Τα φρούτα του φθινοπώρου

Φθι­νό­πωρο και η διάθεσή μας, όπως και η φύση, είναι σε μια μετα­βα­τική κατά­σταση. Τα φύλλα αλλά­ζουν χρώμα, το κλίμα γίνεται πιο δροσερό και εμείς νιώ­θουμε την ανάγκη να θέσουμε νέους στόχους για τον εαυτό μας και τη δια­τροφή μας.

Ας δούμε λοιπόν τι μας προ­σφέ­ρουν τα φρούτα του φθι­νο­πώ­ρου…

Πορ­το­κάλι: H κατα­νά­λωση πορ­το­κα­λιού τονώνει το ανο­σο­ποι­η­τικό σύστημα, ενι­σχύ­ο­ντας την άμυνα του οργα­νι­σμού κατά των ιώσεων. Μειώνει την αρτη­ριακή πίεση, καθώς είναι πλούσιο σε κάλιο και φτωχό σε νάτριο. Λόγω της μεγάλης περιε­κτι­κό­τη­τας σε βιτα­μίνη C, η οποία βοηθά στην απορ­ρό­φηση του σιδήρου από τον οργα­νι­σμό, κρί­νε­ται απα­ραί­τητο για την καθη­με­ρινή μας δια­τροφή. Τέλος, λόγω των φυτικών ινών που περιέ­χει, έχει την ικα­νό­τητα να μειώνει τη χολη­στε­ρίνη, καθώς επίσης να προ­στα­τεύει από καρ­διακά και εγκε­φα­λικά επει­σό­δια, πιθα­νό­τατα λόγω του καλίου, του φυλ­λι­κού οξέος και της βιτα­μί­νης C που περιέ­χει.

Μήλο: Ιδιαί­τερα θρε­πτικό φρούτο με μεγάλη ποσό­τητα δια­λυ­τών και αδιά­λυ­των φυτικών ινών και ουσιών με ισχυ­ρό­τατη αντιο­ξει­δω­τική δράση. Οι αδιά­λυ­τες φυτικές ίνες που υπάρ­χουν στα μήλα, βοηθούν στην αντι­με­τώ­πιση της δυσκοι­λιό­τη­τας, στην πρόληψη κατά του καρ­κί­νου του παχέος εντέρου ενώ οι δια­λυ­τές, συμ­βάλ­λουν στη μείωση της LDL (κακής) χολη­στε­ρό­λης. Ο φυσικός οξικός πολυ­σακ­χα­ρί­της πηκτίνη του μήλου, βοηθά στη δια­τή­ρηση του επι­θυ­μη­τού επι­πέ­δου σακ­χά­ρου στο αίμα. Επι­πλέον, η πηκτίνη προ­στα­τεύει τον οργα­νι­σμό από την δράση της πρω­τε­ΐ­νης Gal3, η οποία συν­δέ­ε­ται με την εμφά­νιση καρ­κί­νου. Οι κυριό­τε­ρες αντιο­ξει­δω­τι­κές ουσίες που περιέ­χο­νται στα μήλα, είναι τα φλα­βο­νοειδή και η κερ­κε­τίνη, η οποία έχει φανεί σε έρευνες πως έχει και προ­στα­τευ­τι­κές ιδιό­τη­τες ως προς την καρ­διαγ­γειακή λει­τουρ­γία.

Αχλάδι: Στην ίδια κατη­γο­ρια με το μήλο και το κυδώνι, το αχλάδι είναι μια άριστη πηγή διαι­τη­τι­κών ινών, βιτα­μί­νης C, χαλκού και καλίου. Είναι φρούτο με ελά­χι­στες πιθα­νό­τη­τες να προ­κα­λέ­σει αλλερ­γι­κές αντι­δρά­σεις. Το υψηλό ποσοστό φυτικών ινών που περιέ­χει, ασκεί ευερ­γε­τική επί­δραση στην κινη­τι­κό­τητα του εντέρου και στην πρόληψη της δυσκοι­λιό­τη­τας. Πλούσιο και αυτό σε ουσίες με αντιο­ξει­δω­τική δράση, πηκτίνη και χαλκό.

Ο χαλκός είναι συστα­τικό οξει­δο­α­να­γω­γι­κών ενζύμων και συμπα­ρά­γο­ντας πολλών ορμονών και πρω­τεϊ­νών. Τα τελευ­ταία χρόνια, έρευνες υπο­στη­ρί­ζουν πως μια δίαιτα πλούσια σε χαλκό μπορεί να βελ­τιώ­σει την καρ­διακή λει­τουρ­γία σε άτομα που έχουν προ­σβλη­θεί από κάποιο καρ­διακό νόσημα. Η κατα­νά­λωση χυμού αχλα­διών βοηθά στην ανα­κού­φιση από τον πόνο σε διά­φο­ρες φλεγ­μο­νώ­δεις κατα­στά­σεις ενώ, λόγω του βορίου που περιέ­χει μειώνει τον κίνδυνο της οστε­ο­πό­ρω­σης.

