Απορρίφθηκε αγωγή γυναίκας που τραυματίστηκε σε πεζοδρόμιο κατά του Δήμου Ρόδου

Mε την υπ’ αριθμ. 502/2022 απόφαση του 2ου Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η αγωγή που άσκησε μια ημεδαπή κάτοι­κος Ρόδου κατά του Δήμου Ρόδου, αξιώ­νο­ντας απο­ζη­μί­ωση από ατύχημα που υπέστη επί του πεζο­δρο­μίου που βρί­σκε­ται στη συμβολή των οδών Μαρα­θώ­νος και Πέλλας στο Ροδίνι, ύψους 50.588,69 ευρώ

Στις 10-1-2018 και ώρα 16:00 περίπου, η ενά­γουσα κατευ­θυ­νό­μενη προς την οικία της, ανέ­βαινε τη δημο­τική οδό Μαρα­θώ­νος, κινού­μενη επί του πεζο­δρο­μίου.

Στη συμβολή της οδού Μαρα­θώ­νος με την οδό Πέλλας και στη γωνία που δημιουρ­γεί­ται πάνω στο πεζο­δρό­μιο, ο ενα­γό­με­νος Δήμος είχε τοπο­θε­τή­σει την περίοδο των Χρι­στου­γέν­νων του 2017, ένα χρι­στου­γεν­νιά­τικο δέντρο το οποίο απο­τε­λείτο από ένα σιδε­ρέ­νιο στύλο ύψους 2 μέτρων, από τον οποίο εκτεί­νο­νταν περι­με­τρικά, καλώδια με φωτισμό led, τα οποία άναβαν τις νυχτε­ρι­νές ώρες, απο­δί­νο­ντας με αυτό τον τρόπο την εικόνα ενός φωτι­σμέ­νου χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου δέντρου.

Για την στήριξη των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων καλω­δίων led, είχαν καρ­φω­θεί περι­με­τρικά του δέντρου μικροί μεταλ­λι­κοί κρίκοι επί του εδάφους του πεζο­δρο­μίου, μέσα από τους οποίους είχαν περάσει τα καλώδια στή­ρι­ξης και φωτα­γώ­γη­σης του χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου δέντρου.

Περαι­τέρω, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι μετά το πέρας της εορ­τα­στι­κής περιό­δου, ο Δήμος Ρόδου προέβη στην αφαί­ρεση του στο­λι­σμού του δέντρου χωρίς να προβεί και στην αφαί­ρεση των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων σιδε­ρέ­νιων κρίκων επί του εδάφους, οι οποίοι λόγω του πολύ μικρού μεγέ­θους, και συγκε­κρι­μένα λίγων εκα­το­στών έκαστος και λόγω έλλει­ψης έντονου χρώ­μα­τος, δεν δια­κρί­νο­νταν από τους διερ­χό­με­νους περα­στι­κούς, ενώ, επι­πρό­σθετα, υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν υπήρχε εναλ­λα­κτικό πέρασμα για τον πεζό που θα διερ­χό­ταν από το σημείο εκείνο.

Ακο­λού­θως, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η ίδια διερ­χό­μενη από το σημείο, προ­σέ­κρουσε σε έναν από τους προ­α­να­φε­ρό­με­νους κρίκους, με απο­τέ­λε­σμα να χάσει την ισορ­ρο­πία της και να πέσει στο έδαφος και να χτυ­πή­σει στο πρόσωπο και στο αρι­στερό της χέρι.

Αμέσως, προ­σέ­τρε­ξαν να την βοη­θή­σουν περα­στι­κοί, οι οποίοι ειδο­ποί­η­σαν τον σύζυγό της, ο τελευ­ταίος δε τη μετέ­φερε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, όπου δια­γνώ­σθηκε με κάταγμα κεφαλής βρα­χιο­νίου αρι­στερά και κάκωση ρινός.

Εξήλθε δε από το νοσο­κο­μείο την ίδια ημέρα με το αρι­στερό της χέρι να παρα­μέ­νει σε περί­δεση και σε απόλυτη ακι­νη­σία για διά­στημα ενάμιση μήνα, ενώ, έλαβε φαρ­μα­κευ­τική αγωγή και παυ­σί­πονα. Στη συνέ­χεια, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ξεκί­νησε φυσιο­θε­ρα­πείες και επα­νε­ξε­τα­ζό­ταν από ορθο­πε­δικό στο νοσο­κο­μείο Ρόδου, ενώ, για διά­στημα περισ­σό­τερο του ενός χρόνου και μέχρι και την κατά­θεση της υπό κρίση αγωγής, αδυ­να­τούσε να χρη­σι­μο­ποιεί το αρι­στερό της χέρι καθώς δεν είχε απο­κα­τα­στα­θεί η κινη­τι­κό­τητα και η λει­τουρ­γι­κό­τητα του αρι­στε­ρού της βρα­χί­ονα.

