«Παλαί ντε Σπoρ»: Νέα προθεσμία έλαβαν οι ύποπτοι για απόπειρα απιστίας δημοτικοί σύμβουλοι και υπάλληλοι του Δήμου Ρόδου

Νέα προ­θε­σμία για την 4η Απρι­λίου 2024 ζήτησαν και έλαβαν χθες 20 δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι που υπη­ρέ­τη­σαν στο δημο­τικό συμ­βού­λιο του Δήμου Ρόδου τα έτη 2015 και 2018 αλλά και 4 υπάλ­λη­λοι των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών που ελέγ­χο­νται από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ως ύποπτοι για την διά­πραξη του αδι­κή­μα­τος της από­πει­ρας απι­στίας, άπαξ ή κατ’ εξα­κο­λού­θηση με τη μορφή της φυσικής αυτουρ­γίας ή της συνέρ­γειας.

Οι ανωτέρω, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», θα δώσουν ανωμοτί κατά­θεση στο πλαίσιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που διε­νερ­γεί­ται για την δια­δι­κα­σία της υπο­κα­τά­στα­σης του ανα­δό­χου και της απο­ζη­μί­ω­σης για το δια­βό­ητο έργο της κατα­σκευής κλει­στού γυμνα­στη­ρίου στον Δήμο Ρόδου («Παλαί ντε Σπορ»).

Θυμί­ζουμε ότι στο διοι­κη­τικό επίπεδο της ίδιας υπό­θε­σης έχουν τιμω­ρη­θεί με επί­πληξη οι 4 υπάλ­λη­λοι εις βάρος των οποίων κινή­θηκε πει­θαρ­χική δια­δι­κα­σία κατόπιν επι­βα­ρυ­ντι­κού πορί­σμα­τος της Εθνικής Αρχής Δια­φά­νειας.

Σύμφωνα με τον δικη­γόρο και πρώην δημο­τικό σύμ­βουλο κ. Δήμο Μουτάφη, που έχει ανα­λά­βει την υπε­ρά­σπισή τους, δεν τίθεται οποιο­δή­ποτε θέμα απι­στίας με τις απο­φά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου και το γεγονός αυτό επι­βε­βαιώ­νε­ται από τα ίδια τα διοι­κη­τικά έγγραφα της υπό­θε­σης.

Ειδι­κό­τερα η διάλυση της εργο­λα­βίας, δεν ήταν απο­τέ­λε­σμα από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, αλλά ήταν νομική υπο­χρέ­ωση του Δήμου Ρόδου που προ­βλε­πό­ταν από τον νόμο, χωρίς να παρέ­χε­ται οποια­δή­ποτε δυνα­τό­τητα επι­λο­γής ως προς αυτή. Έτσι ο Δήμος Ρόδου σε κάθε περί­πτωση λόγω της αδιαμ­φι­σβή­τη­της υπαι­τιό­τη­τάς του για την διάλυση της εργο­λα­βίας, όφειλε να κατα­βά­λει το προ­βλε­πό­μενο από τον νόμο ποσό απο­ζη­μί­ω­σης, το οποίο ήταν μεγα­λύ­τερο από το διπλά­σιο του ποσού που απο­φα­σί­στηκε τελικά να κατα­βλη­θεί.

Η δε υπο­κα­τά­σταση της ανα­δό­χου του έργου, όπως τόνισε ο κ. Μου­τά­φης, σε καμία περί­πτωση δεν έβλαψε τα συμ­φέ­ρο­ντα του Δήμου. Είτε στην αρχική ανάδοχο, είτε στην εταιρία που την υπο­κα­τέ­στησε, ο Δήμος Ρόδου θα κατέ­βαλλε το ποσό της απο­ζη­μί­ω­σης και με αυτό θα από­σβενε την υπο­χρέ­ωσή του.

Επο­μέ­νως, το πρόσωπο στο οποίο θα κατέ­ληγε το χρη­μα­τικό ποσό, δεν θα άλλαζε σε καμία περί­πτωση τη νομική θέση του Δήμου Ρόδου, ο οποίος μετά την ανωτέρω κατα­βολή θα είχε απο­σβέ­σει μία μεγάλη οφειλή του για την εν λόγω διάλυση.

Τέλος, ο κ. Μου­τά­φης, δήλωσε πως το σύνολο των μελών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου κινή­θη­καν ως απλά αιρετά μέλη, βάσει της προ­βλε­πό­με­νης διοι­κη­τι­κής δια­δι­κα­σίας όπως αυτή είχε ήδη δρο­μο­λο­γη­θεί από τις ειση­γή­σεις των οικο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών.

