Γ. Γεραπετρίτης: Ανησυχούμε για όσα συμβαίνουν στη Συρία

Στην εξω­τε­ρική πολι­τική πλέον δεν υπάρχει καμία βεβαιό­τητα  τόνισε μιλώ­ντας στο Συνέ­δριο «Ανάμεσα σε δύο πολέ­μους: Δοκι­μα­σίες Δικαίου και Πολι­τι­κής στη διεθνή δικαιο­τα­ξία» ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώργος Γερα­πε­τρί­της με αφορμή και την πτώση του καθε­στώ­τος Άσαντ στη Συρία μέσα σε λίγες μέρες.

Σύμφωνα με τον κ. Γερα­πε­τρίτη, «κατέρ­ρευσε η Συρία και βεβαίως ορθώς μπο­ρούμε να επι­χαί­ρουμε για το γεγονός ότι πλέον δεν υφί­στα­ται ένα καθε­στώς απο­λύ­τως αυταρ­χικό και ολο­κλη­ρω­τικό. Αλλά δικαιού­μα­στε επίσης να ανη­συ­χούμε για όσα συμ­βαί­νουν στη Συρία, για την προ­στα­σία των δικαιω­μά­των, για την εφαρ­μογή του διε­θνούς δικαίου, για την επήρεια που θα έχει ο ξένος παράγων και βεβαίως η Τουρκία, για τη συνοχή, την εδαφική ακε­ραιό­τητα και τη συμπε­ρι­λη­πτι­κό­τητα στη χώρα και βεβαίως για την προ­στα­σία των θρη­σκευ­τι­κών κοι­νο­τή­των και των μνη­μείων. Αυτά που ενδια­φέ­ρουν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, όχι μόνο τη Συρία, αλλά ολό­κληρη την περι­φέ­ρεια και ολό­κληρο τον κόσμο, διότι όλα αλλη­λε­πι­δρούν».

Στην τοπο­θέ­τησή του ο υπ. Εξω­τε­ρι­κών πρό­σθεσε μεταξύ άλλων:

«Πιστεύω ότι η άσκηση για την προ­σπά­θεια ανά­τα­ξης του δικαίου των Διεθνών Οργα­νι­σμών και της πραγ­μα­τι­κής ισχύος των Διεθνών Οργα­νι­σμών είναι μια άσκηση, η οποία είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολη. Είναι σχεδόν σισύ­φειο αυτό, το οποίο θα ανα­λη­φθεί τα επόμενα χρόνια για να μπο­ρέ­σουμε να δια­σώ­σουμε την πολυ­μέ­ρεια, η οποία σε στιγμές κρίσης, μεταξύ δύο πολέμων, δυστυ­χώς σήμερα βρί­σκε­ται σε χει­ρό­τερη μοίρα σε σχέση με εκείνη που βρι­σκό­ταν πριν από τρία χρόνια -πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρα­νία.

Και η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι θέλει γεν­ναίες απο­φά­σεις. Πρέπει πρώτα απ’ όλα να πιστέ­ψουμε σε αυτήν τη διεθνή πολυ­μέ­ρεια. Αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτήν τη στιγμή, δεν υπάρχει κρίση, η οποία να είναι εστια­σμένη ή έστω να είναι διμερής ή έστω περι­φε­ρειακή. Καμία κρίση. Βλέπετε ότι αυτή τη στιγμή κατέρ­ρευσε το καθε­στώς Ασαντ και ολό­κληρη η οικου­μένη ασχο­λεί­ται με τη Συρία. Και αφήνω στην άκρη τις υπό­λοι­πες μεγάλες προ­κλή­σεις που δεν έχουν να κάνουν με συρ­ρά­ξεις.

55 συρ­ρά­ξεις αυτήν τη στιγμή βρί­σκο­νται σε εξέλιξη στην υφήλιο στα 197 κράτη. Περισ­σό­τερο από το 25% των κρατών βρί­σκο­νται σε καθε­στώς ένοπλης σύρ­ρα­ξης ή άλλης μορφής ένοπλης έντασης -περισσότερο από το ένα τέταρτο. Άρα, αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε και το μέγεθος του πράγ­μα­τος. Αυτήν τη στιγμή χρειά­ζε­ται μια γεν­ναιό­τητα στην προ­σέγ­γιση, την οποία θα έχουμε. Και πάνω απ’ όλα βεβαίως χρειά­ζε­ται μια πίστη στο διεθνές δίκαιο.

Όπως σωστά λέει και ο καθη­γη­τής Περ­ρά­κης, το διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να εφαρ­μό­ζε­ται à la carte. Με την εξής διαφορά, ότι για να εφαρ­μό­σεις ισότιμα και erga omnes το διεθνές δίκαιο δεν αρκεί να υπάρχει ο κανόνας της διε­θνούς νομι­μό­τη­τας.

Θα πρέπει να υπάρχει και ένα σθένος διε­θνούς νομι­μό­τη­τας. Και το σθένος σε ό,τι αφορά τη διεθνή νομι­μό­τητα έρχεται περισ­σό­τερο με την εφαρ­μογή αρχών, μιας διπλω­μα­τίας αρχών. Η διπλω­μα­τία, δυστυ­χώς, η οποία ασκεί­ται σήμερα στη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των κρατών, είναι μια διπλω­μα­τία, η οποία είναι συναλ­λα­κτική. Είναι μια διπλω­μα­τία, η οποία είναι στενά ωφέλιμη, ενώ η διπλω­μα­τία θα έπρεπε να είναι διπλω­μα­τία αρχών με το διεθνές δίκαιο και μόνο με αυτό.

Διότι η διπλω­μα­τία, είτε είναι αμιγώς με το διεθνές δίκαιο, είτε δεν είναι διπλω­μα­τία. Αυτό θα είναι το δικό μας motto από την 1η Ιανουα­ρίου που μπαί­νουμε στη μάχη και να ελπί­σουμε όλοι να βγούμε αλώ­βη­τοι και κυρίως να μπο­ρέ­σουμε να κάνουμε κάτι, το οποίο σήμερα φαί­νε­ται αδύνατο. Να μπο­ρέ­σουμε να απο­κα­τα­στή­σουμε την αληθινή έννοια των εννοιών και των όρων του διε­θνούς δικαίου και πρώτα απ’ όλα της ειρη­νι­κής επί­λυ­σης των δια­φο­ρών.

Πηγή: naftemporiki.gr