eHotelier: “Το All-inclusive στην Ελλάδα είναι μια καταστροφή”

Ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι οι πα­λιές πό­λεις στη Λέσβο και τη Ρόδο σφύ­ζουν από ζωή, όμως στα θέ­ρε­τρα το all-inclusive έχει εξα­φα­νί­σει οι­κο­γε­νεια­κές τα­βέρ­νες, μικρά κα­τα­στή­μα­τα, μικρά και οι­κο­γε­νεια­κά ξε­νο­δο­χεία, ενοι­κιά­σεις αυ­το­κι­νή­των, κατά τη διάρ­κεια των τε­λευ­ταί­ων πέντε ετών. Αυτή η κα­τά­στα­ση φαί­νε­ται ανά­γλυ­φα στις Κάτω Γού­βες στην Κρήτη, γρά­φει.

Υπο­γραμ­μί­ζει, ωστό­σο, ότι αυτή η πα­γκό­σμια τάση δια­κο­πων είναι δη­μο­φι­λής στους του­ρί­στες, οι οποί­οι θέ­λουν, ει­δι­κά κατά την τρέ­χου­σα δύ­σκο­λη οι­κο­νο­μι­κή συ­γκυ­ρία, να αι­σθά­νο­νται σί­γου­ροι για τα έξοδά τους και επι­λέ­γουν ξε­νο­δο­χεία All-inclusive.

Ομως, ση­μειώ­νει, τι ση­μαί­νει για τους προ­ο­ρι­σμούς το μο­ντέ­λο του Αll-inclusive, όπου οι του­ρί­στες κα­λού­νται να “αφή­σουν τα πορ­το­φό­λια τους στο σπίτι”; Το προ­σω­πι­κό είναι σπά­νια Ελ­λη­νες, η ιδιο­κτη­σία των ξε­νο­δο­χεί­ων τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές ανή­κει σε μια υπερ­πό­ντια πο­λυ­ε­θνι­κή εται­ρεία και τα κέρδη επα­να­πα­τρί­ζο­νται στο εξω­τε­ρι­κό. Έτσι, οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες βλέ­πουν μικρό ή μη­δε­νι­κό οι­κο­νο­μι­κό όφε­λος.

Η διαιώ­νι­ση του ση­με­ρι­νού μο­ντέ­λου Αll-inclusive, υπο­γραμ­μί­ζει, απει­λεί τον χα­ρα­κτή­ρα των προ­ο­ρι­σμών, που οι του­ρί­στες πλη­ρώ­νουν για να δουν. Το μο­ντέ­λο αυτό θα είναι πιο βιώ­σι­μο εφό­σον εξα­σφα­λί­σει ισό­τι­μες συν­θή­κες και δώσει δύ­να­μη στις το­πι­κές οι­κο­νο­μί­ες, προ­σθέ­τει.

Όσο για τους ίδιους τους του­ρί­στες, τι βλέ­πουν στην Ελ­λά­δα; Οντας μέσα σε ένα ξε­νο­δο­χείο, θα μπο­ρού­σαν αυτό το πε­ρι­βάλ­λον να το βιώ­νουν στην Τουρ­κία ή την Πορ­το­γα­λία.

Η ίδια συμ­βου­λεύ­ει τους του­ρί­στες να επι­λέ­γουν το­πι­κά ιδιό­κτη­τα ξε­νο­δο­χεία και κα­τα­λύ­μα­τα, όπου μπο­ρούν να έχουν και γεύ­μα­τα εξί­σου φτηνά με το Αll inclusive. Ετσι, θα έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να ανα­κα­λύ­ψουν πε­ρισ­σό­τε­ρα για τον προ­ο­ρι­σμό και τον το­πι­κό πο­λι­τι­σμό, και να αυ­ξη­θούν τα οφέλη για τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες.

Πολλά χρό­νια πριν, ση­μειώ­νει, ένα μέρος του κάθε ευρώ που δα­πα­νά­ται σε ένα θέ­ρε­τρο δια­χέ­ο­νταν στην το­πι­κή οι­κο­νο­μία, αλλά σή­με­ρα το ει­σό­δη­μα από τον του­ρι­σμό διαρ­ρέ­ει έξω από την Ελ­λά­δα και μόνο ένα μικρό ποσό παίρ­νει η το­πι­κή οι­κο­νο­μία.

Δυ­στυ­χώς, υπο­γραμ­μί­ζει, με­τρώ­ντας τον αριθ­μό των αφί­ξε­ων στα αε­ρο­δρό­μια, ως μέσο για την εκτί­μη­ση της επι­τυ­χί­ας ή της απο­τυ­χί­ας του του­ρι­σμού, αυτό δεν έχει πλέον καμία αξία για τους χι­λιά­δες που χά­νουν τις επι­χει­ρή­σεις τους και τις δρα­στη­ριό­τη­τες επι­βί­ω­σης κάθε σεζόν.

Δυ­στυ­χώς, συ­νε­χι­ζει, η “Αll inclusive” τάση δεν είναι ένα πρό­βλη­μα μόνο στην Ελ­λά­δα, είναι ένα πα­γκό­σμιο φαι­νό­με­νο που προ­κα­λεί προ­βλή­μα­τα σε πολ­λές το­πι­κές κοι­νό­τη­τες σε όλο τον κόσμο. Πριν να είναι πολύ αργά, κα­τα­λή­γει, το “Αll inclusive” πρέ­πει να ρυθ­μι­στεί και να ανα­πτύσ­σε­ται με πε­ριο­ρι­σμούς, διότι ο του­ρι­σμός δεν είναι επι­χεί­ρη­ση μόνο ενός τα­ξι­διω­τι­κού πρά­κτο­ρα ή  ενός ξε­νο­δο­χείο, είναι μια επι­χεί­ρη­ση μιας ολό­κλη­ρης κοι­νό­τη­τας.

Πηγή TornosNews.gr