Δικαστική διένεξη για τον Πύργο του Ρολογιού

Συνε­χί­στηκε η δικα­στική διένεξη μεταξύ της εκμι­σθώ­τριας του ιστο­ρι­κού πύργου του Ρολο­γιού, κοντά στο τέμενος του Σου­λεϊ­μάν του Μεγα­λο­πρε­πούς, στη Μεσαιω­νική Πόλη και του Βακούφ, που δια­τεί­νε­ται ότι θέλει να αξιο­ποι­ή­σει το ακίνητο ως μουσείο μου­σουλ­μα­νι­κής ιστο­ρίας.

Το “ρολόι”, που χτί­στηκε μετά το 1851 και χρη­σί­μευε ως παρα­τη­ρη­τή­ριο, επι­διώ­κει συγκε­κρι­μένα να αξιο­ποι­ή­σει το Βακούφ, προ­κει­μέ­νου να προ­σφέ­ρει σε επι­σκέ­πτες της Μεσαιω­νι­κής Πόλης τη δυνα­τό­τητα να παρα­τη­ρή­σουν ιστο­ρικά κει­μή­λια που φυλάσ­σο­νται στη βιβλιο­θήκη και αλλού για την ιστορία από την εποχή του Σου­λεϊ­μάν μέχρι και σήμερα.

Η ένδικη διαφορά του Βακούφ με την εκμι­σθώ­τρια, κάτοικο Μεσαιω­νι­κής Πόλης, απα­σχό­λησε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που με απόφαση του διέταξε την έξωση της εκμι­σθώ­τριας.

Η τελευ­ταία άσκησε έφεση και ταυ­τό­χρονα προ­σέ­φυγε με αίτηση ανα­στο­λής αρμο­δίως ζητώ­ντας μάλιστα την έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής για την παρα­μονή της στο μίσθιο.

Το ακίνητο είχε μισθω­θεί τον Μάιο του 1992 για 20ετία στον πατέρα της ενα­γό­με­νης και είχε συμ­φω­νη­θεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως εστιατόριο-ζαχαροπλαστείο-μπαρ καθώς και για οποια­δή­ποτε άλλη επι­χεί­ρηση που θα εγκρι­θεί από τις αρμό­διες κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες, με αντι­κεί­μενο στην εστίαση και ψυχα­γω­γία, αντί μηνιαίου μισθώ­μα­τος 132,06 ευρώ, κατα­βαλ­λό­με­νου εντός του πρώτου 5ημέρου κάθε μισθω­τι­κού μηνός και απο­δει­κνυό­με­νης της κατα­βο­λής μόνο με έγγραφη από­δειξη, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­με­νου, όπως αρχικά συμ­φω­νή­θηκε, ανά διετία, σε ποσοστό 15% επί του εκά­στοτε κατα­βαλ­λό­με­νου μηνιαίου μισθώ­μα­τος, πλέον ολο­κλή­ρου του χαρ­το­σή­μου.

Με το μισθω­τή­ριο συμ­φω­νή­θηκε επίσης ότι ο μισθω­τής ανα­λαμ­βά­νει την υπο­χρέ­ωση με δικά του έξοδα καθ’ όλη τη διάρ­κεια της μίσθω­σης να συντη­ρεί για την καλή λει­τουρ­γία του και το μεγάλο ρολόι που βρί­σκε­ται επί του παρα­πλεύ­ρως από το μίσθιο ακίνητο πύργου, παρα­χω­ρώ­ντας του το δικαί­ωμα χρήσεως του ελεύ­θε­ρου χώρου γύρω από το κτήριο του ωρο­λο­γίου, καθώς και να ανοίξει θύρα επι­κοι­νω­νίας μετά του μισθίου και του ελεύ­θε­ρου χώρου γύρω από το κτήριο του ωρο­λο­γίου.

