Welt: Ο επικίνδυνος χορός Ελλάδας- Τουρκίας εντός του ΝΑΤΟ

Άλλο ένα εκτενές ρεπορ­τάζ για τις πολύ­πλο­κες ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις στην εφη­με­ρίδα Welt, η οποία μέσω μιας ιστο­ρι­κής ανα­δρο­μής, αλλά και απόψεων που δια­τυ­πώ­νουν ειδικοί στο θέμα, επι­χει­ρεί να δώσει απα­ντή­σεις σε καίρια ερω­τή­ματα που αφορούν την περιοχή.

«Το ΝΑΤΟ, με τον πόλεμο στην Ουκρα­νία, βιώνει ίσως τη μεγα­λύ­τερη δοκι­μα­σία για τις αντοχές του. Την ίδια ώρα και δύο εταίροι του ΝΑΤΟ απει­λούν ο ένας τον άλλον με πόλεμο: η Ελλάδα και η Τουρκία (…) Oι δύο χώρες είναι σύμ­μα­χοι στα χαρτιά. Στο πρό­σφατο παρελ­θόν βρέ­θη­καν πολλές φορές στο χείλος του πολέμου (…)  Σήμερα πλέον οι δια­φω­νίες εντεί­νο­νται ξανά, ενώ μαί­νε­ται ο πόλεμος στην Ουκρα­νία και η ενότητα του ΝΑΤΟ είναι πιο σημα­ντική από ποτέ» παρα­τη­ρεί η Welt.

To ρεπορ­τάζ επι­χει­ρεί να εξη­γή­σει στο γερ­μα­νικό κοινό το ιστο­ρικό των δύσκο­λων ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων και τα βασικά σημεία της δια­μά­χης στο Αιγαίο. Θέτει επίσης μεταξύ άλλων το ερώτημα, σχετικά με το «πόσο σοβαρή είναι η κατά­σταση» και απαντά: «Ούτε οι εντά­σεις, ούτε η απειλή κλι­μά­κω­σης είναι νέες, όμως η χρονική συγκυ­ρία είναι μοιραία. ‘To NATO έχει να αντι­με­τω­πί­σει πολλά άλλα προ­βλή­ματα με την Ουκρα­νία και τη Ρωσία. Tώρα πρέπει να στρέψει το βλέμμα και προς τον νότο, ώστε να συγκρα­τή­σει δύο εταί­ρους από το να στρέ­φο­νται ο ένας ενα­ντίον του άλλου’ ανα­φέ­ρει ο Τζίμ Τάουν­σεντ, υπεύ­θυ­νος επί πολλά έτη για θέματα Ευρώπης και ΝΑΤΟ στο αμε­ρι­κα­νικό υπ. Άμυνας (…) ‘9Oι δύο χώρες επι­δί­δο­νται σε ένα είδος χορού κλι­μά­κω­σης και απο­κλι­μά­κω­σης. Το πρό­βλημα είναι ότι, εάν γίνει κάποιο λάθος, ένας λάθος υπο­λο­γι­σμός, εάν καταρ­ρι­φθεί ένα αερο­σκά­φος και σκο­τω­θούν άνθρω­ποι, τότε τα πράγ­ματα μπορεί να ξεφύ­γουν από τον έλεγχο’ ανα­φέ­ρει ο ίδιος».

Τι θα συμβεί όμως στο ΝΑΤΟ αν όντως η μια χώρα στραφεί στρα­τιω­τικά ενα­ντίον της άλλης: «Δεν υπάρχει προη­γού­μενο» ανα­φέ­ρει η Welt. «Το άρθρο 5 του Βορειο­α­τλα­ντι­κού Συμ­φώ­νου ορίζει ότι μια επίθεση κατά χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ συνιστά επίθεση ενα­ντίον όλων, γεγονός που σημαί­νει ότι οι όλοι οι σύμ­μα­χοι προ­στρέ­χουν σε βοήθεια. Η περί­πτωση ένοπλης σύγκρου­σης μεταξύ δύο εταίρων του ΝΑΤΟ δεν ρυθ­μί­ζε­ται από τη Συνθήκη.»

