπο­ρεί να αχθεί ενώ­πιον της διε­θνούς δι­καιο­δο­σί­ας, δη­λα­δή την οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας και της Απο­κλει­στι­κής Οι­κο­νο­μι­κής Ζώνης. Η Τουρ­κία εξα­κο­λου­θεί να συ­ναρ­τά τη συ­ζή­τη­ση για την οριο­θέ­τη­ση με την επί­λυ­ση άλλων θε­μά­των, κάτι που δεν μπο­ρεί να γίνει απο­δε­κτό. Ως εκ τού­του, οι θέ­σεις των δύο χωρών απέ­χουν ση­μα­ντι­κά.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ο διά­λο­γος δεν πρέ­πει να στα­μα­τή­σει. Δεν έχου­με την πο­λυ­τέ­λεια της αδρά­νειας και της ακι­νη­σί­ας. Η ελ­λη­νι­κή δι­πλω­μα­τία θα συ­νε­χί­σει να ερ­γά­ζε­ται για την ει­ρή­νη, με αυ­το­πε­ποί­θη­ση και χωρίς φο­βι­κά σύν­δρο­μα, με σε­βα­σμό στο Διε­θνές Δί­καιο και χωρίς πα­ρα­χω­ρή­σεις στα εθνι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα.

Πηγή: skai.gr