Γεραπετρίτης : Έχουμε σενάρια για οτιδήποτε – Είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε και στο πεδίο

Την ανά­γκη να απο­φεύ­γε­ται κάθε κί­νη­ση που θα μπο­ρού­σε να οδη­γή­σει σε ανε­ξέ­λεγ­κτη κλι­μά­κω­ση, χωρίς όμως η Αθήνα να κάνει βήμα πίσω από τα κυ­ριαρ­χι­κά της δι­καιώ­μα­τα, υπο­γράμ­μι­σε ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, μι­λώ­ντας στην τη­λε­ό­ρα­ση του ΣΚΑΪ, στον από­η­χο της νέας έντα­σης στις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις.

Ο υπουρ­γός έστει­λε μή­νυ­μα τόσο προς την Άγκυ­ρα όσο και προς το εσω­τε­ρι­κό, προει­δο­ποιώ­ντας για τον κίν­δυ­νο της πο­λε­μι­κής ρη­το­ρι­κής, αλλά ταυ­τό­χρο­να δια­βε­βαιώ­νο­ντας ότι η Ελ­λά­δα δια­θέ­τει σχέ­δια και επι­χει­ρη­σια­κή ετοι­μό­τη­τα για κάθε εν­δε­χό­με­νο.

«Κα­ταρ­χάς, να επι­ση­μά­νου­με ότι ανι­στό­ρη­τοι και πο­λε­μο­χα­ρείς υπάρ­χουν πολ­λοί. Οι οποί­οι θα βγουν και θα επι­χει­ρή­σουν να δη­μιουρ­γή­σουν έναν τόνο εχθρο­πά­θειας και μα­ταιο­δο­ξί­ας, η οποία είναι πραγ­μα­τι­κά επι­κίν­δυ­νη για την ασφά­λεια και την ευ­η­με­ρία στην πε­ριο­χή», ανέ­φε­ρε.

Ο κ. Γε­ρα­πε­τρί­της, μά­λι­στα, έσπευ­σε να διευ­κρι­νί­σει ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη ρη­το­ρι­κή δεν αφορά απο­κλει­στι­κά την Τουρ­κία.

«Για να εί­μα­στε δί­καιοι, δεν υπάρ­χουν μόνο στην Τουρ­κία. Υπάρ­χουν και στην Ελ­λά­δα, υπάρ­χουν και πα­ντού», είπε, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι κα­θή­κον μιας υπεύ­θυ­νης κυ­βέρ­νη­σης είναι να λει­τουρ­γεί απο­τρε­πτι­κά απέ­να­ντι στις κρί­σεις.

«Δεν υπάρ­χει κίν­δυ­νος επί του πε­δί­ου – Εί­μα­στε έτοι­μοι για κάθε σε­νά­ριο»

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών πα­ρα­δέ­χθη­κε ότι το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα έχει κα­τα­γρα­φεί πε­ραι­τέ­ρω έντα­ση στις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις, την οποία απέ­δω­σε σε σειρά πα­ρα­γό­ντων, με­τα­ξύ των οποί­ων οι ελ­λη­νι­κές θέ­σεις και οι διε­θνείς συμ­μα­χί­ες της χώρας.

Πα­ράλ­λη­λα, υπο­γράμ­μι­σε ότι η κλι­μά­κω­ση δη­μιουρ­γεί πά­ντο­τε κιν­δύ­νους και επα­νέ­λα­βε ότι η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά επι­διώ­κει την ει­ρή­νη και την καλή γει­το­νία.

Σε ερώ­τη­ση για το εν­δε­χό­με­νο κρί­σης, ο κ. Γε­ρα­πε­τρί­της εμ­φα­νί­στη­κε κα­θη­συ­χα­στι­κός ως προς την κα­τά­στα­ση επί του πε­δί­ου, χωρίς όμως να αφή­σει πε­ρι­θώ­ρια για αμ­φι­βο­λί­ες ως προς την ετοι­μό­τη­τα της Ελ­λά­δας.

