Ακρως αποκαλυπτικός για τις παραγραφές οφειλών 23 ξενοδόχων ο Δήμος Μουτάφης

Δεν ζημιώ­θηκε η ΔΕΥΑ Ρόδου από τους «δια­κα­νο­νι­σμούς» • Πώς τοπο­θε­τή­θηκε επί του μεί­ζο­νος θέματος ο νομικός συμπα­ρα­στά­της του Δημήτρη Τσίκκη

Aκρως απο­κα­λυ­πτι­κός για το μείζον θέμα νομικής αλλά και πολι­τι­κής φύσεως που έχει ανα­κύ­ψει μετά την δια­πί­στωση ότι οι οφειλές 23 ξενο­δο­χεια­κών μονάδων που καταγ­γέλ­θη­καν ότι ευνο­ή­θη­καν με σκαν­δα­λώ­δεις δια­κα­νο­νι­σμούς από απελ­θούσα διοί­κηση της ΔΕΥΑ Ρόδου ήταν παρα­γε­γραμ­μέ­νες, ήταν σε συνέ­ντευξη που έδωσε στην εκπομπή του Τέρη Χατζη­ιω­άν­νου, στο ραδιό­φωνο «Κόσμος», ο δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης, συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του πρώην προ­έ­δρου της επι­χεί­ρη­σης κ. Δημήτρη Τσίκκη.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο απο­κα­λυ­πτικό δημο­σί­ευμα της «δημο­κρα­τι­κής» ο κ. Μου­τά­φης δήλωσε:

«Εάν θέλετε να βάλουμε τα θέματα στη νομική τους διά­σταση, η όποια κατη­γο­ρία θα μπο­ρούσε να σταθεί κατά των εμπλε­κό­με­νων μελών της ΔΕΥΑΡ, είναι ότι η ΔΕΥΑΡ βγήκε και ζημιω­μένη από αυτούς τους δια­κα­νο­νι­σμούς. Όμως, σε έναν δια­κα­νο­νι­σμό, ωφε­λη­μένα πάντοτε βγαί­νουν και τα δύο μέρη σε μία συμ­φω­νία. Στη συγκε­κρι­μένη λοιπόν περί­πτωση η ΔΕΥΑΡ είχε την εξής ωφέλεια: οι οφειλές οι οποίες δια­κα­νο­νί­σθη­καν στο μεγα­λύ­τερό τους μέρος ανά­γο­νταν σε χρόνο πριν από το 2017, όπου ήταν ο χρόνος παρα­γρα­φής όταν έγιναν οι δια­κα­νο­νι­σμοί. Επίσης, εκτός από αυτό ήταν και οι οφειλές που σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό ήταν αμφι­σβη­τού­με­νες. Δηλαδή πάρα πολλοί από τους ξενο­δό­χους είχαν στοι­χεία και τεκ­μή­ρια ότι δεν κατα­νά­λω­σαν τέτοιες ποσό­τη­τες νερού.

Επο­μέ­νως η ΔΕΥΑΡ κάνο­ντας δια­κα­νο­νι­σμό και συμ­βι­βα­σμό για τις οφειλές αυτές, τι κατά­φερε να κερ­δί­σει από τις ενέρ­γειες των μελών της;

Κατά­φερε να κερ­δί­σει μία έγγραφη ανα­γνώ­ριση των οφειλών αυτών, ακόμη και των παρα­γε­γραμ­μέ­νων, κατά­φερε να κερ­δί­σει μία άμεση είσπραξη αυτών και σε περί­πτωση που δεν τηρού­νταν ο δια­κα­νο­νι­σμός είχε πια τις οφειλές με τις υπο­γρα­φές των οφει­λε­τών να μην αμφι­σβη­τού­νται και να μη μπορεί κανείς να πει ότι εγώ δεν τα χρωστάω αυτά τα χρήματα και να μη μπορεί κανείς να πει ότι αυτά τα χρήματα είχαν παρα­γρα­φεί και να μπορεί εύκολα και με μία απλή νομική δια­δι­κα­σία να τα εισπρά­ξει. Άρα κανένας επι­χει­ρη­μα­τίας δε θα μπο­ρούσε στη συνέ­χεια να αμφι­σβη­τή­σει το όποιο ποσό.

Δηλαδή ο δια­κα­νο­νι­σμός έλεγε ότι εγώ εφόσον δέχομαι και δίνω τις επι­τα­γές και δίνω τις δόσεις μου, θα έχω αυτή τη δια­γραφή. Εάν δεν τηρη­θούν αυτά τα οποία έχω υπο­γρά­ψει, ανα­βιώ­νει όλο το ποσό. Αυτό σημαί­νει ανα­βιώ­νει και το παρα­γε­γραμ­μένο, σημαί­νει ανα­βιώ­νει και το αμφι­σβη­τού­μενο. Πώς λοιπόν η ΔΕΥΑΡ έβγαινε χαμένη από αυτή την υπόθεση;

Όλη η δια­δι­κα­σία στη­ρί­χθηκε στην 520/2023 απόφαση του δ.σ. της ΔΕΥΑΡ, η οποία στην ουσία επα­να­λαμ­βά­νει πάγιες τέτοιες απο­φά­σεις ρυθ­μί­σεων που ελάμ­βανε η Επι­χεί­ρηση, ανά χρονικά δια­στή­ματα. Φαί­νε­ται και από τις καρ­τέ­λες και από τα στοι­χεία, ότι ήρθαν και πλή­ρω­σαν άνθρω­ποι οι οποίοι για πάρα πολλά χρόνια είχαν τις οφειλές τους αρρύθ­μι­στες που είχαν φθάσει στο σημείο να παρα­γρα­φούν. Αυτοί οι άνθρω­ποι ήρθαν, τις ανα­γνώ­ρι­σαν (οφειλές), τις δήλωσαν και τις πλή­ρω­σαν. Αυτό είναι απόλυτο όφελος για τη ΔΕΥΑΡ. Μπορώ με ασφά­λεια να σας πω ότι υπάρ­χουν αντι­κει­με­νικά και σαφέ­στατα επι­χει­ρή­ματα ότι η ΔΕΥΑΡ όχι δεν βγήκε ζημιω­μένη, αλλά βγήκε πολ­λα­πλά κερ­δι­σμένη από αυτή τη δια­δι­κα­σία, γιατί εξα­σφά­λισε έσοδα τα οποία ήταν κυριο­λε­κτικά και νομικά χαμένα».

Θυμί­ζουμε ότι με την ποινική δικο­γρα­φία διε­ρευ­νά­ται η εκ μέρους των 8 μελών τέλεση του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας κατά Νομικού Προ­σώ­που Δημο­σίου Δικαίου ή ΟΤΑ με προ­κλη­θείσα ζημία υπερ­βαί­νουσα το ποσό των 120.000 κατ’ εξα­κο­λού­θηση, πράξη.