ΚΚΕ εναντίον Βασίλη Υψηλάντη

“Να ταυ­τί­σει το ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ επι­χεί­ρησε κατά τρόπο φαιδρό και άθλιο ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου κ. Υψη­λά­ντης Βασίλης σε συνέ­ντευξή του σε τοπικά ΜΜΕ, ανα­φέ­ρο­ντας ότι «…Θεωρώ τέλος ότι όποτε και αν γίνουν εκλογές ο Ελλη­νι­κός λαός θα φράξει το δρόμο στο κομ­μου­νι­στι­κό­στροφο ΣΥΡΙΖΑ να έλθει στην εξουσία. Αυτό θα είναι πραγ­μα­τικά ένα θετικό πρόσημο για την Ελλάδα» και διάφορα άλλα παρό­μοια.

Την ίδια στιγμή δήλωνε υπε­ρή­φα­νος για τα αντι­λαϊκά επι­τεύγ­ματα της συγκυ­βέρ­νη­σης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Προ­σπά­θησε ταυ­τό­χρονα να νομι­μο­ποι­ή­σει στη συνεί­δηση του λαού τη συνέ­χιση των θυσιών για την απο­πλη­ρωμή του χρέους, για το οποίο δεν ευθύ­νε­ται ο λαός, αλλά το δημιούρ­γησε η ίδια η καπι­τα­λι­στική ανά­πτυξη.

Γνω­ρί­ζει πολύ καλά ο βου­λευ­τής της Ν.Δ., ότι δεν υπάρχει καμία ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τική ταύτιση ή σύμπλευση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ. Σκόπιμα, όμως, προχωρά σε αυτήν την προ­βο­κα­τό­ρικη ταύτιση, για δύο λόγους:

Αφενός για να απο­δυ­να­μώ­σει την ουσία της πρό­τα­σης διε­ξό­δου από την καπι­τα­λι­στική κρίση, του Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος , η οποία στρέ­φε­ται ενάντια σε κάθε μορφή αστικής δια­χεί­ρι­σης της κρίσης, είτε αυτή ασκεί­ται από μια κυβέρ­νηση σαν τη σημε­ρινή, είτε από μια ενδε­χό­μενη κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αφε­τέ­ρου, για να ενι­σχύ­σει την τεχνητή πόλωση και την ανα­μόρ­φωση του αστικού πολι­τι­κού σκη­νι­κού στη βάση του διλήμ­μα­τος «κυβέρ­νηση με κορμό τη ΝΔ ή κυβέρ­νηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ». Ομως, το πραγ­μα­τικό δίλημμα που μπαίνει με επι­τα­κτικό τρόπο σήμερα είναι «Με τα μονο­πώ­λια ή με το λαό». Αυτό το δίλημμα καθο­ρί­ζει τη δια­χω­ρι­στική γραμμή ανάμεσα στο ΚΚΕ, από τη μια, και τα κόμματα της δια­χεί­ρι­σης, από την άλλη.

Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ και τα «ήξεις – αφήξεις» για τη λαϊκή κατα­νά­λωση, διέ­λυ­σαν και τις τελευ­ταίες αυτα­πά­τες και τα προ­ε­κλο­γικά ψηφο­θη­ρικά του συν­θή­ματα και το κίβδηλο δίλημμα «μνη­μό­νιο – αντι­μνη­μό­νιο». Και τα δύο κόμματα πλα­σά­ρουν το τέλος του μνη­μο­νίου, ο καθένας με την δική του δια­κυ­βέρ­νηση.

Τι σημαί­νει τέλος του μνη­μο­νίου; Τέλος του μνη­μο­νίου σημαί­νει , απο­δέ­σμευση από την ΕΕ και τα μνη­μό­νια διαρ­κείας που έχει δρο­μο­λο­γή­σει για όλους τους λαούς, για όλα τα κράτη – μέλη, στο πλαίσιο της νέας οικο­νο­μι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης. Ακύρωση των μνη­μο­νίων δεν μπορεί να προ­έλ­θει από καμία δύναμη που πίνει νερό στο όνομα της ευρω­ε­νω­σια­κής λυκο­συμ­μα­χίας που τα συνέ­ταξε για λογα­ρια­σμό των μονο­πω­λίων.

Το πραγ­μα­τικά «θετικό πρόσημο» λοιπόν για την Ελλάδα, είναι να δυνα­μώ­σει η λαϊκή πίεση, και πάλη μέσα από μια λαϊκή συμ­μα­χία, σε κατεύ­θυνση ρήξης με τον σημε­ρινό δρόμο ανά­πτυ­ξης και τις όποιες κυβερ­νη­τι­κές λύσεις που φέρνουν από την πίσω πόρτα την ίδια πολι­τική. Το ΚΚΕ αυτό επι­διώ­κει και γι αυτό θεω­ρούμε ότι η ισχυ­ρο­ποί­ησή του είναι το βασικό κρι­τή­ριο, η Λυδία λίθος της πραγ­μα­τι­κής ανα­τρο­πής αυτής της πολι­τι­κής”.