Ολική ανατροπή στις γαλλικές εκλογές – Σχολιάζουν οι κ.κ. Π. Γρηγορiου, Ελ. Φτακλάκη και Κ. Τασσάς

Μετά από μια διπλή εκλο­γική ανα­μέ­τρηση σε κλίμα ακραίας πόλωσης, ανα­τροπή δεδο­μέ­νων μέσα σε λίγες ημέρες και τα υψη­λό­τερα ποσοστά συμ­με­το­χής εδώ και δεκα­ε­τίες, η Γαλλία εισέρ­χε­ται σε αχαρ­το­γρά­φητα νερά, με το πολι­τικό σύστημα της χώρας να καλεί­ται να βρει λύση ώστε να απο­φευ­χθεί η ακυ­βερ­νη­σία, καθώς κανένα κόμμα δεν συγκε­ντρώ­νει αυτο­δυ­να­μία.

Δια­ψεύ­δο­ντας τις δημο­σκο­πή­σεις που του έδιναν την πρωτιά, το κόμμα RN της Μαρίν Λεπέν όχι μόνο δεν εξα­σφά­λισε την πλειο­ψη­φία στη γαλλική Εθνο­συ­νέ­λευση, αλλά κατέ­ληξε τρίτο, πίσω από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο (NFP) της εκλο­γι­κής σύμπρα­ξης των δυνά­μεων της Αρι­στε­ράς υπό τον Ζαν Λικ Μελαν­σόν και το κεντρώο μπλοκ ENSEMBLE που πρό­σκει­ται στον Πρόεδρο Εμμα­νουέλ Μακρόν.

Στη δ» κλή­θη­καν να απα­ντή­σουν στο ερώτημα «τι σημα­το­δο­τεί το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα στη Γαλλία: κι αν μπο­ρούμε να μιλή­σουμε για τη μεγάλη ανα­τροπή;» τρία πρόσωπα: Ο καθη­γη­τής Διεθνών Θεσμών Πάνος Γρη­γο­ρίου, η διδά­κτωρ ευρω­παϊ­κής και διε­θνούς πολι­τι­κής Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη και ο δρ. Κων­στα­ντί­νος Τασσάς, πολι­τι­κός μηχα­νι­κός, οικο­νο­μο­λό­γος, ο οποίος έζησε για 30 χρόνια στο Παρίσι.

Πάνος Γρη­γο­ρίου

Ο Πάνος Γρη­γο­ρίου, καθη­γη­τής Διεθνών & Ευρω­παϊ­κών Θεσμών Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, τονίζει ότι «Η Marianne θα είναι πάντα ζωντανή. Η Γαλλική Δημο­κρα­τία νίκησε. 175-205 έδρες στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο (η μεγάλη επά­νο­δος του Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος). 155-174 έδρες στο Μαζί (Προ­ε­δρι­κός Συνα­σπι­σμός) και μόλις 115-130 έδρες στον ακρο­δε­ξιό Εθνικό Συνα­σπι­σμό. Η δημο­κρα­τία δεν είναι κραυγές. Δεν είναι μίσος. Δεν είναι απλή έκρηξη συναι­σθη­μά­των. Είναι σύνεση. Είναι λογική δημιουρ­γία. Αυτή θα είναι η ταυ­τό­τητα του νέου πρω­θυ­πουρ­γού. Au revoir les enfants. On se souvient de vous, toujours – Αντίο παιδιά. Πάντα θα σας θυμό­μα­στε».

Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη

Η δρ. Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη, διε­θνο­λό­γος/πολι­τι­κός επι­στή­μων, διδά­κτωρ ευρω­παϊ­κής και διε­θνούς πολι­τι­κής και πολι­τευ­τής της ΝΔ στα Δωδε­κά­νησα ανα­φέ­ρει: Μετά τον απόηχο των πρό­σφα­των ευρω­ε­κλο­γών, που ανέ­δει­ξαν νέες απειλές στα δημο­κρα­τικά πολι­τεύ­ματα των κρατών-μελών της Ένωσης με την άνοδο ακραίων πολι­τι­κών μορ­φω­μά­των, η περί­ο­δος των εκλο­γι­κών ανα­τα­ρά­ξεων συνε­χί­στηκε με τις εκλογές στη Γαλλία, όπου τα απο­τε­λέ­σματα του δεύ­τε­ρου γύρου της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης έφεραν τη μεγάλη ανα­τροπή, καθώς η Εθνική Συσπεί­ρωση (RN) της Le Pen από πρώτο κόμμα που ανα­δεί­χθηκε στον πρώτο γύρο των εκλογών, προχθές βρέθηκε στη τρίτη θέση με 143 έδρες, ενώ το Νέο Λαϊκό Μέτωπο από δεύτερο κόμμα ανα­δεί­χθηκε πρώτο κόμμα με 178 έδρες με το κόμμα του Macron (Ensemble) να ακο­λου­θεί στη δεύτερη θέση με 150 έδρες. Στο σημείο θα πρέπει να πιστώ­σουμε αυτή την ανα­τροπή στη μέθοδο του χάους που επέλεξε ο Εμ. Μακρόν, που εν τέλει λει­τούρ­γησε.

