Απορρίφθηκε η προσφυγή του 20χρονου κατηγορούμενου για την δολοφονία του Τζάνη Τοπάλυ

Με το υπ’ αρίθμ. 132/2022 βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η προ­σφυγή που υπέβαλε ο 20χρονος κατη­γο­ρού­με­νος με τον 53χρονο πατέρα του για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία, του εργο­λά­βου οικο­δο­μών Τζάνη Τοπάλυ του Χαμίτ, 46 ετών, πατέρα τριών ανή­λι­κων παιδιών, για την ακύρωση του υπ’ αριθ. 34/2022 εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης της Ανα­κρί­τριας του Δ’ Θερινού Τμή­μα­τος Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και την άρση, άλλως επι­κου­ρι­κώς, την αντι­κα­τά­σταση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, που επι­βλή­θηκε σε βάρος του, δυνάμει του ανωτέρω εντάλ­μα­τος, με περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Ο κρα­τού­με­νος στις φυλακές νέων Αυλώνας θα μετα­φερ­θεί στις δικα­στι­κές φυλακές της Κω μετά την ευδο­κί­μηση άλλης αιτή­σεώς του.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο, που υιο­θέ­τησε την σχετική απορ­ρι­πτική εισή­γηση της Αντει­σαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, έκρινε ότι δεν εξέ­λι­παν οι λόγοι, για τους οποίους δια­τά­χθηκε η προ­σω­ρινή κράτηση του προ­σφεύ­γο­ντος κατη­γο­ρου­μέ­νου, καθόσον αφενός προ­κύ­πτουν σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής, σε αντί­θεση με όσα ισχυ­ρί­ζε­ται στην προ­σφυγή του και επα­να­λαμ­βά­νει και στο επ’ αυτής υπό­μνημά του και αφε­τέ­ρου από τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά της πράξης για την οποία κατη­γο­ρεί­ται, ήτοι την ύπαρξη μεθο­δευ­μέ­νου τρόπου δράσης, την εμμονή στην επί­τευξη του απο­τε­λέ­σμα­τος, την ιδιαί­τερη σκλη­ρό­τητα τέλεσης της πράξης, την ασή­μα­ντη αφορμή (οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές) που οδήγησε στην τέλεση της, την πλήρη περι­φρό­νηση προς το υπέρ­τατο αγαθό και την αξία της ανθρώ­πι­νης ζωής και την προ­σπά­θεια απο­προ­σα­να­το­λι­σμού των αρχών και συγκά­λυψη του αδι­κή­μα­τος, είναι πολύ πιθανό ότι, σε περί­πτωση που αφεθεί ελεύ­θε­ρος, ακόμη και με περιο­ρι­στι­κούς όρους ή κατ’ οίκον περιο­ρι­σμό, θα δια­πρά­ξει όμοιας φύσεως κακουρ­γή­ματα με εκείνο για το οποίο προ­σω­ρινά κρα­τεί­ται.

Ειδι­κό­τερα, όπως έκρινε το δικα­στικό συμ­βού­λιο, από τη μέχρι τώρα πορεία της κύριας ανά­κρι­σης, προ­έ­κυψε ότι κατόπιν φρα­στι­κού επει­σο­δίου και δια­πλη­κτι­σμού του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου, πατρός του προ­σφεύ­γο­ντος, με τον δολο­φο­νη­θέ­ντα λόγω οικο­νο­μι­κών δια­φο­ρών, οι οποίες δεν εξέ­λι­παν, διότι από κανένα απο­δει­κτικό στοι­χείο της μέχρι τώρα πορείας της κύριας ανά­κρι­σης δεν απο­δεί­χθηκε ότι είχε εξο­φλή­σει τον απο­βιώ­σα­ντα σε ποσά που του όφειλε ως ισχυ­ρί­ζε­ται, στις 28.08.2022, κατόπιν συνα­πό­φα­σης και από κοινού ενερ­γώ­ντας αμφό­τε­ροι οι κατη­γο­ρού­με­νοι, επέ­φε­ραν το θάνατο του Jani Topalli με χρήση βίας, εν συνε­χεία, τοπο­θέ­τη­σαν το πτώμα του σε Ι.Χ.Φ αυτο­κί­νητο, μάρκας MITSUBISHI, μοντέλο L200, ιδιο­κτη­σίας του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου και το απέρ­ρι­ψαν σε ορεινή ερημική περιοχή στη Ψίνθο Ρόδου, ενώ μετέ­φε­ραν το αυτο­κί­νητο, μάρκας HONDA, του θύματος στις Καλυ­θιές Ρόδου και ακο­λού­θησε προ­σπά­θεια απο­προ­σα­να­το­λι­σμού των αρχών, προ­κει­μέ­νου να μην απο­κα­λυ­φθεί η πράξη τους.

