Γ. Γιαννιάς: «Δεν κάνω δημόσιες σχέσεις»

Οπως και να ‘χει, στην περί­πτωσή του δεν μπορεί να πει κανείς πως έχει καβα­λή­σει το καλάμι. Ανθρώ­πι­νος και προ­σγειω­μέ­νος, ο Γιώργος Γιαν­νιάς, που εξο­μο­λο­γεί­ται ότι ονει­ρευό­ταν να συνερ­γα­στεί κάποια στιγμή με τον αεί­μνη­στο Αντώνη Βαρδή, δεν έχει μπει ποτέ -όπως λέει ο ίδιος- στον πόλεμο της μαρ­κί­ζας. Αλλωστε τον ίδιο τον απα­σχο­λούν άλλα, πιο ουσιώδη ζητή­ματα. Να λέει τρα­γού­δια που τον εκφρά­ζουν, απο­φεύ­γο­ντας να δίνει έμφαση στα «χιτάκια» και να συνε­χί­σει να ζει χωρίς να γίνεται πρω­το­σέ­λιδο σε περιο­δικά για ζητή­ματα που δεν αφορούν τη δουλειά του. Α, εξα­κο­λου­θεί να μην μπορεί να αντι­στα­θεί τα γεμιστά της μαμάς!

• Σε λίγες ημέρες ολο­κλη­ρώ­νο­νται οι εμφα­νί­σεις σου στο Romeo. Πώς ήταν η συνερ­γα­σία σου με τον Λευτέρη Πανταζή και ποια είναι τα σχέδιά σου για τον χειμώνα;

Η συνερ­γα­σία μου με τον Λευτέρη ήταν εκπλη­κτική και περά­σαμε πολύ όμορφα. Είναι ένας καλ­λι­τέ­χνης που έχει απο­δεί­ξει πως αντέχει στον χρόνο. Επι­πλέον, είναι ένας πανέ­ξυ­πνος άνθρω­πος, που όταν είσαι δίπλα του μπορείς να μάθεις πολλά. Το φινάλε της συνερ­γα­σίας μας θα είναι στις 13 Σεπτεμ­βρίου. Για τον χειμώνα έχουμε στα σκαριά ένα πολύ όμορφο, χαρού­μενο και αγα­πη­μένο πρό­γραμμα, με καλ­λι­τέ­χνες με τους οποίους έχω συνερ­γα­στεί ξανά στο παρελ­θόν κι έχουμε περάσει πραγ­μα­τικά πολύ δυνατές στιγμές. Νομίζω πως ο χει­μώ­νας θα είναι μαγικός!

• Δισκο­γρα­φικά, ετοι­μά­ζεις κάτι και­νούρ­γιο;

Εχω ήδη βγάλει το τρα­γούδι «Μου φτάνει να έχω εσένα», που είναι χορευ­τικό και παίζει στα ραδιό­φωνα.

• Σε μια εποχή που η δισκο­γρα­φία στη χώρα μας δεν είναι στα φόρτε της όπως παλιά, δίνεις ακόμη μεγα­λύ­τερη προσοχή στις κινή­σεις και τις επι­λο­γές σου;

Οι κινή­σεις μου ήταν πάντα προ­σε­κτι­κές. Μου αρέσει να τρα­γου­δάω και μου αρέσουν τα καλά τρα­γού­δια. Κάθε φορά προ­σπαθώ να λέω τρα­γού­δια που με εκφρά­ζουν. Ασφαλώς, έχει τύχει να ερμη­νεύσω τρα­γού­δια που δεν ήταν απόλυτα του γούστου και του στιλ μου, αλλά αυτό έγινε για άλλους λόγους. Παρ’ όλα αυτά, η πλειο­ψη­φία των τρα­γου­διών μου ήταν ερω­τι­κές μπα­λά­ντες και είμαι πολύ ικα­νο­ποι­η­μέ­νος γι’ αυτό.

