ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Π. Αλεξανδρής: «Στη Ρόδο η ιστορία του Κτηματολογίου ήταν μία χαίνουσα και πολύ δύσκολη ιστορία που ταλάνιζε το νησί για χρόνια»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΠΑΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
Στη Ρόδο η ιστορία του Κτηματολογίου ήταν μία χαίνουσα και πολύ δύσκολη ιστορία που ταλάνιζε το νησί για χρόνια

Π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

«Την προη­γού­μενη εικο­σα­ε­τία, δεν είχαν γίνει τα απαι­τού­μενα στο θέμα της βελ­τί­ω­σης των Υπο­δο­μών και στην ένταξη των ψηφια­κών τεχνο­λο­γιών, την στιγμή που σε άλλες χώρες της Ευρώπης, έχουν συντε­λε­στεί τα βήματα εδώ και πολλά χρόνια», εξηγεί στη «δημο­κρα­τική» ο γενικός γραμ­μα­τέας του υπουρ­γείου δικαιο­σύ­νης, ερω­τώ­με­νος γιά τις παθο­γέ­νειες που οδηγούν σε καθυ­στέ­ρηση στην απονομή της δικαιο­σύ­νης.

Στην συνέ­χεια, ο Π. Αλε­ξαν­δρής απα­ντώ­ντας σε ερώτηση για το κτη­ριακό ζήτημα που δυσχε­ραί­νει την λει­τουρ­γία του θεσμού, επι­ση­μαί­νει: «έχουμε εγκρί­νει ένα πολύ φιλό­δοξο πρό­γραμμα κτη­ρια­κών υπο­δο­μών, το οποίο ανέρ­χε­ται περίπου στα 500 με 600 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ και προ­βλέ­πει την ανέ­γερση εννέα και­νούρ­γιων δικα­στι­κών κτηρίων», ενώ για την υπο­στε­λέ­χωση σε επι­μέ­ρους φορείς ανα­φέ­ρει: «Προ­σπα­θούμε, τώρα, με την Εθνική Σχολή Δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, σε πρώτη φάση να καλυ­φθούν ορι­σμένα κενά και να εισέλ­θουν νέοι άνθρω­ποι στο σώμα των δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, που να έχουν την νοο­τρο­πία της ψηφια­κής, πλέον, εποχής».

Συνέ­ντευξη στον Γιάννη Μπόζιο

Ακο­λου­θεί το πλήρες κείμενο της συνέ­ντευ­ξης του Π. Αλε­ξαν­δρή στη «δ».

Το σημα­ντι­κό­τερο πρό­βλημα που παρου­σιά­ζει η δικαιο­σύνη, δια­χρο­νικά, είναι η καθυ­στέ­ρηση των απο­φά­σεων και κατά συνέ­πεια της απο­νο­μής της. Ποιες είναι οι βασικές αιτίες αυτού του φαι­νο­μέ­νου;

Οι αιτίες του φαι­νο­μέ­νου ανι­χνεύ­ο­νται σε πολλά γεγο­νότα και ενδε­χο­μέ­νως σε παθο­γέ­νειες του παρελ­θό­ντος. Στην προη­γού­μενη εικο­σα­ε­τία, δεν είχαν γίνει τα απαι­τού­μενα στο θέμα της βελ­τί­ω­σης των Υπο­δο­μών και στην ένταξη των ψηφια­κών τεχνο­λο­γιών, την στιγμή που σε άλλες χώρες της Ευρώπης, έχουν συντε­λε­στεί τα βήματα εδώ και πολλά χρόνια. Πέραν όμως των υπο­δο­μών και των τεχνο­λο­γιών, άλλο ένα σημα­ντικό κεφά­λαιο είναι οι άνθρω­ποι και, ιδίως, οι λει­τουρ­γοί της δικαιο­σύ­νης, αυτοί είναι οι δικη­γό­ροι, οι δικα­στές και οι υπάλ­λη­λοι. Όλοι πρέπει να εργα­στούμε για ένα καλύ­τερο απο­τέ­λε­σμα.

Όπως προ­εί­πατε, ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα ζητή­ματα, που συμ­βάλ­λουν στην αργή απονομή της δικαιο­σύ­νης είναι το κτη­ριακό ζήτημα. Ποιες κινή­σεις έχουν γίνει για την ανα­βάθ­μιση της κτη­ρια­κής υπο­δο­μής;

Η βελ­τί­ωση των υλι­κο­τε­χνι­κών υπο­δο­μών των κτηρίων ήταν μία από τις βασικές προ­τε­ραιό­τη­τές μας, για αυτό, ακριβώς, έχουμε εγκρί­νει ένα πολύ φιλό­δοξο πρό­γραμμα κτη­ρια­κών υπο­δο­μών, το οποίο ανέρ­χε­ται περίπου στα 500 με 600 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ και προ­βλέ­πει την ανέ­γερση εννέα και­νούρ­γιων δικα­στι­κών κτηρίων, όπως για παρά­δειγμα, στη Λαμία, τον Βόλο, την Έδεσσα, το Κιλκίς και αλλού. Στη Ρόδο η ιστορία του Κτη­μα­το­λο­γίου ήταν μία χαί­νουσα και πολύ δύσκολη ιστορία που ταλά­νιζε το νησί για χρόνια.

Υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα και­νούρ­γιο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο κτη­ριακά, στο νοσο­κο­μείο και θα μείνει εκεί για περίπου μία εικο­σα­ε­τία και μετά, βεβαίως, θα κατα­στεί, απο­λύ­τως, μόνιμο. Τώρα, θα πρέπει να δούμε, αν θα έρθουν στις παλιές εγκα­τα­στά­σεις του Κτη­μα­το­λο­γίου, το διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο και το Ειρη­νο­δι­κείο, αν χωράνε και τα δύο, αλλιώς το ένα από τα δύο. Τέλος. όσον αφορά στη Ρόδο, θα κάνουμε και τις ανα­γκαίες βελ­τιώ­σεις στο κεντρικό δικα­στικό κτήριο του νησιού. Γενι­κό­τερα, σε παλιά κτήρια, όπως στη Σύρο, προ­σπα­θούμε να δημιουρ­γή­σουμε ψηφια­κές υπο­δο­μές, καθώς ενώ είναι ένα υπέροχο νεο­κλα­σικό κτήριο, δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν αυτές οι υπο­δο­μές, διότι δεν υπάρ­χουν καλω­διώ­σεις.

Σε τι στάδιο βρί­σκε­ται η ψηφιο­ποί­ηση της δικαιο­σύ­νης στην Ελλάδα; Και πού εντο­πί­ζο­νται τα πλε­ο­νε­κτή­ματά της;

Καταρ­χάς, έχουν αρχίσει να εκδί­δο­νται, στα μεγάλα δικα­στή­ρια της χώρας, τα ψηφιακά πιστο­ποι­η­τικά. Στην αρχή, έβγαι­ναν πιο γρήγορα, στην περίοδο του Covid, τώρα εντο­πί­ζε­ται σε ορι­σμένα πιστο­ποι­η­τικά μία καθυ­στέ­ρηση, η οποία απο­δί­δε­ται περισ­σό­τερο στα θέματα της στε­λέ­χω­σης δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, όμως, ασχέτως, με την καθυ­στέ­ρηση το γεγονός ότι μπορεί να παίρνει ένας δικη­γό­ρος το αντί­γραφο της δικα­στι­κής από­φα­σης κατευ­θείαν στο γραφείο του και δεν χρειά­ζε­ται να πάει στο αντί­στοιχο δικα­στή­ριο, οπου­δή­ποτε, στη χώρα είναι μία πολύ σημα­ντική δυνα­τό­τητα, που παρα­σχέ­θηκε. Επίσης, έχουμε ετοι­μά­σει μία εφαρ­μογή από το Εφετείο Πειραιά, το οποίο θα ανήκει σε λίγο και στην κεντρική σελίδα που είναι το gov.gr, όπου εκεί μπορεί κάποιος μπαί­νο­ντας σε οποιο­δή­ποτε δικα­στή­ριο να εφαρ­μό­σει, του­λά­χι­στον, με το σύστημα pdf και να απο­στέ­λει τις απο­φά­σεις από όλα τα δικα­στή­ρια της Ελλάδα. Πάρα πολλά δικα­στή­ρια το έχουν υλο­ποι­ή­σει αυτό το έργο, άλλα λένε ότι δεν μπορούν να το υλο­ποι­ή­σουν, διότι δεν έχουν επαρκή αριθμό δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων. Θα ήθελα, όμως, να υπεν­θυ­μίσω ότι τα δικα­στή­ρια της χώρας έχουν λει­τουρ­γική ανε­ξαρ­τη­σία. Δεν είναι μόνο η ανε­ξαρ­τη­σία απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης, καθώς αυτή είναι αυτο­νό­ητη και συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη. Εγώ μιλάω για τη λει­τουρ­γική. Τι σημαί­νει αυτό; Το ποιές υπο­θέ­σεις θα μπουν στο πινάκιο δεν το ορίζει το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης, το απο­φα­σί­ζει η κατά τόπους διοί­κηση των δικα­στη­ρίων. Έτσι, λοιπόν, ο ρυθμός απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης εξαρ­τά­ται και από το πόσες υπο­θέ­σεις θα εκδι­κά­ζο­νται από κάθε δικα­στική ενότητα. Κάποια δικα­στική ενότητα μπορεί να εκδι­κά­ζει πολύ αργά, ενώ κάποια άλλη πολύ γρήγορα. Αυτό εξαρ­τά­ται από διά­φο­ρους παρά­γο­ντες: αφενός, την πολυ­πλο­κό­τητα μιας δίκης, αφε­τέ­ρου και τη συντό­μευση της δια­δι­κα­σίας. Και πάλι, αυτό δεν ρυθ­μί­ζε­ται από το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης.