Ως εκ τούτου, σε κάθε περί­πτωση δεν είχαν οποιαν­δή­ποτε πρόθεση να ζημιω­θεί ο Δήμος Ρόδου, του­να­ντίον είχαν έγγρα­φες δια­βε­βαιώ­σεις ότι η κατα­βολή του ανωτέρω ποσού απο­τε­λούσε την συμ­φε­ρό­τερη λύση για την επίλυση μίας υπό­θε­σης που εάν κατέ­ληγε δικα­στικά θα έφερνε το Δήμο Ρόδου αντι­μέ­τωπο με δυσβά­στα­χτες οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις.

Υπό αυτά τα δεδο­μένα, κατα­λή­γει ο κ. Μου­τά­φης, δεν υπήρχε οποια­δή­ποτε περί­πτωση απι­στίας εις βάρος του Δήμου Ρόδου, αλλά αντί­θετα, απο­φα­σί­στηκε η συμ­φε­ρό­τερη δυνατή λύση ενός χρόνιου προ­βλή­μα­τος που γεν­νούσε διαρκώς τόκους και υπο­χρε­ώ­σεις για τον Δήμο.

Θυμί­ζουμε ότι με την υπ΄ αριθμ. Α76/23.1.2023 απόφαση του Στ’ Τρι­με­λούς Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, απορ­ρί­φθηκε ουσία η προ­σφυγή της εται­ρείας «Στή­ρι­ξις Τεχνική Α.Ε.» κατά του Δήμου Ρόδου με αίτημα να της κατα­βά­λει ποσό ύψους 318.604,94 ευρώ εντόκως, λόγω διά­λυ­σης σύμ­βα­σης και για την μη εκτέ­λεση του έργου με αρχική ανάδοχο την κοι­νο­πρα­ξία «Ηλιο­χώρα Α.Ε. – Τοπιο­κα­τα­σκευή Α.Ε.», την οποία υπο­κα­τέ­στησε.

Θυμί­ζουμε ακόμη ότι το δημο­τικό συμ­βού­λιο Ρόδου, ομο­φώ­νως απο­φά­σισε την ανά­κληση δύο απο­φά­σεών του, του Φεβρουα­ρίου 2015 και του Νοεμ­βρίου 2018, που αφορούν στην περι­βό­ητη υπόθεση των αξιώ­σεων εργο­λα­βι­κής εται­ρείας λόγω διά­λυ­σης σύμ­βα­σης και την μη εκτέ­λεση του έργου «Κατα­σκευή Κλει­στού Γυμνα­στη­ρίου Δήμου Ρόδου».

Η Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας δια­πί­στωσε μεταξύ άλλων ότι δημό­σιοι λει­τουρ­γοί της Διεύ­θυν­σης Τεχνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών του Δήμου Ρόδου δεν μερί­μνη­σαν για την τήρηση των στοι­χείων και εγγρά­φων του φακέλου του έργου και κυρίως για τη συν­δρομή στην εκδί­καση των εκκρε­μών δικα­στι­κών διεκ­δι­κή­σεων εται­ρείας κατά του Δήμου Ρόδου.

Δεν μερί­μνη­σαν ακόμη όπως κρίθηκε για την εξα­σφά­λιση ελεύ­θε­ρου για εγκα­τά­σταση και ανά­πτυξη εργο­τα­ξια­κού χώρου στην ανάδοχο κοι­νο­πρα­ξία του έργου.

Δια­πι­στώ­θηκε ακόμη ότι δεν εκτε­λέ­σθη­καν εργα­σίες για το αντι­κεί­μενο της συμ­βά­σεως, ενώ κρίθηκε ότι υφί­στα­νται ευθύνες για την μη έγκαιρη εξα­σφά­λιση ελεύ­θε­ρου εργο­τα­ξια­κού χώρου για την εγκα­τά­σταση και την ανά­πτυξη της ανα­δό­χου κοι­νο­πρα­ξίας προ­κει­μέ­νου να εκτε­λέ­σει το έργο απρό­σκο­πτα.

Επι­πλέον, η Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας έκρινε πως εγκρί­θηκε εσφαλ­μένα η υπο­κα­τά­σταση του ανα­δό­χου τριά­μισι περίπου χρόνια μετά τη συντέ­λεση της διά­λυ­σης της ελεγ­χό­με­νης σύμ­βα­σης όπως και κακώς εγκρί­θηκε το πρω­τό­κολλο της αρμό­διας επι­τρο­πής προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής του έργου για την κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης στην υπο­κα­τα­στά­τρια εται­ρεία.

Κατα­λή­γει μάλιστα η Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας πως ορθώς ακυ­ρώ­θη­καν οι ανωτέρω απο­φά­σεις μετά όμως την άρνηση θεώ­ρη­σης του σχε­τι­κού χρη­μα­τι­κού εντάλ­μα­τος από τον επί­τροπο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.