• Υπήρξαν περι­πτώ­σεις που ενα­ντιώ­θη­κες στα θέλω και στην αισθη­τική σου, προ­κει­μέ­νου να παίξεις το παι­χνίδι των δημό­σιων σχέσεων και να πετύ­χεις κάτι;

Δυστυ­χώς, δεν ξέρω να κάνω δημό­σιες σχέσεις και μάλλον δεν είμαι καλός σε αυτό το παι­χνίδι. Είμαι σίγου­ρος πως έχω χάσει πολλά, επειδή δεν έχω αυτό το ταλέντο. Ομως δεν έχω μάθει έτσι και συνεπώς δεν μπορώ να το καλ­λιερ­γήσω. Είμαι άνθρω­πος που θέλω να νιώθω άνετα με αυτούς που συνα­να­στρέ­φο­μαι και κυρίως με τον εαυτό μου.

• Σε έναν άκρως αντα­γω­νι­στικό χώρο, όπως είναι αυτός του τρα­γου­διού, έχεις κάνει φιλίες με συνα­δέλ­φους σου;

Φιλίες από τον χώρο της μου­σι­κής έχω κάνει πολλές, αλλά με ελά­χι­στους συνα­δέλ­φους νιώθω όμορφα και άνετα. Οι πραγ­μα­τι­κοί μου φίλοι είναι στη Ρόδο και είναι ο Μανώλης και ο Δημή­τρης, οι παι­δι­κοί μου φίλοι. Γνω­στούς βεβαίως, με τους οποίους περνάω καλά και χαί­ρο­μαι να βλέπω, έχω πολλούς.

• Εχει τύχει να χαλάσει μια σχέση, με αφορμή τον πόλεμο της μαρ­κί­ζας;

Οχι, σε ό,τι αφορά εμένα ποτέ! Προ­σω­πικά δεν ασχο­λή­θηκα ποτέ με τον πόλεμο της μαρ­κί­ζας. Πάντα προ­σπα­θούσα να απο­δείξω ποιος είμαι και τι αξίζω πάνω στην πίστα. Εκεί είναι που σε κρίνει ο κόσμος. Ούτε στις ταμπέ­λες, ούτε στις αφίσες των δρόμων.

• Πόσο εύκολα ή δύσκολα ήταν τα πρώτα σου βήματα και ποια ήταν η υποδοχή του χώρου στον νεαρό τρα­γου­δι­στή που ήρθε από τη Ρόδο στην Αθήνα; Πιστεύ­εις ότι οι σημε­ρι­νοί νέοι που θέλουν να κάνουν καριέρα στο τρα­γούδι έχουν περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες;

Η υποδοχή ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Ευτυχώς, είχα μαζί τους γονείς και την οικο­γέ­νειά μου που ήταν πάντα μπροστά μου και δίπλα μου! Τα πρώτα χρόνια ήταν σκληρά, αλλά η επιμονή, τόσο η δική μου όσο και των δικών μου ανθρώ­πων, με βοήθησε να ξεπε­ράσω τα όποια εμπόδια. Νομίζω πως πλέον δεν υπάρ­χουν ουσια­στι­κές ευκαι­ρίες για τα παιδιά που ξεκι­νούν τώρα. Ολα έχουν γίνει μια ευθεία και σε πολλές περι­πτώ­σεις κυριαρ­χεί η ευκαι­ριακή επι­τυ­χία. Οταν ξεκί­νησα εγώ, τα πράγ­ματα ήταν ακόμη καλά. Στην πορεία όμως η κατά­σταση άρχισε να ξεθω­ριά­ζει και να χάνει τον ρομα­ντι­σμό της. Οι δισκο­γρα­φι­κές, ο κόσμος αλλά κι εμείς οι τρα­γου­δι­στές θα πρέπει να δώσουμε έμφαση στα καλά και ποιο­τικά τρα­γού­δια και φυσικά δεν θα πρέπει να στη­ρι­ζό­μα­στε στα «χιτάκια»!