Η υπο­στε­λέ­χωση σε επι­μέ­ρους φορείς της δικαιο­σύ­νης είναι άλλο ένα πολύ σημα­ντικό πρό­βλημα που δυσχε­ραί­νει την ομαλή λει­τουρ­γία του θεσμού. Έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί απο­φά­σεις για την αντι­με­τώ­πιση του φαι­νο­μέ­νου;

Υπάρχει, πράγ­ματι, ένα θέμα με τους δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους, αφού έχουν εκκε­νω­θεί πάρα πολλές θέσεις. Προ­σπα­θούμε, τώρα, με την Εθνική Σχολή Δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, σε πρώτη φάση να καλυ­φθούν ορι­σμένα κενά και να εισέλ­θουν νέοι άνθρω­ποι στο σώμα των δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, που να έχουν την νοο­τρο­πία της ψηφια­κής, πλέον, εποχής. Η Εθνική Σχολή δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων με νόμο, τον οποίο περνάμε, θα έχει τη μορφή της Εθνικής Σχολής δικα­στών, δηλαδή οι δικα­στι­κοί υπάλ­λη­λοι δεν θα περνάνε από το ΑΣΕΠ, για να μη χρειά­ζε­ται τέσσερα χρόνια, για να καλυ­φθεί η θέση ενός δικα­στι­κού υπαλ­λή­λου, η οποία, εν τέλει, μπορεί και να μην καλυ­φθεί. Σκε­φτείτε πως, ακόμα, υλο­ποιούμε προ­σλή­ψεις του ΑΣΕΠ που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, φτάνει τώρα σε βαθμό υλο­ποί­η­σης μέσα από τις ενστά­σεις, τις ακυ­ρό­τη­τες και τις προ­σφυ­γές. Οπότε, για να το απο­φύ­γουμε αυτό, δημιουρ­γή­σαμε την Εθνική Σχολή Δικα­στι­κών Υπαλ­λή­λων, από την οποία θα εισα­χθεί ένας ικανός αριθμός δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, για να στε­λε­χώ­σουν τις δικα­στι­κές υπη­ρε­σίες. Με αυτό τον τρόπο, φέτος, θα έχουμε μία εισροή νέων υπαλ­λή­λων στο σώμα, οι οποίοι θα έχουν ένα πολύ καλύ­τερο επίπεδο επι­μόρ­φω­σης, το οποίο είναι ευκταίο και απαι­τητό.

Ποιο είναι το πλάνο που έχει θέσει το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης για τα επόμενα χρόνια, όσον αφορά στην ανά­πτυξη του δικαι­ι­κού συστή­μα­τος;

Ανά­πτυξη δικα­στι­κού και δικαι­ι­κού συστή­μα­τος σημαί­νει, καταρ­χάς, και­νούρ­γιες υπο­δο­μές, όπως είναι το νέο Πρω­το­δι­κείο της Αθήνας, τα δικα­στή­ρια στη Στερεά Ελλάδα, την Θεσ­σα­λία και την Μακε­δο­νία. Αυτές είναι υπο­δο­μές που σου παρέ­χουν τη δυνα­τό­τητα αύξησης του ευκταίου του δικα­στι­κού χώρου. Η πολι­τεία έχει υπο­χρέ­ωση να παρέχει όλα τα ανα­γκαία εργα­λεία και σε αυτή την κατεύ­θυνση κινού­μα­στε. Επο­μέ­νως, το όραμά μας είναι η περαι­τέρω επι­τά­χυνση της ψηφιο­ποί­η­σης της δικαιο­σύ­νης, το δεύτερο όραμά μας είναι να παρέ­χουμε όλες τις σύγ­χρο­νες κτη­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις, ώστε να μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει η Δικαιο­σύνη και για αυτό υπάρχει πλάνο, το οποίο συγ­χρη­μα­το­δο­τεί­ται και από το ταμείο ανά­καμ­ψης, υπο­λο­γί­ζε­ται στα περίπου 500 με 600 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ και θα δώσει μία μεγάλη δυνα­τό­τητα στο να έχουμε και­νούρ­για και σύγ­χρονα κτήρια για μία απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη δικαιο­σύνη. Ας δούμε, τώρα, τι θέλει ο πολίτης. Ο πολίτης θέλει μία δικαιο­σύνη, την οποία πλη­ρώ­νει δια των φόρων του και η οποία θα είναι απο­τε­λε­σμα­τική και αυτό δεν συμ­βαί­νει μόνο, αν έχει πληθώρα στε­λε­χών. Εκείνο που την κάνει απο­τε­λε­σμα­τική είναι η αύξηση των συντε­λε­στών ποιό­τη­τας και από­δο­σης και σε αυτό εμείς δίνουμε τερά­στια σημασία.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.