Ένα ασφαλές πρώτο συμπέ­ρα­σμα που προ­κύ­πτει από τις γαλ­λι­κές εκλογές είναι το εξής: η δημο­κρα­τία νίκησε. Η Γαλλία, η χώρα που γέννησε τη Γαλλική Επα­νά­σταση, τους πατέρες του Δια­φω­τι­σμού, τον Βολ­ταίρο, το Ρουσσώ, τον Ντι­ντερό, τον Μοντε­σκιέ, άντεξε και σε αυτή τη δύσκολη συγκυ­ρία.

Φυσικά δεν μπο­ρούμε να γνω­ρί­ζουμε αν αυτό θα έχει διάρ­κεια και ο νέος κυβερ­νη­τι­κός συνα­σπι­σμός θα επι­τύ­χει. Η γαλλική κοι­νω­νία επεν­δύει πολλά στο νέο σχήμα καθώς κάθε λάθος πολι­τική κίνηση, θα είναι νερό στο μύλο της Λεπέν και της παρά­τα­ξής της. Άλλωστε, το μήνυμα που έστει­λαν οι Γάλλοι στο δημο­κρα­τικό πολι­τικό σύστημα ήταν ξεκά­θαρο: «Συνερ­γα­σθείτε» καθώς για πολλά χρόνια η Γαλλία έδειχνε ανίκανη για συμ­βι­βα­σμό ή κυβερ­νη­τικό συνα­σπι­σμό. Ίσως ήλθε η ώρα το πολι­τικό σύστημα να κάνει τις υπερ­βά­σεις του και να απο­δεί­ξει πως μπορεί να το πράξει, αν μη τι άλλο για τη θωρά­κιση της δημο­κρα­τίας και τον εξο­βε­λι­σμό κάθε πολι­τι­κού μορ­φώ­μα­τος που προ­τάσ­σει τον ακραίο εθνι­κι­σμό και τη ρητο­ρική του μίσους. Μένει να απο­δει­χθεί πόσο ώριμο είναι το δημο­κρα­τικό πολι­τικό σύστημα της Γαλλίας.

Φυσικά έχει αξία να ανα­δεί­ξουμε και τη μεγάλη νίκη των Εργα­τι­κών στη Μεγάλη Βρε­τα­νία με την πανη­γυ­ρική νίκη του Sir Keir Starmer. Σαφώς, πολλά μπορούν να ειπω­θούν για αυτή τη νίκη, όμως ως πρώτη απο­τί­μηση θα σταθώ στο εξής: στην «Αλλαγή», το κεντρικό σύνθημα των Εργα­τι­κών που έπιασε τον παλμό της αγγλι­κής κοι­νω­νίας καθώς τα τελευ­ταία χρόνια ταλαι­πω­ρεί­ται στο πεδίο της οικο­νο­μίας, της κοι­νω­νι­κής συνοχής, του επι­πέ­δου ζωής, της δημό­σιας υγείας, των σκαν­δά­λων, της πολι­τι­κής αστά­θειας με τη συνεχή εναλ­λαγή των πρω­θυ­πουρ­γών, και τέλος, με το Brexit (2020) να δίνει τη χαρι­στική βολή στη Γηραιά Ήπειρο.