• Σε αντί­θεση με πολλούς συνα­δέλ­φους σου, έχεις κατα­φέ­ρει να κρα­τή­σεις την ιδιω­τική σου ζωή μακριά από τη δημο­σιό­τητα. Πόσο εύκολο είναι αυτό;

Οποιος θέλει να βγάλει στη φόρα τη ζωή του, μπορεί να το προ­κα­λέ­σει και να το κάνει πολύ εύκολα. Εμένα δεν μου αρέσει να ζω έτσι. Δεν είναι δύσκολο να κρατάς τη ζωή σου μακριά από τα πρω­το­σέ­λιδα των περιο­δι­κών και των εφη­με­ρί­δων. Ολα έχουν να κάνουν με τα δικαιώ­ματα που δίνεις και με το πώς δια­χει­ρί­ζε­σαι την προ­σω­πική σου ζωή.

• Οταν ξεκί­νη­σες το μουσικό ταξίδι σου, πίστευες πως θα είχες αυτή την πορεία;

Οχι, για μένα ήταν όλα ένα όνειρο. Ηλπιζα πως θα γνωρίσω από κοντά μεγάλα ονόματα, όπως ο Αντώνης Ρέμος, που τότε ξεκι­νούσε την καριέρα του, αλλά ποτέ δεν φαντα­ζό­μουν πως μια μέρα θα τους γνωρίζω και θα μιλάω μαζί τους σε φιλικό επίπεδο. Το τρα­γούδι είναι μια μαγική δια­δρομή.

• Ολα αυτά τα χρόνια που υπη­ρε­τείς το τρα­γούδι έχεις βάλει νερό στο κρασί σου, προ­κει­μέ­νου να σταθεί και να προ­χω­ρή­σει μια συνερ­γα­σία;

Βέβαια, σε συνερ­γα­σίες έχω βάλει νερό στο κρασί μου. Σε τρα­γού­δια όμως που μου έδωσαν και που δεν ήθελα να τα πω, δεν το έκανα ποτέ. Επίσης, σε κλίκες και ομάδες δεν μπήκα ποτέ. Σε συνερ­γα­σίες όμως πολλές φορές είναι απα­ραί­τητο να νερώ­νουμε το κρασί μας, για να τις στη­ρί­ζουμε και να στε­ριώ­νουν.

• Ακού­γε­ται πως είσαι καλός στις μιμή­σεις…

Ετσι μου λένε κι εμένα (γέλια)! Οταν ήμουν πιτσι­ρι­κάς, άκουγα τρα­γου­δι­στές από το ραδιό­φωνο και προ­σπα­θούσα να τους μιμηθώ. Τότε νόμιζα πως απλώς τρα­γου­δούσα καλά όπως αυτοί, δεν ήξερα ότι όλο αυτό λεγόταν μίμηση. Είχα μεγάλη τρέλα με τον Βασίλη Παπα­κων­στα­ντί­νου και τον έκανα πολύ καλά! Επίσης, έκανα τον Πλού­ταρχο, τον Τρια­ντά­φυλλο και τον Μαζω­νάκη. Κάποια στιγμή, σε ένα μαγαζί που τρα­γου­δούσα, ένας συνά­δελ­φος μου ζήτησε να κάνω τον Παπα­κων­στα­ντί­νου. Το τι έγινε μέσα στο μαγαζί δεν περι­γρά­φε­ται. Ο κόσμος σηκώ­θηκε όρθιος και χει­ρο­κρο­τούσε! Μου αρέσει όλο αυτό, είναι ωραίο, διότι κάνει τον κόσμο να περνάει καλά.

• Ποιος είναι ο Γιώργος εκτός πίστας και με τι γεμίζει την καθη­με­ρι­νό­τητά του;

Εκτός πίστας φοράω φόρμες και βερ­μού­δες, είμαι σχετικά απλός και μου αρέσουν το σπίτι και το φαγητό, ιδιαί­τερα τα γεμιστά της μητέρας μου. Απλά τέλεια!

