Δεκτή εν μέρει αγωγή Εισαγγελικού λειτουργού κατά πολίτη που τον κατήγγειλε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και στον Αρειο Πάγο

Mε απόφαση που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή που άσκησε Εισαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός, που υπη­ρέ­τησε σε θέση προϊ­στα­μέ­νου της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου στο παρελ­θόν, κατά ενός ημε­δα­πού.

Με την τελε­σί­δικη απόφαση υπο­χρε­ώ­νε­ται ο τελευ­ταίος να κατα­βά­λει στον Εισαγ­γε­λέα το ποσό των 25.000 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επομένη της επί­δο­σης της αγωγής, μέχρι εξο­φλή­σεως ενώ επι­βάλ­λει σε βάρος του ενα­γο­μέ­νου μέρος των δικα­στι­κών εξόδων του και των δύο βαθμών δικαιο­δο­σίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των 950 ευρώ.

Στο πλαίσιο άσκησης των λει­τουρ­γή­μα­τός του, ο ενάγων χει­ρί­σθηκε υπο­θέ­σεις του ενα­γό­με­νου.

Ο ενα­γό­με­νος μετέ­βαινε συχνά στο δικα­στικό μέγαρο στο πλαίσιο των εκκρε­μών προ­σω­πι­κών του υπο­θέ­σεων προ­κει­μέ­νου, να ασκεί νόμιμα δικαιώ­ματά του ενώπιον του Πρω­το­δι­κείου και της Εισαγ­γε­λίας.

Πλην, όμως, λόγω των συνεχών επι­σκέ­ψεων του ενα­γό­με­νου στο γραφείο του ενά­γο­ντας και λόγω της εκπε­φρα­σμέ­νης δυσπι­στίας του ενα­γό­με­νου προς εισαγ­γε­λι­κούς και δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς, ο ενάγων απο­φά­σισε, προς αποφυγή οιασ­δή­ποτε παρε­ξή­γη­σης μεταξύ αυτού και του τελευ­ταίου, να τον δέχεται στο γραφείο του μόνο με την παρου­σία έτερου προ­σώ­που, είτε του αστυ­νο­μι­κού φρουρού, είτε κάποιου υπαλ­λή­λου της Εισαγ­γε­λίας.

Στις 23 Μαρτίου 2018 ο ενα­γό­με­νος υπέβαλε μέσω φαξ έγγραφη καταγγελία-αναφορά κατά του ενά­γο­ντος, άνευ ημε­ρο­χρο­νο­λο­γίας, με απο­δέ­κτη το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης και το κοι­νο­ποί­ησε επίσης στον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και στην πρόεδρο του Συμ­βου­λίου Επι­θε­ώ­ρη­σης των Δικα­στη­ρίων.

Σε αυτήν ισχυ­ρί­στηκε ότι ο Εισαγ­γε­λέας την 12η Φεβρουα­ρίου 2018 άπλωσε το δεξί του χέρι για τον γρον­θο­κο­πή­σει, πλην, όμως ότι παρι­στά­με­νος αστυ­νο­μι­κός τον προ­στά­τευσε, ότι σοκα­ρί­στηκε και στύλωσε στον τοίχο το αρι­στερό του χέρι κρα­τώ­ντας έγγραφα που ήθελε να θεω­ρή­σει και ότι ο ενάγων βρήκε το κενό ανάμεσα στον τοίχο και τον αστυ­νο­μικό και τον χτύπησε στο αρι­στερό χέρι από κάτω προς τα πάνω με τόση δύναμη που αυτός έχασε τον έλεγχο εξαι­τίας εμφράγ­μα­τος και του έκανε ζημιά στο κεφάλι αλλά και στο μέρος της καρδιάς.

Η διε­νέρ­γεια πει­θαρ­χι­κής προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης από τον επι­θε­ω­ρητή της Στ’ Περιφέρειας- Αρε­ο­πα­γίτη, δεν κατέ­ληξε σε τιμωρία του Εισαγ­γε­λέα από τα αρμόδια όργανα επι­θε­ω­ρή­σεως των Δικα­στη­ρίων.

Από την έρευνα προ­έ­κυψε ότι μεταξύ του ενά­γο­ντος και του ενα­γό­με­νου υπήρχε λεκτικό επει­σό­διο και μόνο κατά την διάρ­κεια του οποίου ουδεμία σωμα­τική επαφή υπήρξε, πόσω μάλλον, επίθεση, βιαιο­πρα­γία και άσκηση σωμα­τι­κής βίας.

Κρίθηκε μάλιστα ότι αντί­κει­ται στα διδάγ­ματα της κοινής πείρας και λογικής ένα πλήγμα γρόνθου εκ μέρους του ενά­γο­ντος με φορά από κάτω προς τα επάνω, να επι­φέ­ρει στον ενα­γό­μενο όλες τις ισχυ­ρι­ζό­με­νες σωμα­τι­κές βλάβες, και μάλιστα σε δια­φο­ρε­τικά μέρη του σώματός του και συγκε­κρι­μένα εκχυ­μώ­σεις στον αρι­στερό οφθαλμό, μώλωπα στο αρι­στερό χέρι και μώλωπα στο αρι­στερό πόδι (στην περιοχή των προ­σα­γω­γών), τραυ­μα­τι­σμούς τους οποίους, σημειω­τέον ότι, δεν ανα­φέ­ρει ο ενα­γό­με­νος στην καταγγελία- αναφορά κατά του ενά­γο­ντος, που απέ­στειλε στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης και στον Άρειο Πάγο.

Κρίθηκε ότι δεν έλαβε χώρα σωμα­τική επίθεση από τον ενά­γο­ντα σε βάρος του ενα­γό­με­νου εντός του δικα­στι­κού μεγάρου και δη του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και επο­μέ­νως ουδεμία σωμα­τική βλάβη προ­κά­λεσε σε αυτόν, αλλά έλαβε χώρα μόνο λεκτικό επει­σό­διο μεταξύ αυτών, κατά τη διάρ­κεια του οποίου ο ενάγων έκανε συστά­σεις στον ενα­γό­μενο, να βγει έξω από το γραφείο του.

Ο Εισαγ­γε­λέας εκπρο­σω­πή­θηκε στην δια­δι­κα­σία από τον πρόεδρο του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Βασίλη Περίδη.