Επίσης, όπως έκρινε το δικα­στικό συμ­βού­λιο, ανα­φο­ρικά με τον τρόπο επέ­λευ­σης του θανάτου του απο­βιώ­σα­ντος, ο προ­σφεύ­γων και ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος πατέρας του, έπεσαν σε πλήθος αντι­φά­σεων κατά την προ­α­να­κρι­τική απο­λο­γία τους και την απο­λο­γία τους ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Εκρινε ειδι­κό­τερα ότι δεν εναρ­μο­νί­ζε­ται με τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής η εκδοχή που υπο­στη­ρί­ζει ο πατέρας του 20χρονου ότι κατόρ­θωσε μόνος του, χωρίς την βοήθεια του προ­σφεύ­γο­ντος, να περάσει το σκοινί από το λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος, ο οποίος είχε τα χέρια του ελεύ­θερα και να τον τρα­βή­ξει με αυτό περί τα πέντε μέτρα σε ανη­φο­ρικό δρόμο, ενώ ο απο­βιώ­σας προ­σπα­θούσε να ελευ­θε­ρω­θεί από το σκοινί στο λαιμό του, μέχρι που έπεσε στο έδαφος αναί­σθη­τος.

Και τούτο λόγω της σωμα­τι­κής διά­πλα­σης του θανό­ντος, που είχε ύψος 1,90 μέτρα και βάρος περίπου των 150 κιλών.

Επι­ση­μαί­νει το δικα­στικό συμ­βού­λιο ότι και ο πατέρας του στην απο­λο­γία του ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, θεω­ρούσε ότι μόνο με τύχη θα μπο­ρούσε να κατα­φέ­ρει να δέσει το λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος με το σκοινί, γιατί, αλλιώς, δεν είναι εφικτό, ανα­φέ­ρο­ντας αυτο­λε­ξεί στην ως άνω απο­λο­γία του, ότι «ήταν τύχη» που κατόρ­θωσε να περάσει το σκοινί από το λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος.

Επίσης, υπέρ της συναυ­τουρ­γι­κής τέλεσης της αξιό­ποι­νης πράξης και από τους δύο συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νους συνη­γο­ρεί και η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση, η οποία, ανα­φέ­ρει, ότι «στο ινιακό οστό και στα όρια του με τα κρο­τα­φικά οστά, αμφο­τε­ρο­πλεύ­ρως, παρα­τη­ρού­νται δύο εμπιε­σμα­τικά κατάγ­ματα με ουσια­στικά πανο­μοιό­τυ­πους χαρα­κτή­ρες, ήτοι, κυκλι­κού σχή­μα­τος δια­μέ­τρου 3, 5 – 4 εκ», κατάγ­ματα δηλαδή που προ­κλή­θη­καν και στις δύο πλευρές της κεφαλής του απο­βιώ­σα­ντος, ουσια­στικά πανο­μοιό­τυπα και τα οποία συνά­δουν με την αιτία θανάτου του απο­βιώ­σα­ντος, που σύμφωνα με την ως άνω ιατρο­δι­κα­στική έκθεση, ήταν η κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση, σε αντί­θεση με αυτά που ισχυ­ρί­ζε­ται ο προ­σφεύ­γων δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος στην προ­σφυγή του και επα­να­λαμ­βά­νει και στο επ’ αυτής υπό­μνημά του.

Επίσης, δεν κρίθηκε πει­στι­κός ο ισχυ­ρι­σμός του προ­σφεύ­γο­ντος ότι, ενώ ήταν παρών από την αρχή της διέ­νε­ξης του απο­βιώ­σα­ντος με το συγκα­τη­γο­ρού­μενο πατέρα του και καθ’ όλη τη διάρ­κεια της, μόνο τις κρί­σι­μες στιγμές του θανάτου του απο­βιώ­σα­ντος είχε απο­μα­κρυν­θεί από το σημείο του συμ­βά­ντος και ήταν σε κοντινή από­σταση, μην έχοντας όμως, οπτική επαφή με το συμβάν, μετά από απαί­τηση του πατρός του.

Επίσης, όπως ανα­φέ­ρει το δικα­στικό συμ­βού­λιο, ο προ­σφεύ­γων δεν εξηγεί τον λόγο για τον οποίο, καίτοι, όπως ο ίδιος ισχυ­ρί­ζε­ται, φοβή­θηκε, τόσο για την ζωή του ίδιου αλλά και του πατρός του, αυτός απο­χώ­ρησε εγκα­τα­λεί­πο­ντας τον τελευ­ταίο με τον, προ­φα­νώς υπό την επήρεια μέθης, θανόντα επειδή του το ζήτησε ο πατέρας του, δίχως να προβεί σε ουδεμία ενέρ­γεια π.χ. κλήση στην αστυ­νο­μία, ενέρ­γεια στην οποία κατά τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας, προ­βαί­νει κάθε μέσος συνετός άνθρω­πος όταν φοβάται για την ζωή οικείων του προ­σώ­πων.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης και Δημή­τρης Δημη­τριά­δης και Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης και ως συνή­γο­ροι για την υπε­ρά­σπιση της κατη­γο­ρίας οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης και Μαρίνα Κρανίτη – Τσέρκη.