• Σκέ­φτε­σαι να δημιουρ­γή­σεις τη δική σου οικο­γέ­νεια, ίσως με τη γυναίκα με την οποία πορεύ­ε­στε μαζί τόσα χρόνια;

Βεβαίως! Οπως εγώ μεγά­λωσα σε μια πολύ αγα­πη­μένη οικο­γέ­νεια, έτσι θέλω να δημιουρ­γήσω κι εγώ. Η οικο­γέ­νεια και τα παιδιά είναι η μεγα­λύ­τερη επέν­δυση πάνω στη Γη, είναι το Α και το Ω. Πρώτα ο Θεός και μετά η οικο­γέ­νεια. Πιστεύω πολύ στον Θεό και με έχει βοη­θή­σει πολύ στη ζωή μου. Χωρίς την οικο­γέ­νειά μου θα ήμουν κενός! Μαζί τους θέλω να μοι­ρά­ζο­μαι τα πάντα. Οπως συμ­βαί­νει και με τον άνθρωπό μου.

• Πες μας μια στιγμή που ονει­ρεύ­ε­σαι να ζήσεις ως καλ­λι­τέ­χνης, κάποια στιγμή, στη διάρ­κεια της μου­σι­κής πορείας σου…

Δυστυ­χώς, το μεγα­λύ­τερο όνειρό μου δεν πρόλαβα να το πραγ­μα­το­ποι­ήσω. Αυτό ήταν να τρα­γου­δήσω ή να πω τρα­γού­δια μαζί με τον μεγάλο Αντώνη Βαρδή. Ηταν ο πρώτος τρα­γου­δι­στής τον οποίο μελέ­τησα και ίσως ο λόγος που έγινα τρα­γου­δι­στής. Δυστυ­χώς, θα μείνει όνειρο…

Τα talent shows και

η πλάκα της Κωστάκη

Ο ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ τρα­γου­δι­στής μιλά στην «Espresso της Κυρια­κής» και για το φαι­νό­μενο των talent shows: «Στην αρχή» λέει ο Γιώργος Γιαν­νιάς «talent shows όπως το “Fame Story” ήταν καλά, αλλά στην πορεία χάθηκε η ουσία. Προ­σω­πικά πιστεύω πως ο κόσμος πλέον δεν δίνει τόση σημασία. Ο κόσμος έχει σοβαρά προ­βλή­ματα με τα οποία ασχο­λεί­ται καθη­με­ρινά και θέλει να ακούει καλή και αληθινή μουσική».

Επίσης απαντά στο ερώτημα τι θα έκανε αν του ζητού­σαν να συμ­με­τά­σχει ως κριτής σε κάποιο talent show, όπως το «The Voice».

«Αν θεω­ρού­σαν» λέει ο Γιώργος Γιαν­νιάς, «ότι μπορώ να κρίνω κάποια πράγ­ματα, μπορεί και να πήγαινα. Ομως, σε γενικές γραμμές, δεν είναι του στιλ και του χαρα­κτήρα μου, και το λέω επειδή δοκί­μασα ήδη να εκτεθώ σε ένα τηλε­ο­πτικό παι­χνίδι. Η τηλε­ό­ραση έχει τη δύναμη να μεγε­θύ­νει κατα­στά­σεις. Οταν είσαι αλη­θι­νός και αυθόρ­μη­τος, αυτό μπορεί να βγει περί­εργα προς τα έξω και να φανεί περί­εργο. Είμαι επι­φυ­λα­κτι­κός, επειδή μερικές φορές δεν ξέρεις από πού θα σου ’ρθει…»

Οσο για το ποιο ήταν το κίνητρό του για να συμ­με­τά­σχει στο «Just the 2 of us», ο δημο­φι­λής τρα­γου­δι­στής λέει:

«Ολα ξεκί­νη­σαν από μια πλάκα και από τη φίλη μου τη Ράνια Κωστάκη που μου το πρό­τεινε, επειδή ήταν για καλό σκοπό. Δεν το είχα ξανα­κά­νει, αλλά δέχτηκα. Στην αρχή έβλεπα κάποιες αδικίες που αφο­ρού­σαν την παρ­τε­νέρ μου και πήρα θέση, προ­σπά­θησα να την προ­στα­τεύσω με τον τρόπο μου. Ομως, όπως σου είπα πριν, όλο αυτό βγήκε κάπως περί­εργα. Ομως, δεν είχα καμία κακή πρόθεση…»