Έχουμε λοιπόν δυο σημα­ντι­κές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις σε δύο δια­χρο­νικά ισχυρά ευρω­παϊκά κράτη που σαφώς δεν μπορούν να συγκρι­θούν για να εξα­χθούν κοινά συμπε­ρά­σματα. Όμως, ένα σημα­ντικό σημείο που μπο­ρούμε να ανα­δεί­ξουμε από τα εκλο­γικά απο­τε­λέ­σματα των δύο χωρών αφορά στο Μέλλον της ΕΕ. Αφενός, ο νέος κυβερ­νη­τι­κός συνα­σπι­σμός στη Γαλλία λογικά θα δια­σφα­λί­σει τις προ­τε­ραιό­τη­τες του Em. Macron για την Ένωση, που σημαί­νει πως στην νέα ευρω­παϊκή δια­κυ­βέρ­νηση οι κίν­δυ­νοι που ελλο­χεύ­ουν για την Ένωση είναι σαφώς μικρό­τε­ροι από αυτούς που θα είχαμε με την εκλογή του RN. Αφε­τέ­ρου, στη Γηραιά Ήπειρό, έχουμε έναν νέο πρω­θυ­πουργό υπέρ­μαχο της ΕΕ. Φυσικά, αυτό μπορεί να μην σημα­το­δο­τεί την επα­νέ­νταξη της Μ. Βρε­τα­νίας στην ΕΕ, όμως η Ένωση θα απο­κτή­σει εκ νέου τον ισχυρό της σύμμαχο με κοινά γεω­πο­λι­τικά συμ­φέ­ρο­ντα στην ευρύ­τερη περι­φε­ρειακή γει­το­νιά και όχι μόνο, γεγονός που θα ενδυ­να­μώ­σει την ευρω­παϊκή αρχι­τε­κτο­νική ασφά­λειας αλλά και την προ­ο­πτική μιας Αμυ­ντι­κής Ένωσης.

Ευλόγως θα ανα­ρω­τη­θείτε πώς μπορεί αυτό να συμβεί αφού η Μεγάλη Βρε­τα­νία από το 2020 βρί­σκε­ται εκτός της ευρω­παϊ­κής οικο­γέ­νειας; Ας μην ξεχνάμε πως η επόμενη μέρα στην ΕΕ θα απο­κτή­σει άλλα χαρα­κτη­ρι­στικά λόγω των συσχε­τι­σμών δυνά­μεων και ίσως ο Macron μαζί με τους αρχη­γούς των πρό­θυ­μων κρατών-μελών (στα οποία συμ­με­τέ­χει και η κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη), να προ­χω­ρή­σουν στο επόμενο βήμα της βαθύ­τε­ρης ενο­ποί­η­σης με όχημα την πρόταση των 12 σοφών του γερμανο-γαλλικού άξονα, που μεταξύ άλλων προ­τεί­νουν μια Ένωση ομό­κε­ντρων κύκλων («Ενω­μέ­νοι στην πολυ­μορ­φία»). Μια εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρουσα πρόταση που θα πρέπει να μπει δυνα­μικά στον ευρω­παϊκό δημόσιο διάλογο καθώς οι γεω­πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις για την Ευρω­παϊκή ήπειρο απαι­τούν μια νέα αντί­ληψη ως προς τα ζητή­ματα ασφά­λειας, άμυνας και στρα­τη­γι­κής αυτο­νο­μίας», σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά η κα Φτα­κλάκη.

Κων­στα­ντί­νος Τασσάς

Ο δρ. Κων­στα­ντί­νος Τασσάς, πολι­τι­κός μηχα­νι­κός, οικο­νο­μο­λό­γος, πρώην επι­κε­φα­λής της Task Force για τα έργα στην Ελλάδα από το 2006, ο οποίος έζησε επί σειρά ετών στο Παρίσι, σχο­λιά­ζο­ντας τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις στη Γαλλία ανα­φέ­ρει μιλώ­ντας στη «δ» ότι «από την πρώτη του θητεία ο Μακρόν συγκέ­ντρωσε όλες του τις δυνά­μεις στην Ευρώπη και όχι στη καθη­με­ρι­νό­τητα των συμπο­λι­τών του. Δυστυ­χώς, όμως, στην Ευρώπη δεν βρήκε τους επι­θυ­μη­τούς συμπα­ρα­στά­τες και συνο­δοι­πό­ρους με κύριους κρυφούς αντα­γω­νι­στές τους αιώ­νιους υπο­κρι­τές Γερ­μα­νούς που μέχρι την 24η Φεβρουα­ρίου 2022 έπαιζαν κρυφά με τους Ρώσους κοι­τά­ζο­ντας την πάρτη τους και αδια­φο­ρώ­ντας για τους υπό­λοι­πους Ευρω­παί­ους». Ο κ. Τασσάς προ­σθέ­τει ότι “ο μοι­ραίος Πρό­ε­δρος Εμμα­νουέλ Μακρόν, ο μόνος ENArque Πρό­ε­δρος [έχει βγάλει την ΕΝΑ École Normale d’Administration No 1 Σχολή Δημό­σιας Διοί­κη­σης στον Κόσμο] που κατά­φερε στη διάρ­κεια της 5ης Δημο­κρα­τίας να βάλει τους Γάλλους Δημο­κρά­τες μεταξύ της σφύρας και του άκμονος.