Δυνάμει συμπληρωματικής-τροποποιητικής πράξης τον Ιούνιο του 1996 τρο­πο­ποί­η­σαν το ως άνω μισθω­τή­ριο. Το μηνιαίο μίσθωμα καθο­ρί­στηκε σε 199,56 ευρώ, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μενο, όπως αρχικά συμ­φω­νή­θηκε, ανά διετία, σε ποσοστό 15% επί του εκά­στοτε κατα­βαλ­λό­με­νου μηνιαίου μισθώ­μα­τος, πλέον ολο­κλή­ρου του χαρ­το­σή­μου, κατα­βαλ­λό­μενο το πρώτο 5ήμερο κάθε μισθω­τι­κού μήνα.

Το μίσθιο συμ­φω­νή­θηκε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για κάθε νόμιμη εμπο­ρική ή μη κατά την κρίση του μισθωτή χρήση.

Το Βακούφ δήλωσε ότι για την κάλυψη των εξόδων συντή­ρη­σης του Πύργου του Ρολο­γιού, επι­τρέ­πε­ται στο μισθωτή η τοπο­θέ­τηση στο ισόγειο του Πύργου του Ρολο­γιού πάγκου εκθέ­σεως του­ρι­στι­κών ειδών προς πώληση, σχέση έχοντα με το ρολόι.

Τον Ιούνιο του 2007 υπε­γράφη και νέο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό μίσθω­σης, αφού εξο­φλή­θη­καν τα μέχρι τότε οφει­λό­μενα μισθώ­ματα, με το οποίο επε­τράπη στο μισθωτή να χρη­σι­μο­ποιεί το ακίνητο και για εμπο­ρική χρήση αλλά και ως κατοι­κία του.

Το μηνιαίο μίσθωμα, ολό­κληρο το 2008 ανερ­χό­ταν σε 1.000 ευρώ, μετά δε τις ανα­προ­σαρ­μο­γές του σε ποσοστό 2,5% ετησίως, το 2009 σε 1025 ευρώ, το 2010 σε 1050,62 ευρώ, το 2011 σε 1076,90 ευρώ και από 1-1-2012 και εντεύ­θεν σε 1103,80 ευρώ, πλέον πάντα ολο­κλή­ρου του χαρ­το­σή­μου.

Για την παρα­πάνω μίσθωση εκδό­θηκε τον Ιούλιο του 1991 απόφαση της Επι­τρο­πής της Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου.

Ο μισθω­τής χρη­σι­μο­ποιούσε τις δύο αυλές και το ισόγειο ως καφε­τέ­ρια, την ανα­το­λική της αυλή ως πάρ­κινγκ, τον πρώτο όροφο ως κατοι­κία και τον Πύργο του Ωρο­λο­γίου ως επι­σκε­πτό­μενο χώρο μνη­μεια­κού ενδια­φέ­ρο­ντος από τους πελάτες του.

Την 11η Νοεμ­βρίου 2008 απε­βί­ωσε στη Ρόδο, άνευ δια­θή­κης, ο αρχικός μισθω­τής και άφησε μόνη εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νόμο του την ενα­γο­μένη κόρη του.

Με τη σιωπηρή και μόνο αποδοχή της κλη­ρο­νο­μιάς του, υπει­σήλθε ως μισθώ­τρια στην υφι­στά­μενη, κατά τον θάνατό του, μισθω­τική σύμβαση.

Το Βακούφ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η ενα­γό­μενη παρά το ό,τι η μίσθωση συνήφθη για 20ετή διάρ­κεια και επο­μέ­νως έληξε την 30ή Απρι­λίου 2012, παρα­μέ­νει στο μίσθιο παρά το νόμο και παρά τη βούλησή του, αρνού­μενη να απο­δώ­σει τη χρήση του.

Η εκμι­σθώ­τρια δια­μαρ­τύ­ρε­ται για τον ισχυ­ρι­σμό αυτό και ζητά να παρα­μεί­νει ως έχει δικαί­ωμα στο μίσθιο.

Χθες εκδό­θηκε προ­σω­ρινή διαταγή που ικα­νο­ποιεί το αίτημά της μέχρι τη συζή­τηση της υπό­θε­σης.

Το Βακούφ εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Παντε­λής Απο­στο­λάς και την εκμι­σθώ­τρια οι δικη­γό­ροι κ.κ. Λευ­τέ­ρης Περίδης και Ακης Μεϊ­μά­ρης.