«Η αί­σθη­σή μας είναι ότι δεν υπάρ­χει κίν­δυ­νος επί του πε­δί­ου. Πά­ντο­τε, βε­βαί­ως, αγρυ­πνού­με. Εμείς έχου­με έτοι­μα όλα τα σε­νά­ρια για την οποια­δή­πο­τε έντα­ση, για την οποια­δή­πο­τε αύ­ξη­ση της πί­ε­σης», ανέ­φε­ρε.

Και πρό­σθε­σε με έμ­φα­ση:

«Προ­φα­νώς και εί­μα­στε έτοι­μοι να απα­ντή­σου­με στο πεδίο».

«Η πραγ­μα­τι­κή ισχύς δεν είναι στα λόγια»

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών έδωσε ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στην έν­νοια της «πραγ­μα­τι­κής ισχύ­ος», την οποία συ­νέ­δε­σε όχι με τη ρη­το­ρι­κή έντα­ση αλλά με τη δι­πλω­μα­τι­κή πα­ρου­σία, την αμυ­ντι­κή θω­ρά­κι­ση και την οι­κο­νο­μι­κή αν­θε­κτι­κό­τη­τα.

«Εξάλ­λου, η πραγ­μα­τι­κή ισχύς δεν είναι στα λόγια. Η πραγ­μα­τι­κή ισχύς είναι στη διεύ­ρυν­ση του δι­πλω­μα­τι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος, στην αμυ­ντι­κή αν­θε­κτι­κό­τη­τα, στην ισχυ­ρή οι­κο­νο­μία», είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

«Την τε­λευ­ταία τριε­τία η Ελ­λά­δα έχει ανα­πτύ­ξει όλα αυτά τα πεδία. Εξάλ­λου αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι αυτού του τύπου η υπε­ρέ­ντα­ση, που πολ­λές φορές βλέ­που­με από κύ­κλους από τη γει­το­νι­κή Τουρ­κία, οφεί­λε­ται και στο γε­γο­νός ότι η Ελ­λά­δα έχει απο­κτή­σει μια πραγ­μα­τι­κή ισχύ, μια φωνή η οποία ακού­γε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ».

Και κα­τέ­λη­ξε λέ­γο­ντας:

«Όποιος φω­νά­ζει δεν είναι πά­ντο­τε εκεί­νος ο οποί­ος είναι ο πιο ισχυ­ρός. Μάλ­λον ο αδύ­να­μος είναι».

«Τα 12 ναυ­τι­κά μίλια είναι μο­νο­με­ρές δι­καί­ω­μα της Ελ­λά­δας»

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έκανε ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών στο ζή­τη­μα της επέ­κτα­σης των χω­ρι­κών υδά­των έως τα 12 ναυ­τι­κά μίλια, θέμα που βρί­σκε­ται εκ νέου στο επί­κε­ντρο της ελ­λη­νο­τουρ­κι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης.

«Έχου­με πει επα­νει­λημ­μέ­νως ότι η επέ­κτα­ση των χω­ρι­κών υδά­των έως τα 12 ναυ­τι­κά μίλια απο­τε­λεί προ­νό­μιο της ελ­λη­νι­κής πο­λι­τεί­ας που απορ­ρέ­ει από το διε­θνές δί­καιο της θά­λασ­σας. Ου­δέ­πο­τε το έχου­με απε­μπο­λή­σει», δή­λω­σε.

Και πρό­σθε­σε:

«Θα το ασκή­σει η ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία στον χρόνο και με τον τρόπο που κρί­νει σκό­πι­μο. Όπως το πρά­ξα­με για το Ιόνιο και έως το ακρω­τή­ριο Ταί­να­ρο. Έτσι θα γίνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και όταν κρι­θεί από την ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία».

Ο υπουρ­γός απέ­φυ­γε, ωστό­σο, να δώσει οποιο­δή­πο­τε χρο­νο­διά­γραμ­μα.

