Εγγραφες εξηγήσεις έδωσαν οι ύποπτοι για απόπειρα απιστίας δημοτικοί σύμβουλοι και υπάλληλοι του Δήμου Ρόδου

Εγγρα­φες εξη­γή­σεις με πολυ­σέ­λιδο κοινό υπό­μνημά τους έδωσαν χθες στην Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου 20 δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι που υπη­ρέ­τη­σαν στο δημο­τικό συμ­βού­λιο του Δήμου Ρόδου τα έτη 2015 και 2018 αλλά και 4 υπάλ­λη­λοι των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών που ελέγ­χο­νται από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ως ύποπτοι για την διά­πραξη του αδι­κή­μα­τος της από­πει­ρας απι­στίας, άπαξ ή κατ’ εξα­κο­λού­θηση με τη μορφή της φυσικής αυτουρ­γίας ή της συνέρ­γειας.

Οι ανωτέρω, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», κλή­θη­καν σε ανωμοτί κατά­θεση στο πλαίσιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που διε­νερ­γεί­ται για την δια­δι­κα­σία της υπο­κα­τά­στα­σης του ανα­δό­χου και της απο­ζη­μί­ω­σης για το δια­βό­ητο έργο της κατα­σκευής κλει­στού γυμνα­στη­ρίου στον Δήμο Ρόδου («Παλαί ντε Σπορ»).

Θυμί­ζουμε ότι στο διοι­κη­τικό επίπεδο της ίδιας υπό­θε­σης έχουν τιμω­ρη­θεί με επί­πληξη οι 4 υπάλ­λη­λοι, εις βάρος των οποίων κινή­θηκε πει­θαρ­χική δια­δι­κα­σία κατόπιν επι­βα­ρυ­ντι­κού πορί­σμα­τος της Εθνικής Αρχής Δια­φά­νειας.

Σύμφωνα με τον δικη­γόρο και πρώην δημο­τικό σύμ­βουλο κ. Δήμο Μουτάφη, που έχει ανα­λά­βει την υπε­ρά­σπισή τους, δεν τίθεται οποιο­δή­ποτε θέμα απι­στίας με τις απο­φά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου και το γεγονός αυτό επι­βε­βαιώ­νε­ται από τα ίδια τα διοι­κη­τικά έγγραφα της υπό­θε­σης.

Με το υπό­μνημα τους αρνή­θη­καν την πλήρωση της αντι­κει­με­νι­κής και υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του απο­δι­δό­με­νου αδι­κή­μα­τος και τόνισαν πως θεωρούν ως ορθές και αληθείς όλες τις δια­πι­στώ­σεις της εκθέ­σεως ελέγχου της Εθνικής Αρχής Δια­φά­νειας αλλά η νομική αξιο­λό­γησή τους δύναται να απο­δεί­ξει ότι δεν απο­πει­ρά­θη­καν να τελέ­σουν το αδίκημα της απι­στίας.

Οπως τόνισαν, την δημο­τική περίοδο 2014- 2019 συμ­με­τεί­χαν ως μέλη του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου.

Κατά την εκτέ­λεση των καθη­κό­ντων τους ψήφιζαν για διάφορα θέματα του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου κατά συνεί­δηση, έχοντας ως πρώ­τι­στη προ­τε­ραιό­τητα το καλώς νοού­μενο συμ­φέ­ρον του Δήμου ως νομικού προ­σώ­που.

Το έτος 2015, εισήχθη για συζή­τηση και λήψη από­φα­σης ενώπιον του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, ως τεχνική υπόθεση ρου­τί­νας, η υπο­κα­τά­σταση της ανα­δό­χου του έργου «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΟΔΙΩΝ Ν. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ». Ειδι­κό­τερα, η εισή­γηση της υπη­ρε­σίας, ανέφερε ότι επρό­κειτο για ένα πολύ ταλαι­πω­ρη­μένο έργο, που ουδέ­ποτε εκτε­λέ­στηκε, ουδέ­ποτε ούτε καν ξεκί­νησε και έμενε μόνο το κλεί­σιμο των εκκρε­μών λογα­ρια­σμών του για να στα­μα­τή­σει ορι­στικά να υφί­στα­ται.

Για τον λόγο αυτό, τις εκκρε­μό­τη­τες του έργου θα έκλεινε, κατόπιν συμ­φω­νίας και της αρχικής ανα­δό­χου, νέα εταιρία.

Η υπο­κα­τά­σταση αυτή, από καμία άποψη δεν υπέ­κρυ­πτε, όπως είπαν, οποιον­δή­ποτε κίνδυνο και οποια­δή­ποτε ζημία για τον Δήμο Ρόδου και ως εκ τούτου δεν υπήρχε κανένας απο­λύ­τως λόγος να μην ψηφι­στεί.