Επι­πρό­σθετα, δια­τεί­νε­ται ότι το χέρι αυτό δεν θα επα­νέλ­θει ποτέ στην αρχική του κατά­σταση, ενώ, λόγω προ­ϋ­παρ­χό­ντων προ­βλη­μά­των υγείας δεν μπορεί να χρη­σι­μο­ποιεί και το δεξί της χέρι.

Για το εν λόγω δε ζημιο­γόνο γεγονός απο­κλει­στικά υπεύ­θυ­νος είναι, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της ενά­γου­σας, ο ενα­γό­με­νος Δήμος, διότι αφαί­ρεσε πλημ­με­λώς τον χρι­στου­γεν­νιά­τικο στο­λι­σμό στο ως άνω σημείο κατα­λεί­πο­ντας επί σχεδόν ολό­κληρο το πεζο­δρό­μιο τόσο κατά το μήκος όσο και το πλάτος του τους προ­α­να­φε­ρό­με­νους κρίκους, ενώ, μόνο μετά την πρό­κληση του εν λόγω ατυ­χή­μα­τος, ο ενα­γό­με­νος Δήμος προέβη στην αφαί­ρεσή τους από το έδαφος.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι προ­κύ­πτει μεν ο τραυ­μα­τι­σμός της στο χέρι και στη μύτη, ωστόσο δεν προ­κύ­πτουν τα αίτια και οι συν­θή­κες επέ­λευ­σης του τραυ­μα­τι­σμού αυτής, όπως περι­γρά­φο­νται στην αγωγή, από τις προ­σκο­μι­ζό­με­νες φωτο­γρα­φίες, οι οποίες έχουν την απο­δει­κτική αξία ιδιω­τι­κών εγγρά­φων η χρο­νο­λο­γία δεν προ­κύ­πτει με βεβαιό­τητα, ενώ, σε κάθε περί­πτωση εκτι­μώ­νται ελευ­θέ­ρως, δεν προ­κύ­πτει ο ακριβής χρόνος ύπαρξης των ανωτέρω εμπο­δίων επί του επί­μα­χου πεζο­δρο­μίου, επι­πρό­σθετα δε δεν προ­σκο­μί­ζε­ται κάποιο δημόσιο έγγραφο από το οποίο να προ­κύ­πτουν ο τόπος, ο χρόνος και οι ειδι­κό­τε­ρες συν­θή­κες του επί­δι­κου ατυ­χή­μα­τος. Η προ­σκο­μι­ζό­μενη ένορκη βεβαί­ωση, δεν επαρκεί για να στη­ρί­ξει τους ισχυ­ρι­σμούς της ενά­γου­σας, δεδο­μέ­νου ότι, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δεν συνε­πι­κου­ρεί­ται από κάποιο δημόσιο έγγραφο ούτε, εξάλλου, η ίδια υπήρξε αυτό­πτης μάρ­τυ­ρας του περι­στα­τι­κού, καθώς, όπως προ­κύ­πτει από την ένορκη βεβαί­ωσή της, άκουσε πρώτα θόρυβο έξω από την οικία της και στη συνέ­χεια βγήκε έξω για να δει τι συμ­βαί­νει και ότι στην αρχή δεν είχε κατα­λά­βει πώς ακριβώς η ενά­γουσα βρέθηκε χτυ­πη­μένη στο έδαφος, παρά μόνον αφού η τελευ­ταία της έδειξε τους μικρούς μεταλ­λι­κούς κρίκους και τεχνική έκθεση αυτο­ψίας πολι­τι­κού μηχα­νι­κού δεν επαρκεί για να στη­ρί­ξει τους ισχυ­ρι­σμούς της ενά­γου­σας, προ­ε­χό­ντως, διότι δεν προ­κύ­πτει από αυτήν με βεβαιό­τητα ο ακριβής χρόνος ύπαρξης των ανωτέρω εμπο­δίων επί του εν λόγω πεζο­δρο­μίου.