Πίσω από την άρση του αμε­ρι­κα­νι­κού εμπάρ­γκο όπλων στην Κύπρο

Η ελβε­τική εφη­με­ρίδα Neue Zürcher Zeitung  αναλύει από την πλευρά της τους λόγους και τις ευρύ­τε­ρες συνέ­πειες της ιστο­ρι­κής από­φα­σης των ΗΠΑ για άρση του εμπάρ­γκο πώλησης όπλων, που είχε επι­βλη­θεί στην Κυπριακή Δημο­κρα­τία το 1987. Μεταξύ άλλων παρα­τη­ρεί: «Το αμε­ρι­κα­νικό εμπάρ­γκο δεν είχε ποτέ το επι­θυ­μητό απο­τέ­λε­σμα, αλλά έκανε κατά βάση την κυπριακή κυβέρ­νηση να ανα­ζη­τή­σει άλλους προ­μη­θευ­τές στρα­τιω­τι­κών εξο­πλι­σμών. Η Κύπρος βρήκε αυτό που ανα­ζη­τούσε στη Μόσχα. Το ορθό­δοξο νησιω­τικό κράτος έχει στενούς πολι­τι­στι­κούς, οικο­νο­μι­κούς και -μέσω της μεγάλης ρωσικής κοινότητας- προ­σω­πι­κούς δεσμούς με τη Ρωσία. Η άρση του εμπάρ­γκο από την Ουά­σιγ­κτον θα πρέπει επίσης να κατα­νοη­θεί ως κίνηση καλής θέλησης για στε­νό­τερη δια­σύν­δεση της κυβέρ­νη­σης της Λευ­κω­σίας, η οποία επι­βά­λει κυρώ­σεις στη Μόσχα, με το δυτικό στρα­τό­πεδο».

Όπως σημειώ­νει η ΝΖΖ: «κυπρια­κές ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες, όπως και ελλη­νι­κές, εμπλέ­κο­νται σε μεγάλο βαθμό στο θαλάσ­σιο εμπόριο με τη Ρωσία και θα αισθαν­θούν έτσι τις επι­πτώ­σεις των περιο­ρι­σμών στις ρωσικές εξα­γω­γές πετρε­λαίου. Προ­ϋ­πό­θεση για την πώληση αμε­ρι­κα­νι­κών εξο­πλι­σμών είναι να απα­γο­ρευ­θεί σε ρωσικά πολε­μικά πλοία να κατα­πλέ­ουν στα κυπριακά λιμάνια.» Ως προς την Ελλάδα και τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ αλλά και την Τουρκία, η ελβε­τική εφη­με­ρίδα σημειώ­νει ότι «η Ελλάδα έχει γίνει ο εκλε­κτός εταίρος των ΗΠΑ στο πεδίο της πολι­τι­κής ασφά­λειας στην περιοχή, δυσα­ρε­στώ­ντας την Άγκυρα».

Την ίδια ώρα, παρα­τη­ρεί η εφη­με­ρίδα, «ο Τούρκος πρό­ε­δρος Ερντο­γάν, παρά τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρα­νίας,  συνε­χί­ζει τη δική του γεω­πο­λι­τική πορεία, γεγονός που απο­τε­λεί σημα­ντική αιτία απο­ξέ­νω­σης της Τουρ­κίας από το ΝΑΤΟ και τους παρα­δο­σια­κούς συμ­μά­χους της στη Δύση, κυρίως τις ΗΠΑ. Μετά τη Σύνοδο του Οργα­νι­σμού Συνερ­γα­σίας της Σαγκάης (SCO) το Σάββατο, ο Ερντο­γάν δήλωσε ότι θέλει η χώρα του να γίνει πλήρες μέλος του οργα­νι­σμού, ο οποίος κυριαρ­χεί­ται από την Κίνα και τη Ρωσία.»

Πηγή: Reporter.gr