Σχεδόν τέσσερα έτη μετά την ψήφιση της ανωτέρω από­φα­σης υπο­κα­τά­στα­σης της ανα­δό­χου του έργου (αφού η πρώτη απόφαση ψηφί­στηκε στις αρχές του έτους 2015 ενώ η δεύτερη στο τέλος του έτους 2018) κλή­θη­καν να ψηφί­σουν σχετικά με την ολο­κλή­ρωση της διά­λυ­σης του εν θέματι έργου. Πιο συγκε­κρι­μένα, με μέριμνα και επι­μέ­λεια της Διεύ­θυν­σης Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου, εισήχθη τεκ­μη­ριω­μένη εισή­γηση ενώπιον του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, με την οποία κλή­θη­καν να εγκρί­νουν την διάλυση του έργου και την κατα­βολή της προ­βλε­πό­με­νης από το νόμο απο­ζη­μί­ω­σης στην ανάδοχο.

Οπως τόνισαν, δεν είχαν άλλη επιλογή απ’ το να ψηφί­σουν υπέρ της απο­δο­χής της διά­λυ­σης.

Τονί­ζουν ότι με το πόρισμα των επι­θε­ω­ρη­τών όλες οι ευθύνες για την επίδικη υπόθεση, συγκε­ντρώ­νο­νται και περιο­ρί­ζο­νται στους λόγους για τους οποίους το εν θέματι έργο κατέ­ληξε στην διάλυση. Ειδι­κό­τερα, οι δια­τά­ξεις του άρθρου 64 παρ. 2 ν. 3669/2008 είναι ξεκά­θα­ρες και αυστη­ρό­τα­τες, προ­βλέ­πο­ντας την κατα­βολή ανα­λο­γι­κής απο­ζη­μί­ω­σης σε κάθε περί­πτωση που μία σύμβαση δημο­σίου έργου δια­λύ­ε­ται με υπαι­τιό­τητα του κυρίου του έργου, όπως στην συγκε­κρι­μένη περί­πτωση του Δήμου Ρόδου. Στην υπόθεση δε αυτή η υπαι­τιό­τητα του Δήμου Ρόδου, ήταν τόσο πασι­φα­νής που οι ίδιοι οι ελεγ­κτές δημό­σιας διοί­κη­σης ανα­λώ­νουν το μεγα­λύ­τερο μέρος της έκθεσής τους στην ανάλυση αυτής της υπαι­τιό­τη­τας που οδήγησε στην υπο­χρέ­ωση του Δήμου να κατα­βά­λει μία τόσο σοβαρή απο­ζη­μί­ωση, προ­κη­ρύσ­σο­ντας ένα έργο του οποίου δεν είχε εξα­σφα­λί­σει τις βασι­κό­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις εκτέ­λε­σης.

Στην ουσία, όπως είπαν, όλη η ευθύνη για την γέννηση της επί­δι­κης δια­φο­ράς απο­δί­δε­ται απο­κλει­στικά και μόνο στους υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες του Δήμου Ρόδου, και όχι φυσικά στα μέλη του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Ανα­φο­ρικά δε με την απόφαση υπο­κα­τά­στα­σης η έκθεση απο­φαί­νε­ται ρητά ότι αυτή ελήφθη εσφαλ­μένα επειδή ελήφθη υπόψη μεταξύ άλλων η υπ’ αρ. 16/12468/13-2-2015 θετική εισή­γηση της Διεύ­θυν­σης Τεχνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών του Δήμου Ρόδου.

Προ­σθέ­τουν ακόμη ότι και η υπ’ αρ. Α76/2023 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά με την οποία απερ­ρί­φθη η αγωγή της υπο­κα­τά­στα­της ανα­δό­χου, δεν έκρινε ότι δεν υφί­στα­ται απαί­τηση της αρχικής ανα­δό­χου, ή υπο­χρέ­ωση του Δήμου, αλλά απέρ­ριψε την αγωγή λόγω ανά­κλη­σης των απο­φά­σεων υπο­κα­τά­στα­σης.

Επο­μέ­νως είναι προ­φα­νές ότι ακόμα και αν η απόφαση ελήφθη παρα­τύ­πως, αυτή σε καμία περί­πτωση δεν θα επέφερε οικο­νο­μική βλάβη και ζημία στον Δήμο Ρόδου, αλλά αντι­θέ­τως θα εξο­φλούσε νόμιμη υπο­χρέ­ωσή του.

Ως εκ τούτου, δεν δύναται να στοι­χειο­θε­τη­θεί στο πρόσωπό τους η αντι­κει­με­νική υπό­σταση του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας.