«Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον έχει πολλή ξηρασία»…( Μιχάλης Κατσαρός)

Η απειλή ακόμη ενός ξηρού καλο­και­ριού στην Ισπανία φέρνει τους του­ρί­στες αντι­μέ­τω­πους με τους κατοί­κους και τους αρι­στε­ρούς ενα­ντίον της Δεξιάς, στον πόλεμο για το νερό που διε­ξά­γε­ται στα δημο­φιλή σημεία δια­κο­πών της χώρας. Οι πισίνες των ξενο­δο­χείων είναι το πιο πρό­σφατο σημείο ανά­φλε­ξης στον αγώνα της Ισπα­νίας να αντι­με­τω­πί­σει τις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, με τις τοπικές κυβερ­νή­σεις να ανα­γκά­ζο­νται να εξε­τά­σουν την επιβολή αυστη­ρών μέτρων στη χρήση του νερού για να απο­τρέ­ψουν την έλλειψή του στα νότια της χώρας. Σύμφωνα με το ρεπορ­τάζ των Financial Times, oι πολι­τι­κοί της Δεξιάς επι­διώ­κουν να περιο­ρί­σουν την κατα­νά­λωση νερού από τους ντό­πιους, ενώ οι αρι­στε­ροί πολι­τι­κοί, έχουν στο­χο­ποι­ή­σει τα ξενο­δο­χεία ως μέρος του προ­βλή­μα­τος. Στην Ισπανία το μείγμα αντι­κρουό­με­νων συμ­φε­ρό­ντων μεταξύ του­ρι­στών και μόνιμου πλη­θυ­σμού, εξαι­τίας της ξηρα­σίας, είναι εκρη­κτικό. Βέβαια, το κέρδος είναι δρα­στικό αναλ­γη­τικό, κατα­στέλ­λει τον «πόνο» της στέ­ρη­σης νερού, όμως προ­σω­ρινά. Η δίψα και η έκθεση σε ποι­κί­λους υγειο­νο­μι­κούς κιν­δύ­νους δεν θερα­πεύ­ε­ται από την εισροή εσόδων. Η ξηρασία που πλήττει την Ευρώπη είναι η χει­ρό­τερη των τελευ­ταίων πέντε αιώνων. Απα­σχο­λεί άραγε αυτό καθόλου τις ευρω­ε­κλο­γές του Ιουνίου; Αξιο­λο­γεί­ται ως θέμα ή όχι; Εντέλει, ποια ιδιό­τητά μας είναι πιο ισχυρή: του πολίτη, του ψηφο­φό­ρου ή του, γενικώς, του­ρί­στα;