Σταφύλι: Έχει χαρα­κτη­ρι­στεί φρούτο της μακρο­ζω­ίας και όχι άδικα. Το σταφύλι συμ­βάλ­λει στην πρόληψη της αρτη­ρια­κής υπέρ­τα­σης, βοηθά στην αποβολή των τοξινών από τον οργα­νι­σμό και έχει αντι­φλεγ­μο­νώδη δράση. Είναι τροφή πλούσια σε κάλιο και βιτα­μί­νες Α, Β και C, ενώ η φλούδα κυρίως των κόκ­κι­νων στα­φυ­λιών περιέ­χει μεγάλες ποσό­τη­τες ρεσβε­ρα­τρό­λης, μιας φυτο-αντιοξειδωτικής ουσίας, με αντι­βιο­τική δράση για την προ­στα­σία από μύκητες και οξει­δω­τι­κές βλάβες. Τα στα­φύ­λια περιέ­χουν επίσης μεγάλες ποσό­τη­τες από φλα­βο­νοειδή, τα οποία εκτός από καρ­διο­προ­στα­τευ­τική δράση, χρη­σι­μο­ποιού­νται και στη θερα­πεία δια­φό­ρων λοι­μώ­ξεων. Περιέ­χουν ακόμη κου­ερ­σι­τίνη η οποία προ­στα­τεύει τον οργα­νι­σμό από τις καρ­διαγ­γεια­κές παθή­σεις και τον καρκίνο. Τέλος, το σταφύλι ενι­σχύει τα επίπεδα των οιστρο­γό­νων και αυξάνει την απορ­ρό­φηση ψευ­δαρ­γύ­ρου, με απο­τέ­λε­σμα τη γρη­γο­ρό­τερη επού­λωση των πληγών, την καλύ­τερη γεύση, όσφρηση, πέψη.

Ακτι­νί­διο: Η Κίνα θεω­ρεί­ται η επι­κρα­τέ­στερη πατρίδα του ακτι­νι­δίου, από τα αρχαία χρόνια. Ο καρπός του ακτι­νι­δίου είναι πλού­σιος σε κάλιο, μαγνή­σιο, φώσφορο, φυτικές ίνες και ιχνο­στοι­χεία ενώ περιέ­χει βιτα­μίνη C σε πολύ μεγάλες ποσό­τη­τες. Επίσης, απο­μα­κρύ­νει τον κίνδυνο θρομ­βώ­σεων στο κυκλο­φο­ρικό και δια­σφα­λί­ζει τη σωστή πέψη και την εύρυθμη λει­τουρ­γία του εντέρου. Τέλος, συντε­λεί στη βελ­τί­ωση της όρασης, εξαι­τίας του αντιο­ξει­δω­τι­κού λου­τε­ΐνη που περιέ­χει.

Ρόδι: Απο­τε­λεί πλούσια πηγή αντιο­ξει­δω­τι­κών, όπως οι πολυ­φαι­νό­λες, οι τανίνες και οι ανθο­κυα­νί­νες. Υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι έχει περισ­σό­τε­ρες αντιο­ξει­δω­τι­κές ιδιό­τη­τες από ό,τι το πράσινο τσάι. Επι­προ­σθέ­τως, ο χυμός του βελ­τιώ­νει την κυκλο­φο­ρία σε άτομα με ισχαι­μική καρ­διαγ­γειακή πάθηση. Έρευνες έδειξαν ότι ο χυμός ροδιού έχει καρ­διο­προ­στα­τευ­τική δράση. Τέλος, σύμφωνα με το Αμε­ρι­κά­νικο Ινστι­τούτο Έρευνας κατά του Καρ­κί­νου, ο χυμός ροδιού μπορεί να συμ­βά­λει στη μείωση των επι­πέ­δων της κακής χολη­στε­ρό­λης LDL και να ελατ­τώ­σει την παρου­σία της αθη­ρω­μα­τι­κής πλάκας σε αρτη­ρίες που έχουν ήδη υποστεί στένωση.

Λωτός: Προσοχή, τρώ­γο­νται μόνον όταν ωρι­μά­σουν πολύ. Σε κάποιες χώρες ο καρπός τρώ­γε­ται πολύ και απο­ξη­ρα­μέ­νος, ενώ στην Ιαπωνία χρη­σι­μο­ποιεί­ται στην παρα­σκευή του sake.

Ο λωτός έχει μια αξιο­ση­μεί­ωτη ιδιό­τητα: παρόλο που το φυτό μεγα­λώ­νει στην λάσπη, δεν κρατά ποτέ λάσπη στα άνθη και τα φύλλα του. Αυτή η ιδιό­τητα ονο­μά­ζε­ται η επί­δραση του λωτού. Ο λωτός είναι ξεχω­ρι­στός καθώς σχεδόν όλα τα μέρη του, άνθη, σπόροι, ρίζες και φύλλα είναι βρώσιμα. Ο καρπός του είναι πλού­σιος σε φυτικές ίνες, βιτα­μί­νες C, Β1, Β2 και Β6, κάλιο, μαγ­γά­νιο, φώσφορο και χαλκό. Γενικά, το φυτό έχει μια ελαφριά σηπτική και αντι­βα­κτη­ρι­διακή δράση.

Κυδώνι: Η θρε­πτική αξία του φρούτου έγκει­ται κυρίως στη βιτα­μίνη C που περιέ­χει. Το φρούτο περιέ­χει επίσης μεγάλες ποσό­τη­τες τανίνης και λιθώδη κύτταρα. Το ωμό κυδώνι χρη­σι­μο­ποιεί­ται και ως βότανο κατά της διάρ­ροιας. Επι­πλέον, οι σπόροι του έχουν απο­χρεμ­πτι­κές και μαλα­κτι­κές ιδιό­τη­τες. Τα κυδώνια τονώ­νουν επίσης την όρεξη, κατα­πρα­ΰ­νουν το ερε­θι­σμένο στομάχι και διευ­κο­λύ­νουν την ηπατική και νεφρική λει­τουρ­γία.