«Από τη μια, την Ακρο­δε­ξιά λαϊ­κί­στρια και ρατσί­στρια μέχρι το μεδούλι και ήδη αλαζόνα Μαρίν Λεπέν και από την άλλη τον «αρι­στερό» εμπαθή, ακραίο και επι­κίν­δυνα κατα­στρο­φικό λαϊ­κι­στή Ζαν Λιούκ Μελαν­σόν. Και στη μέση ένας Πρό­ε­δρος τεχνο­κρά­της, μη πολι­τι­κός, οδη­γού­με­νος και παρα­συ­ρό­με­νος από το πολυ­ε­τές τρα­πε­ζικό του παρελ­θόν αντι­με­τώ­πισε τους Γάλλους πολίτες κυνικά, όπως ένας τρα­πε­ζί­της αντι­με­τω­πί­ζει έναν πελάτη μη δυνά­μενο να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις του. Δεν ενήρ­γησε πολι­τικά σε καμιά από τις κοι­νω­νι­κές δυσκο­λίες [βλ. κίτρινα γιλέκα, το συντα­ξιο­δο­τικό, κ.ά] παρά μόνο ψυχρά δια­χει­ρι­στικά. Οι Γάλλοι ως βαθιά πολι­τι­κο­ποι­η­μέ­νοι δημο­κρά­τες δεν του το συγ­χώ­ρε­σαν και ούτε πρό­κει­ται να του το συγ­χω­ρέ­σουν. Γι’ αυτό οι εκλογές αυτές θα σημά­νουν έναν σημα­ντικό εθνικό κοι­νω­νικό συνα­γερμό με άγνω­στες για τη Γαλλία αλλά και για την Ευρώπη συνέ­πειες.

«Ουφ, όπως έγραψε στο πρω­το­σέ­λιδό της η Liberation. Τελικά για πολ­λο­στή φορά τα δημο­κρα­τικά αντα­να­κλα­στικά των Γάλλων απέ­τρε­ψαν τα χει­ρό­τερα. Για άλλη μία φορά η αλαζών Μαρίν καλ­πά­ζουσα με έπαρση στο μαύρο άλογο, ακόμα και στον πρώτο γύρο των νομο­θε­τι­κών εκλογών έπεσε με βαρύ­γδουπο τρόπο από το σύννεφό της που είχε σχη­μα­τί­σει τόσο με τα ποσοστά του α’ γύρου, όσο και με τις βεβαίως υπε­ραι­σιό­δο­ξες δημο­σκο­πή­σεις που ούτε λίγο ούτε πολύ την έβγαζαν πρώτη. Οι Γάλλοι δημο­κρά­τες, όμως, μετά το απει­λη­τικό μενού του πρώτου γύρου τον συνα­γερμό που έστει­λαν στις λεγό­με­νες δημο­κρα­τι­κές δυνά­μεις επέ­λε­ξαν να πρι­μο­δο­τή­σουν τον λιγό­τερο, προς το παρόν βέβαια λαϊ­κι­στή ριζο­σπά­στη ακρο­α­ρι­στερό Μελαν­σόν. Θα χρεια­σθεί πολύς χρόνος για να σχη­μα­τι­σθεί η όποια κυβέρ­νηση με τις όποιες συμ­μα­χίες. (Βλέπε Ολυ­μπια­κοί αγώνες κλπ) και θα απαι­τη­θεί μια υπη­ρε­σιακή κυβέρ­νηση δυο- τριών μηνών. Ο Μακρόν ως Πρό­ε­δρος για 2,5 ακόμη χρόνια πρέπει να ξανα­δια­βά­σει το μάθημά του» ανα­φέ­ρει κατα­λή­γο­ντας ο κ. Τασσάς.