«Δεν μπορώ προ­φα­νώς να σας δώσω χρο­νο­διά­γραμ­μα για το ζή­τη­μα αυτό. Είναι όμως ένα μο­νο­με­ρές δι­καί­ω­μα», είπε.

Η το­πο­θέ­τη­ση αυτή έρ­χε­ται σε μια συ­γκυ­ρία κατά την οποία η Αθήνα έχει επα­να­φέ­ρει με με­γα­λύ­τε­ρη έντα­ση το ζή­τη­μα των 12 ναυ­τι­κών μι­λί­ων, ενώ ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης έχει χα­ρα­κτη­ρί­σει την επέ­κτα­ση ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μα της Ελ­λά­δας. Πα­ράλ­λη­λα, οι σχε­τι­κές δη­λώ­σεις έχουν προ­κα­λέ­σει νέες αντι­δρά­σεις στην Τουρ­κία, με τουρ­κι­κά μέσα να επα­να­φέ­ρουν το casus belli και την αντί­θε­ση της Άγκυ­ρας στην επέ­κτα­ση πέραν των έξι μι­λί­ων στο Αι­γαίο.

Ο κ. Γε­ρα­πε­τρί­της συ­νέ­δε­σε ευ­θέ­ως την ελ­λη­νι­κή επι­λο­γή για τα 12 μίλια με τη συ­νο­λι­κό­τε­ρη στρα­τη­γι­κή της Αθή­νας για το διε­θνές δί­καιο.

«Θέλω να το­νί­σω ότι η Ελ­λά­δα είναι η χώρα εκεί­νη η οποία σέ­βε­ται απο­λύ­τως το διε­θνές δί­καιο», είπε, απορ­ρί­πτο­ντας τη λο­γι­κή σύμ­φω­να με την οποία η Ελ­λά­δα θα έπρε­πε να εγκα­τα­λεί­ψει τη νο­μι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία και να επεν­δύ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο στην επί­δει­ξη ισχύ­ος.

«Από τη δική μου εμπει­ρία, το με­γα­λύ­τε­ρο προ­σόν που μπο­ρεί να έχεις στη διε­θνή αρένα μια χώρα, της τά­ξε­ως της Ελ­λά­δας, που δεν είναι υπερ­δύ­να­μη, είναι ακρι­βώς η συ­νέ­πεια και η αξιο­πι­στία της».

«Ό,τι πράτ­του­με, το πράτ­του­με με βάση το διε­θνές δί­καιο. Και η επέ­κτα­ση των χω­ρι­κών υδά­των και τα θα­λάσ­σια πάρκα και το θα­λάσ­σιο χω­ρο­τα­ξι­κό και οι εξο­ρύ­ξεις, τις οποί­ες κά­νου­με, τα πάντα γί­νο­νται με γνώ­μο­να το διε­θνές δί­καιο».

«Διότι όταν θέ­λεις να επι­κα­λεί­σαι τη διε­θνή δι­καιο­τα­ξία, πρώτα πρέ­πει να την εφαρ­μό­σεις ο ίδιος», συ­μπλή­ρω­σε.

Κατά τον υπουρ­γό, αυτή η δια­φο­ρο­ποί­η­ση απο­κτά ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία σε πε­ρί­πτω­ση κρί­σης:

«Όταν προ­κύ­πτει μια αντί­στι­ξη, όταν μια χώρα είναι απο­λύ­τως συμ­βα­τή με το διε­θνές δί­καιο και το επι­κα­λεί­ται διαρ­κώς, ενώ μια άλλη απλά το αγνο­εί και το πα­ρα­βιά­ζει, κα­τα­λα­βαί­νε­τε ότι αν έρθει μια κρί­σι­μη ώρα, εκεί­νος που είναι με το διε­θνές δί­καιο θα έχει πολύ με­γα­λύ­τε­ρα ερεί­σμα­τα».

Πηγή: skai.gr