Ειρη­νική δια­μαρ­τυ­ρία στη Ρόδο για τη δολο­φο­νία του εργο­λά­βου

Με την παρου­σία της συζύγου και των παιδιών του δολο­φο­νη­μέ­νου εργο­λά­βου Jani Topalli πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε το πρωί της Κυρια­κής 9 Οκτω­βρίου πορεία στο κέντρο της πόλης την οποία διορ­γά­νωσε η αλβα­νική κοι­νό­τητα, ζητώ­ντας δικαιο­σύνη για τον συμπα­τριώτη τους.

Στην πορεία εκτός από την σύζυγο και τα παιδιά του άτυχου εργο­λά­βου, συμ­με­τεί­χαν ο αδελφός του, συγ­γε­νείς, φίλοι και συνερ­γά­τες του Αλβανοί και Ελληνες, ενώ συμ­με­τεί­χαν και εκπρό­σω­ποι του Σωμα­τείου Οικο­δό­μων με τον επίτιμο πρόεδρο κ. Νίκο Τρι­πο­λίτη να απευ­θύ­νει μήνυμα συμπα­ρά­στα­σης και ενό­τη­τας.

Την ευθύνη της διορ­γά­νω­σης είχε ο πρό­ε­δρος της αλβα­νι­κής κοι­νό­τη­τας Δωδε­κα­νή­σου κ. Ari Kasapi ο οποίος στην σύντομη ομιλία του μπροστά από το Δικα­στικό Μέγαρο ζήτησε την παρα­δειγ­μα­τική τιμωρία του 53χρονου ξενο­δό­χου και του 20χρονου γιου του που έχουν προ­φυ­λα­κι­στεί για τη δολο­φο­νία του Jani Topalli. «Σήμερα είναι μια μέρα προ­βλη­μα­τι­σμού και απο­φά­σεων από όλους εμάς αλλά και όλους εσάς τους φορείς του τόπου και της πολι­τι­κής ηγεσίας, είτε μας κάνατε την τιμή να βρε­θείτε σήμερα εδώ είτε όχι.

Εμείς είμαστε εδώ. Ολοι εμείς της αλβα­νι­κής κοι­νό­τη­τας ζητάμε δικαιο­σύνη για τη δολο­φο­νία του Jani Topalli», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Ari Kasapi ο οποίος μιλώ­ντας στη «δ» ευχα­ρί­στησε την Ελλη­νική Αστυ­νο­μία και ιδιαι­τέ­ρως τον αστυ­νο­μικό διευ­θυ­ντή κ. Γιάννη Τσα­κι­ράκη για την άψογη συνερ­γα­σία και την στάση του τόσο, κατά την προ­ε­τοι­μα­σία της πορείας όσο και κατά τη διάρ­κειά της, καθώς ο στόχος να μην δημιουρ­γη­θούν προ­βλή­ματα επε­τεύ­χθη.

Η πορεία ξεκί­νησε από την πλατεία Κου­ντου­ριώτη και μέσω του πεζό­δρο­μου κατέ­ληξε στην πλατεία Κύπρου με μια ενδιά­μεση στάση μπροστά από το Δικα­στικό Μέγαρο.

Τα περίπου 200 άτομα που έλαβαν μέρος κρα­τού­σαν πλακάτ και φώναζαν συν­θή­ματα ενάντια στον ρατσι­σμό, ζητώ­ντας δικαιο­σύνη και να επι­βλη­θεί η ποινή των ισοβίων στους δύο κατη­γο­ρού­με­νους.

Πλακάτ με τις φωτο­γρα­φίες του πατέρα τους κρα­τού­σαν τα δύο ανήλικα παιδιά του 46χρονου εργο­λά­βου τα οποία συνό­δευε η μητέρα τους, η οποία σε όλη τη διάρ­κεια της πορείας ήταν δια­κρι­τικά στην πρώτη γραμμή.

Ο πρό­ε­δρος της αλβα­νι­κής κοι­νό­τη­τας κ. Ari Kasapi δήλωσε στη «δ» πως ο στόχος, που ήταν η δια­μαρ­τυ­ρία για τη δολο­φο­νία του συμπα­τριώτη τους επε­τεύ­χθη, χωρίς να δημιουρ­γη­θούν προ­βλή­ματα ούτε να παρε­μπο­δι­στεί η κυκλο­φο­ρία εν μέσω και της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

«Στόχος μας ήταν μια ειρη­νική πορεία η οποία και επε­τεύ­χθη, να ακου­στεί η φωνή μας και να ζητή­σουμε την τιμωρία των δολο­φό­νων του Jani», ανέφερε στη «δ».